Кіріспе

Американдық модель және актриса Пегги Энн Фримен (Peggy Ann Freeman; 31 тамыз 1945 - 17 мамыр 1979), кәсіби аты Дониэль Луна, американдық модель және актриса, 1960 жылдардың соңында Батыс Еуропада танымал болды. Жалпы "бірінші қара нәсілді супермодель" деп аталатын Луна 1966 жылы наурыз айында британдық Vogue журналының мұқабасында шыққан алғашқы африкалық-америкалық модель болды. Луна 1965 жылдан бастап Энди Уорхолмен бірнеше андеграунд фильмдерін түсірді, ал эксперименталды фильмнен кейін Qui êtes vous, Polly Maggoo? (1966), Ол Отто Премингердің "Скиду" (1968) және Федерико Феллинидің "Сатирикон" (1969) фильмдерінде пайда болды.

Ерте өмір

Дониэль Луна, кейіннен ол белгілі болды, 1945 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында жұмысшы сыныптан шыққан ата-ана Натаниел Фримен мен Пегги Фрименнің (туған аты Герцог) Пегги Энн Фримен болып дүниеге келді. Ол Лилиан, Пегги Энн және Жозефина атты үш қыздың бірі. Оның әкесі Ұлы көшіп-қонудың бір бөлігі ретінде Джорджиядан Детройтке көшіп келген. Оның әкесі, афроамерикалық мұра, Форд зауытында өндірісте жұмыс істеді, ал анасы, афроамерикалық және неміс мұра, Жас әйелдер христиан қауымдастығының хатшысы болып жұмыс істеді және оған Пегги Энннен "Кішкентай Пегги" деп аталатын Пегги Энннен айырмашылығын көрсету үшін "Үлкен Пегги" деген лақап ат берілді. Лунаның ата-анасы төрт рет тұрмысқа шығып, ажырасып кеткен, себебі олардың "қасақана мінез-құлқы" және Натаниелдің туыстары алкоголизмге салынған. Луна мен оның әпке-қарындастары "Детройттың орта сыныпты ауданында" Скоттэн даңғылында "қаржы жағынан тұрақты тәрбие алды". Бала кезінде әкесі оны жергілікті кинотеатрларға жиі алып баратын, ал жазда Детройттегі "Кронк спорт залында" жүзуге алып баратын. Ол Детройттегі коммерциялық орта мектебінде білім алды, онда ол деректерді өңдеуді оқыды, ал Касс техникалық орта мектебінде журналистика, сахналық өнер және тілдерді оқыды және мектеп хорында болды. Мектептен тыс уақытта ол жергілікті қоғамдастық театрына және эксперименталды Концепт Шығыс театрына қатысты. Осы уақытта - 18 жасында - ол өзін "Доньяле Джордж Луна" деп атай бастады. Бұл "анасы отбасын жалғыз басты әке ретінде өсіре бастағанда" үйдегі дүрлі өмірмен күресудің жолы болды. Ол сондай-ақ "Доньяле" деген акцентпен сөйлеген деп айтылды, ол "желкен А немесе француздық R-мен емес, өзі ойлап тапқан акцентпен сөйледі". Оның анасы оның дыбысы "өзінің ән салғандай" екенін айтты. Ол "модаға бейім" студент емес еді; оның киім киімі көбінесе " қарапайым қара итәк пен ұзын жеңді топтардан тұрады. Ол Касс Техникумында болған кезінде " мен күлкілі сөйлегендіктен, күлкілі көрінгендіктен және мен әркімге таңқаларлық болғаным үшін қабылданбадым. Мен өзімнің ерекше екенімді түсінгенмен өстім". 1965 жылдың қаңтар айында оның анасы өзін-өзі қорғау үшін әкесіне өлтіріп өлтірді, өйткені ол Лунаның балалық шағындағы үйіне мас болып келіп, анасына "отбасылық үйден бірнеше қадам қашықтықта" қауіп төндірді. Лилиан оқиғаға куә болды, атыс кездейсоқ болғанын мойындады. 1966 жылы ол журналиске: "Анам мені уайымдайды. Ол менің бұрыннан жарақаттанып жүргенімді білмейді". Келесі бес жыл бойы Луна уақытын Еуропа мен Солтүстік Америка арасында бөліп өткізді. Ол 1971 жылы Саломе фильмін түсіру кезінде модельдік қызметті тастап, актерлік қызметке көңіл бөлуге ниетті екенін және "professo la magia y el'amore e vivo en el mondo vio, deliziomente surreale" (сыйлық пен махаббат туралы, керемет сюрреалистік әлемде өмір сүру туралы) деп таныды. 1972 жылы Римге көшіп келгенде, ол даниялық фотограф Гуннар Ларсен үшін жұмыс істеді, Париж көшелерінде Верушка мен Жан Шримптонмен бірге кутюрье Тед Лапидус үшін модельдік қызмет атқарып, "бір күнге 1000 доллар" (2020 жылы 6 250 доллар) тапты.

