Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Нью-Брансуик штатындағы жабық көпір
Covered bridge in New Brunswick, Canada
Тарих
Көпiрден бұрын Сент-Джон өзенiнен өтiп өтуге тек пароммен болатын. Көпірдің жоспарлары мен ерекшеліктері 1898 жылы басталды және көпірді 1901 жылы Хартленд көпір компаниясы салдырды. 1901 жылы 13 мамырда доктор Эсти күпірдің ашылуына дейін көпірден өткен алғашқы адам болды, өйткені ол жедел шақыруды қабылдауға мәжбүр болды. Жұмысшылар оның көпірден өтуі үшін көпірдің үстіне тақтайлар қойды. Ақыры, оны 1901 жылдың 4 шілдесінде 2000 адам алдында судья МакКеован ашты. Ол 1906 жылы 1 мамырда провинциялық үкімет сатып алғанға дейін жол ақысымен қаржыландырылды. Көпір бастапқыда жабық салынбаған. Жол ақысы сол жылдың басында алынып тасталған болатын. 1920 жылы 6 сәуірде көпірдің екі ұзындығы өзен мұздықтарының кесірінен құлады. Көпір 1922 жылы құрылысты жөндеу үшін салынғаннан кейін қайта ашылды, бұл кезде көпір жергілікті қарсылыққа қарамастан жабылып қалды. Ағаш бағаналар бетонға айналдырылды. 1945 жылы көпірдің жаяу жүргіншілерге арналған өткел қосылды. 1966 жылы вандалдар көпірді өртеп жіберуге тырысты. 1970 жылы ауыр жүк көліктеріне көпірден өту тыйым салынды. Көпір 1980 жылы Ұлттық тарихи нысан, ал 1999 жылы провинциялық тарихи нысан деп жарияланды. 1982 жылы көпірдің бір бөлігі құлап, темір арқанынан машина соғылғаннан кейін, көпір қайтадан жөндеуге жабылды. Көпір 1983 жылы 10 ақпанда қайта ашылды. 2006 жылы Хартленд қаласы көпірден алынған ағаштан шағын бір бөлікті Six String Nation жобасына қосқан. Бұл материалдың бір бөлігі қазір Voyageur-дің ішкі жағында, жобаның жүрегінде гитараның нығайту жолақтарының бірі ретінде қызмет етеді. 2007 жылдың қысында орталық арқалық ортаға бөлінгендіктен көпір жабылды. Содан бері ол жөндеу жұмыстары жүргізілгеннен кейін қайта ашылды. 2012 жылдың 4 шілдесінде оның 111 жылдығына орай Google Канаданың бас парақшасында Google Doodle арқылы атап өтілді.
Before the bridge, the only way to cross the Saint John River was by ferry. Plans and specifications of the bridge began in 1898 and the bridge was constructed in 1901 by the Hartland Bridge Company. On May 13, 1901, Dr. Estey was the first person to cross the bridge before its scheduled opening, because he had to respond to an emergency call. Workers placed planks on the bridge so he could drive across the bridge. It was finally inaugurated by Justice McKeowan on July 4, 1901, before a crowd of 2,000 people. It was funded by tolls until it was purchased by the provincial government on May 1, 1906. The bridge was not originally built covered. The tolls had been removed earlier that year. On April 6, 1920, two spans of the bridge collapsed due to river ice. The bridge reopened in 1922 after construction to repair the structure, at which time the bridge was also covered, despite some local opposition. The wooden piers were also converted to concrete. A pedestrian walkway was added to the bridge in 1945. In 1966, vandals attempted to burn the bridge down. In 1970, heavy trucks were barred from crossing the bridge. The bridge was declared a National Historic Site in 1980, and a Provincial Historic Site in 1999. In 1982, the bridge was again closed for repairs after a car struck a steel beam, causing part of the bridge to drop. The bridge was reopened to traffic on February 10, 1983. In 2006, the town of Hartland contributed a small piece of wood from the bridge to the Six String Nation project. Part of this material now serves as one of the reinforcing strips on the interior of Voyageur, the guitar at the heart of the project. In the winter of 2007, the bridge was closed due to the central beam splitting down the middle. It has since been reopened after repairs were carried out. On July 4, 2012, in honour of its 111th anniversary, it was celebrated with a Google Doodle on Google's Canadian homepage.
