Кіріспе
Бетти Дизеро - Канаданың бұрынғы қала әкімі, Онтарио штатының Ниагара-о-Лейк қаласының бұрынғы қала әкімі. Ол Канаданың Онтарио штатының Торонто қаласында бұрынғы қалалық кеңес мүшесі. 1985 жылы Торонто қалалық кеңесіне сайланды және 2003 жылы отставкаға кеткенге дейін қызмет етті. Ол 2009 жылы көлдегі Ниагараға көшіп келді және 2014 жылы алғаш рет қалалық кеңеске сайланды, 2018 жылы Лорд-мэр болды.
Betty Disero is a Canadian politician, the former Lord Mayor of Niagara on the Lake, Ontario. She is a former city councillor in Toronto, Ontario, Canada. She was elected to the Toronto City Council in 1985, and served until her resignation in 2003. She moved to Niagara on the Lake in 2009 and was first elected to town council in 2014, becoming Lord Mayor in 2018.
Ерте өмір және мансап
Дизероның ата-анасы итальяндық иммигранттар болды, олар Пескара қаласынан Торонтоға көшіп келді. Ол Йорк университетінде курстардан өтті және 1979 жылы Хэмбер колледжінде компьютерлік білімді бітірді. Дизеро Либералды партияның мүшесі, және ол провинциялық парламент мүшесі Тони Рупрехттің сайлауалды кампаниясының менеджері болып жұмыс істеді. 1982 жылы Торонто католик аудандық мектеп кеңесінің сенімді мүшесі болып сайланды.
Алғашқы екі термин
1985 жылы Дизеро Торонто қалалық кеңесіне сайлауда жеңіске жету үшін ардагер саясаткер Джозеф Пичининниді жеңді. Оның науқанына провинциялық және федералды либералды партиялардың мүшелері, соның ішінде Тони Рупрехт пен Парламент мүшесі Чарльз Каччиа көмектесті. Ол әдетте кеңестің оң жақ қанатымен байланысты болды. Дисеро сайлаудан кейін бірнеше маңызды қалалық комиссияларға тағайындалды. Ол 1986 жылы қаңтарда Санкт-Майкл ауруханасының директорлар кеңесінің қалалық өкілі болып тағайындалды және сол жылы қала бюджеті бойынша үш мүшелік топқа тағайындалды. Дизеро кейіннен 1987 жылы Торонто порт комиссиясына тағайындалды. Ол 1987 жылдың соңында қалалық қызмет көрсету комиссиясының төрағалығына ұмтылды, бірақ жеңілді. 1988 жылдың наурыз айында Дизеро қаладағы жаңа бөлме үйлерін алты айға тоқтату туралы дау тудырады. Дисеро бөлме үйлеріне қарсы емес екенін, бірақ жүйедегі құқық бұзушылықтарға қарсы күресуге тырысатынын айтты. Ол сондай-ақ, көршілес аудандардың геттоға айналуын болдырмауға тырысатынын айтты. Сыншылар бұл шешімді негізсіз асыра сілтеу деп бағалады, әрі қаладағы үйсіздерге қол жетімді баспана табуды қиындатты. Торонто қаласының әкімі Арт Эгглтон бұл оқиғаны "толық негізсіз үрейлендіру" деп сипаттады. Облыстық үкімет тарапынан сынға ұшырағаннан кейін, кеңес 1988 жылдың мамырында тоқтатуды ішінара жойды. Дисеро кейіннен жүйедегі құқық бұзушылықтарды жоюға арналған жеке күш-жігерді қолдады. Дисеро 1988 жылы оппозициясыз қайта сайланды. 1990 жылы ол Маккормак көшесінде қолжетімді тұрғын үй салуға арналған қолдаушы тұрғын үй тобының жоспарларына қарсы шықты. Ол жобаның "өте үлкен және көршілес аймақпен үйлеспейтінін" айтты. Ол 1989 жылы Торонтодағы Гей-Прайд күнін жариялау үшін дауыс берді, бірақ кейіннен ол мұны тек процедуралық себептермен, келесі кездесуде талқылауды қайта ашу үшін жасағанын көрсетті. Ол декларацияны қайта қараған кезде оған қарсы дауыс берді. Кейінгі жылдары ол Торонтоның гей қауымымен қарым-қатынасын жақсартуға қадамдар жасады.
Кемежай комиссары
Дизеро 1989 жылдың қаңтарында Торонто порт комиссиясының төрағасы болып тағайындалды. Ол мэр Эгглтонның THC иелігіндегі жерді Dover Elevator Corp. Canada Ltd. компаниясына нарықтық бағадан төмен сатылу жоспарына қарсы шығып, жоспарланған сату Онтарионың муниципальдік заңына қайшы келеді деп мәлімдеді. Басқалары оның ұстанымын сынға алды. 1989 жылдың сәуірінде келісімнен бас тартылды. Дизеро сонымен қатар 1989 жылдың соңында Дэвид Кромби ұсынған ТГК реформасы жоспарын сынға алды. Дизеро Торонто арал әуежайының кеңейтуін, оның ішінде рейстерді көбейтуді және жаңа жолаушылар терминалын қолдады. Бұл жоспарларға Metropolitan Toronto Waterfront Coalition деп аталатын жергілікті топ және Дизероның импичментін талап еткен бәсекелес кеңесші Джек Лейтон қарсы болды. 1990 жылдың маусым айында кеңейтуге рұқсат берілместен бұрын қала бірнеше заңдық дауларды бастады. 1991 жылдың қаңтар айында қала Castlepoint Development Corp. компаниясымен кеңейту туралы келісімшартқа қол қойды. Дизеро 1990 жылдың 10 шілдесінде THC басшысы лауазымынан кетті, бірақ комиссия мүшесі болды. Ол бастапқыда Торонтоның Харборфронт қорының меншігіндегі жерлерді сатып алу жоспарына қарсы болды, бірақ 1991 жылы бұл мәселе бойынша ойынан айрылды. 1994 жылы ол мэр Джун Роулендс ұсынған ТКК реформаларын қолдады, оның ішінде тәуелсіз қаржылық аудиторды жалдап, оның атын Торонто порт басқармасы деп өзгертті. 1991 жылы ол Торонто аралының тұрғындарына жаңа жалға алу ақысын, артта қалған жалға алу ақысын және бұрын қаламен қамтылған коммуналдық қызметтерге ақы төлеу туралы ұсыныс енгізді. Сыншылар бұл шаралардың нәтижесінде қауымның өлімі болады деп мәлімдеді. Бұрынғы провинциялық парламент мүшесі Ричард Джонстон осы жылдың соңында шығарылған аралдар туралы баяндамада бұл ұсынысты қатты сынға алды. Дизеро 1992 жылдың соңында Торонто мен аралдар арасындағы тұрақты байланысты қолдады. 1995 жылы ол Орал жерінде жаңа үйлер салу жоспарына қарсы шықты.
Disero resigned as THC head on July 10, 1990, but remained a member of the commission. She initially opposed plans for Toronto to purchase lands owned by the Harbourfront foundation, but changed her mind on the issue in 1991. In 1994, she supported THC reforms brought forward by Mayor June Rowlands, including hiring an independent financial auditor and changing its name to the Toronto Port Authority. In 1991, she brought forward a motion to have Toronto Island residents pay new rents, back rents and utility fees previously covered by the city. Critics argued that these measures would result in the death of the community. Former Member of Provincial Parliament Richard Johnston strongly criticized this suggestion in a report on the Islands released later in the year. Disero endorsed a fixed link between Toronto and the Islands in late 1992. In 1995, she opposed a plan to build new houses on Islands property.
