Кіріспе
Британдық экономист; өмірлік әріптесі антрополог Барбара Мэри Уорд, Лодсворттың баронессасы Джексон, (23 мамыр 1914 31 мамыр 1981) - дамушы елдердің проблемаларына қызығушылық танытқан британдық экономист және жазушы. Ол батыс елдерін өздерінің өркендеуін әлемнің басқа елдермен бөлісуге шақырды және 1960-шы жылдары өзінің назарын қоршаған орта мәселелеріне де аударды. Ол осы термин танымал болмай тұрып, тұрақты дамудың ертедегі қорғаушысы болды және журналист, лектор және диктор ретінде танымал болды. Уорд Ұлыбритания, АҚШ және басқа да елдердің саясаткерлеріне кеңесші болды. Ол Халықаралық қоршаған орта және даму институтының (IIED) негізін қалаушы.
the anthropologist
Barbara Mary Ward, Baroness Jackson of Lodsworth, (23 May 1914 – 31 May 1981) was a British economist and writer interested in the problems of developing countries. She urged Western governments to share their prosperity with the rest of the world and in the 1960s turned her attention to environmental questions as well. She was an early advocate of sustainable development before this term became familiar and was well known as a journalist, lecturer and broadcaster. Ward was adviser to policymakers in the UK, United States and elsewhere. She is the founder of the International Institute for Environment and Development (IIED).
Білім және ерте мансап
Барбара Уорд 1914 жылы 23 мамырда Йорк штатының Хеворт қаласында дүниеге келген. Көп ұзамай оның отбасы Феликсстоу қаласына көшіп келді. Оның әкесі квакерлік бейімділіктері бар заңгер, ал анасы құлшынысты католик болды. Ол Парижде оқығанға дейін монастырлық мектепте оқыды, алдымен лицейде, содан кейін Германияға барар алдында Сорбоннада бірнеше ай оқыды. Ол бір кездері қазіргі заманғы тілдерді үйренуді жоспарлағанмен, қоғамдық істерге деген қызығушылығы Оксфорд университетінің Сомервилл колледжінде саясат, философия және экономика мамандықтарын меңгеруге әкелді. Ол 1935 жылы бітірді. Ол Австрияның саясаты мен экономикасы бойынша аспирантуралық жұмыс жасады. Ол жерде және нацистік Германияда антисемитизмге куә болғаннан кейін ол еврей босқындарына көмектесе бастады және Ұлыбританияның кез-келген алдағы соғыс күш-жігеріне Рим католиктерінің қолдауын жинады, бірақ ол бастапқыда "Гитлермен жанашырлық танытты". Кристофер Доусон, тарихшы, жетекші және Уорд хатшы ретінде Киелі Рухтың семсері нацизмге қарсы католиктер мен англикандарды біріктіретін ұйым ретінде құрылды. Бұл Доусон редакциялаған және Уорд үнемі жазған "Даблинский ревью" саясатын көтерген католиктік топқа айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ақпарат министрлігіне жұмыс істеді және Еуропа мен АҚШ-та саяхаттады. Оның 1938 жылы жарық көрген "Халықаралық үлестіру" атты кітабының арқасында "Экономист" журналының редакторы Джеффри Кроутер оған жұмыс ұсынды. Ол 1950 жылы шетелдік редактор болып шыққаннан кейін журналдан кетіп қалды, бірақ өмір бойы мақалалар жазуды жалғастырды. Экономикалық және сыртқы саясат туралы жазбалардан басқа, оның соғыстағы христиандық құндылықтар туралы хабарлары "Рухани семсер арқылы Батыс қорғанысы" деп жарияланды. Осы уақыт ішінде ол Католик әйелдер лигасының президенті және тыңдаушылардың сұрақтарына жауап беретін Би-Би-Си бағдарламасының танымал панель мүшесі болды. 1946 жылы ол BBC және Олд Вик театрының басқарушысы болды. Соғыстан кейін Уорд Маршалл жоспарын, мықты Еуропаны және Еуропаның еркін сауда аймағын қолдайтын.
Халықаралық ықпал және неке
1950 жылы Барбара Уорд Біріккен Ұлттар Ұйымының әкімшісі австралиялық командир Роберт Джексонға тұрмысқа шықты. Олардың ұлы Роберт 1956 жылы, оның әкесі ерлік атаққа ие болған жылы дүниеге келді. Уорд өзінің жеке атын кәсіби түрде қолдануды жалғастырды және Леди Джексон ретінде кеңінен танымал болмады. Келесі бірнеше жыл ішінде олар Батыс Африкада өмір сүрді және Үндістанға бірнеше рет барды. Бұл тәжірибелер Уордтың батыс елдерінің кедей елдердің экономикалық дамуына үлес қосу қажеттілігі туралы пікірін қалыптастыруға көмектесті. Келесі 20 жыл бойы ерлі-зайыптылар көп саяхаттап жүрді, ақырында олардың некелері бұдан зардап шекті. 1957 жылы Гарвард университеті оған құрметті LittD берді және 1968 жылға дейін ол Карнеги стипендиаты болды, әр жылдың бір бөлігінде Кембриджде, Массачусетс штатында өмір сүрді. Ол 1966 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Ол Адлай Стивенсон мен Джон Ф. Кеннедиді таныстырды және әлемдегі көптеген ықпалды саясаткерлердің кеңесшісі болды, соның ішінде Роберт Макнамара Дүниежүзілік банкте және Линдон Б. Джонсон, Вьетнам соғысына қарсылық білдіргеніне қарамастан, оның Ұлы қоғам жобалары туралы ойларын құптайды.
