Кіріспе
Эдо дәуірінде оңтүстік-батыс Жапониядағы әкімшілік бөлініс (1600-1871) Чошу домені (長州藩), Хаги домені (藩) деп те аталады, 1600-1871 жылдардағы Эдо дәуірінде Жапонияның Токугава шогунатының домені (хан) болды. Чошю доменінің негізі Нагато провинциясындағы Хаги қасабасында, Хонсю аралының Чугоку аймағында орналасқан қазіргі Хаги қаласында орналасқан. Чошю доменін Моридің тозама даймиосы өз өмір сүруіне дейін басқарды, оның тармақтары көршілес Чёфу мен Киёсу домендерін де басқарды және 369 000 кокудың ең жоғары бағасы бар Кокудака жүйесі бойынша бағаланды. Чошю домені Токугаваға қарсы ең көрнекті домен болды және Мейдзи қалпына келтіру кезінде бәсекелес Сацума доменімен Сачо альянсын құрды, Жапония империясы мен Мейдзи олигархиясын құруда маңызды рөл атқарды. Чошю домені 1871 жылы Мэйдзи үкіметі хан жүйесін жойған кезде таратылды және оның аумағы Ямагучи префектурасына қосылды.
The Chōshū Domain (長州藩), also known as the Hagi Domain (萩藩), was a domain (han) of the Tokugawa Shogunate of Japan during the Edo period from 1600 to 1871. The Chōshū Domain was based at Hagi Castle in Nagato Province, in the modern city of Hagi, located in the Chūgoku region of the island of Honshu. The Chōshū Domain was ruled for its existence by the tozama daimyō of the Mōri, whose branches also ruled the neighboring Chōfu and Kiyosue domains and was assessed under the Kokudaka system with peak value of 369,000 koku. The Chōshū Domain was the most prominent anti Tokugawa domain and formed the Satchō Alliance with the rival Satsuma Domain during the Meiji Restoration, becoming instrumental in the establishment of the Empire of Japan and the Meiji oligarchy. The Chōshū Domain was dissolved in the abolition of the han system in 1871 by the Meiji government and its territory was absorbed into Yamaguchi Prefecture.
Тарих
Чошу билеушілері Сенгокуның ұлы майданбасы Мори Мотонаридің ұрпақтары болды. Мотонари өзінің билігін Жапонияның барлық Чугоку аймағына дейін кеңейтіп, 1,200,000 кукуға тең аумақты иеленді. Ол қайтыс болғаннан кейін оның немересі және мұрагері Мори Терумото даймио болды және Тоётоми Хидэёсимен одақтасу стратегиясын жүзеге асырды. Бұл кейін үлкен қателік болып шықты. Хидэёшидің өлімінен кейін, дамио Токугава Иэясу Тойотоми билігіне қарсы шығып, Хидеёшидің сенімді кеңесшісі Ишида Мицунаримен Секигахара шайқасында шайқасты. Мори Терумото Тойотомидің ең күшті одақтасы болды және Тойотомидің адал адамдарының кеңесі оны Тойотоми күшінің титулярлық басшысы етіп сайлады. Алайда, Тойотоми күштері Мори Терумотоға байланысты бірнеше факторларға байланысты шайқаста жеңілді: Оның туысы Киккава Хирои Токугава Иэясумен жасырын келісім жасады, нәтижесінде шайқаста 15 000 Мори сарбазы әрекетсіз қалды. Оның асырап алған туысы Кобаякава Хидеаки және оның 15 600 сарбазы Ишидаға опасыздық жасап, Токугава жағына қосылды. Токугава Иэясудың уәдесін орындағаннан кейін, Терумото Осаканың қорқынышты қамалынан күресусіз бас тартты. Мори кланы белсенділіксіз болғанына қарамастан, Акидегі ата-бабаларының үйінен Нагато провинциясына (шу деп те аталады) шығарылды және оның иелігі 1,200,000-дан 369,000-ға дейін қысқарды. Мұны Мори кланына үлкен сатқындық деп қарастырды, ал Чошу кейіннен Токугаваға қарсы іс-әрекеттердің ошағына айналды. Бұл дәстүрдің бастауы тайпаның Жаңа жыл кездесуі дәстүрінде көрінеді. Жыл сайын жиналыста ақсақалдар мен әкімшілер даймиодан шогунды құлату уақыты келді ме деп сұрайды, оған даймио: "Бірақ әлі емес, шогун әлі де күшті". Бұл арман 260 жылдан кейін, Сацума домені мен оған жанашыр болған сарай әміршілерімен бірігіп, Токугава шогунатын құлату үшін жүзеге асты. 1865 жылы домен Сацума доменінің атынан Нагасакиде құрылған Джардин Мэтисонның агенттіктері Гловер мен Ко компаниясынан соғыс кемесі Юнионды (ja) сатып алды. Олар Бошин соғысы кезінде Оуэцу Реппан Домей, Айзу және Эзо Республикасы кіретін бұрынғы сёгун әскерлеріне қарсы күресті басқарды. 1867-1869 жылдар аралығындағы домендердің әскери күштері Жапон императорлық армиясының негізін қалады. Осы одақтың арқасында Чошу мен Сацума тумалары Мейдзи және тіпті Тайшо дәуірлеріне дейін саяси және әлеуметтік беделге ие болды.
