Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Толық фазаларды дисперсиялы фазалардан ажырататын ереже Банкрофтың колоидтық химиядағы ережесі: "Эмульгатордың ерігіштігі жоғары фазасы толық фазаны құрайды". Бұл судағы ерігіш беткі белсенді заттар су эмульсиясында майды, ал майдағы ерігіш беткі белсенді заттар май эмульсиясында суды береді дегенді білдіреді. Бұл жалпы ереже, әлі де қолданылады, бірақ көптеген факторларды ескеретін HLD теориясына (Гидрофильді липофильді айырмашылық) қарағанда төмен деп саналады. Бұл ереже 1910 жылдары ұсынған американдық физикалық химик Уайлдер Дуайт Банкрофттың есімімен аталған.
Rule that distinguishes continuous phases from dispersed phases of colloids
The Bancroft rule in colloidal chemistry states: "The phase in which an emulsifier is more soluble constitutes the continuous phase." This means that water soluble surfactants tend to give oil in water emulsions and oil soluble surfactants give water in oil emulsions. It is a general rule of thumb, still used, but regarded as inferior to HLD theory (Hydrophilic Lipophilic Difference), which takes many more factors into consideration. It was named after Wilder Dwight Bancroft, an American physical chemist, who proposed the rule in the 1910s.
Техникалық мәліметтер
Барлық типтік эмульсияларда сұйықтыққа (толық фаза) суспензияланған ұсақ бөлшектер (дискрет фаза) болады. Су эмульсиясындағы мұнайда мұнай дискретті фаза, ал су үздіксіз фаза болып табылады. Банкрофт ережесінде айтылғандай, эмульсиялық майды суға немесе суды майға қоспайтын нәрсе - мұнай мен судың салыстырмалы пайыздық мөлшері емес, эмульгатордың қай фазасында ерігендігі. 60% май мен 40% судан тұратын формула болса да, егер таңдалған эмульгатор суда жақсы ериді, ол су жүйесінде май жасайды. Банкрофтың ережесінен кейбір ерекшеліктер бар, бірақ бұл көптеген жүйелер үшін өте пайдалы ереже. Плоскоактивті заттың гидрофильді липофильді тепе-теңдігі (HLB) оны қажетті эмульсия үшін таңдаудың дұрыс немесе дұрыс еместігін анықтау үшін пайдаланылуы мүмкін. Судағы эмульсиялардағы майда суда майға қарағанда ерігіш эмульсификациялаушы заттарды қолданыңыз (Жоғары HLB беткі белсенді заттары). Судағы майлы эмульсияларда суға қарағанда майда жақсы ериді (Жиек HLB беткі белсенді заттары) эмульсификациялаушы заттарды қолданыңыз. Банкрофтың ережесі эмульгацияның түрін эмульгатор белгілейді және эмульгатор үздіксіз фазада еритін болуы керек. Бұл эмпирикалық байқауды мұнай бетбелгіш және су бетбелгіш интерфейстеріндегі бетбелгілік кернеуді қарастыру арқылы рационализациялауға болады.
In all of the typical emulsions, there are tiny particles (discrete phase) suspended in a liquid (continuous phase). In an oil in water emulsion, oil is the discrete phase, while water is the continuous phase. What the Bancroft rule states is that contrary to common sense, what makes an emulsion oil in water or water in oil is not the relative percentages of oil or water, but which phase the emulsifier is more soluble in. So even though there may be a formula that's 60% oil and 40% water, if the emulsifier chosen is more soluble in water, it will create an oil in water system. There are some exceptions to Bancroft's rule, but it's a very useful rule of thumb for most systems. The hydrophilic lipophilic balance (HLB) of a surfactant can be used in order to determine whether it's a good choice for the desired emulsion or not. In oil in water emulsions – use emulsifying agents that are more soluble in water than in oil (High HLB surfactants). In water in oil emulsions – use emulsifying agents that are more soluble in oil than in water (Low HLB surfactants). Bancroft's rule suggests that the type of emulsion is dictated by the emulsifier and that the emulsifier should be soluble in the continuous phase. This empirical observation can be rationalized by considering the interfacial tension at the oil surfactant and water surfactant interfaces.