Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Homo sapiens түріндегі белокты кодтайтын ген Фибробласттық өсу факторы 23 (FGF23) - плазмадағы фосфатты және D витаминінің метаболизмін реттеуге қатысатын фибробласттық өсу факторы (FGF) отбасының мүшесі және ақуыз. Адамда бұл генмен кодталады. FGF23 бүйректегі фосфаттың қайта сіңірілуін төмендетеді. FGF23- тің мутациялары оның белсенділігінің артуына әкелуі мүмкін, нәтижесінде аутосомалық доминантты гипофосфатикалық рахит пайда болады.
Protein coding gene in the species Homo sapiens
Fibroblast growth factor 23 (FGF23) is a protein and member of the fibroblast growth factor (FGF) family which participates in the regulation of phosphate in plasma and vitamin D metabolism. In humans it is encoded by the gene. FGF23 decreases reabsorption of phosphate in the kidney. Mutations in FGF23 can lead to its increased activity, resulting in autosomal dominant hypophosphatemic rickets.
Сипаттама
Фибробласттық өсу факторы 23 (FGF23) - адамда генмен кодталатын белок. FGF23 - фосфат және D витамині метаболизмі мен реттеуіне қатысатын фибробласт өсу факторы (FGF) отбасының мүшесі. FGF23 бүйрекке проксимальді түтікшедегі натрий фосфаты котранспортері NPT2 экспрессиясын төмендету арқылы әсер етеді. FGF23 сонымен қатар 1 альфа гидроксилазаны басады, оның D витаминін белсендіре алу қабілетін төмендетеді және содан кейін кальцийді сіңіруді бұзады.
Fibroblast growth factor 23 (FGF23) is a protein which in humans is encoded by the gene. FGF23 is a member of the fibroblast growth factor (FGF) family which participates in phosphate and vitamin D metabolism and regulation. FGF23 acts on the kidneys by decreasing the expression of NPT2, a sodium phosphate cotransporter in the proximal tubule. FGF23 may also suppress 1 alpha hydroxylase, reducing its ability to activate vitamin D and subsequently impairing calcium absorption.
Генетика
Адамда FGF23 генінің коды 12- хромосомада орналасқан және үш экзоннан тұрады. Ген автосомалық доминантты гипофосфатикалық рахитпен байланысты мутациялар арқылы анықталды.
In humans FGF23 is encoded by the gene, which is located on chromosome 12 and is composed of three exons. The gene was identified by its mutations associated with autosomal dominant hypophosphatemic rickets.
Клиникалық маңызы
FGF23- тің протеолитикалық бөлінуіне қарсы тұрақтандыратын мутациялары адамның аутосомалық доминантты гипофосфатикалық рахитінде оның белсенділігін арттырып, бүйрек фосфаттарын жоғалтуға әкеледі. FGF23 кейбір ісіктердің түрінде, мысалы, ісік-индуцирленген остеомаляция, паранеопластикалық синдромды тудыратын фосфатуралық мезенхималық ісіктің игі мезенхималық неоплазмасында да артық өндірілуі мүмкін. FGF23 белсенділігінің жоғалуы фосфат деңгейінің көтерілуіне және туыстық ісікті кальциноздың клиникалық синдромына әкеледі деп күтілуде. FGF23 немесе клото ферменті жетіспейтін тышқандар гиперфосфатемияға байланысты ерте қартаяды. FGF23- тің артық экспрессиялары жүрек- қан тамырлары ауруларымен, созылмалы бүйрек ауруларымен байланысты, соның ішінде кардиомиоциттер гипертрофиясы, қан тамырларының кальцификациясы, инсульт және эндотелиялық дисфункция. FGF23 экспрессиясы мен бөлінуіне темір тапшылығы мен қабыну әсер етеді. FGF23 гипофосфатемияның кем дегенде 7 тамақтануға байланысты емес ауруларымен байланысты: аутосомалық доминантты гипофосфатемиялық рахит, X байланыстағы гипофосфатемия, 1, 2, 3- типті аутосомалық рецессивті гипофосфатемиялық рахит, ісікті остеомаляция және гиперкальциуриямен гипофосфатемиялық рахит. Бірнеше әсер түрлері сипатталды, оның ішінде ішек пен бүйректің қосқынды мембраналы көпіршіктеріндегі натрийге тәуелді фосфат тасымалының бұзылуы, кальцитриол өндірісін тежеу, кальцитриолдың ыдырауын ынталандыру және паратиреоид гормонының өндірісін / секрециясын тежеу.
Mutations in FGF23, which render the protein resistant to proteolytic cleavage, lead to its increased activity and to renal phosphate loss, in the human disease autosomal dominant hypophosphatemic rickets. FGF23 can also be overproduced by some types of tumors, such as the benign mesenchymal neoplasm phosphaturic mesenchymal tumor causing tumor induced osteomalacia, a paraneoplastic syndrome. Loss of FGF23 activity is thought to lead to increased phosphate levels and the clinical syndrome of familial tumor calcinosis. Mice lacking either FGF23 or the klotho enzyme age prematurely due to hyperphosphatemia. Over expression of FGF23 has been associated with cardiovascular disease in chronic kidney disease including cardiomyocyte hypertrophy, vascular calcification, stroke, and endothelial dysfunction. FGF23 expression and cleavage is promoted by iron deficiency and inflammation. FGF23 is associated with at least 7 non nutritional diseases of hypophosphatemia: aside from autosomal dominant hypophosphatemic rickets, X linked hypophosphatemia, autosomal recessive hypophosphatemic rickets type 1, 2, and 3, Tumor induced osteomalacia and Hypophosphatemic rickets with hypercalciuria. Several types of effects were described including impairment of sodium dependent phosphate transport in both intestinal and renal brush border membrane vesicles, inhibition of production of calcitriol, stimulation of breakdown of calcitriol, and inhibition of production/secretion of parathyroid hormone.