Кіріспе
Брайтон университетінің өнер мектебі 1859 жылы Брайтон өнер мектебі ретінде құрылған, Брайтон университетінің өнер және медиа мектебі Брайтон университетінің ұйымдастыру бөлігі болып табылады, шығармашылық өнер, бейнелік байланыс, медиа, қолөнер және сән және тоқыма дизайны курстары бар. Университеттің ең көне бөлігі, ол өзінің тарихы бойына әртүрлі пәндермен жұмыс істеді. Қазіргі уақыттағы ұсыныстардан басқа, оның құрамында және этикасында негізгі болып табылатын пәндер: өнер білім беру, дизайн, өнер және дизайн тарихы, фотосурет және орындаушылық өнер. Мектеп кеңірек факультет немесе колледж құрылымдарының негізіне айналған кезде, бұл пәндер, сонымен қатар университеттегі басқа да өнер және гуманитарлық пәндер жаңа ережелерді және өзгеріп жатқан саясатты көрсететін атаулармен ұйымдастырылды: Өнер және дизайн факультеті (19921999), Өнер және сәулет факультеті (19992009), Өнер факультеті (20092014), және Өнер және гуманитарлық колледж (20142017). 2017 жылы факультет / колледж құрылымы таратылды және ұзақ уақыт бойы Grand Parade ғимаратында оқытылған пәндер үшін Өнер мектебі атауы қалпына келтірілді. Қазір басқа мектептер университеттің кең ауқымды өнер және гуманитарлық пәндер саласына қосылды: Архитектура және дизайн мектебі, Білім беру мектебі, Гуманитарлық ғылымдар мектебі және Медиа мектебі. Брайтон университеті көптеген жылдар бойы өнерді кең мағынада қолдап келеді. 2009 жылы оның 150 жылдығы көптеген суретшілердің, дизайнерлердің, тарихшылардың, суретшілердің және сәулетшілердің жұмысын атап өтті.
Founded as the Brighton School of Art in 1859, the University of Brighton School of Art and Media is an organisational part of the University of Brighton, with courses in the creative arts, visual communication, media, craft and fashion and textile design. The oldest part of the university, it has operated with a changing portfolio of disciplines throughout its history. Further to its current provision, those subjects that have been primary in its make up and ethos include: art education, design, art and design history, photography and performance arts. As the school became the core of more extensive faculty or college structures, these disciplines, along with other arts and humanities at the university, were organised under names that reflected new provision and changing policy: Faculty of Art and Design (1992–1999), the Faculty of Art and Architecture (1999–2009), the Faculty of Arts (2009–2014), and the College of Arts and Humanities (2014–2017). In 2017, the Faculty/College structure was dissolved and the name School of Art was reinstated for disciplines taught at the long standing Grand Parade building. Other schools now join the provision of the university's extensive range of arts and humanities disciplines: the School of Architecture and Design, the School of Education, the School of Humanities, and the School of Media. The University of Brighton has supported the arts in its widest sense for many decades. In 2009, its 150th anniversary celebrated the work of numerous artists, designers, historians, photographers and architects who had studied and taught at the institution.
XIX ғасыр, Брайтон өнер мектебі
Брайтон қаласында өнер мектебін құру идеясы 1858 жылы қоғамдық жиналыстан пайда болды, ол жазылу мен садақа жинау үшін комитет құруға әкелді. Комитет "жұмысшыларды өз жұмысын жақсырақ атқаруға үйретуді, оны қолдан тыс, әдепті және әдепті, сондай-ақ пайдалы етіп, өз еңбегіне ең жақсы бағаны алуға және шетелдік жұмысшымен сәтті бәсекелесуге мүмкіндік беруді" көздеді. 1840 және 1850 жылдары Британияда құрылған өнер мектептерінің көпшілігі жергілікті және өңірлік өнеркәсіптермен байланысты болды. Брайтон ең айқын мағынада өнеркәсіптік орталық емес еді, бірақ Генри Коулдың айтуынша, оның "индустриясы" "денсаулық, демалыс, білім және ләззат". 17 қаңтарда 1859 жылы Брайттон өнер мектебі елуден астам оқушыға есігін ашты және қала кеңесі ұсынған Корольдік павильон асханасының жанындағы бөлмеде орналасқан. Бірінші өнер шебері Джон Уайт болды, ол Лидс практикалық өнер мектебінде ұқсас лауазымның тәжірибесін алып келді және бірнеше түрлі құрамдас бөліктерге арналған сабақтарды өткізді: тәуелсіз құралдар барлар күндізгі сабаққа қатысып, жынысына қарай бөлінген; кешкі сабақтармен төмен ақы төленген қолөнершілер; және ақысы әлі де төмен болған мұғалімдер. Брайтон Ғылым және Өнер мектебінің жаңа үй-жайлары 1877 жылы Брайтонның Гранд Парад қаласында романдық жаңғыру стилімен, фасадты Бэт таспен және кәріздермен кірпіштен салынған. Басты кіреберіспен қатар орналасқан бағаналар жылтыратылған қызыл граниттен жасалып, қасбеті терракота панельдері мен лунеттермен байытылған, оларды өнер шебері Александр Фишер жобалаған, ал жақын маңдағы Дитчлинг қыш құмыра шеберханасында Джонсон мырзалар орындаған. Аргилль герцогинясы Луиза, Виктория патшайымның ең көркем баласы және өзінің қолымен жасаған мүсінші, Викторияның өнер білімінің патшасы сэр Генри Коул сияқты болды.
