2006 student protests in Chile

Кіріспе

2006 жылғы Чилидегі студенттік наразылық (оқушылардың киім-кешегіне байланысты Пингвиндер революциясы немесе Пингвиндер науқаны деп те аталады) Чилидегі жоғары мектеп оқушыларының (сәуір айының соңында маусым айының басында) Чилидің білім беру жүйесін жекешелендіруге қарсы жүргізілген студенттік наразылықтарының бірі болды. Шара 30 мамырда шықты, онда 790 мың студент бүкіл ел бойынша шабуылға шығып, наразылық білдірді. Бұл Чилидегі соңғы 30 жылдағы ең үлкен студенттік демонстрация және президент Мишель Бачелеттің бірінші саяси дағдарысы болды. 400-ден астам оқу орны наразылық акциясына қосылып, барлық сыныптар мен сабақтан тыс іс-шараларды тоқтатты. Шара 26 мамыр күні басталған 100 оқу орнының ұйымдасқан қолдауымен басталды. Студенттердің қысқа мерзімді талаптары арасында автобустарда тегін жүру және университеттерге түсу үшін емтихан ақысын төлеуден бас тарту болды, ал ұзақ мерзімді талаптарға оқытудың конституциялық органикалық актісін (LOCE) жою, субсидияланған білім беруді муниципализациялауды тоқтату, толық күндізгі оқу күні саясатын реформалау және сапалы білім беру кіреді. 1 маусымда Бачелет теледидардан халыққа арнап сөйлеп, оқушылардың көпшілігінің талабына сай білім берудің бірнеше жаңа шараларын жариялады. 7 маусымда президент 73 адамнан тұратын президенттік кеңесші комитет құру туралы мәлімдеді. Бачелет өзінің сөзінде студенттердің ұзақ мерзімді талаптары туралы талқылау туралы уәде берді. Бастапқыда комитетке кіруге асыққан студент қауымы 9 маусымда шақыруды қабылдады және шабуылдарды және мектептерді басып алуды дереу тоқтатуды талап етті. 23 тамызда Сантьягода және елдің басқа қалаларында реформалардың баяу жүруіне наразылық білдіріп, 2000 студенттер шеруге шықты. Ақырында, митингке қатыгездік туды, өйткені шағын топтар бейбіт демонстрациялардан бас тартып, полицияға тас лақтыра бастады. Полиция жас ағызушы газ бен су айдаушы мылтықпен жауап берді. 200-ден астам демонстрант тұтқындалып, оннан астам адам жарақат алды.

none

The 2006 student protests in Chile (also known as the Penguins' Revolution or The March of the Penguins, because of the students' uniform) were a series of ongoing student voice protests carried out by high school students across Chile (from late April to early June 2006) against the privatization of the Chilean education system, implemented by dictator Augusto Pinochet in the 1970's. The protests peaked on May 30, when 790,000 students adhered to strikes and protests throughout the country, becoming Chile's largest student demonstration of the past three decades and the first political crisis of president Michelle Bachelet's administration. Over 400 educational establishments adhered to the protests and paralyzed all classes and extracurricular activities. The protests started with the early and organized support of 100 establishments (schools) that started taking action on Friday, May 26. Amongst the students' short term demands were free travel passes on buses and the waiving of the university admissions test (PSU) fee, while the longer term demands included: the abolition of the Organic Constitutional Act of Teaching (LOCE), the end to municipalization of subsidized education, a reform to the Full time School Day policy (JEC) and a quality education for all. On June 1, Bachelet addressed the nation by television, announcing several new measures for education that met most of the students' demands. On June 7 the president announced a 73 member presidential advisory committee – promised by Bachelet on her speech to discuss the students' long term demands – which included six seats reserved for high school students. Initially hesitant to join the committee, on June 9 the student assembly finally accepted the invitation and called for an immediate end to strikes and school take overs. On August 23, around 2,000 students were marching in Santiago and other cities in the country, in protest of the slow speed that the reforms were taking place. The rally eventually got violent when small groups turned away from the peaceful demonstrations and started throwing rocks at the police. The police responded with tear gas and water cannons. More than 200 of the demonstrators were arrested and over a dozen were injured.

