Кіріспе

Американдық теңізші және еңбек көшбасшысы (1906-1981) Джозеф Курран (1906 жылы 1 наурыз - 1981 жылы 14 тамыз) - саудагер теңізші және американдық еңбек көшбасшысы. Ол 1937-1973 жылдары Ұлттық теңіз одағының (немесе қазіргі Солтүстік Американың теңізшілер халықаралық одағының бөлігі) құрылтайшы президенті және Өнеркәсіптік ұйымдар конгресінің (CIO) вице-президенті болды.

Ерте өмір

Курран Манхэттеннің төменгі шығыс жағында дүниеге келген. Әкесі екеу жасында қайтыс болып, анасы басқа отбасымен бірге өмір сүреді. Ол шіркеу мектебінде оқыған, бірақ 14 жасында мектептен қашқаны үшін 7-сыныптан шығарылған. Ол 1922 жылы Америка Құрама Штаттарының сауда теңіз флотында жұмысқа орналасудан бұрын кади және фабрика жұмыскері болып жұмыс істеді. Ол кемеде жұмыс істеді, теңізде жүрмегенде тамақханаларда ыдыс-аяқ жуды және түнде Батери Парк пенктесінде ұйықтады. Осы уақыт аралығында ол өмір бойы "Үлкен Джо" деген лақап атпен танылды. Шабуыл негізінен отырықшы шабуыл болды. Керран мен экипаж кемеден кетуден бас тартты, өйткені иелері оларды жай ғана шабуылға қарсы адамдармен алмастыратын еді. Екіпаж қайықта қалып, өздерінің барлық міндеттерін орындады, тек желілерді тастап кетті. "Калифорния" үш күн бойы тоқтап тұрды. 1937 жылы мамыр айында Курран және оның жаңадан пайда болған қозғалысының басқа да көшбасшылары Ұлттық теңіз одағын (NMU) құрды. Теңізшілерді қорғау комитеті өзін кәсіподақ ретінде қайта құрды. Ол өзінің алғашқы съезін шілде айында өткізді және 30 000 теңізші мүшелігін ISU-дан NMU-ге ауыстырды. Курран жаңа ұйымның президенті болып сайланды. Ал, оның хатшысы-қазынашысы болып ямайкалық Фердинанд Смит сайланды. Осылайша, NMU-де нәсілдік интеграция болды. Алты жыл ішінде жұмысқа алу, жалақы, тұрғын үй және жұмыс орындарында нәсілдік кемсітушіліктің бәрі дерлік жойылды. Жаңа одақтың ерекшелігі әр портта жалға алу залдарын құру болды. Жұмыспен қамту залдары жолаушылар мен жүк кемелеріне тәжірибелі теңізшілерді тұрақты түрде қамтамасыз етіп, қабілетті теңізшілерді жалдауға кедергі келтіретін сыбайлас жемқорлықты азайтты. Сондай-ақ, жұмысқа алу орталықтары нәсілдік кемсітушілікке қарсы күресті және теңізшілердің арасындағы нәсілдік келісімді нығайтуға тырысты. Бір жыл ішінде NMU-ның 50 000-нан астам мүшесі болды, ал американдық жүк тасымалдаушылардың көпшілігі келісімшарт бойынша болды. Мүшелерінің басым көпшілігінен айырылған ИСУ өлім аузында қалды. Керран солшыл экстремистік бағыттарды да қатты қолдады. 1940 жылдың тамызында ол Нью-Йорк қаласындағы кәсіподақтарды АҚШ-тың Еуропадағы соғысқа кіруіне қарсы "төтенше бейбіт мобилизацияны" қолдауға шақырды. 1940 жылы Курран CIO вице-президенті болып сайланды. 1955 жылы CIO мен AFL біріккенде, ол біріктірілген ұйымның вице-президенті болып тағайындалды.