20 ғасыр
Жергілікті билік орындарына жаңа орындар ашылғандықтан, 20 қыркүйекте 1897 жылы Ф.С.Мэй, округтің геодезисі және инженері жобалаған жаңа қалалық ғылым және технология мектебі ашылды. Бұл мектептің іс-әрекетін кеңейтуге мүмкіндік берді. Брайтон қаласында Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын өнер мектебінің курстары типография, күміс шеберлігі, зергерлік бұйымдар, былғары бұйымдар, ағаш ою, кестелеу және түйіршік жасау. 1915 жылы британдық дизайнерлер мен өндірушілер арасында нығайтылған қарым-қатынас орнату үшін үкіметтік емес ұйым болып табылатын Дизайн және Индустрия Ассоциациясы (DIA) құрылды. Брайтонның бас шебері Уильям Х. Бонд қаладағы DIA мақсаттарын алға жылжытуда маңызды рөл атқарды, ол Ұлыбританияның Германия мен Америка сияқты бәсекелестерінен қалай артта қалғанын түсіндірді, типограф "Эдвард Джонстон Германияда Англияда бес жыл бұрын болғаннан әлдеқайда жақсы танымал болды" деп мәлімдеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Өнер мектебі Брайтон Павильон ауруханасында мүгедек сарбаздарға ағаш пен тастан әріп кесу, механикалық сызу, өлшеп кесу және басқа да өнеркәсіптік өнерді оқытуды талап ететін сабақтарды оқытуды ұсынды. Бондтың Брайтонның сыртқы келбетіне де көңіл бөлгендігі, оның қала ортасының көптеген аспектілеріне теріс әсер еткендігі, бұл Джон Раскин мен Уильям Моррис сияқты көптеген британдық өнер және қолөнердің алдыңғылары құлшыныспен ұстанған тақырып. Бонд Нью-Инглэнд Роуд темір жол аркасының "жаман қорқынышына" наразылық білдірді және оны "қалаға тартымды кіреберіс" ету жоспарларына қатысты пікір білдірді. Ол сондай-ақ грузин Брайтонның "өзгеше жан" сақталуын (жүргізиялық сәулет) және қалалық кеңес Корольдік павильонды "жұмыс үйінің сары" бояуын тоқтату керектігін айтты, өйткені ол "өлім төсегінде соңғы үмітсіздіктің соңғы дауысын білдірді, ал оның күркіреген тондарында кейбір шайтандық әсерлер болуы мүмкін". Көркемсурет мектебі халықаралық аренада жақсы танымал болды. Daily Telegraph 1925 жылы Парижде өткен "Международная экспозиция декоративных искусств и современных индустрий" көрмесінде техникалық нұсқаулық үшін Құрмет дипломын, керамикадағы техникалық нұсқаулық үшін Алтын медаль және тоқыма және металл саласындағы техникалық нұсқаулық үшін Күміс медаль алды деп хабарлады. Брайтон қызметкерлері сәндік өнер мен интерьер дизайнын біріктіріп, кеңінен танылған. Бір ерекше мысал - Брайтондағы Регент кинотеатрының интерьері, онда Брайтон өнер мектебінің Лоренс Престон және Вестминстер өнер мектебінің басшысы Уолтер Бейздің қабырғалық суреттері бар. Лоуренс Престонның басқа қабырғалық суреттеріне оның Бірінші дүниежүзілік соғыс қабырғалық суреті кіреді. Мектеп қызметкерлерінің тағы бір мүшесі Дороти Сойерс кино жобаларында жұмыс істеген фреска суретшісі ретінде де кеңінен танымал болды. 1934 жылы Е. А. Саллис Бенниді директор етіп тағайындағаннан кейін, Брайтон өнер мектебі өзінің жаңа, заманауи және халықаралық бейнесін ұсынуға кірісті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Өнер мектебі өзінің кеңінен қоғамға пайдалы екенін көрсете алды. Бұл үшін әйелдер қолөнер бөлімі арнайы назар аударды, әсіресе 1941 жылы Ұлыбританияда киімдерді мөлшерлеп беруді енгізгеннен кейін "Өзгерту және түзету" этносы. Брайтон өнер колледжінде Манчестер мен Бирмингемдегі ұқсас білім беру мекемелерінде сияқты нақты өндірістік байланыстар болған жоқ. Дегенмен, 1950 жылдары ол коммерциялық және өнеркәсіптік дизайндағы тәжірибемен қамтамасыз етуге жақсы жағдай жасады және жергілікті, өңірлік және ұлттық өнер қауымдастықтарымен қатар бірқатар консультативтік комитеттер арқылы өнеркәсіппен жұмыс істеді. Мұндай іс-шаралар оқу бағдарламасын әзірлеуде өз қолданысын тапты. Мысалы, 1951 жылы студенттердің алғашқы тобы National Retail Association of Furniture Retailers Diploma курсын аяқтады, ол колледжде 1949 жылы Лондоннан тыс алғашқы осындай курс ретінде іске қосылды.
