Кіріспе
Калифорнияның географиялық ерекшелігі Санта-Роза платосы - оңтүстік Калифорнияның Риверсайд округіне қарасты Санта-Ана тауларының оңтүстік-шығыс кеңейтімі. Ол солтүстік-шығыста және оңтүстік-шығыста Мурриэта және Темекуланың қарқынды урбандалған ішкі империя қалаларымен шектеседі. Санта-Роза платосының экологиялық қорығы платоның шамамен бөлігін сақтайды және Морено мен Мачадо Адобесін, Риверсайд округінің ең көне құрылыстарын және 19-ғасырдағы мексикалық жер грантына жататын басқа да ғимараттарды қамтиды.
The Santa Rosa Plateau is an upland plateau and southeastern extension of the Santa Ana Mountains in Riverside County, southern California. It is bounded by the rapidly urbanizing Inland Empire cities of Murrieta and Temecula to the northeast and southeast, respectively. The Santa Rosa Plateau Ecological Reserve preserves approximately of the plateau, and includes the Moreno and Machado Adobes, Riverside County’s oldest standing structures, and other buildings from the 19th century Mexican land grant Rancho Santa Rosa.
Тіршілік ету орындары
Санта-Роза платосында бірнеше жергілікті өсімдіктер қауымдастықтары мен тіршілік ету орындары бар, соның ішінде қызғылт иық шөптер даласы (Nassella pulchra), Калифорния дуалы ормандары (Engelmann Oaks Quercus engelmannii), тау шаппары, жағалаудағы сальва бұтасы және қалашықталған Оңтүстік Калифорнияда өте сирек кездесетін көктемгі бассейндер. Бір кездері АҚШ-тың батысында Енгльман дуысы кең тараған. Резервте штаттардағы жалғыз қорғалған, көбейіп келе жатқан Энглман бар. Көктемгі тоған - көктемгі жаңбыр кезінде топырақтағы сумен толысатын жайма ойыс. Бұл уақытта жұлдызшалар мен басқа да ұсақ-түйек бауырсақ жануарлар жұмыртқа салады. Бұл жұмыртқалар келесі жаңбырлы маусымда ұрықтанғанша, құрғақ айларда ұйықтап жатады. (6)
Санта-Роза үстіртінің экологиялық қорығы
Санта-Роза Алабының экологиялық қорығы бірнеше кезеңдерде құрылды; 1984 жылы Табиғат қорғау ұйымы екі учаске сатып алды. 1990 жылдары аралық жерлерді Калифорния штаты, Риверсайд округінің аймақтық паркі мен ашық кеңістік ауданы және Оңтүстік Калифорнияның қалалық су ауданы сатып алды. Парцелдер жеке агенттіктердің меншігінде болса да, олар биологиялық ресурстарды басқарумен бірлесіп басқарылады, оған Табиғат қорғау ұйымы басқаратын өрт пен тіршілік ортасын қалпына келтіру бағдарламалары және келушілерді басқару кіреді. Бұл Riverside County Parks (RivCo Parks) басқаратын келушілер орталығын және 64 шақырымдық жол жүйесін іске қосуды қамтиды. Santa Rosa Plateau Nature Education Foundation коммерциялық емес ұйымы аймақтағы барлық үшінші сынып оқушыларына қорыққа экскурсиялар өткізуге қаражат бөледі.
Гүлдер
Қорықта көптеген гүлдер өседі. Бір айдың ішінде, яғни 1998 жылдың наурыз айында, 50 түрлі жабайы гүлдің гүлденгені туралы хабарланды. Гүлдерді көрудің ең жақсы уақыты көктемде және гүлдер үшін ең жақсы жол - бұл осы уақыттағы Vernal Pool Trail. Адамдар бұл қорыққа тек шоколад гүлін көруге келеді. Оны көбінесе сәуір айында Коронадо жазығының беткейлерінде (көктемгі бассейндер аймағы) көруге болады. Көктемгі сулар буланып, гүлдер концентрикалық шеңбер түрінде өседі. Көктемгі бассейндердегі ең көп таралған гүл - Калифорниялық мак.
