Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық епископ Альфред Барри (1826 жылы 15 қаңтар - 1910 жылы сәуір) 1884-1889 жылдар аралығында Сиднейдің үшінші епискобы болды. Өзінің мансабы барысында Барри тәуелсіз мектептердің директоры, Лондон университетінің Кингс колледжінің директоры және Шоре мектебі сияқты англикан мектептерін құрды. Ол 1882 жылы Чарльз Дарвиннің жерлеу рәсіміне қатысты.
Australian bishop
Alfred Barry (15 January 18261 April 1910) was the third Bishop of Sydney serving 1884–1889. Over the course of his career, Barry served as headmaster of independent schools, Principal of King's College London university and founded Anglican schools such as Shore School. He officiated at the funeral of Charles Darwin in 1882.
Өмір
Ол Лондонның Холборн ауданындағы Элли Плейсте танымал сәулетші сэр Чарльз Барри мен Сара Роуселлдің ұлы болып дүниеге келді. Оның төрт ағасы бар еді; Чарльз Барри (көпші), Эдвард Миддлтон Барри, Джон Вулф Барри және Годфри Барри. Кингс колледж мектебінен Кембридждегі Тринити колледжіне (B. А., 1848; М. А., 1851), оның 4-ші Вранглер (аэк.) "Классикалық" 7-ші сыныпта ол кіші стипендия мен Смит сыйлығын алды. 1850 жылы ол үлкен адам болды және оны Англия шіркеуінің діяқоны етіп Елидің епискобы Томас Туртон тағайындады; Оксфордтың епискобы Уилберфорс оны 1853 жылы діни қызметкер етіп тағайындады. Ол теологияны зерттеуді жалғастырды (B. D., 1860; D. D., 1866). Оксфорд оған 1870, Дурхам сияқты 1888 жылы құрметті DCL сыйлығын берді. Ол 1884 жылы 1 қаңтарда Вестминстер абатлығында Кентерберий архиепискобы, Лондон, Дурхам, Линкольн, Рочестер, Довер және епископ Перри епископтарының көмегімен құттықталды. 24 сәуірде ол Сиднейдегі Сент-Эндрю соборында таққа отырғызылды, Сидней епископы болып тағайындалды және Жаңа Оңтүстік Уэльстің митрополиті және Австралия мен Тасманияның приматы ретінде танылды. Ол 1891 жылы 13 қаңтарда сол жерде орналасты; және 1891 жылдың қазан-желтоқсанында ол Эдвард Бикерстедті (Эксетер епискобы) Жапонияда болған кезде қорғады. Виндзор каноны болып қала отырып, ол 1895 жылы Пикадиллидегі Сент-Джеймс шіркеуінің ректоры болып тағайындалды (Михаилден кейін бұл лауазымға ие болды) және Лондон епископына епископтық көмек көрсете бастады; ол 1897 жылы сәуірде Лондон епископінің көмекшісі болып тағайындалды, ол өлімге дейін осы лауазымды атқарды. Альфред Эрл, Марлбороның суфрагандық епискобы, бұл кезеңде жиі денсаулығы нашар болды, ал Барри (оның еншісі Марлбороның аумағында болды) жиі оған орынбасар болды; 1900 жылы маусымда Эрл Батыс Лондон үшін жауапкершілігінен кеткен кезде, Барри оларды қабылдады (бірақ Марлбороның бас кеңсесі емес). Содан кейін Барри 1903 жылы ақпанда медициналық кеңес бойынша осы міндеттерден (Вестминстер, Хэмптон және Уксбридж ауылдық деканаттары үшін) бас тартты және Виндзор замоғындағы монастырларға кетіп қалды. Ол Виндзорда қайтыс болды, оның денесі Вурсестер соборының монастырында жатыр. Оның артында 13 тамызда 1851 жылы үйленген Питербороның каноны Хьюздың қызы Луиза Виктория және екі ұл мен бір қызы қалды. Тағы бір қызы Мэри Луиза (1862-1880) жас кезінде қайтыс болып, оның қабірінің астында жерленді.
He was born in Ely Place, Holborn in London, the son of the eminent architect, Sir Charles Barry and Sarah Rowsell, and had four brothers; Charles Barry (junior), Edward Middleton Barry, John Wolfe Barry and Godfrey Barry. From King's College School, he went to Trinity College, Cambridge (B. A., 1848; M. A., 1851), where his performance as 4th Wrangler (aeq.) and 7th Classic won him a minor fellowship and a Smith's prize. In 1850 he became a major fellow and was made deacon in the Church of England by Bishop Thomas Turton of Ely; Bishop Wilberforce of Oxford ordained him priest in 1853. He continued with divinity studies (B. D., 1860; D. D., 1866). Oxford gave him an honorary DCL in 1870, as did Durham in 1888. He was consecrated in Westminster Abbey on 1 January 1884 by the Archbishop of Canterbury, assisted by the Bishops of London, Durham, Lincoln, Rochester, Dover and Bishop Perry. On 24 April, he was enthroned in St. Andrew's Cathedral, Sydney, installed as Bishop of Sydney and recognised as metropolitan of New South Wales and Primate of Australia and Tasmania. He was installed there on 13 January 1891; and in October–December 1891 he provided cover for Edward Bickersteth (Bishop of Exeter) while the latter was away in Japan. Remaining a Canon of Windsor, he was also appointed Rector of St James's, Piccadilly, in 1895 (taking up the post after Michaelmas) and beginning to give episcopal assistance to the Bishop of London; he was (additionally) commissioned an Assistant Bishop of London in April 1897, which general commission he retained until his death. Alfred Earle, suffragan Bishop of Marlborough, was often in ill health during this period, and Barry (whose parish was within Marlborough's area) frequently deputised for him; when Earle resigned his responsibilities for West London in June 1900, Barry took these up (but not the See of Marlborough). Barry himself then resigned those responsibilities (for the rural deaneries of Westminster, Hampton, and Uxbridge) on medical advice in February 1903 and retired to the cloisters at Windsor Castle. He died at Windsor and his body lies in the cloisters of Worcester Cathedral. He was survived by his wife Louisa Victoria, daughter of Canon Hughes of Peterborough, whom he had married on 13 August 1851, and by two sons and a daughter. Another daughter, Mary Louisa (1862–1880) died young and was buried beneath the cloisters of his burial place.