Өмірбаян

Оқытудың органикалық конституциялық актісі немесе LOCE (No 18,962 заң) 1990 жылы 7 наурызда қабылданған және 10 наурызда, Пиночеттің 161/2 жылдық диктатурасының соңғы күні күшіне енді. Студенттер мен мұғалімдер, сондай-ақ биліктегі коалиция (Concertación) тарапынан кеңінен сынға алынғанына қарамастан, демократия қалпына келтірілгеннен бері ол негізінен өзгертілмеген. LOCE сыншылары білім берудегі мемлекеттің қатысуын тек реттеуші және қорғаушы рөлге дейін азайтатынын, ал білім берудің шынайы жауапкершілігі жеке және мемлекеттік корпорацияларға (мемлекеттік мектептерді жергілікті үкіметтер басқарады) беріліп отырғанын атап көрсетеді. Осылайша, оқушылар, ата-аналар, мұғалімдер және академиялық емес қызметкерлер бұрын өз мектептерінде пайдаланған қатысуды азайтады. 1990 жылдары Концертация әкімшілігінің басты мақсаттарының бірі - білім беру реформасы болды. Эдуардо Фрей Руис Тагле әкімшілігі кезінде басталған бұл реформаның негізгі тіректерінің бірі - Jornada Escolar Completa, JEC (Толық күндізгі мектеп күні саясаты) - орта мектеп оқушыларының сыныптарда өткізетін уақытын ұлғайту жоспары (көп жағдайда қосымша сыныптар мен басқа да инфрақұрылымдардың санын арттырмайды). Алайда, көпшілік мемлекеттік білімге жұмсалатын қаржының көптігіне қарамастан, білім сапасы алаңдататын деңгейге төмендеп кетті деп санайды. Зерттеулер ЖЭК әлі де дұрыс іске асырылмаған және ол күтілетін нәтижелерге қол жеткізбегенін көрсетті. 2000 жылдан бастап көлік жүйесінің мектеп картасы мен жаңа университеттерді іріктеу тестісіне қатысты жаңа талап пайда болды және кейбір салаларда үлкен жетістіктерге қол жеткізілгенімен, студенттердің негізгі талаптары 2006 жылға дейін шешілмеген. Пингвиндер қозғалысы жаңа құбылыс емес: оның тамыры он тоғызыншы ғасырда жатыр. Қазіргі Чилиде теңсіздіктің деңгейі әлемдегі ең жоғары деңгейлердің бірі. Дегенмен, 1990 жылы демократияға оралғаннан бері елде саяси тұрақтылық едәуір дамыды. 2019 жылдың қазан айында Латын Америкасындағы оазис болып көрінген жағдай Чилидің соңғы тарихындағы ең қарқынды және күрт әлеуметтік тәртіпсіздікке айналды. Әлеуметтік теңсіздік осы әлеуметтік жер сілкінісінің түпкі себебі болып отыр. Президент пен оның кеңесшілері таңғалғандай болды: олар теңсіздіктің әл-ауқатқа тигізетін жағымсыз салдары чилиліктердің орташа табысының жоғары болуымен теңестірілді деп ойлады. Егер Чили жоғары табысты елдердің үлгісіне сәйкес адам капиталына негізделген дамуды жалғастырғысы келсе, салық жүйесінде теңсіздікті азайту үшін қайта бөлу элементтерін күшейту қажет.