Сүтқоректілер
Қорықта сүтқоректілердің 27 түрі бар екені белгілі. Оның ішінде кеміргіштердің 12 түрі бар. Сүтқоректілерге: барс, Калифорния миотисі, койот, сұр түлкі, бобкат, тау арыстаны, Калифорния қашар елік, опоссум, қара құйрықты қоян, шөлдік мақта құйрығы, ракун, қылшық тышқан, кактус тышқан, Калифорния жер шарық, Калифорния тышқан, Калифорния қалта тышқан, Калифорния құсқар, бұғы тышқан, шөлдік шөлде, қара аяқты шөлде, Тынық мұхит кенгуруы, қалталы құсқар, батыс егін шұбыры, сұр шырша, жолақшыл мысық, ұзын құйрықты құсқар. Көптеген сүтқоректілер түнгі тіршілік етеді, сондықтан оларды туристер сирек көреді. Алайда, жер қыртысы бар бөрікшіктер күндізгі тіршілік етеді және оларды жиі көруге болады. Койоталар - бұл, мүмкін, ең жиі кездесетін, онда елік бұғы.
Құстар
Қорықта құстардың 185 түрі байқалды. Үлкен құстар арасында, шырша, қара иықтай бүркіт, Купердің шоқбалы, қызыл иықтай бүркіт, алтын бүркіт және американдық кестерл осы жерде ұя салады. Құсқұйрық құсқұйрығы мен үлкен мүйізді құсқұйрық құсқұйрығы да ұя салған. Аннаның құсқорасы жыл бойы қорықта кездеседі, ал қара қоралы құсқорасы көктемде және жазда жиі кездеседі. Егер сіз ағашқа шаққан дыбысты естісеңіз, ол, әрине, ағашқа шаққан құс. Бірақ, егер оған күлімдеп тұрғандай дыбыс қосылса, ол солтүстік жаңбыр болуы мүмкін.
Жыртқыш жануарлар
Қорылымда оңтүстік-батыс көлдік торналар мекендейді. Олар ерекше қауіп төндіретін түрлер тізіміне кіреді. Оларды мекендеу жерінен алып кетуге рұқсат етілмейді. Қорықтағы ең ұзын торналар шамамен бес жарым сантиметр. Олар ылғалданған кезде қараңғы болып, көлдің түбіндегі сазға оңай араласады. Олардың құйрықтары бар, олар жақсы жүзуге, тырнақтары бар, олар ұя қазуға, ет жыртуға және сүйіспеншілікке тартуға арналған. Олар негізінен судағы омыртқасыз жануарлармен қоректенеді. Олар өмірінің көп бөлігін су астында өткізеді, сонымен қатар жұптасады. Олар күн сайын судан шығып, дене қызуының нормасын ұстайды. Калифорнияның оңтүстігінде көлдіктегі қалпақтардың саны 95-тен 99%-ға азайды. Қорық Калифорнияның оңтүстігіндегі оңтүстік-батыс көлдік торнаның тек төрт-алты өсіп-өнуге қабілетті популяцияларының бірі болып табылады. Экологиялық қорықта кездесетін жыландар: Сан-Бернардино шағалы мойын жыланы, Хаммондтың екі жолақты байлам жыланы, жағалаудағы қызғылт боа, Батыс сары белді жарыскер, Калифорнияның жолақты жарыскері, Сан-Хоакин шабуы, қызыл алмаздық құйрықты жылан, Оңтүстік Тынық мұхит құйрықты жылан, Сан-Диего гофер жыланы, Калифорнияның патша жыланы. Басқа бауырымен жорғалаушылар: Сан-Диего мүйізді шаян, батыс қоршау шаян, гранитті тікенді шаян, бүйірлік лақты шаян, батыс скинк, батыс камшық, Сан-Диего аллигатор шаян.
Құмтазылар
Экологиялық қорықта кездесетін қосмекенділер: жағалаудағы тритон, бақшадағы жұқа саламандра, қара белді саламандра, батыс шүберекті жабайы, Тынық мұхитының ағаш бақасы, Калифорнияның қызыл аяқты бақасы, бұқа бақасы. Бұл бақалар инвазивті түр, олардың көлемі өте үлкен болғандықтан жергілікті түрлердің аумағын басып алады.
