Кіріспе

Е витамині белсенділігі бар антиоксидантты қосылыстар Токоферолдар (/t//oʊ/'/k//ɒ//f//ə/,/r//ɒ//l/; TCP) – әртүрлі метилденген фенолдардан тұратын органикалық қосылыстар класы, олардың көпшілігі Е витамині белсенділігіне ие. Витаминдік белсенділігі алғаш рет 1936 жылы егеуқұйрықтардың диеталық фертильдік факторынан анықталғандықтан, оны токоферол деп атады, грек тілінен τόκος tókos «туыс» және φέρειν phérein «тасу немесе алып жүру», яғни «жүктілікті алып жүру», соңындағы ol химиялық спирт ретіндегі оның статусын білдіреді. α-Токоферол – қосымшаларда және еуропалық диетадағы негізгі көз, онда негізгі диеталық көздер – зәйтүн және күнбағыс майлары, ал γ-токоферол – соя және жүгері майын көп тұтынуға байланысты американдық диетадағы ең көп таралған түрі. Жалпы, токотриенолдардың табиғи емес l изомерлерінде витаминдік белсенділік дерлік жоқ, ал токоферолдардың 8 мүмкін изомерлерінің жартысында (сақиналық құйрық қосылысында 2S хиральдығы барлар) витаминдік белсенділік те жоқ. Белсенділігін сақтайтын стереоизомерлерде метилденуді арттыру, әсіресе альфа-формаға толық метилдену, витаминдік белсенділікті арттырады. Токоферолдарда бұл токоферолмен байланысатын белоктың витаминнің α-токоферол түріне басымдығынан туындайды. Тағамдық қоспа ретінде токоферол келесі Е кодтарымен таңбаланады: E306 (токоферол), E307 (α-токоферол), E308 (γ-токоферол) және E309 (δ-токоферол). Олардың барлығы АҚШ, ЕО, Австралия және Жаңа Зеландияда антиоксиданттар ретінде қолдануға бекітілген.

α-Токоферол

α Токоферол – адам организмінде басым сіңіріліп, жинақталатын Е витаминінің түрі. "Е витамині" активтілігін халықаралық бірліктермен (ХБ) өлшеу жүкті егеуқұйрықтардағы түсіктердің алдын алу арқылы фертильділікті арттыруға негізделген, бұл көрсеткіш α-токоферолмен салыстырылды. Монометилденген ddd γ-токоферол майлардағы Е витаминінің ең көп таралған түрі болғанымен, егеуқұйрықтар бұл форманы артықшылықты α-токоферолға айналдыра алады деген дәлелдер бар, себебі бірнеше ұрпақ егеуқұйрықтардың тіндеріндегі α-токоферол деңгейі сақталды, тіпті олар өмір бойы тек γ-токоферолмен қоректенген кезде де. α-токоферолда үш стереоорталық бар, сондықтан бұл хиральды молекула.

Әрекет ету механизмі

Токоферолдар – еркін радикалдарды күйдіретін, оларды сөндіру үшін H атомын ұсынатын радикалдарды жойғыш заттар. 323 кДж/моль шамасында токоферолдағы О-Н байланысы көптеген басқа фенолдарға қарағанда шамамен 10%-ға нашар. Бұл нашар байланыс витаминге пероксил радикалдарына және басқа да еркін радикалдарға сутек атомын беруге мүмкіндік береді, осылайша олардың зиянды әсерін азайтады. Соның нәтижесінде пайда болған токоферил радикалы салыстырмалы түрде белсенді емес, бірақ С витамині сияқты сутек донорымен редокс реакциясы арқылы токоферолға айналады. Олар майда еритін болғандықтан, токоферолдар жасуша мембраналарына еніп, оларды тотығудан қорғайды.

Тамақ-түлік мәселесі

АҚШ-та ересектерге арналған ұсынылатын тәуліктік мөлшер (RDA) - 15 мг/күн. АҚШ Медицина институты Е витамині үшін қабылдауға жол берілген ең жоғары мөлшерді (UL) күніне 1000 мг (1500 ХБ) деп белгіледі. Еуропалық тамақ қауіпсіздігі агенттігі UL-ді күніне 300 мг α-токоферол эквиваленті деп белгілейді.

α-Токоферол эквиваленттері

Диеталық мақсаттар үшін витамин Е изомерлерінің витамин Е активтілігі α-токоферол эквиваленттері (a ТЭ) ретінде беріледі. Бір a ТЭ – 1 мг (табиғи) dα-токоферолының сіңіру-жүктілік тестіндегі биологиялық активтілігімен анықталады. БҰҰ Тамақ және Ауыл шаруашылығы ұйымы (FAO) және басқа да ұйымдардың мәліметтеріне сәйкес, β-токоферол 0,5 есеге, γ-токоферол 0,1 есеге, ал α-токотриенол 0,3 есеге көбейтілуі керек. Бұл коэффициенттер витамин Е изомерлерінің антиоксиданттық активтілігімен сәйкес келмейді, себебі токотриенолдар тірі организмде (in vivo) одан да жоғары активтілік көрсетеді.

Синтетикалық барлық рацемиялық

Мұнай өнімдерінен алынған синтетикалық Е витамині сегіз стереоизомердің қоспасы бар толық рацемиялық α-токоферил ацетаты түрінде өндіріледі. Бұл қоспада сегіз молекуланың біреуі RRR α-токоферол түрінде болады (жалпы көлемнің 12,5%). 8 изомерлі витамин Е этикеткада әрдайым тек dl токоферол немесе dl токоферил ацетаты деп көрсетіледі, тіпті толық жазылғанда да олай болады. Табиғи α-токоферол – RRR α (немесе ddd α) түрі. Синтетикалық ("dl α") түрі, табиғи ddd α ("d α") токоферолындай белсенді емес. Бұл негізінен, хроманол сақинасы мен тізбегінің арасындағы S немесе L конфигурациясы (яғни SRR, SRS, SSR және SSS стереоизомерлері) арқылы бейнеленген төрт мүмкін стереоизомердің витаминдік активтілігінің төмендеуіне байланысты. Бұл 2' стереоорталығында табиғи R конфигурациясы бар, бірақ тізбектегі басқа орталықтардың бірінде S конфигурациясы бар үш табиғи емес "2R" стереоизомері (яғни RSR, RRS, RSS) RRR витаминдік активтілігін сақтайтын сияқты, себебі олар α-токоферол тасымалдау ақуызымен танылады және плазмада ұсталып қалады, ал қалған төрт стереоизомер (SRR, SRS, SSR және SSS) олай емес. Осылайша, синтетикалық толық рацемиялық α-токоферолдың адамдардағы RRR α-токоферолына қарағанда теориялық тұрғыдан шамамен жартысы ғана витаминдік активтілігі бар. Эксперименттік зерттеулерде 8 стереоизомерлі рацемиялық қоспаның табиғи витаминге қатысты активтілік қатынасы 1:1,36 құрайды (яғни 8 изомерлі рацемиялық қоспаның табиғиға қатысты активтілік деңгейі 1/1,36 = 74% тең). Стереоизомерлердің қоспасы табиғи RRR α-токоферолына қарағанда аз белсенді болғанымен, жоғарыда талқыланған қатынастарда жеті синтетикалық Е витамині стереоизомерлерінің қандай да бір жанама әсерлері туралы нақты мәліметтер жеңіл қолжетімді емес.

Эстерлер

Өндірушілер витаминдердің фенол түрін (бос гидроксил тобымен) сірке немесе сукцинат қышқылын қолдана отырып, эфирлерге де ауыстырады. Бұл токоферил эфирлері тұрақтырақ болады және витаминдік қосымшаларда қолдануға ыңғайлы. α-Токоферил эфирлері ішекте деэстерификацияланып, содан кейін бос токоферол түрінде сіңіріледі. Токоферил никотинаты, токоферил линолаты және токоферил пальмитаты эфирлері косметикалық өнімдерде және кейбір фармацевтикалық препараттарда да қолданылады.

Токоферолдардың қоспалары

АҚШ-тағы "аралас токоферолдары" кем дегенде 20% салмақ бойынша басқа табиғи R, R, R токоферолдарынан тұрады, яғни R, R, R α токоферолының мөлшері және кем дегенде 25% R, R, R β, R, R, R γ, R, R, R δ токоферолдары. Кейбір брендтерде басқа токоферолдар мен өлшенетін токотриенолдардың құрамы 20,0% салмақтан жоғары болуы мүмкін. γ-токоферолының жоғары мөлшері бар аралас токоферолдар "Жоғары Гамма-токоферол" деп сатылады. Таңбада әрбір компонент миллиграмммен көрсетілуі керек, бірақ R, R, R α токоферолының мөлшерін IU арқылы көрсетуге болады. Аралас токоферолдар басқа да қоректік қосымшаларда кездесуі мүмкін.

Қолданылуы

Байқау зерттеулері, диеталық қабылдауды және/немесе сарысудағы концентрацияны өлшейді, ал тәжірибелік зерттеулер, әдетте рандомизацияланған клиникалық сынақтар (РКЖ) болып табылады, бұл ұсынылып отырған араласудың адам денсаулығына тигізетін әсерін немесе оның болмауын зерттеудің екі жолы. Денсаулық сақтау нәтижелері байқау және тәжірибелік зерттеулердің шолуларында сәйкес болуы мүмкін. Егер келіспеушілік болса, онда зерттеу дизайнынан басқа факторларды қарастыру қажет. Е витаминіне қатысты байқау зерттеулерінде диеталық қабылдау мен ауру қаупінің арасындағы кері байланыс немесе сарысудағы концентрация мен ауру қаупі арасындағы кері байланыс ұсыныс ретінде қарастырылуы мүмкін, бірақ кез келген қорытынды клиникалық маңызды нәтижелерді өлшеуге жеткілікті көлемде және ұзақтықта жүргізілген рандомизацияланған клиникалық сынақтарға негізделуі керек. Корреляциялармен байланысты бір мәселе – басқа да қоректік заттар мен қоректік емес қосылыстар (мысалы, полифенолдар) Е витаминіне жоғары диеталарда көбірек болуы мүмкін. Төменде сипатталған РКЖ-ның маңыздылығына қатысты тағы бір мәселе – байқау зерттеулері табиғи Е витаминінің тамақтан аз және көп мөлшерде қабылдануы арасындағы ауру қаупін салыстырса (әлем бойынша ересектердің диеталық қабылдауының орташа көрсеткіші d α токоферол үшін күніне 6,2 мг; d α токоферол мен токотриенолдың барлық изомерлерін ескергенде күніне 10,2 мг құрайды), ал болашақ РКЖ көбінесе сынақ өнімі ретінде күніне 400 ХБ синтетикалық dl α токоферолды, α токоферол эквивалентінің 268 мг мөлшерінде пайдаланады. Е витаминін қолданудың төмендеуіне қатысты басқа да мәліметтер бар. АҚШ әскери қызметтерінде белсенді, резервтегі және зейнеткер әскери қызметкерлер мен олардың тәуелділеріне жазылған витаминдерге арналған рецепттер 2007–2011 жылдар аралығында тіркелді. Е витаминіне арналған рецепттер 53%-ға төмендеді, ал С витамині деңгейі өзгермеді, ал D витамині 454%-ға өсті. АҚШ-тағы Е витамині сатылымы туралы есеп 2000 мен 2006 жылдар аралығында 50%-ға төмендегенін көрсетті, бұл жоғары дозадағы Е витаминінің барлық себептерге байланысты өлім-жітімді арттыратыны туралы жарияланған мета-талдаудың салдары болды.

Жасқа байланысты макулярлық дегенерация

2017 жылы жарияланған (2023 жылы жаңартылған) Кохрейн шолуында жасқа байланысты макулярлық дегенерацияның (ЖМД) прогрессиясын баяулатуға арналған антиоксидантты витаминдер мен минералды қоспалар туралы тек бір Е витаминінің клиникалық сынағы анықталды. Бұл сынақ төрт жыл бойы α-токоферолдың күніне 500 ХБ мөлшерін плацебомен салыстырды және бұрыннан диагнозы қойылған адамдарда ЖМД прогрессиясына ешқандай әсер етпегенін көрсетті. AREDS деп аталатын ірі клиникалық зерттеуде бета-каротин (15 мг), С витамині (500 мг) және α-токоферол (400 ХБ) плацебомен он жылға дейін салыстырылды, нәтижесінде антиоксиданттық комбинация прогрессияны айтарлықтай баяулатқандығы анықталды. Дегенмен, зерттеуде тек Е витаминін қабылдаған топ болмағандықтан, витаминнің осы нәтижеге қосқан үлесі туралы ешқандай қорытынды жасау мүмкін емес.

Қосымша және баламалы медицина

Мегавитаминдік терапия мен ортомолекулярлық медицинаны қолдайтындар табиғи токоферолдарды жақтайды. Ал клиникалық сынақтардың көп бөлігі синтетикалық, толық рацемиялық d α токоферил ацетаты немесе синтетикалық dl α токоферил ацетатын қолдануға шоғырланған.

Антиоксиданттар теориясы

Токоферол антиоксидант ретінде әрекет етеді деп сипатталады. Сарысудағы холестерин деңгейінің жоғарылауына байланысты созылмалы тотығу стресі бар адамдарда дозаны анықтауға бағытталған зерттеу жүргізілді. Плазмадағы F2 изопростан концентрациясы бос радикалдармен шақырылған липидтік пероксидацияның биомаркері ретінде таңдалды. Тек ең жоғары дозалар – 1600 және 3200 ХБ/күн F2 изопростанды айтарлықтай төмендетті.

Альцгеймер ауруы

Альцгеймер ауруы (АА) және қан тамырлары деменциясы – жас өте келе ми функцияларының төмендеуіне себеп болатын жиі кездесетін аурулар. АА – уақыт өте нашарлайтын созылмалы нейродегенеративті ауру. Ауру процесі мидағы плактар мен талшықтардың пайда болуымен байланысты. Қан тамырлары деменциясы ишемиялық немесе геморрагиялық инфаркттардың нәтижесі болуы мүмкін, бұл инфаркттар мидың бірнеше аймағына, соның ішінде алдыңғы ми артериясы аймағына, париеталдық бөліктерге немесе цингулярлық жиекке әсер етеді. Екі типті деменция да бірдей кездесуі мүмкін. Е витаминінің (және басқа антиоксиданттық заттардың) Альцгеймер ауруы мен қан тамырлары деменциясының қаупіне әсер ету мүмкіндігі болжанады. Тамақтану бойынша жүргізілген зерттеулердің шолуында Е витаминін тағам арқылы көп мөлшерде тұтыну АА даму қаупін 24%-ға төмендеткені анықталды. Тағы бір зерттеуде Е витаминінің қан сарысуындағы деңгейі тексерілді, нәтижесінде АА-мен ауыратын науқастардағы деңгейі, дені сау және жасы бірдей адамдармен салыстырғанда, төмендеуі байқалды. 2017 жылы Британдық психофармакология қауымдастығының консенсустық мәлімдемесінде қосымша мәліметтер пайда болғанша, Е витамині Альцгеймер ауруын емдеу немесе алдын алу үшін ұсынылмайды делінген.

Қатерлі ісік

Байқау зерттеулерінің шолуларынан алынған мәліметтерге сәйкес, құрамында Е витамині жоғары мөлшерде бар диеталар бүйрек, көк шұмыршық және өкпе қатерлі ісігінің салыстырмалы тәуекелін төмендетумен байланысты. Тамақтан алынатын Е витаминін тұтыну бойынша ең төменгі және ең жоғары топтарды салыстырғанда, тәуекелдің орташа төмендеуі 16-19% шамасында болды. Барлық осы шолулардың авторлары нәтижелерді болашақтағы зерттеулермен растау қажеттігін атап өтті. Темекі шегетін еркектерде күніне 50 мг мөлшерінде қабылдау өкпе қатерлі ісігінің дамуына әсер етпеді. Қоланкөз ішектік қатерлі ісікке қатысты жүргізілген рандомизацияланған бақыланатын сынақтарды (RCT) шолуда тәуекелдің статистикалық мағынасы бар төмендеуі анықталған жоқ. Темекі шегетін еркектерде күніне 50 мг мөлшерінде қабылдау простата қатерлі ісігінің тәуекелін 32%-ға төмендетті, бірақ басқа бір сынақта, көбінесе темекі шегмейтін адамдарда, күніне 400 ХБ (IU) мөлшерінде қабылдау тәуекелді 17%-ға арттырды. Е витаминін плацебо немесе табиғи көзден алынған 600 ХБ (IU) мөлшерінде күндіз-түнде алмастыра қабылдаған әйелдерде сүт безі, өкпе немесе қоланкөз ішектік қатерлі ісік бойынша мағыналы айырмашылықтар байқалған жоқ. АҚШ-тың Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы 1993 жылы тамақ пен диеталық қосымшалардың денсаулыққа қатысты талаптарын қарау және бекіту процесін бастады. 2012 жылы жарияланған «Құзыретті денсаулық талабы» өнімнің таңбасында Е витамині бүйрек, көк шұмыршық және қоланкөз ішектік қатерлі ісіктердің тәуекелін азайтуы мүмкін деген мәлімдеме жасауға рұқсат береді, бірақ таңбаға міндетті түрде келесідей біліктілік сөйлем қосылуы керек: «FDA бұл талапқа ғылыми дәлелдер өте аз деген қорытындыға келді». Еуропалық тамақ қауіпсіздігі органы (EFSA) Еуропалық Одақ елдері үшін ұсынылған денсаулыққа қатысты талаптарды қарастырады. 2018 жылдың наурыз айына дейін EFSA Е витамині мен қатерлі ісіктерді алдын алуға қатысты талаптарды бағаламады.

Қаңқалар

2015 жылғы мета-талдау сарысудағы токоферол деңгейі жоғары болған зерттемелерде, жасқа байланысты катаракта (ЖБК) қаупінің салыстырмалы көрсеткіші 23%-ға төмендегені хабарланды. Бұл эффект ЖБК-ның үш негізгі түрінің ішінде – кортикальдық немесе артқы субкапсулярлық катаракта емес, ядролық катарактаның ерекшеліктеріне байланысты болды. Дегенмен, осы мақала және α-токоферолмен толықтыру бойынша клиникалық сынақтарды қарастырған екінші мета-талдау плацебомен салыстырғанда ЖБК қаупіне ешқандай статистикалық мағынасы бар өзгеріс байқалмады.

Жүрек- қан тамырлары аурулары

Е витаминінің жүрек-қан тамырлары ауруларына тигізетін әсері зерттелген, бірақ нәтижелері әртүрлі. Жүректің ишемиялық ауруы мен Е витаминіне бай тағамдарды тұтыну арасында кері байланыс байқалды, сондай-ақ α-токоферолдың қан сарысуындағы жоғары концентрациясы да анықталды. Ең ірі сараптамалық зерттеулердің бірінде 8 жыл бойы 90 мыңға жуық дені сау медбикелер қадағаланды. Е витаминін тұтыну бойынша ең төменгі топқа жатқандармен салыстырғанда, ең жоғары топқа жатқандардың жүрек ауруына шалдығу қаупі 34%-ға төмен болды. Е витаминіне бай диета жүрек денсаулығын жақсартатын басқа да белгісіз компоненттерге ие болуы мүмкін, немесе мұндай диетаны таңдаған адамдар басқа да салауатты өмір салтын ұстануы мүмкін. Мета-талдауға енгізілген жеке зерттеулердің нәтижелері әрқашан сәйкес келмеді. Мысалы, Дәрігерлердің денсаулығы II зерттеуі 8 жыл бойы күндіздің әрқайсы 400 ХБ дозасын қабылдағаннан кейін жүрек ұстамасы, инсульт, коронарлық өлім немесе барлық себептерге байланысты өлімге қатысты ешқандай пайда әкелмеді. Е витаминін қабылдаудың инсульт ауруының пайда болуына тигізетін әсері 2011 жылы сараланды. Инсультке қатысты тәуекел бойынша Е витамині плацебодан ешқандай артықшылық көрсетпеді, сондай-ақ ишемиялық инсульт, геморрагиялық инсульт, өлімге әкелетін инсульт немесе өлімге әкелмейтін инсульт бойынша қосымша талдаулар да маңызды нәтиже бермеді. 2001 жылы АҚШ-тың Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы Е витамині мен жүрек-қан тамырлары денсаулығына қатысты ұсынылған денсаулық туралы мәлімдемелерді қабылдамады. АҚШ Ұлттық денсаулық институты да әдебиеттерді қарап шығып, Е витаминін үнемі қолдану жүрек-қан тамырлары ауруларының алдын алады немесе олардың ауруы мен өлімін азайтады деген пікірді қолдайтын жеткілікті дәлелдер жоқ деген қорытындыға келді.

Жүктілік

Антиоксидантты витаминдерді диеталық қоспа ретінде жүктілік кезінде пайдалы деп саналады. Жүкті әйелдерге Е және С витаминдерін бірге беруге қатысты 21 клиникалық зерттеуді қамтитын Кокрейн шолуы, Е витаминін күніне 400 ХБ мөлшерінде α-токоферол және С витаминін 1000 мг мөлшерінде қосымша қабылдаудың, сау әйелдерде де, жүктілік асқынуларының қаупі бар әйелдерде де өлі туу, нәрестелердің өлімі, мерзімінен бұрын туу, преэклампсия, сондай-ақ ана мен баланың басқа да жағдайларын азайтуға тиімді екенін көрсетпеді. Шолуда Е витамині С витаминімен бірге берілмеген үш шағын зерттеу ғана анықталды. Бұл зерттеулердің ешқайсысы клиникалық тұрғыдан маңызды ақпаратты ұсынбады.

Жанама әсерлер

АҚШ-тың азық-түлік және тамақтану басқармасы жоғары дозада қан кетуге әкелген жануарлар моделінің нәтижелеріне сүйене отырып, тәулігіне 1000 мг (1500 ХБ) мөлшерінде қабылдауға болатын ең жоғары мөлшерді (ЖЖМ) белгіледі. Еуропалық тамақ қауіпсіздігі агенттігі осы қауіпсіздік мәселесін қарап шығып, 300 мг/күн ЖЖМ белгіледі. Тағы бір мета-талдау α-токоферол жалғыз қосымша ретінде қолданылғанда барлық себептерге байланысты өлім-жітімнің 1%-ға айтарлықтай жоғарыламағанын көрсетті. Ішкі топтарға жасалған талдау табиғи (өсімдіктерден алынған) және синтетикалық α-токоферол арасында ешқандай айырмашылық жоқ екенін, сондай-ақ қолданылған дозаның күніне 400 ХБ-ден аз немесе көп болуының маңызды еместігін көрсетті. Тері күтімінде қолданылатын Е витаминінің туындылары, мысалы, токоферил линолеаты және токоферол ацетаты қолданудан кейін Е витаминіне байланысты аллергиялық контактты дерматит туралы хабарламалар бар. Қолданылуы кең болса да, осы жағдайдың сирек кездесетіні байқалды.

Дәрілік өзара әсерлесулер

А-токоферолдың, басқа токоферолдардың және тамақтану арқылы алынатын Е витаминінің құрамдас бөліктері болып табылатын токотриенолдардың мөлшері, тағамнан қабылдағанда, дәрілермен өзара әрекеттесуге себеп болмайды. А-токоферолдың күніне 300 мг-дан астам мөлшерде диеталық қосымша ретінде қолданылуы аспиринмен, варфаринмен, тамоксифенмен және циклоспорин А-мен өзара әрекеттесуге алып келуі мүмкін, бұл олардың жұмысын өзгертеді. Аспирин мен варфарин үшін, Е витаминінің жоғары дозасы қан ұюға қарсы әрекетін күшейтуі мүмкін. Бір шағын сынақ көрсеткендей, күніне 400 мг Е витамині сүт безі қатерлі ісігіне қарсы препарат – тамоксифеннің қандағы концентрациясын төмендеткен. Көптеген клиникалық сынақтарда Е витамині иммундық басушы препарат – циклоспорин А-ның қандағы концентрациясын төмендетті. Бұл синтетикалық dl α-токоферолдың тиімділігі d α-токоферолдың тиімділігінің шамамен 50% құрайды. Адамдар мен үй жануарларына арналған диеталық қосымшалар мен байытылған тағамдарды өндірушілер витаминнің фенолды түрін сірке қышқылы немесе сукцинат қышқылы арқылы эфирге айналдырады, себебі эфирлер химиялық тұрақтырақ болып келеді, осылайша олардың сақталу мерзімі ұзарады. Эфирлер ішекте деэстерификацияланып, еркін α-токоферол түрінде сіңіріледі.

Тарих

1922 жылы Герберт Маклин Эванс егеуқұйрықтарды (тышқандарды) тамақтандыру тәжірибелері барысында В және С витаминдерінен өзге, белгісіз бір витамин бар екенін анықтады. Барлық басқа да қоректік заттар жеткілікті болғанымен, егеуқұйрықтар өршімейтін. Бұл жағдайды бидай өнімен (тұқымымен) қосымша тамақтандыру арқылы түзетуге мүмкіндік болды. 1936 жылға дейін бірнеше жыл өткен соң, бұл зат бидай өнінен оқшауланды және C29H50O2 формуласы анықталды. Эванс сонымен қатар, бұл қосылыстың спирт сияқты реакцияға түсетінін және оттегі атомдарының бірі OH (гидроксил) тобының құрамында екенін анықтады. Кіріспеде айтылғандай, Эванс витаминге грек тілінен "жас туу" деген мағына беретін сөздерден ат қойды, сондай-ақ спирт екенін білдіретін "ол" қосымшасын пайдаланды. Бұл құрылым 1938 жылы анықталды.