Кіріспе
1922–1980 жылдары) – ағылшын комедиялық актрисасы. Ол «Carry On» фильмдерінің тұрақты қатысушысы ретінде танымал, онда ол әдетте қатаң мінезді, ешқандай жаңылмайтын кейіпкерлерді ойнады, сонымен қатар теледидар мен радиода да өнімді жұмыс істеді. Жак өзінің мансабын 1944 жылы Лондондағы «Players’ Theatre» театрындағы өнер көрсетуден бастады, бірақ Ұлыбританиялық радиодағы үш аса танымал радио сериалда: Томми Хэндлимен «It’s That Man Again» бағдарламасында; қуыршақтар шебері Питер Броумен «Educating Archie» бағдарламасында; және содан кейін Тони Хэнкокпен «Hancock’s Half Hour» бағдарламасында ойнап, ұлттық деңгейде танымал болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жак 1946 жылы «Green for Danger» фильмінде кинода дебют жасады, онда ол қысқа, авторлық құқығы көрсетілмеген рөлді ойнады. 1958 жылдан 1974 жылға дейін ол 14 «Carry On» фильмінде әртүрлі рөлдерді, соның ішінде қатал госпиталь мейрамханасын ойнады. Телевизияда ол Эрик Сайкспен ұзақ кәсіби байланыс орнатты, олармен бірге ұзақ жылдар бойы сүретін «Sykes and Sykes» сериалында ойнады. Бұл рөл оны көпшілікке жақындастырды және екеуі британдық телевизияның айрықша бөлігіне айналды. Жеке өмірінде Жак қырсықты өмір сүрді. Ол 1949 жылдан бастап 1965 жылы ажырасқанға дейін актер Джон Ле Мезюрьеге үйленді, бұл ажырысуға себеп болған бес жылдық махаббат оқиғасы болды. Өспірім шағынан бері артық салмақпен күрескен Жак, Ле Мезюрьеден ажырасқаннан кейін көп ұзамай денсаулығы нашарлап, салмағы шамамен 80 кг-ға жетті. Ол 1980 жылдың 6 қазанында 58 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның өмірбаяуын жазған Франсис Грей Жактың «адамгершілігін ешқашан жоғалтпаған, өмірден асқан комедияға бейімділігі бар» екенін айтады, сонымен қатар ол «көркемдік әртүрлілігінің» арқасында «көбірек комедиялық стильді» көрсете алатын еді.
Hattie Jacques (/dʒ//eɪ//k//s/; born Josephine Edwina Jaques; 7 February 1922 – 6 October 1980) was an English comedy actress of stage, radio and screen. She is best known as a regular of the Carry On films, where she typically played strict, no nonsense characters, but was also a prolific television and radio performer. Jacques started her career in 1944 with an appearance at the Players' Theatre in London, but came to national prominence through her appearances on three highly popular radio series on the BBC: with Tommy Handley on It's That Man Again; with ventriloquist Peter Brough on Educating Archie; and then with Tony Hancock on Hancock's Half Hour. After the Second World War Jacques made her cinematic debut in Green for Danger (1946), in which she had a brief, uncredited role. From 1958 to 1974 she appeared in 14 Carry On films, playing various roles including the formidable hospital matron. On television she had a long professional partnership with Eric Sykes, with whom she co starred in his long running series Sykes and Sykes and a The role endeared her to the public and the two became staples of British television. In private, Jacques led a turbulent life. She was married to the actor John Le Mesurier from 1949 until their divorce in 1965, a separation caused by her five year affair with another man. Jacques, who had been overweight since her teenage years, suffered ill health soon after the separation from Le Mesurier and her weight rose to nearly She died of a heart attack on 6 October 1980, at the age of 58. Her biographer, Frances Gray, considers Jacques had a "talent for larger than life comedy which never lost its grip on humanity", while she could also display "a broader comic mode" as a result of her "extraordinary versatility".