1991 жылғы қала әкімі сайлау науқаны
Дизеро 1991 жылғы муниципалдық сайлауда Торонто қаласының әкімі лауазымына үміткер болды, бірақ оның науқаны қарқын ала алмағанынан кейін Джун Роулендске қолдау көрсету үшін шығып кетті. Жарыста ол өзін сол және оң жақ экстремизмнен аулақ болатын ортаңғы үміткер ретінде сипаттады. Сондай-ақ, ол "Торонтоның порттық өнеркәсіптік аймағының көрінісін" жариялады, оған "214 гектардан астам мемлекеттік жерді өнеркәсіптік дамыту ұсынысы" кірді. Ол сондай-ақ пайдаланылмайтын жерлерді құрылыс салушыларға жалға беруді қолдады. Қала әкімі жарысынан шыққаннан кейін Дизеро Торонтоның он екінші округінің кеңес мүшесі болып қайта сайлану үшін үгіт-насихат жүргізді. Бұл оның орнын басуға үміткер екенін жариялаған қолдаушысы Фред Доминиллимен қарым-қатынасты шиеленістірді. Доминилли Дисероның сайлауға үміткер болу туралы шешімін "артына пышақпен салған" деп мәлімдеді. Дизеро сайлауда жеңіске жетті.
1990 жылдардың басында
Дизеро 1991 жылғы сайлаудан кейін Торонтоның экономикалық даму комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Ол өнер қауымдастығына араласты және Торонтоның кино өнеркәсібін насихаттауда белсенді рөл атқарды. Ол сондай-ақ Брайан Малроунидің федералды үкіметі Торонтодағы Пирсон халықаралық әуежайының екі терминалын жекешелендіруге қарсы болды. Осы кезеңде ол кеңестің оң жақ қанатынан алыстап, прагматикалық центрист ретінде танылды. Дисеро 1992 жылы академиялық Дэвид Рейсайдтің жеке сот талабынан кейін кеңес отырысынан қашып құтыла жаздады, ол 1991 жылғы науқанда артық шығын жұмсады деп мәлімдеді. Дау-дамай Дизероның мердігерлік науқанынан шыққан шығындар оның кеңеске жұмсаған шығындарына есептелуі керек пе, жоқ па деген мәселеге байланысты болды: Рейсайд оның мэрі жарысындағы жарнама шығындары оған басқа 12 -урданың үміткерлеріне қарағанда әділетсіз артықшылық берді деп мәлімдеді. Алғашқыда төреші Алвин Розенберг Дизероға қарсы шешім қабылдады және 1992 жылы 7 сәуірде оның кеңес орынын бос деп жариялады. Сот өз шешімінде былай деп жазды: "Дизероның ниеті жаман болмаса да, оның лауазым ауыстыруы оған басқа кандидаттарға қарағанда көп ақша жұмсауға және осылайша оған әділетсіз артықшылық беруге мүмкіндік бермейді". Дисероға 15 сәуірде уақытша тоқтату берілді, бұл оған апелляциялық процесс кезінде өз орнын сақтауға мүмкіндік берді. 19 маусымда Онтарионың бөлімдік соты Ротенбергтің шешімін жоққа шығарып, Дизероға өз орнын сақтауға рұқсат берді. 1991 жылдың желтоқсанында Disero компаниясы мемлекеттік қаржыландырылатын, базардағы кондоминиумдарға қарағанда аз көлік тұрағы бар тұрғын үй салуға рұқсат беретін заңның күшін жоюға тырысты. Сол айда ол порт және теміржол жерлерін қамтитын жерлерді дамыту саудасын бекіту туралы ұсыныс енгізді. Бұл ұсыныс оңай қабылданғанымен, сыншылар толық мәліметтерге қол жеткізуге мүмкіндік берілмегенін айтты. Дизеро осы кезеңде бюджет басшысы Том Якобектің жиі бәсекелесі болды және Барбара Холлмен және басқа да кеңестің сол жақ қанатының мүшелерімен бірігіп, оны 1992 жылы лауазымынан алып тастады. Ол өзінің жұмысынан босатылуын талап еткенде, Холл Якобекке кеңес арқылы күмәнді 100 000 доллар оркестр грантын итермелеу үшін тиісінше ықпал еткенін айтты. Якобек Дизеро грантқа жауапты деп жауап берді, ол айыпты жоққа шығарды. 