Кіріспе
Постмодернисттік фильм - кино арқылы постмодернизмнің тақырыптары мен идеяларын анықтайтын туындылар үшін классификация. Постмодернисттік фильмнің кейбір мақсаттары - баяндау құрылымы мен сипаттамасының негізгі конвенцияларын бұзу және көрермендердің сенбеуін тексеру. Әдетте, мұндай фильмдер жоғары және төмен өнер арасындағы мәдени бөлікті бұзады және жиі жыныстық, нәсілдік, таптық, жанрлық және уақытқа қатысты әдеттегі суреттерді бұзады.
Postmodernist film is a classification for works that articulate the themes and ideas of postmodernism through the medium of cinema. Some of the goals of postmodernist film are to subvert the mainstream conventions of narrative structure and characterization, and to test the audience's suspension of disbelief. Typically, such films also break down the cultural divide between high and low art and often upend typical portrayals of gender, race, class, genre, and time with the goal of creating something that does not abide by traditional narrative expression.
Бір кезде батыста
Серджо Леонедің "Бір кезде батыста" романы сыншылар тарапынан постмодерн батыстың үлгісі ретінде жиі аталады. 1968 жылғы "Спагетти вестерн" әдемі жесір әйел, гармоникада ойнайтын құпия қарулы адам, аяусыз зұлым адам және түрмеден қашып шыққан сүйкімді, бірақ қатал бандит туралы. Бұл әңгімені Леоне, Бернардо Бертолуччи және Дарио Ардженто классикалық американдық вестерндерді қарап, әзірледі. Соңғы өнім - бұл батыс жанрлық конвенциялары мен көрермендердің үміттерін құрметтеу және бұзу үшін әдейі жасалған әрекет. Интертекстуалдықтың ең көрнекті мысалдары - Джонни Гитармен сюжет ұқсастығы, атыс кезінде түскі уақытта тоқтаған сағаттың High Noon бейнелі сілтемесі және Генри Фонданың оқиғаның садистік антагонист ретінде қасақана бұзылуы. Бұл Джон Форд режиссерлік еткен My Darling Clementine және Fort Apache сияқты фильмдерде қалыптасқан Fonda образының қаһарман ретінде бейнесін бұзған.
Блейд Руннер
Ридли Скоттың "Блейд-Раннер" фильмі постмодернисттік фильмдердің ең танымал фильмі болуы мүмкін.