Кіріспе
Ресей композиторы (туған 1955) Владимир Григорьевич Тарнопольский (Влади́мир Григо́рьевич Тарнопо́льский, 1955 жылы 30 сәуірде, Днепр қаласында, Украина КСР) - украин композиторы. Кеңестер одағынан кейінгі кезеңдегі Мәскеудің музыкалық өмірінің белсенді реформаторларының бірі және ірі ресейлік және халықаралық музыкалық жобалардың көркемдік директоры, оның негізгі идеясы мәдени өзін-өзі оқшаулауды жеңу және орыс музыкасын жалпы еуропалық және әлемдік мәдени контекстке кіріктіру болды.
Vladimir Grigoryevich Tarnopolski (Влади́мир Григо́рьевич Тарнопо́льский, born April 30, 1955, in Dnipro, Ukrainian SSR) is a Ukrainian composer. One of the active reformers of the musical life of Moscow of the post Soviet period, and the artistic director of large scale Russian and international musical projects the main idea of which was overcoming the cultural self isolation and the integration of Russian music into the overall European and world cultural context.
Өмірбаянның негізгі деректері
Композитор бала кезінен бастап композиция негіздерін өз бетінше меңгерген. Днепропетровск Глинка музыка колледжінде (1970-1973) фортепиано (Микаела Александровамен бірге) және музыка теориясы мамандығы бойынша білім алғаннан кейін, ол Николай Сидельниковпен Мәскеу мемлекеттік консерваториясында композиция және Юрий Холоповпен гармония, форма және контрапункт теориялық пәндерін оқыды (1973-1980). Тарнопольскийдің композиторлық дамуында ерекше рөлді Эдисон Денисов ойнады, ол оған алғашқы кәсіби кеңестер мен ұсынымдарды алдымен хат арқылы берді, содан кейін консерваторияда оркестрлеу мұғалімі болды, сонымен бірге музыкалық композиция саласында да белгілі бір ықпалын сақтады. Студент кезiнде Тарнопольский композиторлардың "Денисов шеңберiне" кiрiстi, олар кеңес идеологиясының ресми стандарттарына қатысты баламалы позицияға ие болды және 1980 жылдардың аяғында No No 2. Қауіпсіздік. Дипломдық еңбегі - "Чело және оркестр үшін концерт" (1980 ж.) дирижер Геннадий Рождественскийдің "Орыс музыкасының тарихынан" атты концерттік циклына енгізілген. 1987 жылы Парчевте (Польша) Луиджи Нононың басшылығымен шеберлік сабағына қатысты, одан жылы қоштасуды және баға жетпес сыйлық алды. Бұл оның жаңа ғана аяқталған композициясының авторлық ұпайлары No hay caminos, hay que caminar Andrej Tarkowskij (Жолдар жоқ, алға қарай жүру керек Андрей Тарковскийге, 1987). 1981 жылдан бастап Тарнопольский Мәскеудің Ипполитов Иванов атындағы музыка колледжінде композиция пәнінен сабақ берді. 1992 жылдан 2022 жылдың сәуір айына дейін П. И. Чайковский атындағы Мәскеу мемлекеттік консерваториясының композиция кафедрасының профессоры болды. Оның көптеген шәкірттері халықаралық композиторлар байқауында жүлделі орындарға ие болды. 2003 жылы оның бастамасымен Қазіргі заманғы музыка кафедрасы құрылды (онда ол 2017 жылға дейін кафедра төрағасы болды), мұнда музыкологтар үшін жаңа музыка тарихының оқу курстары, қазіргі заманғы ұпайларды талдау және композиторлар мен орындаушылар үшін ең заманауи әдістер әзірленді. 2022 жылдың сәуірінде Тарнопольский Германияға көшіп барды; қазіргі уақытта ол Мюнхендегі Hochschule für Musik und Theater-де қонақ профессор. Сонымен қатар, ол басқа университеттерде де жобалар жүзеге асырады.
Студенттер
Хана Аджиашвили, Ольга Бочихина, Михаил Бузин, Георгий Дорохов, Орхан Гашимов, Себастьян Еликовский Винклер, Ольга Раева, Антон Сафронов, Александра Филоненко, Алла Кессельман, Владимир Горлинский, Джамилия Жазылбекова, Николай Хруст, Баласагын Мусаев, Роман Пархоменко, Павел Поляков, Феликс Профос, Кирилл Широков, Мадлен Стыскал, Рамазан Юнусов және басқалар.