1993 жылы ресми есеп Якобекті заңсыз іс-әрекет жасады деген айыптан босатты, бірақ дауды толық шешпеді. Дизеро 1993 жылы Торонтода елеулі бюджеттік қысқартуларды жақтады, бұл бүкіл елдегі экономикалық құлдыраудың әсеріне қарсы тұру үшін. Ол қаладағы жұмысшылар жалақысын азайту керектігін айтты, немесе төлемді қамтамасыз ету үшін ақы төленбейтін демалыс күндерін енгізу керектігін айтты. 1990 жылдардың басында оңшыл журналист Джуди МакЛеод Дизероны мафиямен байланыста деп айыптап, полицияға ресми шағым түсірді және жеке қарым-қатынасы үшін Торонто порт комиссиясының төрағасының орынбасары ретінде мүдделер қақтығысын ұстады. Полиция тергеу жүргізді, бірақ ешқандай заң бұзушылық туралы дәлел таппады. 1994 жылы "Торонто Life" журналы МакЛеодтың Дизероның жеке үйінде оны қорлап жүргенін хабарлады. 1994 жылы Дизеро полицияға "көшедегі адамдарға қарсылық білдірген, қорқытқан, қорқытқан, кедергі келтірген немесе қауіп төндірген" деп саналған үш адамнан асатындарды таратуға мүмкіндік беретін шешімді қолдады. Дисеро шара заңсыз әрекеттерді азайтады деп мәлімдеген, ал басқалары оны заңсыз пайдалануға әкеп соғады деп мәлімдеді. Кеңес бұл ұсынысты қабылдамады. Ол 1995 жылғы провинциялық сайлауда Оуквудқа қатысуды ойлады, бірақ кейіннен Майк Колле либералды кандидатураны жеңіп алу үшін шеттетілді.
Құрастырудан кейін
1997 жылы ол Торонто кеңесшілерінің шағын азшылығының құрамында болды. Ол Торонто қаласының көршілес муниципалитеттермен бірігуі туралы Майк Харрис провинциялық үкіметінің жоспарларына қатысты плебисцитке қарсы дауыс берді. Дисеро егер сайлауға қатысу төмен болса немесе Харрис үкіметінің жоспарына қарсылық көрсетілмесе, плебисцит қаланың позициясына зиян келтіре алады деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ, бұл тым қымбат деп де дәлелдеді. Торонто қаласы 1997 жылы біріктірілді, ал Дизеро екі мүшелік Давенпорт ауласында жаңа қалалық кеңесте орын алу үшін үгіт-насихат жүргізді. Ол бірінші лауазымға сайланды және 1998 жылдың қаңтарында Жұмыс және коммуналдық қызметтер комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Оның басымдықтарының бірі - қаланың қалдықтарды жою проблемасын шешуге тырысу болды. Ол қала әкімшілігіне шаң-тозаңның күйдіруін қарастыруды ұсынды. Дизеро 1980 жылдары Торонтоның басқа кеңесшілерінің көпшілігі қарсы болған нарықтық құнға арналған мүлік салығы реформасының алғашқы қолдаушысы болды. Алғашқыда ол күмәнмен қарағаннан кейін 1998 жылы Мел Ластменнің бес жылдық кезеңді жоспарын қолдады. Дизеро 2000 жылғы муниципалдық сайлауда қала әкімі Мел Ластман мен Торонто полиция қауымдастығының қолдауымен қиындықсыз қайта сайланды. 2000 жылдың желтоқсанында ол жұмыс комитетінің төрағасы болып тағайындалды. 2001 жылы 26 маусымда жаңа құрылған Су жағалауы референттік тобының мүшесі болып тағайындалды. 2002 жылы ол қалалық кеңес мүшелерінің санын 44-тен 22-ге дейін азайтуды қолдады.