Политехникалық
1963 жылы жоғары білім туралы Роббинс баяндамасы мен "Политехника үшін жоспар" атты ақ қағаздан кейін Брайтон политехникасы мен Брайтон технология колледжі туралы ұсыныстар пайда болды. Брайтонның білім беру комитеті Брайтон өнер колледжі өнер және дизайнның мамандандырылған институты ретінде сақталуы керек деген пікірде болды. Алайда, Брайтондағы әртүрлі көзқарастардың ыңғайсыз орналасуына қарамастан, өнер колледждерінің политехникаға сіңуіне қарсы кеңінен ұлттық науқандар 1970 жылдары жалғасты, бұл көркемсуретші Патрик Херонның 1971 жылдың қазан айында "Гардиан" газетінде "Өнер мектептеріндегі кісі өлтіру" атты мақаласында бейнеленген. Қалалық кеңес жаңа ғимарат үшін муниципалды сәулетші Перси Биллингтонды жұмысқа алуға шешім қабылдады, ол білім комитетінің Регенция стиліне жанашыр сыртқы сәулетшілерді тарту мүмкіндігі туралы бұрынғы сұрақтарын қабылдамады. Жергілікті тұрғындар Регент үйлерінің ІІ дәрежелі мұражайлы террасасын, Корольдік көркемсурет комиссиясының кеңесіне қарсы, бұзу мүмкіндігі туралы ашулы пікір білдірді. Алайда Майкл Вайни оң көзбен қарады: "Бұл ғимарат өте заманауи және псевдо-бұлшық еткенмен, ол 1958 жылы Гранд-Парадтың жанында орналасқан Регенция сағасының алдыңғы жақтарынан бірте-бірте 1958 жылы өткір, таза, функционалды сызықтарға ауысады". Алғашқы күндерінен бастап Өнер мектебі (және оның мұрагерлері) қала мен аймақтық қоғамдастықпен, студенттердің жұмыстарының жыл сайынғы көріністері сияқты салаларда және қаладағы көптеген кәсіптермен тығыз қарым-қатынаста болуға тырысты. Кең мәдени фронтта қызметкерлердің және студенттердің қоғамдық қойылымдарға қатысуы 1860 жылдары басталды және оның тарихы үнемі өзгеріп отырды, 1920 жылдары Карнавалдар мен "Империяның көрінісі" Империя апталығы үшін, 1980 жылдары The Zap клубында инновациялық қойылымдар мен "тірі өнер" немесе Элис Фокс бастаған Tate Modern-те "Кемер үшін би" және "Смаджед" сияқты көптеген жаңа көріністер. Арт колледжінің жертөле клубы Брайтонның терезе және сахна өнерінің дамуына маңызды катализатор болды. Ол көптеген спектакльдерді өткізді, мысалы Роджер Эли мен Нил Батлер ұйымдастырған инновациялық Брайттон заманауи өнер фестивалімен (1977-1979) байланысты. Дейв Ривз Батлермен бірге "Zap" клубының құрылтайшы директорларының бірі болды. Робин Пламмердің басшылығымен жаңа курстар мен инновациялар ашылды. Осы кезеңде курстар қатарына Администрациямен бірге Fashion & Textiles, Графикалық дизайн және иллюстрация, Экспрессивті өнер (музыка, би, спектакль, театр және визуалды зерттеулер) және Дизайн тарихы кірді, сонымен қатар бірнеше аспирантура курстары, соның ішінде Баспа және баяндау және ретті иллюстрация. 1977 жылы өнер тарихының жаңа кафедрасы құрылды және оның басшысы Роберт Хейнс болды. Дэвид Вон 1979 жылы BA (Hons) Wood, Metal, Ceramics and Plastics дәрежесінің курстық жетекшісі болып тағайындалды, кейіннен Үш өлшемді дизайн бөлімінің меңгерушісі болды. Бұл жылдары тағы бір маңызды тағайындау 1984 жылы Гвитер Ирвин зейнеткерлікке шыққаннан кейін көркемсурет бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалған Билл Бич болды. 1986 жылдың қыркүйегінде Гуманитарлық ғылымдар кафедрасы факультетке қосылды, осылайша жаңа оқу бағдарламаларын әзірлеуге мүмкіндік туды.