Аңыздар
Көпірдің көбіне атпен жүретін кезде, жұптар жартылай тоқтап, бір-бірімен құшақтасып, өбесе бастады. Көпірдегі алғашқы үйлену тойы 1992 жылдың қыркүйек айында Торонтодан Шармен Лаффоли мен Дана Хант арасында өтті. Жергілікті тұрғындар үшін көлік жүргізу кезінде бүкіл жол бойына тынысын ұстап тұру сәттілік әкеледі деп санайды.
When the bridge was mostly used by horse and wagon, couples would stop half way across to share a kiss. The first wedding on the bridge was celebrated in September 1992 between Charmaine Laffoley and Dana Hunt from Toronto. It is thought by some locals to be good luck to hold one's breath the entire way across while driving.
Орналасқан жері
Көпір Канаданың оңтүстік-шығысында, Нью-Брансуиктің батыс бөлігінде, шығысында Хартленд муниципалитеті мен Нью-Брансуиктің Карлтон округіне қарасты Сомервиллдің жергілікті қызмет ауданы арасында орналасқан. Батысқа оңтүстік-батысқа шығысқа қарай бағдарланған, ол Нью-Брансуиктің 103-ші және 105-ші бағыттарын жалғастыратын шағын жолмен қолданылады, ол Сент-Джон өзенін Орта Бекагимек аралының оңтүстігінде өтеді. 1960 жылы Хью Джон Флеминг көпірінің құрылысынан кейін, Нью-Брансуик 130 жолы солтүстікке қарай бір шақырым (1000 ярд) жерде орналасқан, Хартленд көпірі қазір тек жергілікті және туристік көліктер үшін қолданылады.
The bridge is situated in Southeastern Canada, in the western part of New Brunswick, between the municipality of Hartland to the east and the local service district of Somerville, in Carleton County, New Brunswick. Oriented west southwest to east northeast, it is used by a small route connecting New Brunswick routes 103 and 105 that crosses the Saint John River just south of the island of Middle Becaguimec. Since the construction of the Hugh John Flemming Bridge in 1960 used by New Brunswick Route 130 one kilometre (1000 yards) to the north, the Hartland bridge is now used exclusively for local and tourist traffic.
Өлшемі
Хартленд көпірінің ұзындығы - 5 км, бұл оны әлемдегі ең ұзын жабық көпір етеді. Бұл сондай-ақ Канадада салынған ең ұзын жабық көпір, екінші ұзын көпір Квебектегі Батискан өзенінде, 1844 және 1870 жылдар аралығында пайдаланылған. Екінші жағынан, әлемнің басқа жерлерінде бұрын-соңды бірнеше басқа, ұзын, жабық көпірлер болған, атап айтқанда, Колумбия-Райтсвилл көпірі Пенсильванияда, 1814 жылы салынған және ұзындығы бойынша, Сускехана өзенінен өтіп, 1863 жылы оның жойылуына дейін Америка Азамат соғысы кезінде. Хартленд көпірінің тек бір жолағы бар және тек 10 тоннадан төмен салмағы бар және биіктігі 10 тоннадан төмен көлік құралдарына ғана жол беріледі. Көпірдің оңтүстік жағында жаяу жүргіншілерге кіруге мүмкіндік беретін шағын галерея орнатылған.
The Hartland Bridge has a length of , which makes it the longest covered bridge in the world. It is also the longest covered bridge ever constructed in Canada, the second longest being a long bridge on the Batiscan river in Quebec, in use between 1844 and 1870. On the other hand, several other, longer, covered bridges have existed in the past elsewhere in the world, notably the Columbia–Wrightsville Bridge in Pennsylvania, constructed in 1814 and measuring in length, crossing the Susquehanna River until its destruction in 1863 during the American Civil War. The Hartland Bridge has only one lane and only permits passage to vehicles having a mass lower than 10 tonnes and a height lower than A small gallery, also covered and permitting access to pedestrians, is attached on the South side of the bridge.