Қалдықтарды жою саясаты
Ол сондай-ақ қала қалдықтарын қайта өңдеу және компостинг бағдарламаларына аударудың мүмкіндіктерін қараған 2010 жылғы жұмыс тобының тең төрағасы болып тағайындалды. Ол қалдықтарды басқарудың құны он жылда екі еседен асатынын айтып, федералды және провинциялық үкіметтерден инвестиция тартуды талап етті. Жұмыс тобы бірқатар қоғамдық кездесулер өткізді және 2001 жылдың маусым айында барлық тұрмыстық қоқыстарды 2010 жылға дейін қайта өңдеуге және компостқа айналдыру туралы есеп берді. Дизеро өзінің өкілеттігі бойынша көк қорапты қайта өңдеу бағдарламасын кеңейтуді қолдады және 2001 жылдың қыркүйегінде жасыл қорап бағдарламасын іске қосу туралы жариялады. 2002 жылдың басында Дизеро қала қоқысты бу энергиясына айналдыру жоспарын қарастырып жатқанын айтты. Жақсы пікірлер айтылған, мысалы, Джек Лейтон, бұл қала тиісті кеңестерсіз үлкен жобаны бастаған сияқты. Лейтон сондай-ақ ұсыныстың ғылыми құндылықтарына күмән келтіріп, жану процесі экологиялық тұрғыдан қолайсыз болуы мүмкін деп айтады.
Транзит комиссиясының төрағасы
Дизеро 2002 жылы 24 маусымда Торонто транзиттік комиссиясының төрағасы болып сайланды, ол 6 3 дауыспен төраға Брайн Эштонды жеңді. Ол дереу ТТК-ны қаржылық жағынан жауапкершілікті арттыратын жоспарларын жариялады. Кейбіреулер оның тағайындалуы - бұл орган үшін оңға ауысу деп сипаттады. Ол өзінің тағайындалғанынан кейін көп ұзамай жолаушылардың көңіл-күйін жақсарту үшін "Қош келдіңіздер" және "Күлкілі күн болсын" сияқты қуанышты хабарларды TTC динамиктерінен өткізуді ұсынды. Кейбіреулер бұл ТКК-нің қаржыландыру проблемасынан ауытқу деп түсіндірді. Дизеро Сент-Клэр даңғылына трамвайдың жол жүру құқығын және қала ішінде жаңа автобус жолақтарын құруды қолдады. Ол сондай-ақ Торонто аймағында көліктік қызметтердің артуын қолдады. 2002 жылдың қазан айында ол билеттер мен жеребелердің бағасын 10 центке, ал Metropasses-ті айына 5,25 долларға көтеруді қолдады. Дисеро бұл өсімдер ТТК-ның қаржылық қиындықтарымен күресу үшін қажет деп мәлімдеді. Ол одан да көп мөлшерде көбейту жоспарларын қабылдамады. Ол 2003 жылы Эрни Ивс провинциялық үкіметінен грант алған, ол ТТК қажеттіліктеріне жеткіліксіз деп сынға алды.
Торонто саясатынан кейін
Дизеро күтпеген жерден 2003 жылдың 14 наурызында кеңестен кетті. Кейін ол өзінің иесінің атымен аталатын Boomer Consulting фирмасын құрды. Ол 2003 жылы қала әкімдігіне жаңа технологиялы қалдықтарды жою компаниясы Light Heat Cool Ltd. үшін бизнес-әзірлеу қызметкері ретінде оралды. Оның көп жылғы көмекшісі Цезарь Паласио 2003 жылғы муниципалдық сайлауда 17 -ші округтің кеңес мүшесі болды. Дизеро қала қалдықтарын жою үшін газдандыру әдістерін қолдауды жалғастырды.
Ниагара-о-Лейк
Дисеро 2009 жылы Ниагара-на-Лейкке көшіп келді және 2014 жылы 27 қазанда қалалық кеңеске сайланды. 2018 жылдың 4 мамырында ол 2018 жылдың қазан айындағы муниципалды сайлауда Ниагара қалашығының Лорд-мэрі лауазымына кандидат ретінде ресми тіркелді. Дизеро дамуды баяулататын платформада 2018 жылдың 22 қазанында өткен сайлауда Патрик Дартті 2743 дауыспен 4,169 дауыспен жеңіп, Ниагара-о-Лейк қаласының Лорд-мэрі лауазымына ие болған алғашқы әйел атанды. Ол 2022 жылы қайта сайлануға үміткер болған.