Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13-ші Әскери штабтың бастығы, Үндістан
13th Chief of the Army Staff, India
Отбасы және ерте өмірі
Вайдия 1926 жылы 27 шілдеде Бомбейде, Чандрасенья Кайаста Прабху (CKP) отбасында, Шридар Балкришна Вайдия CIE, адвокат және кейде Сураттың аудандық коллекторының ұлы болып дүниеге келді. Пунэдегі алғашқы білімінен кейін Вайдия Бомбейдегі Эльфинстон орта мектебінде оқыды. Сурат қаласындағы өнер колледжіне ауысты. Әкесінің сол жерде аудандық инспектор болып қызмет атқарып жүргеніне байланысты ауысты. Эльфинстон колледжінде Вайдия Университеттік оқу корпусының (UTC) 1-ші Бомбей батальонына қосылды және 1942 жылы МТБ колледжіне ауысудан бұрын үздік кадет атағын алды, онда ол UTC-ге қосылды және компанияның квартирлік мастер Хавильдар (CQMH) дәрежесіне жетті.
Vaidya was born in Bombay on 27 July 1926 to a Chandraseniya Kayastha Prabhu (CKP) family, the son of Shridhar Balkrishna Vaidya CIE, a barrister and sometime district collector of Surat, and his wife Indira. After his early education at Pune, Vaidya studied at Elphinstone High School in Bombay before joining Elphinstone College and later the M. T. B. Arts College at Surat, presumably transferring due to his father's posting there as district collector. At Elphinstone College, Vaidya joined the 1st Bombay Battalion of the University Training Corps (UTC) and was awarded Best Cadet in 1942 before transferring to the MTB College, where he also joined its UTC and attained the rank of Company Quarter Master Havildar (CQMH).
Армиядағы алғашқы жылдары
Вайдия 1945 жылы 20 қазанда IEC 11597 қызмет нөмірімен Үнді жауынгерлік корпусына төтенше комиссия алды. Ол 1947 жылы 7 мамырда (апрельдің 20-нан бастап) Индия тәуелсіздігіне бірнеше ай қалғанда лейтенант ретінде тұрақты армия комиссиясын алды. Кейіннен ол 70-ші жаяу әскер бригадасының бригад майоры болып тағайындалды. 1962 жылы Үндістан мен Пәкістан арасында соғыс басталғанға дейін Ладахта қызмет етті. Ол "Декан атты" командасын басқаратын. Сол кезде ол командалық жүк көліктерін құтқаруда және Пәкістан армиясының 6-шы бронетанкті дивизиясының қоршауынан танкілері арқылы дивизиондық штабтан қашуда маңызды рөл атқарды. 70 танк жойылып, оның 38-і "Декан атты" жойған. Полк 22 батырлық марапатын жеңіп алды және Вайдия Командир ретінде Үндістанның екінші жоғары әскери марапаты - Маха Вир Чакра (МВК) орденін алды.
Vaidya received an emergency commission in the Indian Armoured Corps on 20 October 1945, with the service number IEC 11597, and received a regular army commission as a lieutenant on 7 May 1947 (seniority from 20 April 1947), a few months before India's independence. He was subsequently appointed brigade major of the 70 Infantry Brigade. He served in this appointment in Ladakh during the Sino Indian War in 1962. shortly before war broke out between India and Pakistan that year. He was in command of the Deccan Horse. During the time, he was instrumental in saving the Command Trucks and fleeing Divisional Headquarters through his tanks through an encirclement by Pakistan Army's 6th Armoured Division at the Battle of Chawinda which resulted in destruction of Pakistan's 1st Armoured Division and heavy loss of Pakistani lives. 70 tanks were destroyed of which 38 tanks were decimated by the Deccan Horse. The regiment won 22 gallantry awards and Vaidya as the Commandant was awarded India's second highest military decoration, the Maha Vir Chakra (MVC).
Соғыс аралығы
1969 жылы 21 шілдеде бригадир дәрежесіне көтеріліп, 167-Таулық бригаданың командирі болып тағайындалды. Оның басшылығымен бригада Қытай қолдаған Нагаға қарсы операция жүргізді. Басшысы Мову Ангамимен бірге жаудың көпшілігі қару-жарақтарымен бірге тұтқындалды. 1970 жылы 2 қарашада Ахметнағардағы бронетанқ орталығы мен мектебінің коменданты болып тағайындалды.
