Кіріспе

Американдық әнші-күйші Дэйв Померой (англ. Dave Pomeroy; 1956 жылы 26 сәуірде туған) - американдық музыкант, Нешвиллдің вокалисі, әнші-күйші және продюсері (Earwave Productions), бірақ бассист ретінде танымал. Ол студияда да, концертте де көптеген әлемге әйгілі әртістердің электро және акустикалық бас бас аспаптарында ойнады. Соло әртісі және продюсер ретінде ол өзінің жеке лейблі Earwave Music арқылы 12 альбом және 2 DVD шығарды. Ол Bass Player журналына және басқа да музыкалық басылымдарға көптеген мақалалар мен бағаналар жазды және музыка бизнесі туралы бірқатар кітаптарға жазушы ретінде үлес қосты. 2008 жылдың желтоқсанында Померой Американдық музыканттар федерациясының (AFM) 257 жергілікті AFM-і, Нэшвилл музыканттар қауымдастығының президенті болып сайланды. 2010 жылдың маусымында ол AFM халықаралық атқарушы кеңесінің мүшесі болып сайланды және 2013, 2016 және 2019 жылдары қайта сайланды. Померой 2011, 2014, 2017 және 2020 жылдары жергілікті 257 президенті ретінде тағы төрт 3 жылдық мерзімге оппозициясыз қайта сайланды.

Өмірбаян

Померой Италияда американдық солдаттың ұлы болып дүниеге келді және балалық шағы мен жастығын әртүрлі жерлерде өткізді. Ол 1960-шы жылдардың басында Англияда төрт жыл болғандығын музыкалық ықпал ретінде бағалайды және 70-ші жылдардың ортасында елге оралды, ол Лондонға көшіп, көптеген жергілікті топтарда ойнады. 1977 жылы Померой Нэшвиллге қоныс аударды. Ол бірнеше апта ішінде рокабилли музыканты Слиппи Лэбифпен жұмысқа қабылданды және онымен бір жыл бойы гастрольге шықты. 1980 жылы ол Дон Уильямстың гастрольдік тобына қосылды және 1994 жылға дейін онымен бірге болды, содан кейін ол студиялық жұмысқа, жазуға және Нэшвиллде продюсерлікке көңіл бөлу үшін гастрольдерді тоқтатты. Ол 1989 жылы өзінің жеке лейблін құрды Earwave Music және 12 CD және 2 DVD шығарды, олар www. Дейв Померой. com. Ол Уильямстың тобына 2010 жылдың қыркүйек / қазан айларында оралған кезде оралды және 2014 жылдың аяғына дейін Уильямспен ара-тұра толысқан. Сессиялық музыкант ретінде Померой Уильямс пен ЛаБифтың ғана емес, сондай-ақ Триша Йервуд, Эммилу Харрис, Гай Кларк, Питер Фрэмптон, Дуэн Эдди, Нейл Даймонд, Билли Рэй Сайрус, Том Пакстон, Джордж Джонс, Билли Джо Шевер, Шелби Линн, Джон Рэндалл, Бренда Ли, Гретчен Петерс, Алан Джексон, Бет Нильсен Чепман, Эрл Скругс, Рэнди Скругс, Эллисон Мурер, Стив Вэринер, Asleep at the Wheel, Матрака Берг, Кэти Матеа, Ларри Кнехтл, Кит Уитли, Джесси Винчестер және Элисон Краус сияқты әртүрлі суретшілермен бірге жұмыс істеді. Ол "Nashville Acoustic Sessions" CD жобасының көрнекті әртісі, Рауль Мало, Роб Айкс және Пэт Флиннмен бірге, CMH Records 2004 жылы шығарды. Дон Уильямспен ұзақ уақыт жұмыс істегеннен басқа, Померой Стив Уинвуд, Уилли Нельсон, Гарт Брукс, Джон Хиатт, Рикки Скаггс, Адриан Белев, Питер Фрамптон, Ли Энн Вомак, Пэтти Ловлесс, Ривз Габриэлс, Дуэн Эдди және тағы басқалар сияқты әртістермен концертте өнер көрсетті. Померойдың Earwave Music лейблі оның жеке орындаушы, топ жетекшісі және продюсер ретінде түрлі жобаларының 12 альбомын және 2 DVD-ін шығарды. 1990 жылдары ол "All Bass Orchestra" атты оркестр құрды, онда 12-22 бассист бар. "The Day The Bass Players Took Over The World" концерттік видеосы (алғашқыда 1996 жылы VHS-те Earwave-те шығарылды және 2014 жылы бонус материалымен DVD-де қайта шығарылды) арнайы қонақтар Виктор Вутен, Стив Бейли, Отейл Бурбридж және Билл Диккенс. Бұл бірегей көп басшылы концерт жобасы Померойдың "барлық бас музыкасы" тұжырымдамасына назар аударды, ол оның үш бас және вокалдық соло жобаларында "Basses Loaded" (1997), "Tomorrow Never Knows" (2003) және "Angel in the Ashes" (2017) көрініс тапты. Ол Bass Player журналына 50-ден астам мақала жазды және музыка туралы көптеген кітаптарға, соның ішінде Джим Роберттің "Американдық бас" кітабының алғы бетін жазуға үлес қосты. Оның соңғы жобалары арасында "Three Ring Circle" - "аккустикалық джем-бенд powergrass трио" Роб Айкс және Энди Лефтвичпен және "The Taproom Tapes" - 14 Нэшвилл музыкантының, соның ішінде Джефф Коффин, Пэт Бергесон, Джонни Нил және басқалардың қатысуымен ұжымдық импровизацияның тірі жазбасы. Three Ring Circle-дің Brothership атты екінші CD-сі 2011 жылдың сәуірінде ResoRevolution Records арқылы шығарылды. Ол 2012 жылы шыққан Sweethearts of the Rodeo тобының он жылдан астам уақыттан бері жаңа материалдан тұратын алғашқы альбомы Restless-ті шығарды. Оның үшінші жеке альбомы, Angel in the Ashes, 2017 жылы жарық көрді. Померой Нешвилл қоғамдастығында белсенді болды, соңғы 22 жылда жыл сайынғы "Нешвилл шексіз Рождество" концерттерімен Нешвиллдің қонақ үйінде бөлме бағдарламасына 495 000 доллардан астам қаражат жинады. Жылдар өте келе, Померой жұмыс істейтін музыканттардың қорғаушысы ретінде музыканттар одағына көбірек араласты. 2008 жылдың желтоқсанында ол ұзақ уақыт президенті Харольд Брэдлидің орнын басып, Американдық музыканттар федерациясының Нашвиллдегі 257 жергілікті президенті болып сайланды. 2010 жылдың маусым айында ол сондай-ақ үш жылдық мерзімге AFM Халықаралық атқарушы кеңесінің мүшесі болып сайланды және 2013 және 2016 жылдары қайта сайланды. 2011 жылдың қарашасында Померой 257-ші жергілікті округтің президенті ретінде екінші үш жылдық мерзімге қарсылықсыз қайта сайланды, 2014, 2017 және 2020 жылдары. Ол 2014 жылдың желтоқсанында аяқталған музыкалық аспаптар бойынша авиакомпаниялардың саясатын реформалау үшін күш-жігердің алдыңғы қатарында болған. AFM жауапкершілігінен басқа, Померой әр түрлі музыкалық орындарда жаздырып, жазып, өнер көрсетуді жалғастырады, оның соңғы шығарылымы - Регина МакКраримен бірге жазылған және орындалған "World Peace" синглі.