Жас кезі: 1922-1944
Жакс 1922 жылдың 7 ақпанында Кенттегі Сэндгейт қаласында, 125 Sandgate High Street мекенжайында Джозефин Эдвина Жакс болып дүниеге келді. Ол британдық армия офицері, кейіннен Корольдік әуе күштерінің ұшқышы болған Робин Рочестер Жакус пен Ерікті көмек бөлімінде (VAD) қызмет еткен медбике Мэри Жакус (Торн) отбасының ең кіші баласы еді. Жакус отбасы көбінесе театрмен байланысты болған жоқ, тек Мэри 1920 жылы Кельн қаласындағы Палас театрындағы Робинзон Крузо Рождестволық пантомимінде Гарри Хатауэй рөлінде ойнады. Мэри театрды жақсы көріп, Жақсты ерте жасынан бастап тікелей қойылымдарға алып жүрді. Бұл жас қызға, әсіресе биге деген сүйіспеншілікке "терең әсер" етті. Корольдік әуе күштерінде (RAF) ұшу лейтенанты шеніне жеткен Робин Рочестер Жакус, белсенді спортшы және жартылай кәсіби футболшы болды. Ол "Клэптон Ориент" және "Фулхэм" футбол клубтарына қосылды, бірақ 1923 жылдың 8 тамызында болған авиаапатта қаза тапқаннан кейін оның мансабы тоқтатылды. Оның қазасынан кейін Мэри, Жакс және оның ағасы Робин Линкольнширдегі Ньютоннан Лондонға көшіп келді, онда Жакс Челсидегі Леди Маргарет бастауыш мектебіне жіберілді. 1930 жылдың шілдесінде Жакс Гаммерсмиттегі Годольфин және Латимер мектебінде орта білім алуын бастады. Саутсидеде бір апталық бал айынан кейін ол "Players" театрына оралып, Рождестволық пантомимада Маригольда рөлінде ойнауға міндеттенді.
Атак-даңқының өсуі: 1950-1958
1950 жылдың басында «Өмір сүруге мүмкіндік» фильмі британдық кинотеатрларда көрсетілді; биографы Энди Мерриманның айтуынша, осы фильмде Жак «шын мәнінде өзінің есімін жариялады». «Өмір сүруге мүмкіндік» – жұмысшыларға басқару құқығын беретін басшысының шешіміне негізделген әлеуметтік және өндірістік қатынастар туралы драма. Жак Элис рөлін ойнады: 17 күндік түсірілім үшін гонорарын ұсынғанда, ол: «Мен Бейли және Понтон көпірлерін дәнекерледім және бұл жұмыстың қаншалықты қиын екенін білемін. Бұл ақша жеткіліксіз!» деді, және ұсыныс тиісінше арттырылды. Киносыншы Джефф Майер Жактың «ашулы [Ниалл] МакГиннистің алдындағы сұлу биі – фильмдегі ең жақсы көрініс» деп есептеді. 6 маусымда 1950 жылы Жак «Арчиді оқыту» апталық радиошоуының алғашқы эпизодында Агата Динглбоди рөлінде ойнады. Шоудың атауындағы «Арчи» – Питер Броутың қолдауымен ойнатылатын қуыршақ Арчи Эндрюс. Бірінші сезон 29 аптаға созылды, 19 желтоқсанға дейін жалғасты. Шоуда Жак Макс Бигрейвс, Джули Эндрюс, Берил Рид және екінші сезондық Тони Хэнкокпен бірге ойнады. Ол осы бағдарламада алғаш рет сериал үшін сценарий жазған Эрик Сайкспен жұмыс істеді. Сайкс 1948 жылы «Ойыншылар» клубына келгеннен бері Жакқа әсер еткен. Кейін ол: «Ол сахнада өте әдемі және тартымды қозғалды, бұл сахна оның меншігі сияқты. Оның өнерінің соңында, зор қол соғулармен ол секіріп, жарық аралығында аяқтады, шілде айындағы қар ұсатығындай жұмсақ қонды» деп жазды. Шоудан кейін Сайкс сахна артында Жакпен таныстырылды және бұл кездесу оның кәсіби өмірінде «жаңа қадамның бастауы» болды деп ойлады. Сезон соңында Жак «Ойыншыларға» оралды, Рождестволық пантомимада – «Али Баба және Отыз тоғыз ұры» ойнады, оны ол және Джоан Стерндейл Беннет Британдық мұражайда қолмен көшіріп алғаннан кейін бейімдеді. «Таймс» газетінің рецензенты Жакты «өткен жылғыдай тартымды» деп бағалады.