Детройт пен Нью-Йорк

1963 жылы Детройттегі Фишер ғимаратының жанында Луна ағылшын фотографы Дэвид МакКейбпен кездесті. Оның модельдік алғашқы жұмысы Вуди Алленнің "Мадемуазель" роліне түсірілген. 1964 жылдың қарашасында Луна әпкесімен бірге Бродвейдегі Нью-Йорк қаласындағы пәтерге көшіп, бөлмедесімен бірге тұратын болды. 1964 жылы Пако Рабаннның модельі болып жұмыс істеген Луна американдық журналистердің Рабаннның киім үлгілерін тек қара нәсілді модельдер қолданғаны үшін оның бетіне түкіріп жатқанына куә болды. Нэнси Уайт Лунның суреті 1965 жылдың қаңтарында "Харперс Базар" журналының мұқабасына түсірілді. Бұл журналдың 98 жыл бойы жарық көрген тұңғыш қара нәсілді адамның мұқабасына түсірілген суретті алмастырды. Алайда, Луна этникалық жағынан екіжақты ретінде суреттелген. Скетч оның Харпер базардағы алғашқы жұмысы болды және 1965 жылдың қаңтарында тағы алты суретті қамтыды. 1965 жылдың сәуірінде ол қайтадан Аведонның "Не болып жатыр" редакциясында Пол Маккартни, Жан Шримптон және Ринго Старрмен бірге суретке түсті. Сол айда Луна әкесі қайтыс болғанын естіді, бірақ оның жерлеу рәсіміне Детройтке қайтып бармайтындығын шешті. Осы уақытта Лунаның да Аведонмен проблемалары пайда болды. 1975 жылы итальяндық журналға берген сұхбатында ол "Ол неғұрлым табысты болса, оның сән фотографы менеджері соғұрлым бақылаушы және иелікші болды" деп еске алды. Лунаның мансабы сол кездегі баспа басылымдарының түстер жолағын кездестірген кезде баяулай бастады. Оңтүстік АҚШ жарнамашылары Лунаның суреттерін "Харперс Базар" журналына енгізуге наразылық білдіріп, жарнамалық табыстарын алып тастады, оқырмандар жазылымнан бас тартты. Дизайнерлер Мейнбохер мен Норман Норелл Лунаны өздерінің киімдерімен киюден бас тартты, ал Харпер Базардың иесі Херст Коммуникациялар Аведонның келісім-шарты аяқталғаннан кейін Лунамен жұмыс істеуін тоқтатты. Кинан одан әрі ақ бұқаралық ақпарат құралдарының жаратушылары жасаған "экзотикалық қара модель тропигі" туралы былай деп жазды: "Лунаның жылтыр журналдарға енуі сол кезден бастап қара модельдің алдында қандай да бір мансап болуы мүмкін дегенді білдірді. "Ол сізге шабуыл жасамақ болған сияқты", - деп жазды бір қара нәсілді қыз. Ақ киім редакторлары оны және оның тікелей ізбасарларын әсер ету үшін, олардың әдепсіз киімдерін суретке түсіретін ертегілік киім аттары ретінде қолданды. [Оның] қабылдауы, сөзсіз, қара нәсілділердің моральдық күйін көтеріп жіберді, бірақ ол оларға өздерінің көзқарастарын көрсете алмады". Әкесінің өлімі мен Нью-Йорктегі 10 айлық қысқа некеден кейін Луна жүйке бұзылуынан зардап шекті және 1965 жылдың соңында ауруханада емделіп жатты. Екі жылдан кейін ол The New York Times газетіне 1965 жылдың соңында Нью-Йорктен Еуропаға қашқанын, онда "олар бір жағынан әдемі сөздер айтты, содан кейін артқа бұрылып, сізді артқы жағынан пышақтады" деп айтты. Лондонда тұратын ол Jet журналында "Еуропаның haute couture үйлерінде ең көп сұранысқа ие модель ретінде Jean Shrimpton-ға қарсы тұрып, 1966 жылдың ең суреттелген қызы" деп сипатталған. 1966 жылы Луна халықаралық танымал модельге айналды және 1966 жылдың қарашасында Луна Cosmopolitan журналында пайда болды. 1967 жылдың сәуірінде Дониалл Гринвич Виллидждегі Труда Хеллер дискотекасына жиі барады және Blue Note Records үшін Lush Life, Mustang, A New Conception, Let 'em Roll және Easy Walker сияқты бірнеше альбомдарды қамтыды. Луна 1969 жылы тамызда американдық Vogue журналында және 1970 жылы түстi контакттар компаниясының жарнамасында пайда болды, ол жиі киетін, ол "карло понти үшін суретке түсіру кезінде Римнің сәнді қонақтары арқылы ұшып бара жатқанда көңіл-күйіне сәйкес көзін өзгертеді" деп хабарлады.

