Кіріспе
Dietmar Gerhard Bartsch) - неміс саясаткері. Ол 2015 жылдан бері Бундестагтағы "Солшы" парламенттік тобының тең төрағасы. Бұған дейін ол 2006 жылдан 2009 жылға дейін "Сол жақ" партиясының федералды қазынашысы және 2005 жылдан 2010 жылға дейін федералды басқарушы болып қызмет атқарған. Ол солшылдардың алдыңғы партиясы PDS-тің көрнекті мүшесі болды, оның 1991 жылдан 1997 жылға дейін қазынашысы және 1997 жылдан 2002 жылға дейін федералды басқарушы болып қызмет етті. Ол 2005 жылдан бері Бундестагтың мүшесі болып табылады, бұған дейін 1998 жылдан 2002 жылға дейін қызмет етті. Бундестагтың тең көшбасшысы ретінде ол 2015 жылдан 2019 жылға дейін Сахра Вагенкнехтпен, ал 2019 жылдан бастап Амира Мохамед Алимен қызмет етті. Бартч өзінің партиясының үш рет федералдық кандидаты болды: 2002, 2017 және 2021 жылдары.
Dietmar Gerhard Bartsch (born 31 March 1958) is a German politician who has served as co chair of The Left parliamentary group in the Bundestag since 2015. Prior, he served as federal treasurer of The Left from 2006 to 2009 and federal managing officer from 2005 to 2010. He was a prominent member of The Left's predecessor party, the PDS, of which he served as treasurer from 1991 to 1997 and federal managing officer from 1997 to 2002. He has been a member of the Bundestag since 2005, and previously served from 1998 to 2002. In his capacity as Bundestag co leader, he served with Sahra Wagenknecht from 2015 to 2019, and with Amira Mohamed Ali since 2019. Bartsch has served as federal co lead candidate for his party on three occasions: 2002, 2017, and 2021.
Жеке өмір
Бартш Шығыс Германияның Штральзунд қаласында дүниеге келіп, өскен. 1976 жылы EOS Franzburg-те білім алғаннан кейін ол Берлиндегі Карлшорст экономика университетіне оқуға түсіп, 1983 жылы бітірді. Мектепті бітіргеннен кейін Бартш неміс күнделікті газеті Junge Welt-тің бизнес бөліміне жұмысқа орналасты. 1986 жылдан 1990 жылға дейін ол Мәскеудегі Кеңес Одағының Коммунистік партиясының штаб-пәтерінде Әлеуметтік ғылымдар академиясында оқыды, кейін "Юнге Велт" газетіне бизнес-менеджер ретінде оралды.
Саяси мансап
Бартч 1977 жылы Шығыс Германияның билік басындағы Социалистік бірлік партиясына (СЕД) қосылды. 1989 жылы "Жас жолдастар комитеті" (АЖЖК) негізін қалады. Германияның қайта бірігуінен кейін Бартч Демократиялық социализм партиясының (ПДС) мүшесі болып қалды, ол федералды қазынашы және кейіннен федералды басқарушы болып қызмет етті. 1998 жылы Бундестагқа сайланды. 2013 жылы Федералды Конституциялық Сот Бундестаг депутаттарының айқын себепсіз бақылауын конституциялық емес деп таныды және Солшы депутаттарының қадағалауын тоқтатты. 2011 жылдың соңында Бартш 2012 жылғы партия съезінде партия төрағасы лауазымына үміткер болу ниеті туралы мәлімдеді, тіпті Оскар Лафонтен өзінің қайта сайлануға ниетті екенін мәлімдегеннен кейін де. Лафонтен съезд алдында кері шегінді, ал Бартшты партияның сол жақ қанатынан Лафонтеннің одақтасы Бернд Риксингер жеңді. Бартш 251 дауыс (45%) алды, ал Риксингер 297 (53%) дауыс алды. Бартч 2015 жылы Сахра Вагенкнехтпен бірге "Сол" бундестаг тобының жетекшісі болып сайланды. Бартш 91,6% дауыс жинады. Сол кезде солшылдар Бундестагтағы ең ірі оппозициялық партия болғандықтан, Бартш парламенттік мерзімнің қалған бөлігінде оппозицияның көрнекті көшбасшысы болды. Бартч пен оның әріптесі парламент басшысы Вагенкнехт 2017 жылғы федералды сайлауда солшылдықтың жетекші үміткерлері болды. Партия сайлауда аз ғана табысқа жетті, бірақ олар 9,2% дауыспен және 69 орынмен үшінші орыннан бесінші орынға түсті. Бартч Росток Ландкрейс Росток II сайлау округінде айтысып, жеңімпаз ХДС кандидатынан кейін екінші орынға ие болды, 24,8% дауыс жинады. 2021 жылғы федералды сайлау алдында Бартч тағы бір рет "Солдардың" екі жетекші үміткерінің бірі болып сайланды. 9 мамырда партияның атқарушы органы оларды 87% дауыспен бекітті. "Ақиқат пен әділдік үшін" партиясы құрылғаннан кейін "Сол" партиясының қалған депутаттары Бартштың жақтастары мен партия басшылығы арасында бөлініп кетуі мүмкін екендігі болжалды.