On 21 July 1969, he was promoted to the rank of Brigadier and appointed Commander of 167 Mountain Brigade. Under him, the brigade conducted operations against the Naga hostiles who were backed by China. Along with the leader, Mowu Angami, most of the hostiles were captured with their weapons and equipment. On 2 November 1970, he was appointed Commandant of the Armoured Corps Centre and School at Ahmednagar.
1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы
1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезінде Вайдия батыс майдандағы Зафарвал секторындағы бронетанкті бригадаға басшылық етті. Шахра мен Дахира шайқасында жау терісі мина өрістерімен біріктірілді. Ол мина өрісінен өтіп, алға жылжи бастады. Осылайша, бүкіл эскадрилья жолақты басып өтіп, Пәкістан армиясының қарсы шабуылдарына қарсы тез орналасты. Бассантар шайқасында (Пакистанның Барапинд шайқасы деп аталады) сол қақтығыста ол танкілерін терең миналы алаңдардан өткізуде шеберлік пен басшылықты көрсетті. Осы үшін ол екінші "Маха Вир Чакра" (МВК-ге "Бар" деп аталады) марапатына ие болды.
During the Indo Pakistani War of 1971, Vaidya was in command of an armored brigade in the Zafarwal sector on the western front. In the Battle of Chakra and Dahira, the hostile terrain was combined with minefields. He crossed through the minefield and moved forward. Thus the entire squadron was able to push through the lane and quickly deploy itself to meet the Pakistan Army's counter attacks. During the Battle of Basantar (known as Battle of Barapind in Pakistan) in the same conflict, he displayed skill and leadership in getting his tanks through deep minefields. For this he was awarded a second Maha Vir Chakra (known as the Bar to MVC).
Соғыстан кейінгі мансап
1973 жылы 4 қаңтарда Вайдия генерал-майор дәрежесіне көтеріліп, 1-ші броньды дивизияның бас офицері болып тағайындалды. 1974 жылы 1 сәуірде генерал-майор дәрежесіне көтерілді. Кейін ол әскери операциялардың директоры (ДМО) болып армия штабына ауысты. Қысқа мерзім қызмет еткеннен кейін, 1981 жылы 3 мамырда армияның қолбасшысы және Шығыс қолбасшылығының бас қолбасшысы болып тағайындалды.
On 4 January 1973, Vaidya was promoted to the acting rank of major general and appointed General Officer Commanding (GOC) the elite 1st Armoured Division. He was confirmed in the substantive rank of major general on 1 April 1974. He subsequently moved to Army Headquarters as Director Military Operations (DMO). After a short tenure, he was promoted Army Commander and appointed General Officer Commanding in Chief Eastern Command on 3 May 1981.
"Көк жұлдыз" операциясы
1984 жылы Вайдия Индияның сол кездегі премьер-министрі Индира Гандидің 1984 жылы Шри-Хармандир Сахиб кешенінде Дямдами Таксалының бастығы Джарнайл Сингх Бхиндранвалдің қол астында болған Шабек Сингхтің командалық жасағына қарсы әскери операцияны - "Көк жұлдыз" операциясын жобалап, бақылады. Вайдия сәтті әскери операцияға басшылық етті, оның нәтижесінде Алтын ғибадатхананың аумағында орналасқан жанжалшылар үлкен әскери шығындарға ұшырады, сондай-ақ Акал Такхатқа да залал келтірілді. Бхиндранвалла өлтіріліп, барлық шабуылшылар гурудуара кешенінен шығарылды, бірақ үлкен шығынға ұшырады. 1986 жылы 31 қаңтарда зейнеткерлікке шыққан. Ол 40 жылдан астам уақыт бойы қызмет еткен.
In 1984, Vaidya designed and supervised Operation Blue Star a military operation ordered by Indira Gandhi, then Prime Minister of India, against militants commanded by Shabeg Singh, a former Officer of the Indian Army, under Jarnail Singh Bhindranwale, Chief of Damdami Taksal, in June 1984 at the Shri Harmandir Sahib complex. Vaydia commanded a successful military operation which resulted in huge military losses to the militants holed up in Golden temple premises, there was also damage to the Akal Takhat. Bhindranwale was killed and all militants were cleared out of the gurudwara complex but at a huge cost. He retired on 31 January 1986, one of India's most decorated officers. He had completed over 40 years of service.