Солтүстік Америкаға оралу

Ол 1973 жылдан 1974 жылдың сәуіріне дейін бір жылға оралады, оның жұмысы кейін жарияланады және 1974 жылдың қазаны мен 1975 жылдың маусымы аралығында АҚШ-қа Нью-Йоркте, Калифорнияда және Торонтода подиум модельін жасауға қайта оралады. Ол 1974 жылдың қазан айында Уорхолдың "Интервью" журналының мұқабасында пайда болды. Содан кейін Луна 1975 жылдың сәуірінде "Плейбой" журналының жасанды фотосуретіне шықты; фотограф оның күйеуі Луиджи Казанига болды. Суретке түсіру барысында ол өзін "Лос-Анджелес көкжиегінде ұшып бара жатқан періште немесе Тынық мұхит жағасындағы жартасқа көтерілген теңіз қызы ретінде" бейнелейді. Пауэлл былай деп атап өтті: "Плейбойдың әйелдер жалаңаш болуының алғышартын орындағанмен, фотосуреттер еріндіруден немесе жыныстық қатынасқа қатысты емес. Луна өзінің жалаңаш күйінде ғана емес, сонымен қатар әлеуметтік құрылымдар мен моральдық әділдіктің сыртында да өзін ыңғайлы сезінетін". Ол сондай-ақ әдеттегі дене түріне қарсы тұру үшін танымал болды. Оның әдеттегі "құмар" әйелдер журналында суреттелген, оның кішігірім құрылымымен, оның рухани "көріністеріне" көбірек көңіл бөлді, ол оның фотосуреттерінде болған, мысалы, Playboy. Алайда, осы уақытқа дейін Лунаның модельдік мансабы әртүрлі факторларға байланысты төмендей бастады; біріншісі - оның мансабындағы модельдік қызметтен өз атынан актерлік қызметке ауысуы; екіншісі - негізгі бұқаралық ақпарат құралдарының теріс қабылдауы, ол оның "героин, ЛСД, марихуана сияқты есірткілерге тәуелділігін және оның эксцентрикалық мінез-құлқын" (Көрші бөлімін қараңыз) жазалады. Беверли Джонсондан 1974 жылы оның Vogue мұқабасын Луна сияқты басқа қара әйелдер қалай жеңіп алғаны туралы сұрағанда, ол былай деді: "[Луна] қыс немесе жаз аяқ киім кимейді. Марстан қайдан келгенін сұраңыз? Ол қолына ұстап, тізе бүгіп, подиумға шығып-шығып жүрді. Ол кітапханаға келмеді. Ол қиындыққа ұшыраған жоқ, ол оны өзі қиындатты".