Саяси ұстанымдар
Бартч солшылдардың орташа, реформашыл қанатының көрнекті көшбасшысы болып саналады. 2013-2017 жылдардағы парламенттік мерзімде Бартш солшылдар мен СДПК арасындағы федералды коалицияны қолдады. 2017 жылғы Германия президенттік сайлауына дейін Бартш СПД, Солшы және Жасылдар қолдаған орта солшы кандидаттың перспективасын қолдады. SPD бұл ұсынысты қабылдамағанынан кейін солшылдар SPD кандидаты Франк Вальтер Штайнмайерді қолдаудан бас тартты. 2011 жылы "Солтүстік" партиясының бірнеше мүшесі Берлин қабырғасының құрбандарына арналған бір минут үнсіздікке қатысудан бас тартқан оқиғаға жауап ретінде Бартч қабырғаны айыптаудан бас тартқан мүшелерге партиядан кетуді ұсынды. Ол сондай-ақ партия мүшелері Фидель Кастроға партияның жетекшілері Гесин Лотш пен Клаус Эрнст қол қойған құттықтау хаттарынан аулақ болды. 2017 жылы Бартш бұрынғы Штази қызметкерлерін әрқашан мемлекеттік қызметтен шеттету керек емес деп мәлімдеді, әр адамның сыни бағасы қажет деп санайды. Ол сондай-ақ Шығыс Германияны әділетсіздік мемлекеті (Unrechtsstaat) ретінде сипаттауға қарсы пікір білдірді, бұл терминді "құйғы" деп сипаттады. Ол былай деді: "ДНР-да үлкен әділетсіздіктер мен олардың құрбандары болғаны даусыз. Сонымен қатар, ГДР-де заңның үстемдігіне қатысты мәселелер болғаны даусыз". Бартч Германия үкіметін 2016 жылғы түрік тазалауларына әлсіз жауап бергені үшін айыптап, Түркия үкіметін демократия мен адам құқықтарын құрметтеуге көбірек қысым жасауды талап етті.
Дау
2010 жылдың қаңтар айының басында Бартшты солшыл парламенттік көшбасшы Грегор Гисси партия жетекшісі Оскар Лафонтеннің зейнеткерлікке шығуы туралы Der Spiegel газетіне ақпарат бергеннен кейін адалдық танытпады деп айыптады. Бартч мұны, сондай-ақ Лафонтенді төраға ретінде алмастыруға тырысқан деген айыптарды жоққа шығарды және өзінің федералды басқарушы офицер ретінде қызметін қорғады. Алайда ол мамыр айында өтетін партиялық съезде бұл лауазымға қайта сайлануға үміткер болмайтынын мәлімдеді. 2015 жылдың қыркүйегінде, Бартчтың парламенттік жетекші болып сайлануынан аз уақыт бұрын Die Welt 2012 жылы ол Томас Вестфалды "Солтүстік" партиясының 44 мүшесі бар атқарушы комитетінің мүшелері туралы егжей-тегжейлі есеп дайындауға тапсырғандығын көрсететін ақпараттар туралы хабарлады. Бұл құжатта әр мүшесінің пікірлері мен партиядағы орны көрсетілген. Ең көп дау тудырған нәрсе, әрқайсысы адалдыққа сәйкес жіктелді: одақтастар "сенімді" дегенді білдіретін Z, басқалары "тәуелсіз" дегенді білдіретін U, ал бәсекелестер "сол" немесе "Lafodödel" дегенді білдіретін L, Лафонтеннің жақтастарына арналған мазақтаушы термин. Бұл құжат ұзақ уақыт бойы зерттелді және жаңартылды. Бартш 2012 жылғы партия съезінен кейін Лафонтенге жаңа партияның атқарушы құрамында қолдау көрсету үшін Гисси файл жасауды сұрағанын мәлімдеді, бірақ Гисси мұны жоққа шығарды. Бартч бұл құжат партиялық қарсыластарды емес, өңірлік бірлестіктер мен фракцияларды жіктеудің "салыстырмалы түрде қалыпты процесін" білдіретінін және ол "Лафодедель" терминін тек бір электрондық поштада қолданғанын айтты. Ол бұл мәселенің 2012 жылы партияда кеңінен танылғанын және сол кезде бұл мәселе қатысы бар адамдармен талқыланғанын айтты. Die Welt мақаласы жарияланғаннан кейін белгілі мүшелері Ян ван Акен, Мартина Реннер және Клаус Эрнст Бартштың құжатының бар екеніне наразылық білдірді.