Геология
Қорықтағы ең көне тау жынысы 220 190 миллион жыл бұрын салынған метавулканикалық тау жынысы болып табылады. Оның үстіне мета-осақтық жыныстар кездеседі, олар сланецтерден, аргиллиттерден және кейбір кварцит пен әк тас төсектерінен тұрады. Габбро, фельдспаттан, пироксеннен және оливинен тұрады, ол 143 101 миллион жыл бұрын орналастырылған. Ал, тау беткейіндегі гранит 119 105 миллион жыл бұрын пайда болған. Аркоздық құм мен қиыршық тас шамамен 239 миллион жыл бұрын ағып жатқан сумен жиналды. Оливин базальты 96 миллион жыл бұрын лава ағынынан пайда болған.
Лишендер
Қорыттағы тау жыныстарынан табылған лишайналар Fruticose, Squamulose, Foliose және Crustose тұқымдастарына жатады. Үлкен тау жыныстарынан кездесетін кең тараған түрлерге жалпы көк қалқанды лишай, бұршақты розеткалы лишай, батқан диск лишай және жиек лишай жатады. Лихендер - бұл құрылымын қамтамасыз ететін саңырауқұлақтың әртүрлі түрлері мен организмнің қоректік заттарын қамтамасыз ететін балдырлар арасындағы симбиозиялық қарым-қатынас.
Адамзат тарихы
Алғашқы америкалықтар бұл аймақта 8000 жылдан астам уақыт бойы өмір сүрді деп есептеледі. Сан-Луис-Рей миссиясымен байланысы болғандықтан Луисено деп аталатын америкалықтар осы аймақты шамамен 1500 жыл бұрын мекендей бастады. Олар тек жылы айларда ғана алқабынан пайдаланған және күзде бұта жинаған деп есептеледі. Жылдың қалған уақытында олар жақын маңдағы Темекула аңғарында тұратын. Олардың Меха деген ауылы бар еді. Ауылдан табылған ортаңғы жері оның шамамен 6000 жыл бойы мекендегенін көрсетеді. Испаниялық миссионерлер келгенге дейін Оңтүстік Калифорнияның жергілікті тұрғындары әрқайсысы өз аумағын басқаратын топтарда өмір сүрген. Топтар бір-бірімен рәсімдік алмасу, неке және сауда арқылы қарым-қатынаста болды. Олардың аумақтарына тауларда өрік жиналатын жерлер де кірді. Олардың ең жақсы көретін бұтақтары тек 3000 метрден жоғары өсетін қара қарағаннан алынған. Қыста бұл топтар жағалауға көшіп кетеді. 1798 жылы Сан-Диегоның миссионерлік аталары сол жерден Сан-Хуан Капистраноға дейінгі аралықта миссионерлік қызмет болуы керек деп шешті. Осылайша Сан-Луис-Рей-де-Франция миссиясы құрылды. Бұл жаңа миссияның қарамағына түскен америкалықтар Луисено деп аталды. 1822 жылы испан билігі жойылғанда, Мексиканың жаңа үкіметі миссионерлік жерлерді діни емес деп жариялады. Калифорнияда бұл 1834 жылға дейін болған жоқ. Осы кезеңде алқабының аты осылай аталған, мүмкін ол Лималық қасиетті Розаның құрметіне берілген. 1846 жылы Хуан Мореноға Калифорнияның мексикалық губернаторы Пио Пико 47000 акр жер берді. 1855 жылы Морено Санта-Роза ранчосын Августин Мачадоға сатып жіберді. Ол қайтыс болғаннан кейін, жерді бірнеше адам сатып алған, кейін оны Англияның Джон Дир деген азаматы сатып алған. Ол жерді ұлы Паркер Диар иеленді. Паркер Диар өзінің америкалық көмекшілерін құлдай ұстаған және олар кейде қашып кететін. 1904 жылы Уолтер Вейл жерді негізінен ірі қара өсіру үшін сатып алды. Ол қайтыс болғаннан кейін, жері оның ұлы Махлон Вейлге тиді. Махлон американдықтардың ағаш бұталарын жинап, ағаш жинап, алтауда аң аулау құқығын құрметтеген. Алайда оларға басқа қожалармен бірге төсекке отыруға рұқсат етілмеген, сондықтан олар фермадан ақша тауып, өмір сүруге мәжбүр болды.