His cousin Kikkawa Hiroie secretly made a deal with Tokugawa Ieyasu resulting in the inactivity of 15,000 Mōri soldiers during the battle. His adopted cousin Kobayakawa Hideaki and his 15,600 soldiers betrayed Ishida and joined the Tokugawa side. After assurances from Tokugawa Ieyasu, Terumoto gave up the formidable Osaka castle without a fight. Despite its inactivity, the Mōri clan was removed from its ancestral home in Aki to Nagato Province (also known as Chōshū), and its holdings were drastically reduced from 1,200,000 to 369,000 koku. This was seen as a great act of betrayal to the Mōri clan, and Chōshū later became a hotbed of anti Tokugawa activities. The origins of this were evident in the tradition of the clan's New Year's meeting. Every year during the meeting, the elders and the administrators would ask the daimyo whether the time to overthrow the shogunate had come, to which the daimyo would reply: "Not yet, the shogunate is still too powerful." This dream would eventually be realized some 260 years later, when the domain joined forces with the Satsuma Domain and sympathetic court nobles to overthrow the Tokugawa shogunate. In 1865, the domain bought a warship Union (ja) from Glover and Co., an agency of Jardine Matheson established in Nagasaki, in the name of Satsuma Domain. They led the fight against the armies of the former shōgun, which included the Ōuetsu Reppan Dōmei, Aizu, and the Ezo Republic, during the Boshin War. The domains' military forces of 1867 through 1869 also formed the foundation for the Imperial Japanese Army. Thanks to this alliance, Chōshū and Satsuma natives enjoyed political and societal prominence well into the Meiji and even Taishō eras.
Экономика
Бастапқыда 1,2 миллионнан 369 000 кокуға дейін қысқарту әскери күтіп ұстау мен инфрақұрылымдарды күтіп ұстау жағынан үлкен тапшылыққа әкелді, соған қарамастан, домен шогунаттың бақылауындағы домендерден тыс Жапониядағы жетінші орында қалды. Доменнің қаржысын қарыздан шығару үшін, ұстанушыларға қатаң саясат қолданылды: Барлық ұстанушылардың феодалары күрт қысқартылды. Кейбір жермен төленген қызметшілерге күрішпен төлей бастады. Кейбір қызметкерлері жұмыстан босатылып, ауыл шаруашылығымен айналысуға шақырылды. Бұрын жоғары салықтардың салдарынан шаруалар таулы аймақтарда жеке азық-түлік көзі ретінде жасырын шаруашылықтар құрып отырды. Жерді зерттеу жұмыстары жүргізіліп, көптеген жасырын шаруашылықтар ашылып, оларға салық салынды. Сонымен қатар, саудаға қатысты қатаң саясат басталды. Сонымен қатар, "төрт ақ" пайда әкелетін сауда-саттықты: қағаз, күріш, тұз және балауызды басқаруға арналған заңдар қабылданды. Пайданың бір бөлігі және осы саудадан түскен салықтың көп бөлігі доменнің қазынасына түсті. Бұл саясат доменнің қаржысын күшейтіп, даймиоға өз аумағын тиімдірек басқаруға мүмкіндік берді. Алайда, бұл саясат шаруаларды да, жер аударылған самурайларды да ашуландырып, жиі көтерілістерге әкелді.
