Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акорис (κωρις немесе κορίς); египет: Mer nefer (Ескі және Орта патшалықтар), Per Imen mat khent (Жаңа патшалық) немесе Dehenet (XXVI династиядан бастап) - қазіргі египет ауылының грек атауы (طهنا الجبل, ), Әл-Миниядан 12 км солтүстікке қарай орналасқан. Ежелгі жер қазіргі ауылдың оңтүстік-шығысында орналасқан.
Akoris (Ἄκωρις or Ἀκορίς); Egyptian: Mer nefer(et) (Old and Middle Kingdoms), Per Imen mat khent(j) (New Kingdom), or Dehenet (since 26th Dynasty) is the Greek name for the modern Egyptian village of (طهنا الجبل, from ), located about 12 km north of Al Minya. The ancient site is situated in the southeast of the modern village.
Орналасқан жері
Акорис Нілдің шығыс жағалауында, Аль-Миниядан солтүстікке қарай 12 км жерде және оның астында орналасқан. Орналасқан жердің шығысындағы әктас жартастар мұнда (арабша الوادي الطهناوي) аңғарымен бөлінеді. Оңтүстік жартастан жатқан арыстанға ұқсайды. Ежелгі уақытта ол Антинополис қаласының солтүстігіндегі Цинополит Ном қаласында орналасқан.
Akoris is located on the east bank of the Nile, at and below the limestone cliffs about 12 km north of Al Minya. The limestone cliffs at the east side of the place are divided here by a valley, the (Arabic الوادي الطهناوي). The southern rock looks like a lying lion. Anciently, it lay in the Cynopolite Nome, north of Antinoopolis.
Сайттың атауы
Бұл жер бірнеше атаумен аталды. Ескі және Орта патшалықтарда Мернефер (негізгі арна) қолданылған. Жаңа патшалық кезінде бұл жер Пер Имен м3т хент (Амонның ең басты арыстанның үйі) деп аталды. Кейінгі кезеңде (26-шы династиядан) ол T3 dehenet (тасқауыл түбінде) деп аталды. Грек заманында κωρις (Акорис немесе латынша Acoris) немесе Τῆνις (Tēnis) атаулары берілген. Акористің есімі Птолемей V Эпифанның осы жердегі тас стеласының үшінші жолында кездеседі. Акористі географ Птолемей де атаған, ал қала Табула Путингерияда кездеседі. Арабша атауы Тихна (طهنا) шыққан .
The site was named with several names. In the Old and Middle Kingdoms Mer nefer(et) (nice channel) was used. In the New Kingdom the site was named Per Imen m3t khent(j) (The house of Amun the foremost lion). In the Late period (from 26th dynasty) it was named T3 dehenet (the cliff top). In Greek times the names of Ἄκωρις (Akoris or in Latin Acoris) or Τῆνις (Tēnis) were given. The name of Akoris can be found in the third line of the rock stele of Ptolemy V Epiphanes at this site. Akoris is also mentioned by the geographer Ptolemy, and the town appears in the Tabula Peutingeriana. The Arabic name Tihna (طهنا) comes from .
Тарих
Бұл жерде Ескі патшалық заманында адамдар қоныстанған. Бұл ежелгі Мысырдың барлық кезеңдерінде 17-ші жоғарғы Мысыр номосындағы маңызды әкімшілік қала болды. Бұл жерде көптеген тас үңгірлерінен жасалған қабірлер орналасқан, олар Ескі патшалықтың лауазымды адамдарына және соңғы кезеңнің діни қызметкерлеріне тиесілі. Археологиялық қалдықтар тек Жаңа патшалық және одан бұрынғы дәуірлерден ғана табылған. Жаңа патшалық кезінде Амон ғибадатханасын бұрынғы Ескі патшалық қабірінде Рамзес II құрып, Рамзес III кеңейткен. Қаланың стратегиялық орналасуына байланысты парсы дәуірінде осы жерде бекініс құрылған деп болжанады, бірақ бекіністің бірде-бір бөлігі қалмады. Акорис грек және рим дәуірінде маңызды қалаға айналды және оның аты Акориске өзгертілді. Қазіргі қоныс терісі римдік және копт дәуірінен қалған.
The site was settled since the Old Kingdom. It was an important administrative town in the 17th upper Egyptian nome in all ancient Egyptian times. It is the site of many rock cut tombs, which belonged to officials of the Old Kingdom and the priests of the Late Period. Archaeological remains came only from the New Kingdom and earlier times. In the New Kingdom the Temple of Amun was established in a former Old Kingdom tomb by Ramesses II and enlarged by Ramesses III. It is assumed that a fortress was established at this site in Persian times because of the strategic location of the town but no part of the fortress remains. Akoris became an important town during the Greek and Roman periods, and its name was changed to Akoris. The today's settlement traces came from the Roman and Coptic times.