The Organic Constitutional Act of Teaching or LOCE (Act Nº 18,962) was enacted on March 7, 1990, and came into force on March 10, the last day of Pinochet's 161/2 year dictatorship. Despite being widely criticized by both students and teachers as well as the ruling coalition (Concertación), it has remained largely unmodified since the restoration of democracy. Critics of LOCE point out that it reduces the state's participation in education to a solely regulatory and protective role, whilst the true responsibility of education has been transferred to private and public corporations (public schools being managed by local governments — Municipalidades), thus reducing the participation that students, parents, teachers and non academic employees had previously enjoyed in their schools. During the 1990s, one of the main objectives of the Concertación administration was a so called Educational Reform. One of the main pillars of this reform, launched during the Eduardo Frei Ruiz Tagle administration, was the Jornada Escolar Completa, JEC (Full time School Day policy) — a plan to increase the hours that high school students actually spend in classrooms (in many cases not increasing the number of additional classrooms and other infrastructure required). However, many consider that the quality of education has dropped to worrying levels despite the high level of government spending on public education. Studies have showed that the JEC still has not been correctly implemented nor has it achieved the desired results. Since 2000 a new demand has emerged with respect to the transport system's school pass and the new University Selection Test, and although much progress was made in some areas, the core of the students' demands have remained unsolved as of 2006. The Penguin Movements were not a new phenomenon: its roots lie in the nineteenth century. Modern Chile has one of the highest levels of inequality in the world. Yet the country enjoyed a remarkable political stability since the return to democracy in 1990. In October 2019, though, what had seemed to be an oasis within Latin America erupted as the most intense and dramatic social unrest in Chilean recent history. Inequality is at the root of this social earthquake. The President and his advisors seemed to be puzzled: they thought that the negative consequences of inequality on well being had been counterbalanced by the high average income of Chileans. If Chile wants to continue human capital based development following the model of high income countries, stronger redistribution elements in the tax system are necessary to reduce inequality.

Алғашқы көрсетілімдер

24 сәуірде PSU-ның ақысын жаңадан көтеру туралы хабарланғаннан кейін (шамамен 28 000 чилилік песо немесе шамамен 50 АҚШ доллары) және студенттердің көлік картасына (Pase Escolar) жаңа шектеу енгізу туралы хабарлар тарағаннан кейін, автобустың төменгі бағасы күніне екі жол жүруге ғана шектеледі, Сантьягоның бірнеше мемлекеттік мектептері Аламида даңғылында (Сантьягоның басты көшесі) демонстрация ұйымдастырды. Бұл демонстрациялар зорлық-зомбылықпен аяқталды. 26 сәуірде полиция қызметкерлері 47 орта мектеп оқушысын тұтқындады. Келесі күндері аймақтық биліктің рұқсатысыз жаңа демонстрациялар өтті. Білім министрлігі кішігірім талаптарға келісе де, студенттер қанағаттанбады. 1 мамыр күні Сантьягоның орта мектеп оқушылары Сантьягоның орталығына жақын орналасқан Альмагро саябағында үлкен демонстрацияға қатысты. Зорлық-зомбылық тағы да жанданып, 1024 оқушы Сантьягода және елдің басқа қалаларында полициямен тұтқындалды. Сондықтан да үкімет бұл зорлық-зомбылықты айыптап отыр. Еш нәрсе зорлық-зомбылықты ақтамайды, зорлық-зомбылық жол емес, үкімет полицияның іс-әрекетін қолдайды. Студенттер ештеңеге қол жеткізбеді Félipe Harboe, Ішкі істер министрінің орынбасары, 2006 жылғы 10 мамыр

