Кіріспе

Фрэнк Маккарти (Frank McCarthy, 8 маусым 1912 - 1 желтоқсан 1986) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Соғыс департаментінің Бас штабының хатшысы; 1945 жылы қысқа уақыт АҚШ Мемлекеттік хатшысының әкімшілігінің көмекшісі; кейіннен белгілі кино продюсері, оның түсірген фильмдері Паттон 1970 жылы үздік фильм үшін академиялық сыйлықты жеңіп алды.

Алғашқы жылдары, 191240

Фрэнк Маккарти 1912 жылы 8 маусымда Вирджиния штатының Ричмонд қаласының маңында дүниеге келген. Ол Джон Маршалл орта мектебінде оқыды, содан кейін Вирджиния әскери институтын бітірді, оны 1933 жылы бітірді. Вирджиния әскери институтын бітіргеннен кейін Маккарти Ричмонд жаңалықтары көшбасшысында репортер болып жұмыс істеді. Содан кейін Нью-Йоркке көшіп, Бродвей театрының әйгілі продюсері Джордж Эбботтың Вирджиния әскери институтының студенттері туралы "Қоңыр бауыр" (1937) атты комедиясының баспасөз агенті болды. 1938 жылы "Шұбар бауырлас" фильмі түсірілді. Рональд Рейган кішігірім рөлге тартылды, осы фильм түсірілімінде Рейган өзінің болашақ әйелі Джейн Уайманмен кездесті.

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мансап, 1940-45

1940 жылдың ортасында Франция нацистік Германияның басып алуына ұшырағаннан кейін, Маккарти АҚШ армиясының резервтік құрамына кірді. 1941 жылы Маккарти полковник дәрежесіне ие болды және Америка Құрама Штаттарының армия штабының бастығы генерал Джордж Маршаллдың лагерь көмекшісі болды. Эндрю Робертстің "Мастерлер мен командирлер" (ХарперКоллинс, 2009) кітабына сәйкес Маккарти гомосексуалист болған, бұл факт Маршаллға беймәлім болған, ол оны тартымды жас әйелдермен таныстырып отырды. Робертс бұл туралы ешқандай дереккөзді келтірмейді. 1943 жылдан 1945 жылға дейін Маккарти АҚШ Соғыс департаментінің Бас штабының хатшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыста атқарған қызметі үшін Маккарти "Құрмет белгісі" медалімен марапатталды, "Құрмет легионы" орденінің иегері атанды және Ұлыбритания империясының ең үздік орденінің офицері атанды. Ол армиядан бригадир-генерал дәрежесінде кетті. Соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай АҚШ президенті Гарри Трумэн Маккартиді АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джеймс Ф. Бёрнстің басқаруындағы Әкімшілік жөніндегі мемлекеттік хатшының көмекшісі етіп тағайындады. Ол кезде 33 жаста болған Маккарти АҚШ тарихындағы ең жас Мемлекеттік хатшының көмекшісі болды. Алайда ол 1945 жылдың 1 қыркүйегінен бастап 11 қазанға дейін, оның орнын Дональд С. Расселл басқанға дейін, тек орынбасар ретінде қызмет етті.

Өндіруші, 194586

Соғыстан кейін Маккарти Голливудқа көшіп барып, алдымен 20th Century Fox, содан кейін Universal Studios үшін кино продюсері болды. 1951 жылы "Таң атқанға дейін шешім" фильмінде Маккарти Анатоль Литвакпен бірге түсірген тыңдаушылық фильм "Оскар" сыйлығына ең үздік фильм номинациясына ұсынылды. Кейіннен ол "Корольдің теңізшісі" (1953) және "Некедегі еркек үшін нұсқау" (1967) фильмдерін шығарды. Маккарти жиырма жылға жуық уақыт бойы генерал Джордж С. Паттонның өмірбаяны туралы фильм түсірумен айналысты. Бұл фильмді, Паттонды, (1970) Франклин Дж. Шаффнер режиссерлік етті және Джордж С. Скотт Паттонның рөлін сомдады. 1971 жылы 43-ші академиялық сыйлықтарда Паттон "Ең үздік фильм" номинациясы бойынша (макарти фильмнің продюсері ретінде сыйлықты қабылдады) "Оскар" сыйлығын жеңіп алды; Шаффнер "Ең үздік режиссер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды; және Скотт "Ең үздік актер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Скотт 43-ші академиялық марапаттауларға қатысудан бас тартты, сондықтан Маккарти Скотттің атынан Скотттың Оскарын қабылдады. Келесі күні Скотт Оскардан бас тартты (бұл бірінші актер болды), сондықтан Маккарти оны Кино өнер және ғылым академиясына қайтарып берді. Маккарти 1968 жылы Жин Келлидің режиссері болып табылатын Том Свифт туралы фильмді жоспарлады. Сценарий жазылды және мақұлданды, ал түсірілім 1969 жылы басталуы тиіс еді. Алайда, 20th Century Fox компаниясы фильмдердің нашар қабылдануына байланысты жобаны тоқтатты Доктор Дулиттл және Жұлдыз!, $500,000 әуе кемесі тіреуіш ретінде салынғанға қарамастан. Паттонның жарық көргеннен кейін Маккарти төменгі бюджетте түсірілетін сценариймен жұмыс істеуді жалғастырды. Кейіннен Маккарти 1972 жылы соғысқа арналған "Fireball Forward" атты телефильм түсірді. 1977 жылы ол Грегори Пектің қатысуымен 1942 жылдан 1952 жылға дейінгі генерал Дуглас Макартурдың өмірі туралы фильм түсірді. Маккарти 1986 жылы 1 желтоқсанда 74 жасында Лос-Анджелестегі Вудленд-Хиллстегі Motion Picture & Television Country House and Hospital ауруханасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды.