Кіріспе
Чикагодағы кітапхана, Иллинойс, АҚШ Конрад Сулзер аймақтық кітапханасы - Чикагодағы Чикаго мемлекеттік кітапхана жүйесіндегі үш аймақтық кітапхананың бірі. Ол Конрад Сулзердің есімімен аталған, ол Лейквью қалашығы болған алғашқы ақ қоныстанушы, оның отбасы бірнеше азаматтық лауазымдарды атқарды және қор құрды. Кітапхана Линкольн скверінің ауданында, Линкольн даңғылының 4455 солтүстігінде орналасқан. Бұл толық қызмет көрсететін кітапхана және ADA талаптарына сай. Чикаго мемлекеттік кітапханасы жүйесіндегі барлық кітапханалар сияқты, онда тегін Wi-Fi интернет қызметі бар.
Conrad Sulzer Regional Library is one of three regional libraries in the Chicago Public Library system in Chicago, in the U. S. state of Illinois. It was named for Conrad Sulzer, the first white settler in what became Lakeview Township, whose family held multiple civic posts and established a foundation. The library is located in the Lincoln Square neighborhood at 4455 N. Lincoln Avenue. It is a full service library and ADA compliant. As with all libraries in the Chicago Public Library system, it has free Wi Fi internet service.
Шолу
Қазіргі ғимаратты 1985 жылы Хаммонд Биби мен Бабка архитектуралық фирмасы жобалаған, қазір ол Хаммонд Биби Руперт Эйндж, Inc. деп аталады. Бас серіктесі және Дрихаус сыйлығының жеңімпазы Томас Холл Биби (1941 жылы туған) Иллинойс штатының Оук Паркіне туған, сонымен қатар Иллинойс технология институтының доценті (1973-1980) және Иллинойс университеті Чикаго шеңберіндегі сәулет колледжінің директоры (1980). Неміс неоклассикалық стилі жергілікті герман мәдениетін, сондай-ақ Чикагоның белгілі неміс-американдық сәулетшісі Людвиг Мис ван дер Рохені көрсетеді. Осы фирма Харольд Вашингтон кітапханасын да жобалаған. $ 5,5 миллиондық ғимарат Чикаго мемлекеттік кітапханасының екінші кітапханашысының есімімен аталған Фредерик Х. Хилд аймақтық кітапханасының орнын ауыстырды, ол оның алғашқы тұрақты үйін (қазіргі Чикаго мәдени орталығы) қамтамасыз етті. Хилд кітапханасының 1929 жылы салынған арт-деко стилідегі ғимараты (бір блок қашықтықта және оның орнындағы ғимараттың жартысы) ескерткішке айналды, кейіннен ол ескі қаладағы халық музыка мектебінің филиалы болды. Алдермен Юджин Шультер (47-аудан) 1985 жылы 14 қыркүйекте көпшілікке ашылған жаңа кітапханаға қаржы және саяси қолдау табуда маңызды рөл атқарды. Кітапхананың көптеген жиһаздары неміс мифологиясына негізделген.
Сүлсерлер отбасы
Конрад Сульцер (1804 1873) Швейцарияның солтүстік-шығысындағы Тюргау кантонында, Швейцарияның Бусенванг қаласында дүниеге келді. Отбасы 1300 жылдан бері Винтертурдың жанында өмір сүрді. Оның әкесі жергілікті протестант дін қызметкері болды. Ол жергілікті және Бонн университетінде және Гейдельберг университетінде оқыды және бастапқыда дәрігер немесе фармацевт болуды жоспарлады. Ол Винтертурда дәріханашы сертификатын алды, бірақ іс жүзінде бұл мамандықты ешқашан қолданған жоқ. 1833 жылы ол Францияға, содан кейін АҚШ-қа сапар шегіп, алдымен Нью-Йорк штатының Уотертаун қаласында швейцариялық колонияда қоныстанды. Ол Кристин Янгқа үйленді және АҚШ азаматтығына өтініш берді. Олар 1836 жылы Чикагоның жаңа қаласына Ұлы көлдердегі бу қайығы арқылы саяхаттай бастағанға дейін үш ай бұрын алғашқы баласын (Фредерик) тапты. Келесі жылы Сулзер бау-бақша шаруашылығына деген құштарлығын түсінді және Грин-Бэй-роуд (Кларк-стрит) және Ирвинг-Парк-роуд қиылысында жаңа қаланың солтүстігінде 100 акр жерді сатып алды. Оның жеке кітапханасы Чикагоның солтүстік жағында алғашқы кітапхана болды. Солзер Грейсленд қорымы (эстафета) болған жерді сатады. 