Бірінші жалпыұлттық ереуіл

ACES мәліметінше, 2006 жылдың 30 мамырында 250-ден астам мектеп тоқтап қалды. Бұл күн бейбіт демонстрацияларға шақыруларға қарамастан, түрлі зорлық-зомбылық әрекеттерімен сипатталды. Орта мектеп оқушыларының ереуілге шақыруына Чили университеті, Католик университеті және Сантьяго университеті студенттері қосылды. Шабуылға шыққан студенттердің нақты саны 600 000 мен 1 миллионға дейін деп есептелген. Сол күні таңертең президент Бачелет өзінің саяси командасын шақырды Ішкі істер, Қаржы министрлері, генерал-сек. мемлекеттік басқару және Бас хатшы Президент және министр Зилич Ла Монедада арнайы кездесуге қатысты. Зилич түстен кейін Чилидің басты қоғамдық кітапханасы болу символикасы үшін таңдалған бейтарап орын - Ұлттық кітапханада 23 студенттік басшылармен тікелей кездесуге жіберілді. Елдің басқа аймақтарында бірқатар демонстрациялар өтті, олардың көпшілігін полиция тарқатты. Негізгі оқиғалар Майпу, Пуэнте-Альто, Ла Флорида (Сантьягоның барлық ірі орта таптық аудандары) және Сантьягоның өзінде, Лицео де Апликасьон және Чили университетінің бас кеңсесі айналасында болды. Полиция Ұлттық кітапхананың сыртында жиналған халыққа көз жасыңдыратын газды атқандығы үшін көп сынға түсті. Баспасөзде полиция қызметкерлерінің автобустар мен жеке үйлерде студенттерді және көрермендерді тұтқындап, тіпті полиция арнайы күштері басқыншылыққа ұшыраған журналистердің бейнелері көрсетілді. Түн бойы соғыс жүріп, 725 адам тұтқындалып, 26 адам жарақат алды. Полицияның әрекеті жұртшылықтың қатты наразылығын тудырды. Баспасөз және Президент тарапынан ең күшті реакция болды: Біздің үкімет үшін сөз бостандығы мен еңбек ету құқығы өте маңызды, сондықтан біз соңғы оқиғаларға наразылығымызды білдірдік, журналистер мен операторлар, сондай-ақ студенттер де төбелеске түсті, қорлық көрді, айыпты, ақталмайтын зорлық-зомбылық болды. Біз полицияның қауіпсіздігімізді қамтамасыз етуін қалаймыз, бірақ біз өткен күні куә болған оқиғаларды қабылдай алмаймыз. Президент Мишель Бачелет полицияға бастапқыда қолдау көрсеткенмен, аймақтық үкімет пен Ішкі істер министрі Андрес Зальдивар кейіннен оларды қатты сынға алды. Өз өкілеттілігіме сәйкес мен арнайы әскер префектісін жұмыстан босатуды бұйырдым. Бұл менің, осы лауазымға келген кезде айтқандай, ешқандай артықшылықтарға төзбейді деген белгі. Мен заңға сәйкес барлық шараларды қолданамын, бірақ бұл мұндай жағдай емес генералы Алехандро Берналес Темуко мен Вальпараисода бейбіт демонстрациялар өтті, Сантьягоның Италия алаңында тәртіпсіздіктер болды, нәтижесінде 31 мамырда 54 адам қамауға алынды.

According to ACES, more than 250 schools were paralyzed on May 30, 2006 in a day that was characterized by diverse acts of violence, despite many calls to carry out peaceful demonstrations. The secondary students' call to strike was followed by university students from Universidad de Chile, Universidad Católica and the Universidad de Santiago. The actual number of students on strike was calculated at between 600,000 and one million. During that morning, President Bachelet, summoned her Political Team — the Ministers of Interior, Finance, Gen. Sec. of Gov. and Gen. Sec. of the Presidency — as well as Minister Zilic to a special meeting in La Moneda. Zilic was sent away to meet directly that afternoon with 23 student leaders at the National Library — a neutral place chosen because of the symbolism of being Chile's main public library. In other areas of the country, a number of demonstrations took place, many being broken up by the police. The main incidents took place in Maipú, Puente Alto, La Florida (all large middle class districts of Santiago) and in Santiago itself, around the Liceo de Applicación and the University of Chile's head office. The police were widely criticized for firing tear gas at people gathered outside the National Library, waiting for the meeting's resolution. The press showed images of policemen arresting students and bystanders inside buses and private houses, and even press members being attacked by the police's special forces. Fighting extended throughout the night, with 725 people arrested and 26 injured. The actions of the police were strongly repelled by the public. Some of the strongest reactions came from the press and the President herself:

For our government, a complete freedom of expression and the right to work are fundamental; that is why we have expressed our indignation at the latest events suffered both by journalists and cameramen as well as the students who have been victims of excesses, abuse, condemnable unjustified violence. We want our police to safeguard our security, but we cannot accept the events we witnessed yesterday|President Michelle Bachelet

Despite having initially backed the police, the regional government and the Interior Minister, Andrés Zaldívar, later severely criticized them as did the Gen. Director of Carabineros who opened an investigation and dismissed ten officers including the Special Forces Prefect and his deputy. In accordance to my powers, I have ordered the dismissal of the Special Forces Prefect ( ) This is a sign that I shall not tolerate, as I said when I assumed this rank, any excesses. I will also defend all procedures adhering to the law, but this is not such a case|General Alejandro Bernales

Further demonstrations, mostly peaceful, took place in Temuco and Valparaíso, with some riots in Santiago's Plaza Italia, resulting in the arrest on May 31 of 54 people.