Актерлік мансап

Луна бастапқыда театрда жұмыс істеуді жоспарлаған, ол мектептен кейін Детройттегі жергілікті театрда жұмыс істеді және Детройттің репертуарлық театрларында біртұтас рөлдер ойнады. Британдық теледидарда ол 14 наурызда Лондонның кешкі шоуында және 1966 жылы 1 мамырда Эмонн Эндрюс шоуында пайда болды. 1966 жылы 12 желтоқсанда (11:15pm 1:00am) ол Джонни Карсонның қатысуымен "Tonight Show" бағдарламасына қатысты. Луна Энди Уорхолдың бірнеше фильмдерінде, оның ішінде 1965 жылы қысқа экрандық сынақтар сериясында пайда болды. Уорхолдың осы қысқа фильмдер үшін қатысқан "жұлдыздар" арасында, әрқайсысы шамамен төрт минут, Луна сериядағы төрт африкалық американдықтардың бірі ретінде ерекшеленеді. Сыншы Уэйн Костенбаум Лунаны "Экран сынақтарында" "таза дива, әдептіліктің керемет мобильді шектен шығуын ұсынады" деп сипаттады. Луна сонымен қатар 1965 жылы Уорхолдың "өз әлеміне сатира" атты "Кэмп" фильмінде пайда болды, онда ол Рамзи Льюис Трионың "The 'In' Crowd" аспаптық әніне арқасыз киім мен мех киіп билейді. Лунаның Голливудтағы жалғыз негізгі фильмі 1968 жылы Отто Премингердің "Скиду" комедиясы болды, онда ол Граучо Маркс ойнаған қылмыс шебері "Құдайдың" сүйіктісі ретінде көрінді. Премингер оны Твиггидің қонақ үйінде рөлді қамтамасыз еткеннен кейін 3 жылға MGM-мен келісімшартқа отырды. Осы уақыт аралығында ол Лондондағы және Париждегі пәтерлерін сатып, Италияда толық уақыт өмір сүру және актерлік өнерге көңіл бөлу үшін сатты. 1969 жылы ол "Диллинджер өлі" фильмінде теледидар сетінде фон кейіпкері ретінде пайда болды. 1969 жылы Федерико Феллинидің "Феллини Сатирикон" атты итальяндық фильмінде ежелгі Римнің құлдырауы туралы суреттелген ол бір комментатордың айтуынша, "бұрын-соңды сиқыршымен сауда-саттық жасап, аяқ арасынан отпен аяқтаған сиқыршы Оенотеяны бейнеледі. Бұл да шынайы от, өйткені Феллини бізге бір көріністі көрсетеді, онда ақымақ көрінетін шаруалар ұзақ қатарға тіреліп, Оенотеяның төсегінде шамдарын жағып күтеді. Уақыты келгенде, әрқайсысы өз аяғының арасына шұғыл шам қояды, сонда ол жынысына қарай, және, Пуф". Содан кейін ол 1970 жылы шыққан "Сальвадор Далидің жұмсақ автопортреті" атты деректі фильмде, француз теледидары үшін Орсон Уэллс айтып берген өмірбаянында пайда болды. Лунаның соңғы актерлік рөлі 1972 жылы итальяндық Кармело Бене режиссерлік жасаған Саломе фильміндегі басты кейіпкер болды. 1973 жылы мамыр айында Канн кинофестивалінде өзін халықаралық жұлдыз деп санаған ол өзінің өмірбаянын Еуропалық және американдық кино продюсерлік компаниялардың басшыларына ұсынды, мысалы Берри Горди, Канн қаласында Диана Росске өзінің жаңа фильмін насихаттауға қолдау көрсетті. The Battle of Versailles Fashion Show-ге байланысты қызығушылық туды, бірақ бұл ойын бұдан әрі жалғастырылмады. Италиялық Panorama басылымына берген сұхбатында Луна Горди 1975 жылғы "Махоган" фильмін осы пичке негіздегенін мәлімдеді.

Өлім

1979 жылы 17 мамырда таңертең Дониал Луна 33 жасында Римдегі емханада героинді шамадан тыс мөлшерде қабылдап, қайтыс болды. Лунаның күйеуі Луиджи Казанига және 18 айлық қызы Дрим болды.