Үлкен Нью-Йорк өнеркәсіптік одағы

Керран сонымен қатар Үлкен Нью-Йорк өнеркәсіптік одағының президенті болып сайланды. Үлкен Нью-Йорк өндірістік одағы (GNYIU) 1940 жылы CIO Нью-Йорк қаласының орталық еңбек ұйымы ретінде ұйымдастырды. CIO-ға Нью-Йорктегі және жақын маңдағы жергілікті одақтар оның негізгі мүшелері болды. Ұйымның құрылтай съезінде 1940 жылы 24 шілдеде Курран GNYIU президенті болып сайланды. Солл Килз, Америка газеттер гильдиясының мүшесі, оның хатшы қазынашысы болып сайланды. Ұйымның жергілікті 250 кәсіподақ мүшесі бар, олар 500 000-нан астам жұмысшыны білдіреді. Алайда 1948 жылы ГНИЮ-ға коммунистердің енуі туралы шынайы алаңдаушылық пайда болды. АҚШ-тың Өкілдер палатасы бұл мәселені қарастыру үшін арнайы тергеуші кіші комитет тағайындады. Бірнеше CIO кәсіподақтары тексерілді, соның ішінде Американың Біріккен электр, радио және машина жұмысшылары, Нью-Йорк қаласының мұғалімдер одағы, Американың Біріккен қоғамдық жұмысшылары және дүкен қызметкерлерінің одағы. CIO президенті Филип Мюррей 1940 жылдың қазан айында Үш мүшелік кеңес тағайындады. Басқарма мүшелері Мюррейге Курран, Килз және GNYIU атқарушы кеңесінің коммунистік саясатты қолдағанын хабарлады. GNYIU Генри А. Уоллесті президент болуға тәуелсіз үміткер ретінде қолдауға жақын болды. 1940 жылы қарашада ұлттық CIO атқарушы кеңесі GNYIU жарғысын күшін жойды. Керран CIO атқарушы кеңесінің алдында да, АҚШ Конгресінің бірлескен сауда комитетінің алдында да коммунист екендігін жоққа шығарды. Осыдан кейін Курран коммунизмге қарсылық таныта бастады. 1946 жылы ол Гарри Бриджес бастаған теңіз бірлігі жөніндегі комитеттен NMU-ді алып тастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол мыңдаған мүшелерін тазалап, коммунистік симпатияларды күдікті деп санаған басшыларды сайлады. 1960 жылы Курран басқа да бірнеше кәсіподақ басшыларымен бірге "КСРО теңіз және өзен жұмысшылары одағының қонағы" ретінде Кеңес Одағына барып, Кремльдегі түрлі порттар мен Хрущевке барды, деп жазды "КСРО" журналының 1960 жылғы қазандағы басылымы.

Басқа рөлдер

Курран басқа да көптеген комитеттерде, басқармаларда және басқа ұйымдарда қызмет атқарды. Көп жылдар бойы ол AFL CIO теңіз комитетінің төрағасы болды. Ол сонымен қатар еңбек мәселелерін талқылау және шешу үшін AFL CIO теңіз одағы мен АҚШ-тың кеме компаниялары құрған еңбек менеджменті теңіз комитетінің тең төрағасы болды. Керран сонымен қатар теңізшілер одағының халықаралық конфедерациясы - Халықаралық көлік жұмысшылары федерациясының теңізшілер секциясының төрағасының орынбасары болды. Керран сонымен қатар Біріккен теңізшілер қызметінің вице-президенті болды.

Зейнеткерлік және өлім

1953 жылы Карран жүрек ауруынан зардап шекті, бұл оның бұрынғыдан әлдеқайда аз физикалық қабілетін қалдырды. Кейінгі жылдары ол жұмыс жүктемесін біртіндеп азайтып, жергілікті кәсіподақтарға баруды және кәсіподақ кездесулерінің көбінде болуды тоқтатты. 1960 жылдардың ортасында ол кәсіподақтың күнделікті іс-әрекетінің көпшілігін хатшы қазынашы Шаннон Дж. Қабырға. 1960 жылдардың ортасында Курран өз мүшелерінің қажеттіліктері мен мәселелерін елемегені үшін сынға ұшырады. Оның жылына алатын 85 000 доллары, оның кәсіподағы кішкентай болса да, мүшелерін жоғалтса да, Америкадағы еңбек қозғалысында ең жоғарылардың бірі болды. Ол шексіз шығындар есебінен ләззат алды, және жеке ұшақпен және лимузинмен саяхаттады. Ол кәсіподақтың атқарушы кеңесін Манхэттендегі үлкен арт-деко стилімен салынған штаб-пәтерді салуға көндірді және ғимаратқа өзінің есімін берді. 1966 жылы NMU қызметкерлерінің жасырын көмегімен кәсіподақ мүшесі Джеймс Б. Моррисси 1966 жылы Керранның қайта сайлануының нәтижелерін алаяқтық деп сынады. Еңбек министрлігі келісті, бірақ сайлаудың қайта өтуі нәтижеге әсер етпеді. 1973 жылы, Керранның кәсіподақ президенті ретінде он үшінші мерзімге қайта сайлануынан кейін, Моррисси Керранға сотқа шағым жасап, оны кәсіподақ қаражатын заңсыз игерумен айыптады. Морисси мен Ибрагимге қарсы Курран, 650 F.2d 1267 (1981) ісінде прецедент құрған шешімде АҚШ-тың екінші округтік апелляциялық соты одақ мүшелерінің одақ қызметкерлерін тиімсіз қаржылық тәжірибе үшін сотқа беру құқығын кеңінен бекітті. Морриссидің Курранға қарсы сот ісін жүргізуі оны 1973 жылы 5 наурызда кенеттен зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. Ұзақ уақыт бойы хатшы қазынашы Шаннон Дж. Уолл оның орнын басып, президент болды. Курран Флорида штатының Бока-Ратон қаласында зейнеткерлікке шықты. 1981 жылы 14 тамызда қатерлі ісіктен қайтыс болды.

Отбасы

1939 жылы Кюрран Ретта Тоблге тұрмысқа шықты. Жұптың Джозеф Пол Курран, Jr. есімді ұлы болды. Ретта Курран 1963 жылы қайтыс болды. 1965 жылы Карран Флоренс Стеллермен үйленді.