Кіріспе
Кавалам Нараяна Паниккер (1928 жылы 1 мамыр - 2016 жылы 26 маусым) - үнді драматургі, театр режиссері және ақыны. Ол 26-дан астам малаялам пьесасын жазды, олардың көпшілігі классикалық санскрит драмасынан және Шекспирден алынған, атап айтқанда Калидасаның Викраморвасям (1981, 1996), Шакунталам (1982), Бхасаның Мадхьямавяйогам (1979), Карнабрам (1984, 2001), Уру Бхангам (1988), Свапнавасавадаттам және Дотавакям (1996). Ол "Сопанам" театр труппасының негізін қалаушы директоры болды, ол Тривендрумда "Басхабарати: Өнер көрсету, оқыту және зерттеу орталығы" негізін қалауға әкелді. 1983 жылы Санат Сағынтаевқа Санат Сағынтаевтың "Директор" сыйлығы, ал 2002 жылы Санат Сағынтаевқа "Өмір бойына қол жеткізген еңбегі үшін" санат сағынтаевтың ең жоғары сыйлығы - "Санат Сағынтаевтың стипендиясы" берілді. 2007 жылы Үндістан үкіметі тарапынан өнер саласындағы "Падма-Бушан" сыйлығымен марапатталды. 2016 жылы 26 маусымда 88 жасында, ауруханадан оралғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, ол өзінің үйінде қайтыс болды.
Kavalam Narayana Panicker (1 May 1928 – 26 June 2016) was an Indian dramatist, theatre director, and poet. He has written over 26 Malayalam plays, many adapted from classical Sanskrit drama and Shakespeare, notably Kalidasa's Vikramorvasiyam (1981, 1996), Shakuntalam (1982), Bhasa's Madhyamavyayogam (1979), Karnabharam (1984, 2001), Uru Bhangam (1988), Swapnavasavadattam, and Dootavakyam (1996). He was the founder director of theatre troupe, Sopanam, which led to the foundation of Bhashabharati: Centre for Performing Arts, Training and Research, in Trivandrum. He was awarded the Sangeet Natak Akademi Award for Direction in 1983 by Sangeet Natak Akademi, and its highest award for lifetime achievement, the Sangeet Natak Akademi Fellowship in 2002. In 2007, he was awarded the Padma Bhushan in the field of Arts, by the Government of India. He died in his residence on 26 June 2016, aged 88, a few days after returning from the hospital.
Ерте өмір және білім
Ол Кавалам ауылында, Алапуджадағы Куттанадтан шыққан ежелгі отбасында дүниеге келген. Оның әулеті Шалайил, ол Сардар Кавалам Мадхава Паниккердің немере інісі және малаялам ақыны доктор К. Айяппа Паниккердің туысы. Ол Коттайамдағы CMS колледжінде оқыды, оның түлектері арасында К. П. С. Ол Алаппужадағы Санатана Дхарма колледжінен (СД колледж) экономика мамандығы бойынша білім алып, кейін Мадрас заң колледжінен заң бітіруші дәрежесін алды.
Мансап
1955 жылы заңгерлік қызметін бастаған ол алты жыл заңгер болып, кейін өнер мен әдебиетке арналды. 1961 жылы ол Триссурдағы Керала Сангита Надака академиясының хатшысы болып тағайындалды және өзінің базасын Кераланың мәдени астанасы Триссурға ауыстырды. Оның шығармашылығы әрқашан да Кераланың классикалық және халықтық дәстүрлеріне негізделген. 1974 жылы Кавалам өзінің резиденциясын штаттың астанасы Тируваннатпурамға көшірді. Осы кезеңде оның "Аванаван кадамба" пьесасын Г. Аравиндан түсірді. Ол көптеген елдерде, соның ішінде бұрынғы Кеңес Одағында жұмыс істеді. Грекияда ол грек суретшілерімен бірге үнділік Рамаяна мен грек эпосы Илиаданың бірігуі Ілиянаның өндірісінде жұмыс істеді. Ол Кутияттамның ең ұлы маэстросы, аңызға айналған актер Гуру Мани Мадхава Чакяр туралы екі фильм түсірді: Мани Мадхава Чакяр: Жұмыс үстіндегі шебер (1994) және Парвати Вирахам (1993) Кутиаттам түрінде Мани Мадхава Чакяр Равана ретінде. Малаял киносының лиригі ретінде ол "Ульсавапиттенну", "Манджадикуру" (2008), "Вадакаккору Хридайям" (1978) және "Мармарам" (1982) фильмдеріне ән жазған. Соңғы екі фильм үшін ол ең үздік ән сөздері үшін Керала мемлекеттік кино сыйлығын жеңіп алды. 1993 жылы Эрин Б. Ми Нью-Йоркте өзінің "Оттаян" пьесасын режиссерлік етті. Village Voice газетінде былай делінген: "Азияның бай халықтық театр дәстүрінің үндеу қайрат-жігері әр стильді ым-ишара арқылы жарқырайды". Эрин Б. Ми өзінің "Тамырлар театры" кітабының бір тарауын Паниккердің шығармашылығына арнаған. Оның шығармалары да Удаян Ваджпейи редакциялаған К. Н. Паниккар: Раса театры жинағында кездеседі. Оның "Арамба чеккан" пьесасы "Драма заманауи: Үндістан" жинағына енген. Эрин Б. Ми онымен "PAJ" журналына сұхбат жүргізген. Оның шығармалары "Сигулл театр тоқсандық: 1995" журналында "Кавалама Нараяна Паниккардың "Өзгерістің поэтикалық театрында халық философиясын қолдану" атты сұхбатының тақырыбы болып табылады. "Кәпірқосақ театры" тоқсандық 7:58 62. Ол Asianet Communications компаниясының консультанты және Нью-Делидегі Sangeet Natak Akademi академиясының вице-төрайымы болды.
Жеке өмір
Ол үйленген, екі ұлы бар еді. Ол әйелі Сарадаманимен бірге Тируваннатпурамда тұратын және өзінің туған ауылы Каваламда тағы бір үйі болған. Оның екі ұлы болды. 2009 жылы қазан айында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болғанға дейін Каваллам Харикришнан БАШАБХАРАТИ-дің бас байланыс адамы қызметін атқарған. Оның кіші ұлы Каваллам Срикумар Кераланың әншісі. Срикумар үш онжылдықта халық және жеңіл музыка нөмірлерін орындады. Ол бірнеше жылдар бойы малаялам фильмдеріне ән салған.
Шығармалары
Билік ету құқығы (Койма); және Күннің билігі (Суриастана). "Молла кітаптары", 1989 жыл. Кераланың фольклоры. Ұлттық кітап қоры, Үндістан, 1991 жыл. Кәрімқұтты және Жалғызбасты биязы. "Молли-Книгалар" 1991 ж.