Sid Hudson

Кіріспе

Сидни Чарльз Хадсон (Sidney Charles Hudson; 1915 жылы 3 қаңтар - 2008 жылы 10 қазан) - американдық баскетболшы. 1940-1942 жылдары Вашингтон Сенаторлары мен 1952-1954 жылдары Бостон Ред Сокс клубында ойнаған. Теннесси штатының Коалфилд қаласында туған ол оң қолмен соққы беріп, соққыға ұшыраған.

Өмірбаян

Хадсон бейсболға 1938 жылы Сенаторлармен жұмыс келісімшарты бар D класы Санфорд Lookouts командасымен кірді. Санфордпен екінші жылында Хадсон Флорида штатының лигасын жеңген ойындары (24), жеңіс пайызы (244, .857), ұпай орташасы (1,79) және соққылар (192) бойынша басқарды. Келесі жылы ол екінші дивизионның Вашингтон командасында 17 ойын жеңіп алды. Ол Америка лигасының барлық жұлдыздар командасына таңдалды. Ол 1941 жылдың 8 шілдесінде Бриггс стадионында өткен жазғы классикада пайда болды және жетінші айналымда жұмыс істеді. (Американ лигасы тоғызыншы таймда жеңіске жетеді, бірақ үш рет жүгіреді, Тед Уильямстың хомери). Хадсонның мансабы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш жыл (1943-1945) әскери қызметте болды. Америка Құрама Штаттарының әскери-әуе күштері ардагері, ол Тынық мұхит операциялар театрында қызмет етті және сержант дәрежесіне жетті. 1940 жылдардың соңында Вашингтон командасының ойыншысында болған Хадсон Америка лигасының жеңілген ойындарында (17) көш бастады 1947 жылы 27 сәуірде Хадсон Нью-Йорк янкистеріне қарсы Янки стадионында Бейб Рут күнінде бастаушы иемденуші болды. Руттың соңғы көріністерінің бірінде 58000 жанкүйердің алдында Хадсон толық ойынды, 10 шабуыл жасап, сегіз соққы және үш базаны шарықтап жіберді. Ол кампанияның ортасында қайта құрушы Red Sox-қа ауыстырылды және 2 жыл ішінде бастаушы және релифші ретінде 1622 болды. Ол науқаннан кейін алаңнан кетіп қалды. 12 маусымдық MLB мансабында Хадсон 104-152 рекордты 734 соққы, 123 толық ойын, 11 соққы, 13 құтқару және 2,181 рейдте 4,28 ұпай жинады. Ол 2384 соққыға және 835 базаға жол берді. Жақсы соққы беретін иемденуші, ол үлкен лигадағы қызметі кезінде 164 соққымен және 75 ұпаймен .220 ұпай жинады. Ол 1955 жылдан 1960 жылға дейін Ред Сокс үшін скаутингпен айналысты, содан кейін 1961 жылы сенаторлардың кеңейтілген нұсқасына команданың алғашқы питчинг-машығы ретінде қосылды. Ол 13 жыл бойы үш түрлі мерзімде (1961 жылдың сәуірінде 1965; 1968 жылдың 1972 жылы; және 1975 жылдың ортасында 1978) осы рөлде Вашингтон мен Даллас-Форт-Уорт штаттарында франшиза үшін болды, онда ол Техас Рейнджерлеріне айналды. Осы тапсырмалардың арасында Хадсон командаға кіші лиганың питчинг нұсқаушысы ретінде қызмет етті. 1985 жылы кәсіби бейсболдан кеткеннен кейін ол Бейлор университетінің бейсбол командасының жауынгерлік жаттықтырушысы болды. 93 жасында қайтыс болған кезде Хадсон ең қарт баскетболшылардың бірі болды. Ол Техас штатының Уэко қаласында қайтыс болды.

Hudson entered baseball in 1938 with the Class D Sanford Lookouts, who had a working agreement with the Senators. In his second year with Sanford, Hudson led the Florida State League in games won (24), winning percentage (24–4, .857), earned run average (1.79) and strikeouts (192). The following year, he won 17 games for a second division Washington team as a rookie, and he was selected to the American League All–Star team in both and He appeared in the 1941 midsummer classic on July 8 at Briggs Stadium and worked the seventh inning, allowing a two run home run to Arky Vaughan that put the rival National League ahead, 3–2. (The American League would triumph in the ninth inning, however, on a three run, walk off homer by Ted Williams). Hudson's career was interrupted by three years (1943–45) of military service during World War II. A veteran of the United States Army Air Forces, he served in the Pacific Theater of Operations and attained the rank of sergeant. Pitching for Washington's struggling late 1940s teams, he led the American League in games lost (17) in On April 27, 1947, Hudson was the starting pitcher against the New York Yankees on Babe Ruth Day at Yankee Stadium. In front of 58,000 fans in one of Ruth's last public appearances, Hudson threw a complete game, 1–0 shutout, scattering eight hits and three bases on balls. He was traded to the rebuilding Red Sox in the middle of the campaign, and went 16–22 as a spot starter and reliever over 2 years. He retired from the field after the campaign. In his 12 season MLB career, Hudson posted a 104–152 record with 734 strikeouts, 123 complete games, 11 shutouts, 13 saves, and a 4.28 earned run average in 2,181 innings pitched. He allowed 2,384 hits and 835 bases on balls. A good hitting pitcher, he batted .220 with 164 hits and 75 runs batted in during his big league tenure. Following his pitching career, he scouted for the Red Sox from 1955 through 1960, then joined the expansion edition of the Senators in 1961 as the team's first pitching coach. He spent all or parts of 13 years over three different terms (1961–April 1965; 1968–1972; and mid 1975–1978) in that role for the franchise in both Washington and Dallas–Fort Worth, where it moved in to become the Texas Rangers. In between those assignments, Hudson served the team as a minor league pitching instructor. After leaving professional baseball in 1985, he was a pitching coach for Baylor University's varsity baseball team. At the time of his death, at 93 years of age, Hudson was one of the oldest living major league players. He died in Waco, Texas.