Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық діни қызметкер және академик, саясаткер Гарет Вон Беннетт, сондай-ақ Гарри Беннетт ретінде белгілі (8 қараша 1929 7 желтоқсан 1987), британдық англикандық діни қызметкер және академик, ол Крокфордтың Клирикалық директориясына жазған анонимді алғы сөзінің бұқаралық ақпарат құралдарында жауабынан кейін өзін-өзі өлтірді.
British priest and academic
the politician
Gareth Vaughan Bennett, also known as Garry Bennett (8 November 1929 – 7 December 1987), was a British Anglican priest and academic who committed suicide in the wake of media reactions to an anonymous preface he wrote for Crockford's Clerical Directory.
Өмір
Беннетт Эсекс штатының Вестклифф-о-Си қаласында "төменгі орта таптың отбасы" ретінде Рой Чарльз Фредерик Беннетт пен Кэтлин Берилдің (туған есімі Воган) ұлы болып дүниеге келді. Беннеттің әкесі Лондондағы кеме қатынасы кеңсесінің қызметкері болған. Беннет Гилфордтағы Корольдік грамматикалық мектепте, Саутхендтегі ұлдар орта мектебінде және Крейст колледжінде оқыған. Кейін ол Кембридждегі Весткотт Хауста діни қызметке дайындықты аяқтап, 1956 жылы діни қызметкер, ал 1957 жылы діни қызметкер болып тағайындалды. Ол өзінің атағын Приттуэллдегі Сент-Мэри де Виргинде (19561959) атқарды. немесе Рипон колледжі Кудсдон діни колледждері немесе Кентербери мен Сент-Олбанс епархиялары. Бұл мақаланың шіркеу ортасында жарылғыш сипаты болатыны алдын ала болжалған болса да, зайырлы баспасөз бұл мақаланы бірінші бетке шығарып жіберді. Газеттер Рансиді сынға алды, бірақ алғы сөз Даремнің либералды епискобы Дэвид Дженкинске және Ньюарк епискобы Джон Шелби Спонға қатысты әлдеқайда сынға түсті. Бірнеше күндік қызу болжамдардан кейін Беннетттің жасырын автор екендігі анықталды және оның күнделігіндегі соңғы жазбалар оның таблоидтық баспасөздің назарын көтерудің қиындықтарын көбейтіп жатқанын көрсетеді. 1987 жылдың 5 желтоқсанынан бастап, оның тірі көрінетін соңғы күніне дейін және 7 желтоқсанда оның денесі табылған кезде, Беннетт Оксфордтың Моуди Роуд 15 үйінде өзін-өзі өлтірді. Оның өлімі мен оған әкелген оқиғалар шіркеу мәселелеріне қызығушылық танытқан адамдарды бөліп-жарып отыр. Либералды көзқарастағылар оның өлімі қайғылы оқиға болғанын мойындаса да, Беннетттің проблемалары жоқ емес екенін және жақында анасынан айырылғандығын айтады.
Bennett was born at Westcliff on Sea, Essex into a "lower middle class family", son of Roy Charles Frederick Bennett and Kathleen Beryl (née Vaughan). Bennett's father was a London shipping clerk. Bennett was educated at the Royal Grammar School, Guildford, Southend High School for Boys and Christ's College, Cambridge. He trained for ordination at Westcott House, Cambridge, and was ordained deacon in 1956 and priest in 1957. He served his title at St Mary the Virgin, Prittlewell (1956–1959). or Ripon College Cuddesdon theological colleges or else the Canterbury and St Albans dioceses. While the explosive nature of the article in ecclesiastical circles might have been predicted, the secular press turned the issue into front page news. The papers latched on to his criticisms of Runcie, yet the preface was far more critical of the liberal Bishop of Durham, David Jenkins, and the Bishop of Newark, John Shelby Spong. After a number of days of fevered speculation, it emerged that Bennett was the anonymous author and the last entries in his diary make clear that he was finding the attentions of the tabloid press increasingly difficult to cope with. Between 5 December 1987, when he was last seen alive, and 7 December, when his body was found, Bennett killed himself at 15, Moody Road, Oxford. His death and the events which led up to it continue to divide those who take an interest in church matters. Liberals, while agreeing that his death was a tragedy, point to Bennett being not without his problems and having recently lost his mother, to whom he was particularly close.
