Теңіз шаяндары: құрылысы, тіршілік әрекеті және экологиясы
Barnacle
Шашалылар (Cirripedia) – теңіз шаяндарының бір тобы. Олардың қоректенуі, өмірлік циклы және ерекше ұрпақ беру жолдары туралы ақпарат. Теңіз биоалуанттары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұрақтанған теңіз шаянкөздерінің инфраклассы
Infraclass of sessile marine crustaceans
Барнаклдар – Бунақты денелілер (Crustacea) тармағының Cirripedia кіші класына жататын бунақты денелілер. Ризоцефал барнаклдары гермафродиттер деп есептелген, бірақ олардың еркектері ұрғашылардың денесіне еніп, сперма өндіретін жасушалар деңгейіне дейін деградацияланады.
Barnacles are arthropods of the subclass Cirripedia in the subphylum Crustacea. Rhizocephalan barnacles had been considered hermaphroditic, but their males inject themselves into females' bodies, degrading to little more than sperm producing cells.
Сүзгімен қоректендіру
Көптеген балықшалар сүзгі арқылы қоректенеді. Олар қабықшаларының ішінен циррилерін суға қайта-қайта созады. Бұл түкті мүшелер планктон мен шөгінділерді қабықшаға тартып, жеу үшін ырғақты қозғалыс жасайды.
Most barnacles are filter feeders. From within their shell, they repeatedly reach into the water column with their cirri. These feathery appendages beat rhythmically to draw plankton and detritus into the shell for consumption.
Түрге тән аймақтар
Олар судың тереңдігінен табылды, олардың қатты қабықтары зоологтар тарапынан жыртқыштардан қорғану үшін пайда болған бейімделу ретінде қарастырылады. Сабақты балықтардың бір тобы ағып жүретін өмір салтына бейімделген, су бетіне жақын қамып жүреді. Олар ағаш сынықтары сияқты кез келген жүзетін нысандарды мекендейді және кейбір сабақсыз балықтар сияқты теңіз жануарларына жабысады. Осы өмір салтына ең көп бейімделген түрі - Dosima fascicularis, ол газға толы цемент шығарып, оның су бетінде қалуына мүмкіндік береді.
Although they have been found at water depths to , Their hard shells are assumed by zoologists to have evolved as an anti predator adaptation. One group of stalked barnacles has adapted to a rafting lifestyle, drifting around close to the water's surface. They colonize every floating object, such as driftwood, and like some non stalked barnacles attach themselves to marine animals. The species most specialized for this lifestyle is Dosima fascicularis, which secretes a gas filled cement that makes it float at the surface.
Паразиттік
Сакулина карчини (көрсетілген) Liocarcinus holsatus шабағын паразиттік жолмен басып алады. Осы кластың басқа өкілдері мүлдем басқаша өмір сүреді. Сакулина туысын қоса, Rhizocephala жоғары тобына жататын балықшалар, басқа бунақты жануарларды, соның ішінде шабақтарды паразиттік жолмен бесіздендіреді. Бұл паразиттік балықшалардың анатомиясы бос тіршілік ететін туыстарына қарағанда айтарлықтай төмендеген. Оларда қоршау немесе аяқтар жоқ, тек сегменттелмеген қап тәрізді денелері бар. Олар тірі жасушалардың жіп тәрізді тамырлары арқылы иесінің денесіне бекіну орындарынан қоректенеді.
thumb|Sacculina carcini (highlighted) parasitising the crab Liocarcinus holsatus. Other members of the class have an entirely different mode of life. Barnacles of the superorder Rhizocephala, including the genus Sacculina, are parasitic castrators of other arthropods, including crabs. The anatomy of these parasitic barnacles is greatly reduced compared to their free living relatives. They have no carapace or limbs, having only unsegmented sac like bodies. They feed by extending thread like rhizomes of living cells into their hosts' bodies from their points of attachment.
Жыртқыш және паразиттер
Балықтардың ең көп кездесетін жыртқыштары - бұл ұлулар. Олар әктелген экзоскелеттің қабығын бұзып, ішіндегі жануарды жей алады. Барнакулалардың дернәсілдерін Mytilus edulis және Styela gibbsi сияқты сүзіліп қоректенетін теңіз түбіндегі жыртқыштар жейді. Тағы бір жыртқыш - Pisaster ochraceus теңіз жұлдызының түрі. Iblomorpha тобына жататын Chaetolepas calcitergum тұяқты балықшасының қатты минералданған қабығы жоқ, бірақ құрамында улы бромның жоғары концентрациясы бар; бұл жыртқыштарды қорқытуға мүмкіндік береді. Ойстриннің дернәсілдеріне зиян келтіретін, турбеллариялық Stylochus жалпақ құрты балықшаларда табылған.
Among the most common predators of barnacles are whelks. They are able to grind through the calcareous exoskeleton and eat the animal inside. Barnacle larvae are consumed by filter feeding benthic predators including the mussel Mytilus edulis and the ascidian Styela gibbsi. Another predator is the starfish species Pisaster ochraceus. A stalked barnacle in the Iblomorpha, Chaetolepas calcitergum, lacks a heavily mineralised shell, but contains a high concentration of toxic bromine; this may serve to deter predators. The turbellarian flatworm Stylochus, a serious predator of oyster spat, has been found in barnacles.
Қалдық деректері
Ең көне анықталған қазбалы балықша – шамамен 330-320 миллион жыл бұрынғы орта карбон кезеңінен табылған Praelepas. Олар балықшалардың айқын морфологиялық ерекшеліктерін көрсетпейді, бірақ Англияның силурлық Coalbrookdale формациясынан табылған Rhamphoverritor балықшалардың алғашқы түрі болуы мүмкін. Балықшалар алғаш рет кейінгі бор дәуірінде кеңінен таралып, түрленді. Балықшалар неоген кезеңінде басталған және қазірге дейін жалғасып келе жатқан екінші, әлдеқайда ірі таралуға ұшырады.
The oldest definitive fossil barnacle is Praelepas from the mid Carboniferous, around 330 320 million years ago. do not show clear barnacle morphological traits, though Rhamphoverritor from the Silurian Coalbrookdale Formation of England may represent a stem group barnacle. Barnacles first radiated and became diverse during the Late Cretaceous. Barnacles underwent a second, much larger radiation beginning during the Neogene and still continuing. >
Биологиялық ластану
Барнаклдар экономикалық тұрғыдан маңызды, себебі олар көбінесе адам жасаған құрылымдарға жабысады. Атап айтқанда, кемелерде олар биожұқпалы организмдер ретінде жіктеледі. Кемелерді жабатын барнаклдардың саны мен мөлшері гидродинамикалық кедергі тудырып, олардың тиімділігін төмендетуі мүмкін.
Barnacles are of economic consequence, as they often attach themselves to man made structures. Particularly in the case of ships, they are classified as fouling organisms. The number and size of barnacles that cover ships can impair their efficiency by causing hydrodynamic drag.