Кіріспе
1929 жылы құрылған британдық интеллектуалдық ай сайынғы американдық сатирикалық журнал The Realist "әлеуметтік саяси діни сын мен сатира" журналы болды, ол Мад пен Лайл Стюарттың цензураға қарсы ай сайынғы The Independent журналының ересектер нұсқасының будамы ретінде қарастырылды. Пол Красснер редакциялап, басып шығарған және көбінесе 20-ғасырдың ортасындағы америкалық жер асты немесе қарсы мәдениет баспасөзіндегі маңызды кезең ретінде қарастырылатын бұл 1958 жылы ұлттық газет дүкендерінде таратылған басылым болды. 2001 жылы басылым тоқтатылды.
American satirical magazine
The Realist was a magazine of "social political religious criticism and satire", intended as a hybrid of a grown ups version of Mad and Lyle Stuart's anti censorship monthly The Independent. Edited and published by Paul Krassner, and often regarded as a milestone in the American underground or countercultural press of the mid 20th century, it was a nationally distributed newsstand publication as early as 1958. Publication was discontinued in 2001.
Тарих
1958 жылы Нью-Йоркте Mad журналының кеңсесінде басылып шыққан, әдетте телеарналардың басшылары көрермендердің шағымдарына, қаншалықты кішкентай немесе негізсіз болса да, тез және қорқынышты түрде жауап береді. Бұл тұжырымға дәлел ретінде, ешқандай нақты шағымдары жоқ ашулы хаттар, зиянсыз ойын шоуының белгілі бір эпизодына жауап ретінде жіберілді.
Бампердің жабысқақ белгісі
Красснердің ең сәтті шығарған өнімдерінің арасында қызыл, ақ және көк түсті автомобиль бампері бар, жұлдыздармен безендірілген, ол "Коммунизмді есіңе ал" деп жариялады. Бұл бұйымды жарнамалау кезінде Красснер егер стикерді шығаратын адам сынға ұшыраса, сыншыға: "Орысстан қайт, коммунистерді сүйетіндер!" деп айту керектігін айтты.
Диснейленд мемориалдық оргиясының плакаты
Оның Уолли Вуд суреттеген және 1967 жылдың мамыр айында жарияланған Диснейленд мемориалдық оргиялық плакаты журналдың басты ерекшелігі болды, сондықтан Красснер оны кеңінен пираттық түрде басып шығарды. Плакатты Красснер жаңа, сандық түстес нұсқаға жаңартты. Суреттің сол жағында Snow White-ты жыныстық қатынасқа түскен бес жұлдызды көрсетеді, ал қалған екеуі жақын жерде анальдық жыныстық қатынасқа түседі. Бұл көрініс (көбінесе айқын болу үшін өзгертілген) футболкаларға басылып, панктер "Снежань және сэр панк" деген атаумен киген, бұл кейбір құқық бұзушылықтарға әкелді. "Реалист" журналында көрнекті болған басқа карикатурашылар: Говард Шумейкер, Дик Гвиндон, Морт Герберг, Боб Стюарт, Джонатан Ричардс және Лу Майерс.
"Кеннеди кітабынан алынып тасталған бөлімдер"
Красснердің ең сәтті әзілі Кеннедидің өлтірілуі туралы Уильям Манчестердің кітабының цензурасынан кейін шыққан, президент өлімі туралы Кеннеди кітабынан тыс қалған бөліктер болды. Қысқа әңгіменің шыңына жеткенде, Линдон Б. Джонсон Air Force One ұшағында Кеннедидің мәйітінің мойнындағы оқ жарақатына жыныстық қатынас жасайды. Эллиот Фельдманның айтуынша, "басты баспасөздің кейбір мүшелері және Вашингтонның басқа да саяси мамандары, соның ішінде Пентагонның парақшалары туралы атақты Дэниел Эллсберг, бұл оқиғаның шындыққа сай екеніне сенді". 1995 жылы "Адбастерс" журналына берген сұхбатында Красснер былай деп түсіндірді: "Елдің түкпір-түкпіріндегі адамдар, тіпті бір сәтке болса да, президенттік некрофилия әрекеті орын алды деп сенді. Бұл жұмыс істеді, өйткені Джеки Кеннеди өзі авторлық берген кітапты цензуралау арқылы көп қызығушылық туғызды. Уильям Манчестердің "Президенттің өлімі" өйткені мен жазған нәрсе ЛБЖ-ның адаби контекстіндегі тұлғасы туралы метафоралық шындық болды, және бейнелер өте таңқаларлық болғандықтан, Вьетнамдағы соғысты ақыл-есі дұрыс адамдар жүргізді деген түсінікті бұзды ". 1967 жылы Канаданың "Макгилл Дели" университетінің газетінде Красснердің әңгімесінен үзінді жарияланды. Монреаль полициясы басылымды тәркілеп, Макгилл университетінің директоры Рок Робертсон, басылымға жауапты қосымша редакторы студент Джон Фекетті Сенаттың тәртіп комитеті алдында айыптап отырды.
Құрлық теориясы
"Реалист" - заговор теориясын жариялаған алғашқы сатирикалық журнал. Бұл Мей Брюсселдің заговорлар туралы жұмысын жүргізген алғашқы журнал болды, Льюис Блэк 2005 жылы шыққан "Нетту'с Сакрал" кітабында Красснердің әңгімесінен үзінді, дәл соңғы бөлігін енгізді.
Lewis Black included an excerpt, precisely the final part, from Krassner's story in his 2005 book Nothing's Sacred.