Кіріспе
Британдық биохимик (1889-1982) Сэр Рудольф Альберт Петерс MC MID FRS
Sir Rudolph Albert Peters MC MID FRS
Өмір
Ол Лондондағы Кенсингтон қаласында доктор Альберт Э.Д.Р. Питерстің (1863-1945), дәрігердің және оның әйелі Агнес Малвина Уоттстың (1867-1950) ұлы болып дүниеге келді. Ол Беркширдегі Веллингтон колледжінде білім алған, содан кейін Лондон Король колледжінде және Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжінде медицинаны оқыған. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол Корольдік армияның медициналық корпусында 60-шы атқыштардың медициналық офицері болып қызмет етті. 1917 жылдан бастап ол Портон-Даунда химиялық соғыс бөлімінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол Кембридж университетінде биохимиядан дәріс берді. 1923 жылы Оксфорд университетінде биохимия профессоры болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол пируваттың метаболизмін зерттеді, әсіресе фтор ацетатының уыттылығына назар аударды. Фтор ацетатының өзі оның метаболит фторцитратына қарағанда әлдеқайда аз уытты екендігі оған 1951 жылғы Кроондық лекциясының тақырыбы болған "өлтіруші синтез" терминін жасауға мүмкіндік берді. Питерс 1954 жылы академиялық өмірден зейнеткерлікке шығып, 65 жасында Бабрахамдағы Ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу кеңесінің жануарлар физиологиясы бөлімінде жаңа биохимия бөлімін құрды; ол бес жылдан кейін зейнеткерлікке шықты. 1935 жылы ФРС болып сайланды. 1940 жылы Эдинбург университетінің терапиясы бойынша Камерон сыйлығын алды. 1952 жылы Елизавета II патшасы оны ерлік атағына ие етті, ал 1957 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының құрметті мүшесі болып сайланды. 1982 жылы 29 қаңтарда Кембридж қаласында қайтыс болды және 4 ақпанда кремацияланды. Сер Рудольфтің кейбір қағаздары Бодлей кітапханасында сақталған.
Отбасы
Петерс Франсис Вильямина Верелге 1917 жылы 7 қарашада Глазгодағы Королеваның паркідегі еркін шіркеуде үйленді. Франсис фотохимик Фрэнсис Уильям Верелдің қызы болды және Питерстің әпкесі Гвендолинмен бірге Уэстгейт-о-Сиде оқыған. Олардың екі ұлы болды: Рудольф V (1918 - 2013) және Фрэнсис Реймонд (1922 - 2023).