Ғылыми-зерттеу дамуы
Робин Пламмер өнер мен дизайн үшін зерттеудің маңыздылығын тез түсінді, оны ұлттық деңгейде талқылап, жергілікті деңгейде іске асырды, атап айтқанда Брайтонның дизайн тарихы: мода немесе функция? 1977 жылғы конференция. Эвелин Голдсмит 1978 жылы аяқтаған PhD-нің нәтижесінде 1984 жылы Кембридж университетінің баспасында жарық көрген "Иллюстрациядағы зерттеулер: тәсіл және шолу" атты кітабы жарық көрді. Политехниканың Брайтон білім беру колледжімен бірігуі 1976 жылы өнер білім беру кафедрасының политехниканың жаңадан құрылған білім беру факультетіне көшірілуіне әкелді. Алайда көркем және сахналық өнерге маманданған бірқатар академиктер Өнер және дизайн факультетіне қосылды. Бұл өз кезегінде Питер Роуздың басшылығымен жаңа Комбинированные Искусстволар Департаментінің құрылуына әкелді. Факультеттегі қалыптасқан пәндік салалардағы бірқатар практиктер тарапынан кейбір күмәндерге қарамастан, бұл Лиз Аггисс пен Билли Коуидің орындау саласында басты рөлдерді ойнаған динамикалық, қиын және өте нәтижелі бастама болып шықты.
Жаңа университет
1960 жылдан бері Брайтон қаласында көптеген маңызды қадамдар жасалды, олар интеллектуалды және материалдық ресурстарды нығайту мен дамыту арқылы қолдау тапты. Бұған Screen Archive South East, Design Archives және Ғылыми-зерттеу және Даму орталығын құру; CTI (Computers in Teaching Initiative) өнер және дизайн орталығын, Брайтон фото биенналесін, Cinecity және Ұлттық пәндік орталықты оқыту және оқыту өнер, дизайн және коммуникациялар және оның мұрагері, Жоғары білім беру академиясы: өнер, дизайн медиа пәндік орталығы және оқыту және оқытудың үздік орталығы (CETLD) құру. Сондай-ақ, көптеген басқа да ұлттық және халықаралық, ресми және бейресми желілер құрылды. 1992 жылы Брайтон университеті деп қайта аталу, профессор Дэвид Уотсон вице-канцлер ретінде бірқатар жаңа мүмкіндіктер тудырды. 1992 жылдан бастап мектептің/факультеттің өзін-өзі және университеттің қалған бөлігін қалай көретіндігі айқын өзгерді. Өнер және дизайн саласындағы жетістіктер RAE-дің бірінші кезеңінде университет екі қалыпты бейімділікті растады: өнер және дизайн тұрғысынан алғанда, әлі де политехникалық, тәуелсіз өнер колледждерінен бұрын белгілі болған нәрсе ретінде үздіктілік ұғымының аурасы болды; университеттің кейбір басқа бөліктерінің тұрғысынан қарағанда, өнер мен дизайн үшін академиялық және ғылыми жетістіктерге жету әлдеқайда оңай деген көзқарас әлі де бар еді.
The institution's re designation as the University of Brighton in 1992, with Professor David Watson as Vice Chancellor, resulted in a number of fresh opportunities. Since 1992 there has been a discernible change in the ways in which the school/Faculty views itself and how the rest of the university, in turn, sees it. Success in art and design in the first round of the RAE which the University was able to enter confirmed two lingering prejudices: from the art and design perspective, there was still an aura of the notion of excellence as something that had been known since pre polytechnic, independent art college days; from the standpoint of some other parts of the university there was still a lingering view that it was somehow easier for art and design to achieve academic and research success.