Port de Grave

Кіріспе

Адамның қонысы Ньюфаундленд пен Лабрадорда, Канада Порт-де-Грейв - Канаданың Ньюфаундленд пен Лабрадордағы Консепшн шығанағындағы (CB) түбегі. Жарты аралда Барнид, Black Duck Pond, Otterbury, Ship Cove, Blow Me Down, Hibb's Cove, Pick Eyes және Hussey's Cove қауымдастықтары бар. Олардың тұрғындарының саны шамамен 975 адам (2006 жыл). Бұл ауыл Порт-де-Грейв провинциялық сайлау округінде орналасқан. Статистикалық мақсаттар үшін ол No No деп аталады. 1, L бөлімшесі. Жарты аралға 72-жол арқылы автомобиль жолы арқылы жетуге болады.

Тарих

Порт-де-Грев түбегін 16 ғасырдан бері еуропалықтар пайдаланып келеді. Бұл жерді алғаш пайдаланғандардың бірі француздар болды, олар жағалауда балық аулап, жақын маңдағы сулардан аулаған кезде балықтарын кептірді. Олар балықтарды кептіретін көптеген порттардың бірін "Гревс" деп атады. XVI ғасырдың аяғында Карбонеардан Бригге дейінгі (ортасында Порт-де-Грейв) аймақ ағылшын балық шаруашылығының негізгі аймағына айналды. Ресми деректерге сәйкес, Шип-Коувтағы жерді 1595 жылдан бері Дейу отбасы иеленіп келген, бұл оны Ньюфаундлендтегі ең көне тіркелген жер дәлізіне айналдырады. 17 ғасырдың ортасына қарай Порт-де-Грейв Англияның батыс өлкесінен келген "өсірушілер" құрған шағын қайықпен балық аулаудың жетекші аймағына айналды. Бұл адамдар тұрақты халықты құрды, бұл түбекті Доу, Батлер, Такер, Магфорд, Сноу, Портер, Эндрюс, Вебер, Стивенс және Энтони отбасыларының ата-бабаларының мекені етті. Король Уильям соғысы кезінде ауыл Авалон түбегіндегі шайқаста қираған. Порт-де-Грейвті 1705 жылы Анна патшайым соғысы кезінде француздар қайтадан қиратты. 1705 жылы рейд кезінде Карбонер аралының қорғаушыларын қуып шығаруға тырысқанда, тұтқындар алынды. 1750 жылдан 1850 жылға дейін Порт-де-Грейв осы аймақтың сауда орталығы болды. Девоншир мен Шотландияның көптеген сауда үйлері мен Джерси саудагерлері болды. Олардың арасында Ньюманс, Пинсент, Макферсон, Проузс, Фурно, Бэйн және Джонстон есімдері бар еді. XIX ғасырдың басында тюлендерді аулаудың ірі индустриясы дамыды, ал қауымның халқы 1400 адамға дейін көбейді. 1880 жылдан кейін халық саны азайды, себебі үлкен бу кемелері қазір тұмсық балық аулау үшін қолданылады. Екінші дүниежүзілік соғыс пен Конфедерациядан кейін жергілікті жағалау балық шаруашылығы тез кеңейіп, 1970 жылдардың ортасына қарай 3 балық зауыты және жағалаудағы көп мақсатты балық аулау флоты болды. Ол провинцияның ең көрнекті және прогрессивті балық аулау қауымдастықтарының бірі ретінде танылды. Порт-де-Грейв 1992 жылы балық аулауға мораторий енгізілгеніне қарамастан, әлі күнге дейін өте маңызды балық аулау орталығы ретінде танылады.

The Port de Grave peninsula has been used by Europeans since the 16th century. Some of the first people to have used this land was the French, who used the beaches to dry their catch as they fished off the waters nearby. They named one of the many harbours they used to dry their fish "Graves". By the end of the 16th century the area from Carbonear to Brigus (with Port de Grave in the middle) had become a major area in the English fishery. Official records indicate that a property in Ship Cove has been occupied since 1595 by the Dawe family which makes this the oldest registered land claim in Newfoundland. By the mid 17th century, Port de Grave had become a leading area in the evolving resident small boat fishery established by "planters" from West Country England. These people established a permanent population which made the peninsula the ancestral home of the Dawe, Butler, Tucker, Mugford, Snow, Porter, Andrews, Webber, Stevens and Anthony families. During King William's War, the village was destroyed in the Avalon Peninsula Campaign. Port de Grave was destroyed by the French again during Queen Anne's War in 1705. During the 1705 raid hostages were taken to try to dislodge the defenders of Carbonear Island. From 1750 to 1850 Port de Grave was the commercial center for the area. Numerous Devonshire and Scottish mercantile houses and Jersey traders were present. Among those were the names of Newmans, Pinsents, MacPhersons, Prowses, Furneaux, Baine, and Johnston. During the early 19th century a major seal hunting industry had developed, and the population of the community increased to its peak of 1400. After 1880, the population declined due to large steamships now being used for the sealing fishery. After World War II and Confederation, the local inshore fishery expanded rapidly and by the mid 1970s housed 3 fish plants and had major inshore multipurpose fishing fleets. It became known as one of the most prominent and progressive fishing communities in the province. Port de Grave is still recognized as a very prominent fishing centre today in spite of the 1992 cod moratorium.