Өнер

Луна Сальвадор Далидің музасы ретінде танымал болды және Далидің сюрреализм философиясына сәйкес көптеген жолдармен әрекет етті. Америкалық фотограф Уильям Клэкстон Лунаны Далиге таныстырды, ол оны Каталонияның Кадакес ауылында кездестірді, ол Далидің өмір бойы мұзасы болды, оны "Нефертитидің реинкарнациясы" деп атады. Ол Далидің үйінде "жаңа балық төсегінде" жатқан күйінде табылған. Ол сондай-ақ супермодель Пэт Кливлендтің айтуынша, 1 миллион долларлық чек алып жүретіндігі белгілі болды, ол ешқашан алып шықпаған және бір тамаққа төлеуге тырысатын модельдік агенттіктің заңды чегі. немесе оның артында "барлығына еріп жүретін жігіттер тобы" және "оның ешқашан креслоға отырмағаны, ол әрқашан демалатын" себебі оның серіктері оның аяғына жататындар және барлық жерде жалаң аяқ жүруге бейімдігімен Луна эксцентрикалық ретінде танылды. Дониэль Лунаның эксцентрикалық кейіпкерін гиперболалық альтер-эго ретінде де, оны жалғанның кеңейтілуі ретінде де көруге болады, оны Луна "метаморфоз" деп ойлаған тұлғаға айналдырғанша. Луна лагерьді өмірден үлкен кейіпкерді беру үшін қолданды, шашты, ұзартылған кернеулерді және "көк, жасыл, сары, күлгін және қызғылт сары [түсті контактты] коллекциясын іш киім сияқты өзгертті" Пегги Энн ретінде болған шектерімен жылдам және еркін ойнау үшін. Ол басқаларды жұмысқа алатын, киімін өзі жасаған, үшінші көзіне бинди кигізген, жиі еріген немесе ағып тұрған киім киетін. Бұл екеуі (Пэгги Энн мен Дониал) қысқаша ерекшеленді, бірақ Фриман "Доньялдың" суреттерін көргенін былай деп мәлімдеді: "Егер мен өзім сияқты бір нәрсені бала кезімде журналдан көрген болсам, күліп өлген болар едім немесе өз суреттерімді таңқаларлық, өте күрделі және басқа деп қорқатын едім". Дониэль Лунаның альтер-эгосы Фримен болашақ көру деп атаған, Нью-эйдж әдісі, ол Детройттегі Central High театрына қатысқан кезде аяқталды, бұл техника (пантомимадан және эксперименталды биден және актерлік өнерден) жеке тұлғаға жаңа жеке тұлғаны қалыптастыру үшін Бейкер сияқты қалаған адамның "көріністерінде" көрінген қасиеттерге сүйене отырып, мүлдем жаңа жеке тұлға құруға мүмкіндік берді. Луна өзінің киім-кешегін, сыртқы келбеті, әлеуметтік шеңберлерін, мінез-құлқы мен тілдік ерекшеліктерін өзгертеді, мысалы, өз дауысының биіктігін өзгертіп, Дониал кейіпкерін жасайды, көрермендердің оны қара дене ретінде қабылдауын өзгертуге немесе ауыстыруға арналған нәзік денелік қабылдауларды жасайды; сонымен қатар оның прагматикалық әлеуметтік беделін немесе мәртебесін арттырады. 1966 жылы Эбони журналына арналған полиэстер шаруаның блузасының жарнамасында бейнеленген иконографиялық жұмыс Ман Рейдің қара-ақ бейнелерін еске түсіреді, 20-ғасырдың басындағы "визуалды модернизмнің" "ажыратылған денеге" айналғандығын мойындады (Михаил Бахтиннің гротеск теориясын қараңыз және Негро: Антологияны оқыңыз (1934) Нэнси Кунард, Хью Д. Форд, 417-бет), дененің қандай болуы керек деген классикалық батыс түсінігінен аулақ, Африка өнерінен, экспрессионизмнен және кубизмнен шыққан "қате денелік нысандардың" бірі және Джозефин Бейкердің дене тілі Луна жарнамада өзін және африкалық америкалық визуалды бейнелердің "динамикалық" бейнесін құру үшін еліктейді. Контент жасаушы ретінде "Лунаның [Бейкер мен Нефертитиді] еуропалық контекстте атауы оның олармен сәйкестенуін көрсетті", өйткені қара әйелдер "қаһармандықтар мен троптар" ретінде Луна қара сәттілік қандай болуы мүмкін екенін үлгі ретінде қолданды. қоршаған ортада екі тұлғаға да жауап берген "примитивтендіру, жыныстық және ақыр соңында экзотикалық немесе эротикалық рөлдер, олар кәсіби ауысуды қамтамасыз етпеген, тамашадан кейінгі өмірге". Браун 20-ғасырдың басында "Бейкер сияқты өзін-өзі саналы қалалық шеберлердің бастапқы сұлулықтың көрінісі субьект-объект қатынастарын қайта ойлау ретінде, қарама-қайшылықты сын және ләззаттарды қолдану ретінде бірдей шығарылуы мүмкін екенін атап өтті. [Примитивті ғажайып өзін-өзі нығайтуды қамтамасыз етті, сондықтан примитивті рөл] өзін-өзі көрсетуден гөрі басқа нәрсе ұсынды: примитивті ғажайып тұлғаны пайдалану, кейіпке келтіру немесе адам субъектісін тұтылу сияқты нәрселерге негізделген, [бұл қауіпті болса да] сонымен қатар көркем шығармашылық нәтижелер ұсынды, [солай] стереотиптің немесе нарықтың шектеулері арқылы суретшілерді үндетпей, [Примитивті ғажайып] көбінесе субъект пен объектінің бірігуіне мүмкіндік берді" кім және ол "примитивті" болуы...