Екінші жалпыұлттық ереуіл және қозғалыстың құлдырауы

2006 жылдың 3 маусымында Координациялық Ассамблея Internado Nacional Barros Arana стадионында жаңа жиналыс өткізді. Алайда, Ассамблеяның радикалды және орташа топтары арасындағы ажырым туралы болжамдар пайда бола бастады, бұл Сесар Валенсуэланың бас сөзші лауазымынан кетуін түсіндіреді (ол ауру анасына қарау үшін орнынан кеткенін айтты). Провиденсия мен Сантьягоның кейбір дәстүрлі мектептері Зиличпен қатар сөйлесіп отыр деген хабарлар тарай бастады және Ассамблеяның көшбасшыларының бірі, коммунистік өкілі Мария Хесус Санхуэза экстремистік ұстанымдары үшін орнынан алынды. Алайда ACES кейіннен бұл хабарлардың негізсіз екенін және үкімет қозғалысты құлдырату стратегиясының бір бөлігі екенін мәлімдеді. Сонымен қатар, 5 маусымда басталатын ереуілді жүзден астам топтар қолдады, соның ішінде Патриотикалық Мануэль Родригес фронты (FPMR) студенттік көшбасшылардың қалауына қарсы мектептерде бейбіт демонстрация өткізуге шақырды. FPMR шақыруы үкіметте үлкен реніш тудырды (министр Рикардо Лагос Веберді бұл әрекетті айыптауды жариялауға итермеледі); дегенмен студенттік басшылар FPMR-дің өздері қалағандай демонстрация жасауға құқығы бар екенін, бірақ олар өз әрекеттеріне толық жауапкершілік алуы керектігін білдірді. Дүйсенбі күні шабуылға университеттің студенттері, орта мектеп мұғалімдері, жүк көліктерінің жүргізушілері мен жұмысшылар және басқа да кәсіподақтар қосылды. Таңертеңгі уақытта Италия алаңының маңында рұқсатсыз шеру және Аламеда мен Дель Соль тас жолындағы дөңгелектерді өртеу сияқты бірнеше кішігірім оқиғалардан басқа, салыстырмалы тыныштық болды. Бүкіл ел бойынша наразылық шаралары әртүрлі болды: Пунта-Аренаста наразылық шаралары болмады, Био-Био аймағында 140-тан астам мекеме, Икикиде 58, Кохайкиде 9 және Пасха аралындағы жалғыз мектеп басып алынды. Бейбіт шерулер Озорно, Пуэрто Монт, Ла Серена және Вальпараисо қалаларында өтті, онда 12000-нан астам адам жиналды. Сантьягода, басып алынған мектептердің көпшілігі мәдени сипаттағы наразылық акциясына ұшырады, олардың ең үлкені Instituto Nacional және жақын маңдағы Чили университетінің негізгі кампусында өтті. Дегенмен, түстен кейін тәртіпсіздік пен тонаушылықтар орын ала бастады, бұл Carabineros жұмылдыруға әкелді, олар кейін Instituto Nacional-да жиналған адамдарға жас ағызу газы мен су айдаушыларды қолданды, бұл Студенттік орталықтың президенті Герман Вестхоффтың айтуынша "Carabineros тарапынан провокация болды". Жалпы алғанда, бұл күні 240-тан астам адам тұтқындалды. 6 маусымда студенттер ассамблеясы Ішкі істер министріне хат жазып, Бачелеттің 1 маусымдағы сөйлеген сөзінде мәлімдеген президенттік кеңесші комитет құруды оң қадам деп қарастырғанын, оның құрамына студенттер, мұғалімдер, мектеп әкімшілері, білім беру мамандары және басқа да әлеуметтік мүдделі тұлғалар кіруі керектігін және олардың жартысын студенттер ассамблеясы анықтауы керектігін айтты. Бұл өтінішті үкімет шектен тыс деп санап, оны қабылдамады, себебі президент кімді енгізу керектігін өзі шешеді. 7 маусымда президент 73 адамнан тұратын комитет құрғанын жариялады, оның ішінде алты орын орта мектеп оқушыларына арналған. El Mercurio басылымының хабарлауынша, 7 маусымда Сантьягодағы 50 мектеп пен бүкіл елдегі 175 мектеп ереуілді тоқтатып, сабаққа қайтаруға дайын болды. Ла Терсераның мәліметінше, жұмылдыруды тоқтатқан мектептердің саны 500-ге жуық. 9 маусымда студенттер жиналысы комитеттегі жұмыстарға қатысуға келісіп, ереуілдерді және мектептерді басып алуды тоқтатты.