Бағалау
Беннетттің Крокфордтың алғы сөзі әйелдерді діни қызметкерлікке тағайындау мәселесі Англия шіркеуінде осы уақытқа дейін болғаннан гөрі көбірек бөлінуші мәселе болып жатқан кезде келді. Беннетт ісі туралы негізгі кітап, Уильям Оддидің Крокфорд файлдары, мұны Беннетт үшін басты ренжіту ретінде атап көрсетеді, бірақ басқа факторларды да қарастырады, мысалы, 1960 жылдан кейін біртіндеп пайда болған үрдістер, мысалы, Дон Купитттің реалистік емес теологиясы, ол дәстүршілдердің шіркеудің сеніміне зиян келтіреді деп санайды. Беннетт шіркеудің ағылшын-католик қанатына қосылды және Оксфордтағы Пузи Хауспен және оны құраған дінбасылармен тығыз байланыста болды және бұл бағытты саналы түрде және "қаулысыз" жасады. Беннетт өзінің алғы сөзін жазған кезде ("Архиепископтың ауыр еңбегі" бөліміне берілген өте үлкен көлемдегі тақырыптарға қарағанда) әйелдерді діни қызметкерлікке тағайындауға қарсылық орталықтандырылмаған еді. Сондықтан, Англия шіркеуі бұл мәселеге оң дауыс бергенде және 1994 жылы Англияда әйелдерді діни қызметкер етіп тағайындаған кезде, ол тірі болса, қалай әрекет етер еді деген болжамға негізделген мәселе. БАҚ-та айтылғандай, олардың арасындағы поляризацияға қарамастан, Беннетт пен Роберт Ранси бір-бірін білетін және Беннетт Рансидің бірнеше дін қызметкерлерінің және дін адамдарының бірі болған. Карпентер Беннетттің күнделіктерімен жұмыс істеп, Беннетттің артықшылықтың жоқтығынан көңілі қалдырғанын және бұл оның алғы сөзінің ретіне ықпал еткен болуы мүмкін екенін атап өтті. Рансидің өзі Беннетт туралы жазғандарының ешқайсысында бұрын "өз бетінше айтпаған" ештеңе жоқ деп айтқан. Карпентердің портреті бойынша Беннетт бір жағынан атақты академик және дін қызметкері ретінде көрінеді, бірақ екінші жағынан ол өзіне түскенде, назар аударғышты жеңе алмаған жалғыз адам ретінде көрінеді.
Bennett's Crockford preface came at a time when the issue of the ordination of women to the priesthood was becoming a more divisive issue in the Church of England than it had perhaps been up to that point. The main book on the Bennett affair, William Oddie's The Crockford Files, highlights this as a primary frustration for Bennett but also considers other factors, such as the gradual emergence after the 1960s of trends – for example the non realist theology of Don Cupitt – which traditionalists considered detrimental to the faith of the church. Bennett aligned himself to the Anglo Catholic wing of the church and had strong links with Pusey House, Oxford, and the clergy who staffed it and made that alignment consciously and "not without reservations". At the time Bennett wrote his preface (which covers a wider range of topics than the disproportionate amount of coverage given to the "An Archbishop in toils" section suggests), opposition to the ordination of women to the priesthood had not been centralised – the traditionalist group Forward in Faith did not become established until 1992. It is, therefore, a matter of conjecture how he would have moved had he been alive when the Church of England voted positively on the issue and the first ordination of women as priests took place in England in 1994. For all the polarisation between them that the media reports suggested, Bennett and Robert Runcie knew each other and Bennett was one of a number of clergy and lay people whose skills Runcie, when at Canterbury, used in drafting speeches and sermons, as Runcie's main biographer, Humphrey Carpenter, indicates. Carpenter, working from Bennett's diaries, noted that Bennett had become frustrated at his lack of preferment and this may have contributed to the tone of his preface. Runcie himself said of Bennett that there was nothing in what he wrote which he had not previously "said to his face". From Carpenter's portrait, Bennett emerges on the one hand as a distinguished academic and cleric, but on the other as a reclusive lonely man who could not cope with the spotlight when it fell upon him.
Жазбалар
"Норман Сайкстың естелігі" атты қазіргі ағылшын шіркеуінің тарихындағы очерктер. Адам мен Чарльз Блэк баспасы, 1966 ж. Беннет пен Дж.Д. Уолш редакциялаған. Англия шіркеуіне. Churchman Publishing Ltd., 1988 жыл. 1688-1730 ж. шіркеу мен мемлекеттегі торилік дағдарыс: Рочестер епискобы Фрэнсис Атерберидің мансабы. Оксфорд: Clarendon Press, 1975. xvii, 335 б., [5] табақтардың жапырақтары: науқас; 23 см. Дәстүр мен шіркеудегі өзгерістер. Лондон [Англия]: Апостолдық қызмет қауымы, [1988?]. [8] с. 21 см. "Бұл баяндаманы ААМ-де жариялауға марқұм канон Гарет Беннетт уәкілеттік берді " Уайт Кеннетт 16601728, Питербороның епископы: XVIII ғасырдың басындағы саяси және шіркеу тарихындағы зерттеу. Лондон: S. P. C. K. for the Church Historical Society, 1957. xii, 290 б. (ағылшын тілінде)
Essays in Modern English Church History in Memory of Norman Sykes. Published by Adam & Charles Black, 1966. Edited by Bennett and J. D. Walsh. To the Church of England. Churchman Publishing Ltd., 1988. The Tory Crisis in Church and State 1688–1730: The Career of Francis Atterbury Bishop of Rochester. Oxford: Clarendon Press, 1975. xvii, 335 p., [5] leaves of plates: ill.; 23 cm. Tradition and Change in the Church. London [England]: Association for the Apostolic Ministry, [1988?]. [8] p. ; 21 cm. "This Report was authorised for publication by AAM by the late Canon Gareth Bennett "
White Kennett 1660–1728, Bishop of Peterborough: A Study in the Political and Ecclesiastical History of the Early Eighteenth Century. London : S. P. C. K. for the Church Historical Society, 1957. xii, 290 p.