Ұрпақтық сәйкестік

Дониэль Луна көп нәсілді деп анықталды. Өмір бойы Луна өзінің әртүрлі, аралас этникалық ортадан шыққандығын айтып, өзінің афроамерикалық ата-бабаларын жасөспірім кезінен бастап Detroit-те ойнаған. Ол сондай-ақ мектепте "полинезиялық" шығу тегі бар екенін айтады. Ол жиі өзін үлкен етіп көрсету үшін үлкен әңгімелер ойлап шығарды, ол жасөспірім шағында бастаған Дониал Луна кейіпкерінің бір бөлігі, оның ішінде ата-анасын жол апатынан жоғалтып алу және асырап алу сияқты шоқ немесе көңіл көтеретін оқиғаларды немесе мұра туралы сұраққа "Мен айдан келдім" деген жолмен жауап беру. Ақ түстер басым индустрияның бейімділіктеріне байланысты, онда ақ түстер әдеттегі, ал қара түстер басқа, Нью-Йорктегі жұмыс және күнделікті өмірде оған қатысты қолданылған нәсілшіл тіл, киім және мінез-құлықпен, ол Солтүстік Америкадан Еуропаға көшіп барды, "ол жерде ол өзін "көп ұлтты" деп сипаттаған. 1966 жылы "Sunday Times Magazine" журналында Гарольд Карлтон оны "Негро әйелінің мүлдем жаңа бейнесі" деп атап өтті. Бұл модельдер тарихты өзгертуге мүмкіндік береді, тіпті сәл болса да, өйткені ол негрлерді құрметті, құлшылық етуді, құдай етуді ашық түрде көрсетуге дайын". АҚШ-та азаматтық құқықтар қозғалысының пайда болуымен "экзотикалық" және "шетелдік" деген ұғымдар қоғамның қызығушылығын арттырды. Өз еркіне қарамастан, ол символға айналды. Кейбіреулер оны масаилар жауынгері, гогиндік, Нефертити қайта туылған деп жариялады. Басқалары оның мүлдем басқа түрдің немесе ғарыштан келгенін айтты!" 1966 жылы Time журналы оны "қарсылықтардың жаратылысы" деп атады. Бірде ол өте күрделі, келесіде - қарақұйрық, енді экзотикалық және алысқа қарай. Алайда, екіншілік нарық деп аталатын 15 миллиард долларды құраған және нарықта жұмыс істей бастаған ақ жарнама берушілер Лунаның "басқа әлемдегі ерекшеліктерін" (оның ұзын аяқтары, "овал тәрізді бет және бадам тәрізді көздері") әдетте қара әйелдермен байланыстыруға ыңғайсыз деп тапты, өйткені олар басқа африкалық американдықтарды аластатты және ақ жарнама берушілерге нәсілдік үстемдік сезімін берді және оны қатысқан жарнама агенттіктері атынан символизм деп қарастыруға болады. Джейн Хоффман ақ түсті модельдердің қабылдауға болатын негрдің эволюциясын сипаттады (бұрынғы 1950 жылдары Jet сияқты журналдардағы жарнамаларда қолданылған) 1960 жылдары оның орнына, экзотикалық негр, ол 'Сіз басқа нәрсе деп ойлайтын негр қыз. Ол тіпті әдемі де емес, жай ғана ғажайып жан, ғарышқа шыққан бір нәрсе, ол сондай ғажайып болуы керек, сондықтан ешкім [қара адам] онымен [олармен] сәйкестендіре алмады ". Қара модельдердің бұл типтік релиздері Хоффманның мүмкіндіктерін шектеді, өйткені ол "қара емес" болды. Ақ американдық қоғам Хоффман сияқты әйелдерге қарағанда "экзотикалық" Лунаны артық көреді, өйткені олар бұрыннан бар бұқаралық ақпарат құралдарында қара және оның өзгелігі туралы бейімділіктерін қоздырған, қолданыстағы стереотиптерді күшейткен, қара әйелдерді алып тастаған және қара сұлулықтың түсінігін шектеген. Шын мәнінде, олар "қара әйелдерді балалық қылып, олар секси, сұлу, сұлу, тамаша ойын-сауық жасаушылар бола алады, бірақ бұл кезде сән журналдары мен жарнамалар, олар жай ғана жоқ. Олардың қажетті шығынға иелік ету қабілеті жоқ деп саналды, оны баспагерлер мен агенттіктер пайдаланғысы келді". Қара әйелдердің барлық сәнді бейнелері 1920-шы жылдардағы Францияда жаңа сұлулық стандартын құру үшін Бейкердің өзі сәтті қолданған примитивистік линза арқылы жасалды. 1965 жылы Луна модель ретінде түсті кедергілерді бұзып, жаңа медиа мазмұнын жасады, ол алғаш рет афроамерикан әйелін көрнекті әдемілік стандарттары бойынша жоғары мода журналдарында көрсетті. Бұған дейін ақ адамның жыныстық қиял-ойының материалы болған, ақ түсті қыздар күресін бастағанға дейін, қара түсті қыздар ешқашан әдеміліктің қазіргі ақ түсті стилін қайталамаған, өйткені стандарт қара сұлулықтан басталады. [Қара] қыздар бірнеше жыл бойы шаштарын өртеп тастайтын қауіпті ыстық шегелер немесе натрий гидроксиді немесе сутегін сияқты химиялық ерітінділер арқылы шаштарының толық шығармашылық диапазонына жету үшін азап шекті [немесе] қара әйелдер әдемілігін арттыру үшін киген парик стилдері дәстүр мен мәдениеттің кез келген шектеулерінен тыс көптеген жолдармен. Бұл косметикаға да қатысты. The Supremes [сонда] қара қыздардың өздерінің табиғи, бай және салтанатты сұлулығынан туындайтын идеалдары бойынша қалай ғажайып көрініс жасағанын көрсетеді. Сондықтан олардың Бр�...

Романтикалық қарым-қатынастар

1960 жылдардың ортасында Луна он ай бойы жасырын неміс актеріне үйленген. 1968 жылы Луна австралиялық поп-артист Мартин Шарппен кездесіп жүрді. 1969 жылы Луна неміс актері Клаус Кинскимен де романтикалық қарым-қатынаста болды, алайда, қарым-қатынас Кински оның жанұясынан Римдегі үйінен кетуді сұрағанынан кейін аяқталды. Кейін Италияға көшіп барып, актерлік карьерасын сол жерде жалғастырды. Dream атауы Мартин Лютер Кингтің "Менің арманым бар" атты әйгілі сөзінен шықты.

