Кіріспе

Сербиялық футболшы Мильян Мильянчич (4 мамыр 1930 - 13 қаңтар 2012) - Югославия және Сербия футбол әкімшісі, жаттықтырушы және ойыншы. Югославия Корольдігінің Вардар Бановинадағы Битола қаласында Черногориядағы Никич муниципалитеті Баньяни кланынан шыққан отбасында дүниеге келген Мильянчи өмірінің алғашқы жылдарын кейін Югославияның СФР-і және қазіргі Солтүстік Македонияның құрамында болатын Македонияда өткізді. Өзінің түрлі-түсті мансабында Мильянич Ред Стар Белградты (10 кубок жеңіп алған), Реал Мадридті (1974-1975 жылдары Лига/Кубок қосындысын қоса алғанда, Ла Лига титулдарын жеңіп алған), Валенсия КФ-ны (1982-1983 жылдары лигада 17-орынды командамен жұмыстан босатылған кезде, 1982-1983 жылдар маусымының үш тоқсанын жалғастырған) және Югославия құрама командасын жаттықтырды. Ол сондай-ақ Югославия Федеративтік Республикасының футбол ассоциациясының (ФСЮ) барлық күшті президенті ретінде белгілі, ол 2001 жылы кетер алдында бірнеше жыл бойы билік еткен. Оның Югославиядағы футбол ойынына әсері Ćiro Blažević, Ivica Osim, Toza Veselinović және т.б. жаттықтырушылардың бүкіл буыны сияқты үлкен. оның тәрбиесімен өсті. Әншіге табынушылармен қатар, Мильяничтің де сыншылары бар. Олар оның сақтық және қорғаныс тактикасы, сондай-ақ ескі ойыншыларға арқа сүйеуі 1970 және 1980 жылдары Югославия ұлттық құрамасының нашар нәтижелеріне және тартымды емес ойынға ықпал етті деп санайды. 2002 жылы Мильянич футболға қосқан үлесі үшін ФИФА-ның ең жоғары марапаты - FIFA Order of Merit орденін алды.

Ерте өмір

Мильянюк 1930 жылы оның геомет әкесі Аким Мильянюк отбасымен 1928 жылы екі жыл бұрын жұмысқа орналасқаннан кейін ауысқан Битола қаласында дүниеге келген. Бұған дейін 1922 жылы Аким жаңадан ашылған геодезия мектебінде оқу үшін Белградқа Черногорияның Банжани аймағынан келген болатын. Отбасында Зорка анасы мен Мира мен Нада әпке-қарындастары да болды. Оның орнына Югославия федерациясы Милянич пен Иван Чабринович, серб пен мұсылман әйелінің жұбайларын шақырды. Бір күннен кейін топтың тізімі жарияланды. Мильяннич пен Чабриновичтің басшылығымен Югославия 28 мамырда Флоренцияда ACF Fiorentina клубына қарсы бір ғана бейресми достық кездесу өткізді. Сол күні Югославияның Югославия соғыстарына байланысты турнирден шығарылатыны туралы хабар белгілі болды, оған Мильянич өз ойыншыларының тиімділігі туралы емес, олардың шығу тегі туралы сұрақтарға жиі ұрынып, ылғал көзбен жауап берді: "Бізді қарсы алмады ма? Не? Не? Олар бізді енді қаламай ма? " деп жазылған.

Реал Мадрид

Мильяничтің 1974 жылғы жазғы трансферлік терезенің ішінде Реалға келуі, Мигель Муньостың қасында 14 маусымнан кейін әйгілі клубтың жаттықтырушыны ауыстырған дауыллы маусымнан кейін болды. Көптен бері жаттықтырушының маусым ортасында ауыстырған Луис Моловни жақсы нәтиже көрсетпеді, ол үйде 0:05 жеңіліп, Эль Класикода Йохан Кройфф бастаған ФК Барселонаға 1974 жылдың ақпан айында және клубтың лигалық кестесін Еуропалық орындардан алыстатып нығайтады. Клубтың әйгілі президенті Сантьяго Бернабеу Исте бірден үлкен өзгерістердің уақыты келді деп ойлады, ол 1974 жылы Батыс Германияда өткен ФИФА әлем чемпионатын күтіп тұрған кезде бір мезгілде Югославия ұлттық құрамасының бас бапкерлік комиссиясын басқарған Қызыл Жұлдыз Белградтың бас бапкері Мильяничке тағы бір тәсілді бастады. Сербтер бірнеше жылдан бері "Реалдың" радарларында болған, олардың бұрынғы ұсыныстарын үнемі қабылдамаған. Бұл жолы бірнеше апта ішінде 1974 жылдың наурызында Мильянич Реал Мадридпен екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Бұл келісімшарт 1974 жылғы жазда әлем чемпионатынан кейін күшіне енді. Сербтің жалғыз шарты - оған өзінің отандасы Сречко "Феликс" Радишичті фитнес-тренер ретінде алып келуіне рұқсат етілуі. Осылайша Радишич клуб тарихындағы алғашқы фитнес-тренері болды. Мильяничтің жаттықтырушы штабында клубтың қақпашы жаттықтырушысы Хуан Сантистебан және көмекші жаттықтырушы Антонио Руис болды.