All retainers' fiefs were drastically reduced. Some retainers who were paid in land began to be paid in rice. Some retainers were laid off and encouraged to engage in agriculture. Previously, as a result of high taxation, farmers secretly developed farms far inside the mountains as a private food source. A new land survey was conducted within the domain in which many hidden farms were discovered and taxed. The domain also began a strict policy with regard to trade. Laws were also passed through which the profitable trade of the "four whites" was controlled by the domain: paper, rice, salt, and wax. Some of the profits, and a large amount of the tax revenue from this trade, went into the domain coffers. These policies greatly strengthened the domain's finances and allowed the daimyo more effective control over his territory. However, these policies angered peasants and displaced samurai alike, resulting in frequent revolts.
Саясат
Доменнің астанасы Хакхи қаласындағы қамал болды, ол Чошюның Хакхи хан (藩) деген баламалы атауының көзі болды. Едо дәуірі бойы бұл аймақ Мори отбасының билігі астында болды. Шогунат жиі иеліктерін тәркілегендіктен, мұрагерлерді шығара алмаған даймиолары Мори даймиосы төрт бағынысты ханды құрды: Ивакуни хан: 60,000 коку, Киккава Хирои ұрпақтары басқарады. Чофу хан: Мори Хидемотоның ұрпақтары басқаратын 50,000 коку. Токуяма хан: Мори Наритаканың ұрпақтары басқаратын 40,000 коку. Киёсуэ хан: Мори Мототомоның ұрпақтары басқаратын 10,000 коку. Эдо дәуірінде 1707 жылы негізгі тармақ жойылып, содан кейін мұрагерлер Чёфу тармағынан қабылданады, ол да 1751 жылы жойылып кетті. Содан соң отбасы Киёсуе филиалы арқылы жол жүрді. Мори даймио, бүкіл Жапониядағы көптеген әріптестері сияқты, өз иелігін басқаруда каро немесе иелік ақсақалдары тобы көмектесті. Чошуда кароның екі түрі болды: тұқым қуалайтын каро (оның отбасылары атақ-дәрежелерін мәңгілікке сақтады) және "өмір бойы каро", оның атағы жеке адамға берілді, бірақ оны ұлы мұра ете алмады. Мұралық каро Мори отбасының кішігірім тармақтарының мүшелері немесе Шисидо және Фукухара сияқты туысқан отбасылардың мүшелері немесе Мори Мотонаридің ең сенімді генералдары мен кеңесшілерінің ұрпақтары болды. Өмір бойына қарау - экономикада немесе саясатта үлкен талантты танытқан және даймиомен қарау дәрежесіне көтерілген орта немесе төменгі самурайлар. Осындайлардың бірі - ұлы реформатор Мурата Сейфу.
Iwakuni han: 60,000 koku, ruled by descendants of Kikkawa Hiroie. Chōfū han: 50,000 koku, ruled by descendants of Mōri Hidemoto. Tokuyama han: 40,000 koku, ruled by descendants of Mōri Naritaka. Kiyosue han: 10,000 koku, ruled by descendants of Mōri Mototomo. During the Edo period, the main branch died out in 1707, after which heirs were adopted from the Chōfu branch, which also became extinct in 1751. The family then continued through the Kiyosue branch. The Mōri daimyo, as with many of his counterparts throughout Japan, was assisted in the government of his domain by a group of karō, or domain elders. There were two kinds of karō in Chōshū: hereditary karō (whose families retained the rank in perpetuity) and the "lifetime karō", whose rank was granted to an individual but could not be inherited by his son. The hereditary karō were either members of minor branches of the Mōri family, or members of related families such as the Shishido and the Fukuhara, or descendants of Mōri Motonari's most trusted generals and advisors such as the Mazuda, the Kuchiba and the Kunishi. The lifetime karō were middle or lower samurai who displayed great talent in economics or politics and were promoted to karō by the daimyō. One such person was the great reformer Murata Seifu.