Фестивальдар мен байқаулар
Тарнопольский көптеген халықаралық қазіргі заманғы музыка фестивалдеріне қатысты, соның ішінде фестиваль Acht Brücken Köln, Лондондағы Almeida фестивалі, Бонндағы Beethovenfest, Мюнхен опера биенналесі, Берлин Festwochen, Дрезденнің Tage fr Neue Musik, Франкфурттағы Musikfest der Alten Oper, Ташкенттегі Ilhom фестивалі, Голландия фестивалі, Париждегі Hommage aux Russes, Хаддерсфилд фестивалі, Бакудағы Караев фестивалі, Клангспурен (Австрия), La Biennale di Venezia, Бостондағы Make Music Together, Manca фестивалі (Франция / Монако), Нью-Йорктегі Mannes фестивалі, Шлезвиг Холштейн Музыка фестивалі (Германия), Tage fr Neue Musik Zurich, Warsaw Autumn, The Vienna, The Modern World Music Days of the ISCM New York, Moscow based Sonic Boom, Autumn Avenida, Moscow based Autumn, Huddersfield фестивалі, Бакудағы Караев фестивалі, Бакудағы Klangspuren (Австрия), Ла Биеннале ди Венеция, Бостон, Бостон, Бостон, Маск, Масквадағы Nocty, Белоевро (Оруг), Санкт-Петербургтегі Nocty, Белоевро (Оруг), Санкт-Петербургтағы Nocty, Белоевро) фестивалі (Оруг, Белой, Санкт-Петербург, Белой (Зыс) және басқа көптеген басқа фестивальдар. Ол Ресей мен басқа елдерде көптеген халықаралық композиторлар байқауларына қазылар алқасының мүшесі ретінде шақырылды, соның ішінде ISCM World Music Days, Gaudeamus Music Week (Амстердам), Витольд Лутославский байқауы (Варшава), Goffredo Petrassi фестивалі (Италия), Gesualdo Reloaded (Италия), Orfey радио байқауы (Ресей), The Rivers Awards халықаралық композиция байқауы (Шанхай), АҚШ-тағы және бұрынғы КСРО елдеріндегі бірқатар байқаулар және т.б.
Кураторлық қызмет
Владимир Тарнопольский Мәскеудегі қазіргі заманғы музыка қауымдастығының бастамашыларының бірі болды (АСМ2, 1989), бұл кеңес кезеңінің соңы кезінде ресми кеңес эстетикасы мен идеологиясына қарсы біріккен композиторлар тобы. 1993 жылы П. И. Чайковский атындағы Мәскеу мемлекеттік консерваториясында Ресейдегі тұңғыш заманауи музыка орталығын және "Жаңа музыка студиясы" ансамблін құрды, ал 1994 жылы "Мәскеу форумы" халықаралық заманауи музыка фестивалін бастады. Бұл - Ресейдегі жалғыз фестиваль, ол өз алдына жаңа эстетика мен музыка өнерінің тілінің дамуындағы тиісті үрдістерді ашуды ғана емес, сонымен қатар оларды әлеуметтік саяси дискурста түсіндіруді мақсат етті. 30 жыл ішінде Германия, Франция, Италия, Австрия, Нидерланды, Польша, Швейцарияның қазіргі заманғы музыка фестивальдері ұйымдастырылды, олар Ресейдің музыкалық өміріндегі маңызды оқиғаға айналды. Бұл жобаларда Ресей және басқа елдердің композиторларының 1500-ден астам шығармалары ресейлік және әлемдік тұсаукесерлерге қойылды. "Қызыл доңғалақ", "Бейтаныс ХХ ғасырдағы орыс музыкасы", "Ресей Германиясы" сияқты ұзақ мерзімді жобалар. XX ғасыр музыкасының тарихы, "Авангард антологиясы", "Уақыт көлі" (қазіргі француз музыкасы), "Диалог бостандықтары", "Еуропа орыс көзімен, Ресей еуропалықтардың көзімен", "Болашақтың көлі" және басқалар Ресейде және шетелде кеңінен танылды. Тарнопольскийдің кураторлық жұмысының басты бағыттарының бірі - концерттік репертуарға ертедегі орыс авангард кезеңінің ұмытылған музыкасын қайта жаңғырту. Оның бірқатар концерттері мен фестивальдерінде 1910-шы жылдардан бастап 1930-шы жылдардың басына дейінгі кезеңдегі композициялардың сенсациялық ашылулары, оның ішінде Николай Рославецтің бірінші орыс камералық симфониясы (1933), Дмитрий Шостаковичтің "Тұс" операсының бұрын орындалмаған фрагменттері (1928), Николай Обухов, Ефим Голыщев, Иван Вишнеградский, Артур Лурий, Евгений О. Гунст, Владимир Фогель т.б. Тарнопольский - Мәскеудегі жас композиторлар үшін Пьотр Юргенсон халықаралық байқауының (2001 жылдан), сондай-ақ Мәскеу консерваториясының халықаралық байқауының (2018 жылдан) бастамашысы.