1974-1975 маусым: лига-кубок қос есебі

Келуші Мильянюк "Реал" клубында оқыту әдістерінде бірқатар инновациялық өзгерістерді бастады. Ол оңтайлы физикалық және тактикалық дайындықты талап етіп, күн сайынғы жаттығуларды бірден үшке дейін көбейтті - алғашқы екеуі (ертеңгілік және түскі) фитнеске, ал кешкісін доппен жаттығуларға назар аударды. Фитнес-тренер Радишичпен медицина доптары, салмақтар, сондай-ақ жылдамдық пен төзімділік сынақтары бар күшейтілген фитнес-тренингке қосымша, Мильянчич "Реал" ойыншыларына допты екіден артық ұстамауға, бүкіл команда дәл механизм ретінде жұмыс істейтін ұзақ пас ойынын жетілдіруге уәде берді. Ол сонымен қатар Пирриді ортаңғы алаңнан шайқап қорғаушы рөлге ауыстырды, ал шабуылдау қозғалысы әдетте мақсатты форвардтар Сантильяна мен "Эспаньолдан" жаңа қол қою Роберто Мартинес үшін айқышпен біріктірілді. Бұдан басқа, Мильяничтің қолындағы дарбазашы Мигель Анхель, қорғаныс ортасы Висенте дель Боске, тәжірибелі оң жақ қанатты Амансио Амаро, Батыс Германияның ортасы Гюнтер Нецер, "Бавариядан" жаңадан қол қойылған қорғаушы Пол Брейтнер және жастар жүйесінен жас қорғаушы Хосе Антонио Камачо болды. Жарыстың тартымды емес ойынға қарсы фанаттардың сын-пікірлеріне қарамастан, Реал өзінің бірінші машықтырушы маусымында лига мен кубоктың қос жүлдесін жеңіп алды. Кубок жеңімпаздарының кубогынан олар ширек финалда Мильяничтің бұрынғы командасы Ред Стар Белградтың айыппұл соққыларынан жеңіліп қалды. 1975 жылы наурыз айында екі аяқпен тең аяқталды, ал Мильянич қайтарым аялдама үшін Белградқа бармауға шешім қабылдады, өйткені ол команданы бұрынғы жағына қарсы алып бара алмады, "Мен жүрегімді сатпаймын" деп айтты. Басқалары Франсиско Франконың режимі кезінде Югославияның СФР мен Испания мемлекетінің арасындағы даулы қарым-қатынас Мильяничтің шешімінде рөл атқарды деп болжады. Оның орнына, жаттықтырушы журналистерді Мадридте бірге теледидардан ойын көруге шақырды. Реалдың екінші таймда 2-0 есебімен алға шыққанымен, сол түні Мильяничтің орнына келген Антонио Руис 2-0 есебімен жеңіліп, содан кейін пенальтидан шығып кетті. Реалмен екі жылдық келісімшартының мерзімі аяқталып жатқанда, Мильяничті ағымдағы маусымның соңында отставкаға кету туралы клубқа хабарлаған менеджер Берти Мидің орнын алмастыруды іздеген Арсенал іздеді. 1976-77 жылғы маусымды күміспен аяқтағаннан кейін, Мильянич 1977 жылдың қыркүйегінде Реалдың жаттықтырушысы ретінде төртінші науқанын бастады. Алайда, лига маусымының алғашқы матчын Саламанкаға 1:2-де ұтып алғаннан кейін, Мильяньевич қызметінен кетті. Мильянюк "Реалдан" кеткеннен кейін жаттықтырушылықтан бір жыл бойы қашады. Осы кезеңде ол қарастырған ұсыныстардың арасында Челси ФК-нің төрағасы Брайан Мирс Югославияға қатты ұмтылды, тіпті оны 1978 жылдың қазан айының ортасында клубпен екі апта өткізді. Мильяньич Лондон мен Стэмфорд Бриджте болған кездегі іс-шараларға Челсидің 0-3 есебімен жеңіске жетуін және Болтон Уондерерске қарсы лигада 4:3 есебімен жеңіске жетуін көру кірді. Ақырында, ол ағылшын лигасының жоғары дивизионында өмір сүру үшін күресуге ынталы емес, клубқа қосылмауды таңдады. Ол 2012 жылы 13 қаңтарда Сербияның Белград қаласында 81 жасында бірнеше жыл бойы Альцгеймер ауруынан зардап шеккеннен кейін қайтыс болды. 14 қаңтарда Жозе Моуриньо басқарған "Реал Мадрид" клубының бұрынғы ұлы ойыншысының жоқтығына қайғырып, "Реал Мальорка" клубында саяхаттық лигалық матчты өткізді.