Кіріспе
Роджер Корманның 1961 жылғы фильмі Роджер Корман режиссерлік жасаған, Винсент Прайс, Барбара Стил, Джон Керр және Луана Андерс ойнаған 1961 жылғы қорқынышты фильм. Ричард Мэтисонның сценариі Эдгар Аллан Поның 1842 жылы шыққан сол атты әңгімесіне негізделген. ХVІ ғасырдағы Испанияда оқиғалар орын алған бұл оқиғада жас ағылшын жігіті әпкесі құпиялы түрде қайтыс болған оқиғаны анықтау үшін қорғансыз қамалға барады. Бірқатар қорқынышты аяндардан кейін, көрініспен жындылар және зорлық-зомбылық өлімдер, жас жігіт фильмнің кульминациялық кезеңінде өзінің ақылдан адасқан күйеуінің азаптау құрылғысына байланады. Фильм American International Pictures шығарған Поэ адаптацияларының танымал сериясындағы екінші фильм болды, біріншісі Корманның Үшкер үйі өткен жылы жарық көрді. "Хаус" секілді фильмде Флойд Кросбидің кең экранды кинематографиясы, көркемдік режиссер Дэниел Халлер жасаған сахналық сценарийлер және Лес Бакстер жазған музыка бар. Пітс фильмінің табысы АИП пен Корманды Поның әңгімелерін тағы алты фильмге бейімдеуді жалғастыруға көндірді, оның бесеуінде Прайс басты рөлді ойнады. Серия 1964 жылы "Лигеяның қабірі" деген кітаппен аяқталды. Фильм сыншысы Тим Лукас және жазушы Эрнесто Гастальди екеуі де фильмнің көптеген кейінгі итальяндық триллерге, Марио Баваның "Жәбір мен дене" (1963) фильмінен бастап Дарио Аржентоның "Құрқық қызыл" (1975) фильміне дейін күшті әсерін атап өтті. Стивен Кинг Питтің шок сериясының бірі 1960 жылдан кейінгі қорқынышты фильмдердегі ең маңызды сәттердің бірі деп сипаттады. Роджер Корманның "Ашердің үйі" 1960 жылы маусымда жарық көрген кезде, оның кассалық табысы AIP-тің Джеймс Х. Николсон мен Сэмюэл З. Аркоффты таң қалдырды. Корман: "Біз фильм жақсы болады деп күттік, бірақ жартылай емес". Ричард Мэтисонның айтуынша, "Бірінші фильм сәтті шыққан кезде, олар По сериясын жасауды әлі де ойламады. Олар тек Поның атымен тағы бір фильм түсіруді қалаған". Алайда Сэмюэл З. Аркофф өзінің және Джеймс Х. Николсонның "Пит" фильмін екінші По фильм ретінде жасау туралы шешім қабылдағанын айтты, өйткені ол әлдеқайда көркем және екінші кезекте Қызыл өлімнің бетпердесі би труппасына қажет болар еді, бұл өте қымбат болар еді. Поның алғашқы фильмдерінде актерлер аз болды, сондықтан біз "Қызыл өлімнің бетпердесін" түсіргенде, оны түсіру арзан болатын Ұлыбританияға бардық".