1859) және Рейвенсвуд жер компаниясына (ол 1868 жылдан бастап аймақты дамытты). Люксембургтен көптеген адамдар 1840 жылдары Еуропадағы дүрбелеңнен қашып, Чикаго өзенінің Солтүстік тармағының үстіндегі жотадағы Сулзердің фермасына жақын жерге қоныстанды. Лейк-Вью Чикагоның қала шегінен тыс дамыған алғашқы аймақ болды, бірақ ол ақыр соңында қосылады. Үлкен және кіші Сулзер көптеген жергілікті сайланған лауазымдарды атқарды. 1857 жылы Лейк-Вью қалашығы ұйымдастырылған кезде Конрад Сулзер оның алғашқы бағалаушысы болды (1855 жылдан бері Риджвилл қалашығында сол лауазымда қызмет етті). 1892 жылы қайтыс болғанға дейін Фредерик Лейк-Вью қалашығының клеркі (1867 жылдан бастап), автомобиль жолдары комиссары (1868), қала қадағалаушысы (1875) болып сайланды және 16 жыл бойы қалашықтың білім беру кеңесінде қызмет етті, сондай-ақ аймақтың алғашқы су тазарту зауытын орнатуға көмектесті. Оның ұлы (Конрадтың немересі) Альберт Сулзер Массачусетс технология институтын бітіріп, 1944 жылы қайтыс болғанға дейін Eastman Kodak компаниясын басқарды. Отбасының 11 бөлмелі сәнді ферма үйі 4233 N. Гринвью даңғылында, Фредерик Селцер-младший 1886 жылы салған, 1988 жылы әлі де тұрды, бірақ Троица семинариясы мен Библиялық колледжі Баннокберннің маңындағы қалашыққа көшірілгеннен кейін сатылды. Жергілікті жолға Сулзердің есімі берілді (осы 1892 жылы "Монтроуз даңғылы" деп қайта аталды), сонымен қатар мектеп де. Грейс Сулзердің мүлкі көптеген жергілікті ұйымдарға гранттар беретін қор құрды.
Ирен Сигел фрескалары
1985 жылы кітапхана ашылмас бұрын, Иллинойс университеті Чикаго шеңберінің профессор-оқытушысы Айрин Ярович Сигельден тапсырылған қоғамдық бөлмеге арналған фрескаға қатысты дау туындады. Бөлменің төрт қабырғасындағы фрескада Вергилийдің Энеидасы бейнеленген, сонымен қатар Чилидің жазушысы Пабло Неруданың, грек жазушысы Никос Казанцакистің және неміс мемлекет қайраткері Иоганн фон Гётедің жазбаларынан үзінділер бар. Қоғам белсенділері дизайнның көршілес ауданда кең тараған графитиге ұқсайтынын, балалар бөліміне сәйкес келмейтінін, сондай-ақ, қоғамда кеңес беру комиссиясымен кеңеспегенін және ұсынылған эскиздерді ұсынбағанын айтты. Жұмыстың аяқталуына қарамастан, Сигел он жылға жергілікті өнер сахнасынан шығып кетті. Бұл дау-дамай сотқа дейін өршіп, қоғамдық өнерді бақылау туралы пікірталасқа айналды, әрі Сигельді күйіп, ащы күйге ұшырады. Сигел фрескалары 1978 жылы Иллинойс суретшілеріне комиссиялар беру үшін құрылған бағдарламаның бір бөлігі болды. Ғимараттың басқа суреттері де көп дау туғызбаған. Сандра Йоргенсен балалар әңгімелеу бөлмесі үшін матаға майлы қабырғалық бояулар жасаған. Бұл суреттер бақшада ұшып бара жатқан құстың көзқарасын бейнелейді. Аудиторияда Николай Африканоның Игорь Стравинский балетіндағы Петрушка кейіпкерін бейнелейтін алты үлкен картинасы бар.
Кітаптарды шығару
2001 жылы жергілікті тұрғындар Сульцердегі филиалдан кітаптардың алынып кетілгенін байқады; Қоғамдық белсенділер 35 000-ға жуық кітап жоғалғанын мәлімдеді. Ол жерде ол "Чикаго Сан Таймс" газетінің фотографымен бірге болды. Кітапхана комиссары Мэри Демпсидің айтуынша, кенттік кеңесшіге кітапханадан шығуға бұйрық берілмеген және кітаптарды алып тастау ескі, зақымдалған немесе танымал емес кітаптар үшін стандартты арамшөптерді жою процедурасының бөлігі болды, бұған бұрынғы кітапханашы ұмтылмаған. Сол кезде Сюльцер кітапханасы аймақтық кітапханадан төмендеуі мүмкін деген хабарлар тарады. Ол кездегі директор Лия Стил де Гарольд Вашингтон кітапханасында қызметтен бас тартты, содан кейін жұмыстан шығарылды. Сот ісі мен бұқаралық ақпарат құралдарына жариялану нәтижесінде комиссар Демпси азаматтардың консультативтік комитеті құруға келісті, Сульзердің аймақтық мәртебесін алып тастамауға уәде берді және Сульзердің Медиа орталығының жалғасуына кепілдік берді.