On 3 June 2006, the Coordinating Assembly held a new assembly in the Internado Nacional Barros Arana. However, speculation began to arise concerning a split between the radical and moderate groups of the Assembly, which would explain the resignation of César Valenzuela as spokesperson (he insisted that he had stepped down in order to look after his sick mother). Rumors began to spread that some of the traditional schools of Providencia and Santiago were holding parallel talks with Zilic and that one of the leaders of the Assembly, the communist spokesperson María Jesús Sanhueza, had been removed because of her extremist positions. Nevertheless, the ACES later expressed that all of these rumors were unfounded and part of a government strategy to undermine the movement. Meanwhile, more than one hundred groups showed their support for the Monday 5 June strike, including a call from the Frente Patriótico Manuel Rodríguez (FPMR) to march in protest, contrary to the wishes of the student leaders who had called for peaceful demonstrations from within the schools. The call from the FPMR provoked much annoyance in the government (motivating the Minister Ricardo Lagos Weber to declare that this act was condemnable); however, the student leaders expressed that the FPMR were within their rights to demonstrate as they wished but that they should assume full responsibility for their actions. The strike was held on Monday with the additional support of university students, high school teachers, truckers and workers amongst other unions. There was relative calm during the morning apart from a few minor isolated incidents close to the Plaza Italia by an unauthorized march and the burning of tires in the Alameda and Del Sol Highway around 7 a. m. Throughout the country, protest activity was dissimilar: while there were almost no protests in Punta Arenas, more than 140 establishments in the Bío Bío Region, 58 in Iquique, 9 in Coihaique were occupied as well as the only school on Easter Island. Peaceful marches took place in Osorno, Puerto Montt and La Serena as well as Valparaíso where more than 12,000 people peacefully gathered. In Santiago, the majority of the occupied schools underwent protests of a cultural nature, within their premises, the largest of which took place in the Instituto Nacional and the nearby University of Chile's main campus. Nevertheless, as the afternoon wore on, disorderly behavior and looting began to take place which led to the mobilization of the Carabineros, who later attacked the people gathered at the Instituto Nacional with tear gas and water cannons, which according to Germán Westhoff, President of the Student Center, was a "provocation on the part of the Carabineros". In all, more than 240 people were detained during this day of mobilizations. On June 6, the student assembly wrote a letter to the Minister of Internal Affairs informing him that they saw the creation of a presidential advisory committee — announced by Bachelet in her speech of June 1 to discuss the long term demands — as a positive step, adding that it should include students, teachers, school administrators, education experts and other social stakeholders and that half of them should be determined by the student assembly. This petition was rejected by the government because it was considered excessive, explaining that the president was free to decide who should be included. On June 7, the president announced a committee of 73 members, which included six seats reserved for high school students. According to El Mercurio, on 7 June, 50 schools in Santiago and 175 across the country ended the strikes and were ready to return to classes. According to La Tercera, the number of schools ending mobilizations was close to 500. On June 9 the student assembly agreed to participate in the committee and put an end to strikes and school take overs.