Тұрақты дамудың бастауы
Барбара Уорд ХХ ғасырдың ең ұлы зиялылары мен интернационалистерінің бірі ретінде есте қалады. Алғашқы тұрақты дамудың чемпиондары. Оның жұмысы көптеген түрлі пәндер мен топтарға таралған, олар оның есімін тарихи тұлға ретінде енгізді. Экологтар оны Рене Дубоспен бірге жазған "Жалғыз бір жер" атты кітабымен таниды. Халықаралық даму туралы (кедейлік пен әлеуметтік әділдікке қатысты) Барбара Уорд 1940 жылдардың басында 1981 жылы қайтыс болғанға дейін олардың ең танымал авторы болған. Оның өмірлік еңбегі әлеуметтік және экономикалық әділдіктің теңгерімін қамтамасыз ететін әлемді қалай құруға болатынын түсіндіруге арналды. тұрақты дамуды негізінен адамдардың қажеттіліктерін қанағаттандыру мен Жердің шектеулі экологиялық әлеуетін танудың үйлесімі ретінде анықтауға болады. Ол "ішкі шектер" және "сыртқы шектер" деген сөздерді адамның өмір сүру деңгейіне деген ішкі шектерін және Жердің қолдауындағы сыртқы шектерін көрсету үшін қолданды. 1966 жылы ол Spaceship Earth атты еңбегін жариялады және кейде бұл сөз тіркесін шығарды деп айтылады. Уордты кейбір адамдар тұрақты дамудың ізашарлары деп санайды. Ол және "Жалғыз бір жер" кітабының авторлары Рене Дубос "алғашқыда өз атын білмейтін" тұжырымдаманың "ата-анасы" ретінде сипатталды. "Жалғыз бір жер: кішкентай планетаны күтіп-ұстау" 1972 жылы Стокгольмде өткен адам ортасы жөніндегі БҰҰ конференциясы үшін жазылды. Бұл баяндаманы БҰҰ-ның адам ортасы жөніндегі конференциясының бас хатшысы Морис Стронг тапсырған болатын. Уордтың шығармашылығы оның адамгершілік және христиандық құндылықтарға деген сезімінен туындаған. Ол қоршаған ортаны қорғау мен бүкіл адамзат үшін қамқорлық жасауды "екіжақты жауапкершілік" деп қарастырды, әсіресе оның діни көзқарасына сенетіндерге. Сонымен қатар, ол байлықты бөлу мен табиғатты қорғауды негізінен ұтымды саясат деп санайды: "Біз кішкентай кемедегі кеме компаниясымыз. Рационалды мінез-құлық - өмір сүрудің шарты". 1971 жылы ол Халықаралық қоршаған орта және даму институтын (IIED) құрды, 1973 жылдан бастап президенті және 1980 жылдан бастап төраға болды.
Кейінгі өмірі
Уорд 1940-жылдардың соңында қатерлі ісік ауруынан айыққан, ол Падре Пионың рухани қолдауына арқа сүйеді деп сенді. Ауру жиырма жылдан кейін қайтадан пайда болды, бірақ операция оны емдемеді. 1973 жылы ол Колумбия университетінен зейнеткерлікке шықты, онда ол алдыңғы бес жыл ішінде Экономикалық дамудың Швейцер профессоры болды және Лодсвортта, Сассекске көшіп барды. Келесі жылы ол Британ империясы орденінің Дам-командующийы болды, ал 1976 жылы 18 қазанда Батыстық Сассекс графтығындағы Лодсворттың баронессасы Джексон ретінде өмірлік теңестірілді; ол және оның күйеуі өздерінің абыройлы атақтарын ұстады. Ол өзінің соңғы кітабы "Кесе планета үшін прогресс" атты кітабында "планеталық қоғамдастық" туралы, бай елдер тым тез пайдаланған ресурстардың азаюы және әлемнің кедей бөліктерінің қажеттіліктері туралы жазды. Ол 1979 жылы, оның қайтыс болуына екі жыл қалғанда 1981 жылы 31 мамырда 67 жасында жарық көрді.
Мұра
1980 жылы Жавахарлал Неру сыйлығын алды. Рим папасы Иоанн Павел II Уордтың реквием қызметіне өз атынан жүгінуге кардинал жіберді. Өзінің өтініші бойынша ол жергілікті Англикан шіркеуінің зиратында жерленді. Оның ағасы Джон Уорд 1960 жылдары М4 автожолында жұмыс істегеннен кейін Ұлыбритания империясының офицері болып тағайындалған. Оның немере інісі Марша Шандур қазір радиода ән-күйдің жүргізушісі.