Кіріспе
Француз композиторы және флейтист Жак Мартин Хоттере (29 қыркүйек 1673 - 16 шілде 1763), сондай-ақ Жак Мартин немесе Жак Хоттере деп те аталады, француз композиторы және флейтист, жел аспаптарын жасаушылар мен жел орындаушылар отбасының ең әйгілісі болды.
Jacques Martin Hotteterre (29 September 167316 July 1763), also known as Jacques Martin or Jacques Hotteterre, was a French composer and flautist who was the most celebrated of a family of wind instrument makers and wind performers.
Өмірбаян
Хоттерере Францияның Париж қаласында Мартин Хоттерере мен Мари Креспидің ұлы болып дүниеге келді. 1704 жылы Жаку Мартин Хоттере өзінің ағайындысы Жакудың орнын патша сарайында бас де хоутбои және таль де скрипка лауазымына ие болды. Хоттере карьерасының басында Римде тұрып, оқыды, оның лақап аты le Romain (Римдік) осы кезеңнен шыққан. Ол екі жыл (1698-1700) Римде принц Франческо Русполидің жұмысында болды, содан кейін 1705 және 1707 жылдар аралығында "Le Romain" деген лақап атын алды. 1708 жылы ол корольдің Grande Écurie-де Франция короліне музыкант болды, ал 1717 жылы ол Рене Пиньон Дескотоның Jouëur de Fluste de la musique de chambre лауазымын мұра етті. Хоттерере өзінің атағын көбінесе флейтада ойнау талантына байланысты алды. Ол флейтаға арналған көптеген шығармалар жазды, бұл оның репертуарын айтарлықтай кеңейтті. Сонымен қатар, ол фасон, гобой және музеттер ойнайтын. Хоттере сонымен қатар аристократиялық меценаттарға халықаралық деңгейде атақты ұстаз болды. Ол 1707 жылы жарық көрген флейта, рекордер және гобой аспаптарына арналған әдіс-тәсілдерді жазды. Оның "Flute traversière" атты шығармасы 1719 жылы жарық көрді. Бұл - Еуропадағы тұңғыш флейтаға арналған нұсқаулық. "Қазіргі заманғы флейта музыкасы осы автордан басталады, ол XVII ғасырдың соңы мен XVIII ғасырдың басындағы ең әйгілі флейташы. Хоттере Франция короліне камералық музыкант болды және Париждің Гранд Опера оркестрінде бірінші болып көлденең сыбызғы ойнады. Бұл өте сирек кездесетін еңбек - кез келген тілдегі ең көне, көлденең флейтаға арналған нұсқаулық кітап". Дэйтон К. Миллер (1866-1941) Соңғы жүз жыл ішінде немесе одан да көп уақыт ішінде табылған HOTTETERRE-ді якорь құрылғысымен таңбаланған бірнеше көлденең флейталар Hotteterres-тің күш-жігерінің нақты нәтижелерін көрсетті. Ағаштан соққан флейталар тарихының мамандары Берлин, Санкт-Петербург және Грац қалаларында орналасқан үш "Хоттерре" флейтасын біледі. Алайда, олардың екеуі қазір жоғалған 19-ғасырлық үлгілердің көшірмесі екендігі және тек Грацтағы үлгісі Жакус Хоттерере немесе оның әкесі Мартиннің еңбегі екендігі жақында дәлелденді. Орындау мен оқытудан басқа, Хоттерере өзінің отбасының үрмелі аспаптар жасау дәстүрін жалғастырды. Ол Hotteterre болуы мүмкін, ол бірнеше өзгерістерді жасады дизайны көлденең флейта, бірақ бұл үшін нақты дәлелдер аз. Ең бастысы, бұрын бір цилиндрлі бөлшекте жасалған флейта үш бөлікке бөлінді: бас (ауызшамен), дене (көбінесе тесіктері бар) және аяқ (бір, төменгі Е үшін кілті бар тесігі бар). Хоттере отбасы мүшелерінің көбі жақсы жырлы аспап ойнайтын адамдар болған; кейбіреулері жырлы аспаптарды жасауға де әсер етті. Жакустың бабасы Жан (шамамен 1605-1690) өзінің ойыншығы мен жаңашыл құрылысымен танымал болды. Ол жыртық аспаптарды жасаудың кейбір түрлеріне ықпал еткен болуы мүмкін, сондай-ақ, ол хобояны ойлап шығарды деп есептеледі. Жан мен оның ұлы Мартин (1640-1712 жж.) Жаков Мартиннің әкесі музет жасаудағы маңызды жетістіктерге жауапты болды. Жак Мартин Хоттетер 1763 жылы Парижде қайтыс болды.
Several transverse flutes marked HOTTETERRE with the device of an anchor, discovered within the last hundred years or more, have provided actual specimens of the alleged result of the Hotteterres' efforts. Specialists in woodwind history are generally aware of three "Hotteterre" flutes—in Berlin, St. Petersburg and Graz—all of which closely resemble the one in Picart's engraving. However it has recently been shown that two of these are nineteenth century replicas of a specimen now lost, and only the Graz example is in fact the work of Jacques Hotteterre or his father, Martin. In addition to performance and teaching, Hotteterre continued his family's tradition of wind instrument making. It may have been Hotteterre who made a number of changes in the design of the transverse flute, though there is little concrete evidence for this. Most notably, the flute, which had previously been made in one cylindrical piece, was cut in three pieces: the head (with the mouthpiece), the body (with most of the holes), and the foot (with one, keyed hole for the low E). Numerous other members of the Hotteterre family were reputed to have been fine woodwind players; some also had a decisive impact on woodwind instrument construction. Jacques's grandfather Jean (c. 1605 to 1690–1692) was noted for his playing and innovative building. He may have been influential in certain developments in woodwind instruments, and he is credited with creating the oboe. Jean and his son Martin (c. 1640–1712), father of Jacques Martin, were responsible for important advances in musette making. Jacques Martin Hotteterre died in Paris in 1763.