Franco Scaglione

Кіріспе

NOTOC Franco Scaglione; 26 қыркүйек 1916 - 19 маусым 1993) - итальяндық автомобиль конструкторы.

Өмірбаян

Франко Скальоньо Флоренцияда бас әскери дәрігер Витторио Скальоньо мен итальяндық Қызыл Крест қызметінің капитаны Джованна Фаббридің отбасында дүниеге келген. Оның ата-бабалары асыл тұқымнан шыққан (Мартирано Сан-Никола және Моттафилокастро графтары) отбасы болды. Алты жасында інісі екеуі әкесіз қалады. Оның оқулары гуманистік бағытта болды, бірақ ол авиациялық инженерлік университетке түсті. Оның сүйікті хоббилері - кітап оқу, теннис, атпен жүру және ескіру. Ол әскери қызметке "Дженери Понтьери" атты саперлердің қосалқы лейтенанты дәрежесінде түсті. Ол оқуын жалғастырды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол өз еркімен Генио Гуастатори деп аталатын әлдеқайда қиратушы бөлімге тағайындалды және Ливия майданына жіберілді. 1941 жылы Рождество қарсаңында ол Тобруктан оңтүстікке қарай орналасқан Эль-Дуда ауылында ағылшын әскерімен тұтқынға алынды. Ол 1946 жылдың соңына дейін Үндістанның "Йол" лагерінде болды. Сол жылы ол Боксинг күні тұтқындарды тасымалдауға арналған соңғы қайықпен Италияға оралды. Ол анасына (ағасы Евгений соғыста қаза тапты) Козенца маңындағы Каролейде қосылды және онымен бір жылға жуық болды. 1948 жылдың басында ол жұмыс іздеп Болоньяға барды; ол қазірдің өзінде автомобиль саласында стилист ретінде жұмыс істеуді ойлады, оның шынайы құштарлығы. Бастапқыда ол өзінің уақытын сән үйлері үшін киім-кешек сызбаларына арнады, бұл өте пайдалы болды, бірақ оның міндеті автомобиль көлігі дизайны болды. 1948 жылы 25 қыркүйекте Мария Луиза Бенвенутиге үйленді, екі жылдан кейін, 10 қыркүйекте оның қызы Джованна дүниеге келді. 1951 жылы сәуірде ол Туринге көшіп келеді, онда үлкен вагондар жасау фирмалары бар, ол Батиста Фаринамен байланысқа түседі, ол оның аудармаларын қатты бағалайды. Алайда, бұл ынтымақтастыққа әкелмеді, өйткені Фарина өзінің модельдерін дизайнердің атымен байланыстыруға рұқсат бермеді. Ол Нуччо Бертонемен кездесіп, ақыры серіктестік пайда болды, бұл оны Alfa Romeo B сияқты автомобильдерді жасауға итермеледі. А.Т.с., Джулиетта Спринт және Спринт Специал және басқалары. 1959 жылы Bertone вагондар зауытымен эксклюзивті қарым-қатынасты аяқтады және өз бетімен жұмыс істеді. Оның алғашқы фрилансерлік ынтымақтастығы Карло Абарт пен Поршемен болды, ол 911-дің танымал дизайнерлік алдыңғысы Porsche 356 B Abarth Carrera GTL-ді жобалады. Содан кейін Скаглионе Lamborghini 350 GTV, ATS 2500 GT, 1900 Skyline Sprint япондық Принс компаниясы үшін (кейін 1966 жылы Nissan-пен бірікті), Titania Veltro GTT және Intermeccanica үшін Apollo, Torino, Italia GFX, Italia IMX, Indra сияқты әртүрлі модельдерді ойлап тапты. 1967 жылы ол Alfa Romeo Autodelta үшін аңызға айналған Alfa Romeo 33 Stradale-ді жасады, ол көптеген адамдар жасаған ең әдемі автомобильдердің бірі деп айтады. Өкінішке қарай, "Интермеканика" банкротқа ұшырап, оның иесі Франк Рейснер Канадаға көшіп кетеді. Франко Скальлионе өзінің жинаған қаражатын Индраның өндірісіне жұмсағандықтан, көңілі қалды және жұмыстан кетті. 1981 жылы ол Ливорно провинциясындағы Суверето деген кішкентай ауылға көшіп барып, ондағы өмірін оңаша өткізді. 1991 жылдың шілдесінде оған өкпе қатерлі ісігі деген диагноз қойылды. Ол екі жылдан кейін қайтыс болды.

Franco Scaglione was born in Florence to Vittorio Scaglione, a chief army doctor, and to Giovanna Fabbri, captain of the Italian Red Cross service. His was a well to do family of noble ancestry (count of Martirano San Nicola and of Mottafilocastro). At the age of 6, he and his younger brother became fatherless. His studies were of humanistic leanings, but he entered the university of Aeronautical Engineering. His favourite hobbies were reading, tennis, riding and rowing. He went into military service with the rank of sub lieutenant in the sappers, the Genio Pontieri. He continued his studies, but at the outbreak of the Second World War he volunteered to be assigned to a more destructive unit, the Genio Guastatori and was sent to the Libyan front. On Christmas Eve 1941, he was taken prisoner by the British at El Duda, a village to the south of Tobruk. He was to be interned at the Yol detention camp in India, where he remained until the end of 1946. He returned to Italy on Boxing Day that year with the last boat used for the carrying of prisoners. He rejoined his mother (his brother Eugenio was killed during the war) in Carolei, near Cosenza, and stayed with her for almost a year. At the beginning of 1948 he went to Bologna in search of a job; he already had it in mind to work as a stylist in the automobile field, his real passion. Initially he devoted his time to sketching clothing for fashion houses, which was very profitable, but his vocation was automobile coachwork design. On 25 September 1948 he married Maria Luisa Benvenuti and two years later, on 10 September, his daughter Giovanna was born. In April, 1951, he moved to Turin, where there were the major coachbuilding firms, and he contacted Battista Farina, who very much appreciated his renderings. However, this did not result in collaboration, as Farina did not allow his models to be linked to the designer's name. He met Nuccio Bertone and finally an association was born, which led him to create automobiles such as the Alfa Romeo B. A. T. s, the Giulietta Sprint and Sprint Speciale and many others. In 1959 he concluded the exclusive relationship with the Bertone coachworks and worked on his own. His first collaboration as a freelancer was with Carlo Abarth and Porsche, and he designed the Porsche 356 B Abarth Carrera GTL, the acclaimed design forerunner of the 911. Then Scaglione conceived the Lamborghini 350 GTV, the ATS 2500 GT, the 1900 Skyline Sprint for the Japanese Prince company (later to merge in 1966 with Nissan), the Titania Veltro GTT, and various models for Intermeccanica such as the Apollo, Torino, Italia GFX, Italia IMX, Indra. In 1967, he designed for Alfa Romeo's Autodelta the legendary Alfa Romeo 33 Stradale, said by many to be one of the most beautiful cars ever made. Alas, Intermeccanica became bankrupt and the entrepreneur owner, Frank Reisner, moved to Canada. Franco Scaglione, having put his own savings in the production of the Indra, was disillusioned and retired from work. In 1981 he moved to Suvereto, a little village in the province of Livorno, where he lived a very secluded life. In July, 1991, he was diagnosed with lung cancer. He died two years later.