The Pit and the Pendulum is a 1961 horror film directed by Roger Corman, starring Vincent Price, Barbara Steele, John Kerr, and Luana Anders. The screenplay by Richard Matheson was loosely inspired by Edgar Allan Poe's 1842 short story of the same name. Set in sixteenth century Spain, the story is about a young Englishman who visits a forbidding castle to investigate his sister's mysterious death. After a series of horrific revelations, apparently ghostly appearances and violent deaths, the young man becomes strapped to the titular torture device by his lunatic brother in law during the film's climactic sequence. The film was the second title in the popular series of Poe adaptations released by American International Pictures, the first having been Corman's House of Usher released the previous year. Like House, the film features widescreen cinematography by Floyd Crosby, sets designed by art director Daniel Haller, and a film score composed by Les Baxter. A critical and box office hit, Pits success convinced AIP and Corman to continue adapting Poe stories for another six films, five of them starring Price. The series ended in 1964 with the release of The Tomb of Ligeia. Film critic Tim Lucas and writer Ernesto Gastaldi have both noted the film's strong influence on numerous subsequent Italian thrillers, from Mario Bava's The Whip and the Body (1963) to Dario Argento's Deep Red (1975). Stephen King has described one of Pits major shock sequences as being among the most important moments in post 1960 horror film. When Roger Corman's House of Usher was released in June 1960, its box office success took AIP's James H. Nicholson and Samuel Z. Arkoff by surprise. Corman admitted, "We anticipated that the movie would do well but not half as well as it did." According to Richard Matheson, "When the first film was a hit, they still didn't consider doing a Poe series. They just wanted another movie with a Poe title fixed to it." However Samuel Z. Arkoff said it was his and James H. Nicholson's decision to make Pit as the second Poe film "because it was a lot more graphic and in the second place, The Masque of the Red Death would have needed a dancing troupe that would have been quite expensive. In all those early Poe pictures we had relatively few actors, so when we did finally make Masque of the Red Death we went to the UK where it would be less expensive to do it."
Ықпал
"Құдық пен маятниктің" сыншыл және танымал табысы AIP-тің Аркофф пен Николсонды Эдгар Аллан Поға негізделген қорқынышты фильмдерді үнемі шығаруға көндірді. Кейінгі фильмдердің барлығы Корманның режиссерлігімен түсірілген: "Елден бұрын жерлеу" (1962), "Террор туралы әңгімелер" (1962), "Қараға" (1963), "Тұзаққа түскен сарай" (1963, шын мәнінде Х. П. Лавкрафттың "Чарльз Декстер Уордтың ісі" повесі негізінде), "Қызыл өлімнің бет-әлпеті" (1964) және "Лигеяның қабірі" (1964). Тим Лукас фильмнің көптеген итальяндық қорқынышты фильмдерге үлкен әсер еткенін дәлелдеді. Лукас: "Бұл Николастың күйзелісінің тұқымын отырғызатын, әсіресе итальяндық қорқыныштың болашақ бағытына әсер ететін, тіпті 1970 (Deep Red) және 1980 (A Blade in the Dark) жылдардағы өндірістерде де көрінетін әсерді алып келеді". Сценарист Эрнесто Гастальди Марио Баваның "Жәбір мен дене" (1963) фильмінің продюсерлері Уго Гера мен Элио Скардамаглиа "Маған "Құдық пен маятниктің" итальянша нұсқасын көрсетті, мен оны жаза бастағанға дейін: "Бізге осындай нәрсе беріңіз" деді. Оның тағы бір фильмі - "Өлімнің ұзын шашы" (1964) Корманның фильміне сүйенді ме деп сұрағанда, Гастальди: "Иә, әрине! "Құдық пен маятник" итальяндық қорқынышты фильмдерге үлкен әсер етті. Барлығы одан қарыз алды". Кейінірек Кинг: "Бұл, менің ойымша, 1960 жылдан кейінгі қорқынышты фильмдердегі ең маңызды сәт болып табылады, бұл көрермендерді қорқытуға және оны жүзеге асыру үшін кез-келген құралдарды қолдануға дайындықты білдіреді" деп жазды.
Теледидарлық нұсқасы
1968 жылы фильмді теледидар эфирі үшін ABC телеарнасына салғанда, желі фильмнің екі сағаттық уақытты толтыруға тым қысқа екенін атап өтті. Олар AIP-тен фильмнің түсірілім мерзімін ұзартуды өтінді. Шамамен бес минут қосымша кадрларды кейіннен Корманның продюсерлік көмекшісі Тамара Асеев түсірді.