Кіріспе

Луи Реноу (; 26 қазан 1896 - 18 тамыз 1966) - ХХ ғасырдың француз индулогы.

Білім және мансап

1920 жылы агрегациялық емтиханнан өткеннен кейін Луи Реноу бір жыл бойы Руандағы лицейде сабақ берді. Содан кейін ол демалыс алып, санскрит ғалымдарының еңбектерін оқыды және Антуан Мейедің сабақтарына қатысты. Осыдан кейін ол санскрит тілін ғана үйренді. Ол École des hautes études-те Жюль Блохтың дәрістеріне қатысты. Осы кездегі еңбектері "Ведикалық филология шеберлері" (1928) атты еңбегін шығарды. 1925 жылы докторлық диссертациясын "La valeur du parfait dans les hymnes védiques" деп тапсырған. Лиондағы әдебиет факультетінде қысқа уақыт оқығаннан кейін ол L'École des hautes études-ке, содан кейін Сорбоннаға ауысты, онда ол Альфред А. Фухердің орнын басады. 1946 жылы ол Академияның мүшелiгiне сайланды. Келесі жылдары ол үш сапарға аттанды: 1948 жылы Үндістанға, 1949 жылы Йель университетіне, 1953 жылы, және Токиоға 1954 жылы, 1956 жылы ол Maison franco japonaise директоры болды. Содан кейін ол көп саяхаттаған жоқ. Ол өз мамандығына ертеден бері беріліп, тек Үндістан туралы ғана жазған. Ол археология, саяси тарих және буддизмді бір жағына қалдырып, Риг Ведадан бастап, қазіргі кезге дейін сенім мен практиканың барлық аспектілері арқылы жүретін дәстүрге нық назар аударды. Ол қырық жыл бойы әдеттегідей көп көлемді, түпнұсқа зерттеулерге негізделген және айтарлықтай құнды мақалалар мен кітаптарды жариялады. Оның еңбектерінің негізі - үнді тілінің грамматикалық теориясын зерттеу. Бұл туралы 1955-1966 жылдары жарық көрген "Études védiques et paninéennes" жинағында айтылған. Этудиялар екі мыңнан астам бетті қамтиды, олар Веда әндерін аударып, түсіндіреді. Этудиялар Риг-Веданың үштен екі бөлігін қамтыды. Ол 1953 жылы Үндістан діндері туралы баяндамаларында "Джайна қозғалысы ежелгі Үндістанның дінін тарихи және салыстырмалы зерттеуде де, жалпы дін тарихында да үлкен қызығушылық туғызатын дәлелдерді ұсынады. Бұл кітапта түпнұсқалық элементтер бар, оның құрамында буддизмнен де көне, әрі өте күрделі материалдар бар". Луи Реноу "Институт индиандық өркениет" институтының директоры болды және Академия мен Азия қоғамының кездесулеріне үнемі қатысқан. Ол 1966 жылы қайтыс болды.