Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анатолий Китаин:Анатолий Китаин (17 қыркүйек 1903 - 30 шілде 1980) - орыс классикалық пианині.
Anatole Kitain (Анатолий Китаин; 17 September 190330 July 1980) was a Russian classical pianist.
Ерте өмір
Анатолий Китайн Санкт-Петербургте музыкант отбасында дүниеге келген. Оның ағалары Роберт пен Борис скрипкашы, ал ағасы Александр пианист болды. Ол алты жасында таңғалған Глазуновқа өзінің жеке ноктурнін орындап, ерте үміт білдірді. Ол оқуын Петербург консерваториясында бастады, бірақ сол кездегі саяси тұрақсыздық оның отбасын Киевке көшіруге мәжбүр етті, онда ол консерваторияда Сергей Тарновскиймен оқыды. (Осы кезде Киев консерваториясында оқыған басқа пианистердің қатарына Владимир Хоровиц, Александр Унинский және Александр Брайловский кірді). Уақыт өте келе, Китайн Феликс Блюменфельдтің жеке шәкірті болды, оның бірнеше жеке шәкірттері арасында Саймон Барере мен Хоровиц те болды.
Anatole Kitain was born in Saint Petersburg into a family of professional musicians. His brothers, Robert and Boris, were violinists, and his brother Alexander was a pianist. He showed early promise, performing his own nocturne for the astonished Glazunov at the age of six. He began his studies in the Petersburg Conservatoire, but the political instability of the time led his family to move to Kiev, where he studied in the conservatoire with Sergei Tarnowsky. (Other pianists studying at the Kiev Conservatory at that time included Vladimir Horowitz, Alexander Uninsky and Alexander Brailowsky). In time, Kitain became the private pupil of Felix Blumenfeld, whose few private pupils also included Simon Barere and Horowitz.
Ұшу
1923 жылы отбасымен бірге Ресейден қашып кеткен Китайн Будапешттегі алғашқы Франц Лист байқауында жүлделі орынға ие болды (конкурсты Энни Фишер жеңіп алды). Ол Францияда тұрып, екінші дүниежүзілік соғыстың басталуынан кейін АҚШ-қа көшіп кетті. Алайда ол бұл жерде табысқа жетпеді. Жаңадан бастау үшін 1944 жылы өзінің атын Александр Каринов деп өзгертті, бірақ екі жылдан кейін өзінің атына оралды. Біраз сын-сарапшылық табысқа қарамастан, ол өзінің бұрынғы сыныптасы Хоровицтің барлық жердегі фигурасының көлеңкесінде қалды.
Fleeing Russia in 1923 with his family, Kitain was a prize winner in the first Franz Liszt Competition in Budapest (the competition was won by Annie Fischer). Kitain settled in France, but the outbreak of the second world war prompted him to move to the United States. However, success eluded him there. In what seems to have been an attempt to make a fresh start, he changed his name in 1944 to Alexander Karinoff, but reverted to his own name two years later. Despite a certain amount of critical success, he remained overshadowed by the ubiquitous figure of his former classmate, Horowitz.
Жазбалар
Ол АҚШ-та бірнеше LP жазбаларын, оның бірі ағасы Робертпен бірге жазды және өзінің соңғы концертін 1963 жылы 22 қазанда берді. Ол 1980 жылы Нью-Джерси штатының Ориндж қаласында қайтыс болды. Оның еуропалық жазбаларынан тек Колумбия үшін жазылғандары ғана сақталған. Олар өзінің дәл замандастары Горовиц пен Баререге көп ұқсастықтар бар, толық техника мен музыкалық пианистті көрсетеді. Кейінгі екі атау көпшілік есіміне айналғанмен, Китайнның аты аталмай қалуы қызық. "Анатоль Китайн The Complete Columbia Recordings 1936-39" альбомын қарап, Classic CD журналы былай деп жазды: Бұл 26 атаудың дәлелі ретінде, біркелкі керемет дыбыста сүйіспеншілікпен қайта өңделген, міне, ғасырдың ең ірі пианистерінің бірі. Бұл альбом, "The Complete Columbia Recordings, 1936 1939" тағы да қол жетімді (APR Records, CD, каталог нөмірі APR6017). Джерри Николастың "Грамофон" журналындағы (2015 жылдың тамыз айындағы саны, 62-63-беттер) шолуын қараңыз.
He made several LP recordings in the US, one with his brother Robert, and gave his last concert on 22 October 1963. He died at Orange, New Jersey in 1980. Of his European recordings, only those made for Columbia survive. They show a pianist of consummate technique and musicality, bearing many resemblances to his exact contemporaries, Horowitz and Barere. It is curious that while the two latter went on to become household names, Kitain died in obscurity. Reviewing the album "Anatole Kitain The Complete Columbia Recordings 1936 39", Classic CD magazine wrote: On the evidence of these 26 titles, lovingly remastered in almost uniformly remarkable sound, here is one of the major pianists of the century I would definitely put this important release into my Top Fifty All time Great Piano recordings without a doubt. This album, "The Complete Columbia Recordings, 1936 1939" is available once again (APR Records, CD, catalogue number APR6017). See the review by Jeremy Nicholas in Gramophone magazine (August, 2015), pages 62–63.