Дін

Луна католицизмге жасөспірім кезінде, оның отбасылық-пресвитериандық тамырларынан ауды.

Мұра

Ол қайтыс болғаннан кейін, Дониэль Лунаның 1966 жылғы Vogue мұқабасы қара модельдерге есіктер ашады және бұрын ақ нәсілділерге арналған журналдарға афроамерикалықтар мен африкалық еуропалықтарды енгізуді қалыпқа келтірді. Пат Кливленд Лунаны өзінің (Наоми Симспен бірге) 1960 жылдары басқа түсті әйелдерге есіктерін ашқан өзінің шабыты ретінде атап өтті. Осылайша әйелдер үшін көбірек көріністерге әкеледі, мысалы, 1967 жылы Нью-Йорк Таймс журналының сән қосымшасының мұқабасы және Беверли Джонсонның 1974 жылғы американдық Vogue мұқабасы. Бұл 1986 жылдың наурызында британдық Vogue қара модельдер Гейл О'Ниллді, 1987 жылдың желтоқсаны мен 2002 жылдың тамызы арасында 5 рет Наоми Кэмпбеллді және 2015 жылдың қарашасында Анна Винтур, Элизабет Тилберис және Александра Шульманның тұсында жеке мұқаба модельдері ретінде Джурдан Даннды пайдаланғанымен жалғасты. Лунаның кейде үлгілік таңбалауды қабылдамайтын адам ретінде танылуы оның сән индустриясындағы жетістіктерін жою туралы жарлыққа әкелді. 2009 жылы Филлипа Бертон "Беверли Джонсон мен Иман сияқты таза кесінді модельдер, олардың өмірі героинді шамадан тыс пайдалану арқылы қараңғылықпен аяқталмады, олар "Қара әдемі" хабарының дауысты және мақтаныш хабаршылары болды. Олардың қара әйелдікке деген қызықты нұсқалары бүгінде көпшілік санасында кеңінен таралған. Екцентрикалық Луна, екінші жағынан, өзінің нәсілдік болмысы туралы мәңгі жасырынған, сұхбаттасуларда ЛСД туралы лирикалық сөздерді айтқан және аяқ киім кимейтін әдеті болған, көбінесе, ұмытылған, Лунаның мансабындағы ең үлкен жеңісі - оның 1966 жылғы Vogue журналының қақпағы - әлі де жалғасып жатқан соғысты білдіреді. "Сторм" модельдік агенттіктің негізін қалаушы Сара Дукас негізгі басылымның мұқабасына қара нәсілді модельдің енуі "әлі де ерекше" екенін мойындады және ол жарнама агенттіктерінің қара нәсілді тұтынушыларды тарту үшін жасайтын белгілерінің бір бөлігі болуы мүмкін екендігі айтылды". Осылайша Луна өзінің артында түрлі-түсті кедергілерді бұзған модель және 1966 жылғы Vogue журналының мұқабасы ретінде есінде қалған андеграунд актрисасы ретінде аралас мұра қалдырады. Алғашқы қара нәсілді модель ретінде ірі журналдың мұқабасына шыққан Луна өзінің модельдік мансабына әлеуметтік желілерде, сән блогерлерінде және қара нәсілді бизнес иелерінің арасында "жаңа қызығушылық" танытты. 2017 жылы британдық Vogue-да Эдвард Эннинфул сияқты редакторлардың жоғарылауымен, британдық Vogue-да қара нәсілді модельдердің бет парақтары да көбейді. Ол 2008 жылы барлық Black Vogue санында пайда болды және Наоми Кэмпбелл 2019 жылы CFDA-ның қабылдау сөзінде таныды. Афро бразилиялық тележұмыскер Тельма Ассис 2020 жылдың шілдесінде Харпер Базар Бразилияның мұқабасында Твен фотосуретін қайта жасады. 2020 жылдың қарашасында актриса Зендайя Essence-тің 50 жылдығына арналған Лунадан әсер алған фотосуретте пайда болды. HBO Max деректі фильм Donyale Luna: Supermodel 2023 жылдың қыркүйегінде жарық көрді, оны оның қызы Dream Cazzaniga бірлесіп шығарды.