Ескерткіштер
Акористе бірнеше археологиялық ескерткіштер бар, соның ішінде Көне патшалық кезеңіндегі Фрейзер қабірлері деп аталатын (Акористен оңтүстікке қарай 2 км-дей жерде) қазбалар бар. Акорис сонымен қатар ертедегі Мысыр тарихынан (Жаңа патшалықтан Рим дәуіріне дейін) екі ғибадатхананы, аска шатырды (Аска шатыр C деп аталады), гректің жерлеу шатырды (бұрын Рим ғибадатханасы деп аталатын), Рамзес III-нің екі аска стеласын, Птолемей V Эпифанның аска стеласын, Диананың стеласы мен Егіз егіздер Кастор мен Полукс және грек және рим дәуірлерінен некрополь. Бұл ескерткіштер 3 км-ге жуық жерді қаптаған шөл дала мен әк тастарда орналасқан.
Akoris is home to several archaeological sites, including a number of rock cut tombs from the Old Kingdom period, known as Fraser Tombs (about 2 km south of Akoris). Akoris comprises also two temples from early Egyptian history (New Kingdom until the Roman period), a rock chapel (called rock chapel C), a Greek funeral chapel (formerly called “Roman temple”), two rock stelae of Ramesses III, a rock stele of Ptolemy V Epiphanes, a stele of Diana and the Gemini twins Castor and Pollux and a necropolis from the Greek and Roman periods. These monuments are scattered for about 3 km along the desert and the limestone rocks.
Құдайлар
Құдайлар тастардың орналасуы мен пішінімен байланысты. Бұл жердің ең алғашқы құдайы, бәлкім, арыстан құдайы болған шығар. Фрейзер қабірлерінен құдай Хатор, аңғардың кіреберісінің иесі, белгілі (Менкаура, 4-ші династия уақыты). XVIII династиядан бастап Амон құдайы, ең басты арыстан, құлшылық етілді. Собек құдайы Бехеттің (дала жолының аузының Иесі) Иесі 26-шы династияда қосылды және кейіннен бұл жердің басты құдайы болды. Тот, Изис және / немесе Мут, Озирис, Горус және Хонсу сияқты басқа құдайлар грек-рим дәуірінен бастап құлшылық етілген.
The gods are related to the site location and shape of the rocks. The earliest goddess of this site is maybe a lion goddess. From the Fraser Tombs the goddess Hathor, mistress of the valley entrance, is known (time of Menkaura, 4th Dynasty). Starting from the 18th Dynasty the god Amun the foremost lion is adored. The god Sobek, Lord of Behet (Lord of the mouth of the desert path), was added at the 26th Dynasty and became later the main god of the site. Other gods like Thoth, Isis and/or Mut, Osiris, Horus and Khonsu were adored from Greek Roman times.
Тау-кен өндірісі
Акористің солтүстігіндегі және оңтүстігіндегі ұқсас жерлер сияқты бұл жер де ежелгі уақытта әк тас карьері ретінде пайдаланылған.
Like similar sites in the north and south of Akoris, this site was used as a limestone quarry in ancient times.
Қазба жұмыстары
Бұл жер туралы жазбалар Наполеонның Мысырға жасаған экспедициясы кезінде жасалған. 1850 жылдары Карл Ричард Лепсиус жүргізген неміс экспедициясы толығырақ зерттеу жүргізді. ХХ ғасырдың басында Ахмед Камал мен Густав Лефевр одан әрі зерттеулер жүргізді. 1981 жылдан бастап жаңа жан-жақты қазба жұмыстары Х. Каванишидің басшылығымен жапондық топпен жүргізілді. Олар Орта патшалық заманында жасалған ағаш қайықтың жақсы, бірақ бөлшекті үлгісін тапты. 2002 жылдан бастап топ сайттың оңтүстік бөлігін зерттеді және ТИП қалашығын ашып көрсетті. Фрейзер қабірлері деп аталатын бұл қабірлерді 1853 жылы неміс египтологы Генрих Брюгш ашқан, ал жарты ғасырдан кейін алғаш рет британдық инженер-құрылысшы Джордж Уиллоуби Фрейзер сипаттаған.
Records of the site were made during Napoleon's expedition to Egypt. A more comprehensive investigation was made by the German expedition conducted by Karl Richard Lepsius in the 1850s. At the beginning of the 20th century further investigations were made by Ahmed Kamal and Gustave Lefebvre. Since 1981 new comprehensive excavations have been carried out by a Japanese team under H. Kawanishi. They uncovered a fine but fragmentary Middle Kingdom model of a wooden boat. Since 2002, the team has investigated the southern part of the site and uncovered the TIP town. The so called Fraser Tombs were firstly discovered by the German Egyptologist Heinrich Brugsch in 1853 and firstly described by the British civil engineer George Willoughby Fraser half a century later.