Тану
Владимир Тарнопольскийдің музыкалық шығармалары Мәскеуде және шетелде жиі орындалады. Оған әлемнің жетекші музыкалық ансамбльдері, оркестрлері мен театрлары композициялар жаздырады, соның ішінде: Большой театрдың солистер ансамблі, Бавария радиосының симфониялық оркестрі, Мюнхен филармониясы, Мариинский театрының симфониялық оркестрі, Роттердам филармониясы, Германиядағы Ансамбль модерн және Ансамбль Музикфабрик, Париждегі Ансамбль Интерконтемпорайн, Нидерландыдағы Шёнберг ансамблі, Австриядағы Клангфорум Вена және басқалары. Оның опералары мен сахналық шығармаларының премьералары Мюнхен опералық биеннале аясында, Лондондағы Барбикан залында, Бонндағы Бетховенфестте, Эвиандағы музыкалық кездесулерде (Франция), Амстердамдағы қазіргі заманғы би фестивалінде (Нидерланды), Бергендегі музыка фестивалінде (Норвегия), Бакудағы Кара Караев фестивалінде, Санкт-Петербургтегі Мариинский театрында, Мәскеудегі Константин Станиславский мен Владимир Немирович Данченко опера театрында, Борис Покровскийдің жетекшілігімен камералық музыка театрында және т.б. Тарнопольскийдің музыкасын Мстислав Ростропович, Геннадий Рождественский, Валерий Гергиев, Владимир Юровский, Инго Метзмахер, Сильвен Камберлинг, Рейнберт де Лиу, Александр Лазарев, Наталья Гутман, Йенс Петер Майнц және басқалар орындады. Владимир Тарнопольский Дармштадт қаласындағы Internationale Ferienkurse fr Neue Musik (2010 ж.) халықаралық демалыс курсына профессор ретінде шақырылған алғашқы ресейлік композитор болды. Ол реттік түрде лекциялар оқып, Ресей, Австрия, Қытай, Германия, Ұлыбритания, Нидерланды, Польша, Франция, Швеция, Швейцария, Украина, АҚШ және басқа да елдерде, соның ішінде Гарвард, Оксфорд, Кембридж және басқа да университеттерде шеберлік сыныптарын өткізеді. Тарнопольскийдің музыкалық композициялары бірнеше сыйлықтарға ие болды, соның ішінде Дмитрий Шостакович сыйлығы (Ресей, 1991) және Пол Хиндемит сыйлығы (Германия, 1991), Халықаралық композиторлар рострумы (2001). Ол қазіргі заманғы өнер мен ғылымның ең маңызды институттарына композитор ретінде шақырылды, олардың ішіндегі ең маңыздылары Civitella Ranieri (Италия, 2015) және Wissenschaftskolleg zu Berlin (Германия, 20172018) болды. Ол Саксония өнер академиясының (Германия) мүшесі және Өзбекстан мемлекеттік консерваториясының құрметті профессоры.
Музыка
Владимир Тарнопольский бірнеше опера, сондай-ақ көптеген оркестрлік, камералық және вокалды композициялар жазды. Ол өз музыкасының дыбысында "жаңа эвфонияға" (дыбыстың жаңа консонансына) қол жеткізуге ұмтылады, өйткені пайда болатын "дыбыстық магмада" консонанс пен диссонанс, дыбыс пен шу, гармония мен тембр, акустикалық және электрондық аспаптар арасындағы қатарласу жеңілдетіледі. Журналистердің бірі пікірінше, композитор әртүрлі стильдік элементтерді пайдаланғанда, сонымен бірге олардың ішкі өзін-өзі жоятын сын-пікірлерін де болжайды; ол өзіне қатысты сын-пікірлерді білдіреді және ақыр соңында өзін-өзі жояды. Музыка әрқашан өзінің дыбыстарын бақылау палубасынан қарастырып жатқандай әсер қалдырады, сонымен бірге дыбыстардың өзін ғана емес, сонымен қатар, ең бастысы, олардың мағыналарымен саналы түрде жұмыс істейді. Өзінің композицияларында Тарнопольский көп жылдар бойы өзінің кураторлық қызметінде осылай істегендей, көркемдік және саяси дискурстарды жиі біріктіреді.
In his compositions Tarnopolski frequently brings together artistic and political discourses, similarly to the way in its curatorial activities he carried this out during the course of many years.