Кіріспе

Газдың тұрақты қысымдағы көлемі мен температурасы арасындағы қатынас

Шарль заңы (кейде көлем заңы деп те аталады) – газдардың қыздырылғанда кеңейе түсетінін сипаттайтын тәжірибелік газ заңы. Шарль заңының қазіргі заманғы түрі: Құрғақ газдың үлгісіне таңылған қысым тұрақты болса, Кельвин температурасы мен көлемі тура пропорционал болады. Бұл тура пропорционалдық қатынасты былай жазуға болады:

Демек, бұл мынаны білдіреді:

мұнда:
V – газдың көлемі,
T – газдың температурасы (Кельвинмен өлшенеді), және
k – нөлге тең емес тұрақты шама. Бұл заң газдың температураның жоғарылауымен кеңеюін сипаттайды; керісінше, температураның төмендеуі көлемнің азаюына алып келеді. Егер бір заттың екі түрлі жағдайын салыстыру керек болса, заңды былай жазуға болады:

Бұл теңдеу абсолюттік температураның өсуімен газдың көлемі де пропорционалды түрде өсетінін көрсетеді.

Тарих

Бұл заңға 1780 жылдары жарияланбаған еңбегінде түпкілікті заңды тұжырымдаған ғалым Жак Шарльтің есімі берілген. 1801 жылдың 2-30 қазаны аралығында ұсынылған төрт мақаланың екеуінде Джон Дальтон тәжірибе арқылы өзі зерттеген барлық газдар мен булардың екі белгілі температуралық нүкте арасында бірдей мөлшерде кеңейетінін көрсетті. Француз табиғат зерттеушісі Жозеф Луи Гей-Люссак 1802 жылдың 31 қаңтарында Француз Ұлттық институтына жасаған баяндамасында осы жаңалықты растады, бірақ бұл жаңалықтың Жак Шарльдің 1780 жылдардағы жарияланбаған жұмысына қатысты екенін атап өтті. Негізгі қағидалар бұрын, бір ғасыр бұрын Гвиллаум Амонтон мен Фрэнсис Хоксбилер сипаттаған болатын. Дальтон бұл заңның барлық газдарға және температурасы қайнау нүктесінен жоғары болғандағы ұшқыш сұйықтықтардың буларына да қатысты екенін алғаш рет көрсетті. Гей-Люссак онымен келісті. Судың екі термометриялық тұрақты нүктесінде (0°C және 100°C) өлшеулер жасағандықтан, Гей-Люссак көлем мен температура арасындағы қатынастың сызықтық функция екенін көрсетуге мүмкіндік алған жоқ. Тек математикалық тұрғыдан алғанда, Гей-Люссақтың мақаласы сызықтық байланысты көрсететін кез келген заңды анықтауға мүмкіндік бермейді. Дальтон мен Гей-Люссақтың негізгі қорытындыларын математикалық түрде былай жазуға болады: мұнда V100 – 100°C температурадағы газдың белгілі бір үлгісінің көлемі; V0 – 0°C температурадағы газдың сол үлгісінің көлемі; ал k – тұрақты қысымдағы барлық газдар үшін ортақ тұрақты шама. Бұл теңдеуде температура көрсетілмеген, сондықтан ол Шарль заңы деп белгілі болған нәрсе емес. Гей-Люссақтың k мәні (1/2.6666) Дальтонның булар үшін бұрынғы мәнімен сәйкес келеді және қазіргі кездегі 1/2.7315 мәніне өте жақын. Гей-Люссак бұл теңдеуді 1787 жылы өзінің республикалық азаматы Ж. Шарльдің жарияланбаған мәлімдемелеріне жатқызды. Нақты деректердің болмауына байланысты, көлем мен температура арасындағы байланысты зерттейтін газ заңын Шарльге жатқызуға болмайды. Дальтонның өлшеулері Гей-Люссакқа қарағанда температуралық диапазон бойынша кеңірек болды, ол судың тұрақты нүктелерінде ғана емес, сонымен қатар екі аралық нүктеде де көлемді өлшеді. Сол кездегі сынап термометрлерінің дәлдігін білмей, олардың тұрақты нүктелер арасындағы бөлімдері тең болғандықтан, Дальтон II мақаласындағы қорытындысында булар үшін "әрбір серпімді сұйықтық 180 градус (Фаренгейт) жылумен шамамен біркелкі түрде 1370 немесе 1380 бөлікке дейін кеңейеді" деген тұжырым жасады, бірақ оны газдар үшін растай алмады.

Кинетикалық теориямен байланысы

Газдардың кинетикалық теориясы газдардың макроскопиялық қасиеттерін, мысалы қысым мен көлемді, газды құрайтын молекулалардың микроскопиялық қасиеттерімен, әсіресе молекулалардың массасы мен жылдамдығымен байланыстырады. Чарльз заңының кинетикалық теориядан шығару үшін температураның микроскопиялық анықтамасы қажет: оны газ молекулаларының орташа кинетикалық энергиясына пропорционалды деп қарастыру ыңғайлы, k:

Осы анықтама бойынша Чарльз заңының көрсетілуі дерлік ең қарапайым. Идеал газ заңының кинетикалық теориясы PV-ді орташа кинетикалық энергиямен байланыстырады: