Кіріспе
Француз саясаткері (16431727) Луи Феллипо, Феллипо маркизі ОСЕ КОСМ (29 наурыз 1643 22 желтоқсан 1727), Феллипо маркизі (1667), Конте де Морепас (1687), Пончартрейн графы (1699), Пончартрейн канцлері деп аталатын француз саясаткері.
Louis Phélypeaux, Marquis of Phélypeaux OOSE COSM (29 March 1643 – 22 December 1727), Marquis of Phélypeaux (1667), Comte de Maurepas (1687), Count of Pontchartrain (1699), known as the chancellor de Pontchartrain, was a French politician.
Өмірбаян
Луи Флипо 1643 жылы 29 наурызда Пончартеннің Людовик I Флипо ұлы болып дүниеге келді және 1660 жылы 11 қыркүйекте Париж Парламентіне кеңесші болды. 1677 жылы 16 маусымда ол Франсуа д'Аргуждың орнына 100 000 франк сомасына Ренн парламенті бірінші президенті лауазымын сатып алды, ол 1677 жылы 27 тамызда аяқталды. Бриттания герцогтігіндегі көтерілістер кезінде Флепио парламенттің Реннеге оралуына көмектесіп, көтерілісшілермен кездесу арқылы бейбіт шешім қабылдауға мүмкіндік алды. 1687 жылы 25 сәуірде король Людовик XIV-нің өтініші бойынша Парижге қайта шақырылды. Ол қаржының бас бақылаушысы болды, ол министр ретінде өзінің мансабын бастады. 1689 жылдың 29 қыркүйегі мен 1699 жылдың 5 қыркүйегі аралығында Людовик Бас бақылаушы болды, бірақ 1690 жылы тағы екі министрлік лауазымға ие болды. 1690 жылдың 6 қарашасынан 1714 жылдың 2 шілдесіне дейін Людовик Король үйінің мемлекеттік хатшысы (Патшаның үйінің басшысы) болды, ал 1690 жылдың 6 қарашасынан 1699 жылдың 5 қыркүйегіне дейін әскери-теңіз флотының мемлекеттік хатшысы болды. 1690 жылдың 13 қарашасынан 1693 жылдың 27 желтоқсанына дейін Людовик Шығыс Үндістан компаниясының мәңгілік басшысы, президенті және директоры болды.
Мансап
Ол 1693 жылдан бастап халық санағын жүргізді, бұл 1678 жылы Вобаннан кейін алғашқы санақ болды. Ол соттың алдында Фенелон мен Quietists қарсыласы болды. Феллипо 5 қыркүйек 1699 жылдан 1 шілде 1714 жылға дейін Франция канцлері болды. Тарихшы Франсуа Блюш "Пьер Сегьедің алғашқы жылдарынан бері болмаған Канцлер кеңсесіне маңыздылық пен билік берді" деп жазды. Сент-Симон оған қатты таң қалды, ол былай деп жазды: "Ешқашан адам түсінудің тез, әңгімелесуде қуанышты және жағымды, іс-әрекетте тез және сенімді болған, басқа адамдарды бағалауда сенімді болған немесе оларды алдап кетуде өте ақылды болған. Оның мінсіздігі ерекше болды, ол істеген барлық нәрседе айқын болды, және ақырына дейін онымен бірге болған жүрекке толылық, мейірімділік және мен ұяттылық болды. Пончартен сонымен қатар Корольдік үйлердің хатшысы болды, оның ақыл-кеңесін Людовик XIV бағалады. 1700 жылы мамыр айында ол абыройлы "Киелі Рух" орденінің хатшысы болды. Ол 1714 жылы 5 шілдедегі 1714 жылғы декретке мөрлерді бекітпегендігі үшін, Мец епискобы Анри Шарль де Койслиннің құжатын паптік бұқа Unigenitus-қа қайшы деп айыптап, отставкаға кетті. Ол өзінің діни сенімдерін барған сайын авторитарлық болып бара жатқан Людовик XIV-нің сенімдерімен үйлестіруді қиын деп тапқан. Ол ораториандық мекемеге зейнетке шықты, ол 1727 жылы қайтыс болды.
Жеке өмір
1668 жылы Мари де Мопэумен үйленді. Олардың бір ұлы, Жером Фэлипео (1674-1747), Пончартрейн граф.
Мұра
Луизианадағы Пончартрейн көліне, сондай-ақ Нью-Орлеандағы Пончартрейн тарихи қонақ үйіне оның есімі берілді. Мичиган штатында оның есімі Форт Пончартрейн дю Детройтқа (қазіргі Детройттың орны) және Детройттегі Пончартрейн қонақ үйіне берілді. Жоғары көлдің алғашқы карталарында кездесетін Фэлипо аралы, Пончартрейн аралы және Морепас аралы Пьер Франсуа Ксавье де Шарлевоик оның құрметіне аталған. Кейіннен Фелипеоның іс жүзінде жоқ екені анықталды, ал Пончартрейн және / немесе Морепас қазіргі кезде басқа атаулармен белгілі нақты аралдарды білдіре ме, жоқ па - белгісіз.