Кіріспе
Нансемондтар - Вирджиниядағы Джеймс өзенінің 20 мильлік сағасы Нансемонд өзенінің жергілікті халқы. Нансемонд халқы Нансемонд өзенінің екі жағындағы елді мекендерде өмір сүрді, онда олар балық аулады ("Нансемонд" деген ат алгонкиан тілінде "балық аулау нүктесі" дегенді білдіреді), устрица жинады, аңшылық жасады және құнарлы топырақта егін егісті. Бүгінде Нансемонд халқы федералды түрде танылған Нансемонд үнді ұлтына жатады. Колониялық және кейінгі кезеңдерде өздерінің жерлерінен біртіндеп қуып шығарылған Нансемондтар өз мәдениетін сақтап қалу үшін күресті. Олар 20-ғасырдың аяғында қайта ұйымдастырылды және 1985 жылы Вирджиниядан мемлекеттік тануды алды. Олар 2018 жылы Конгресс заң жобасын қабылдағаннан кейін федералды тануды алды. Көптеген тайпа мүшелері әлі күнге дейін Саффолк, Чесапик және қоршаған қалаларда ата-бабаларының бұрынғы жерлерінде тұрады.
The Nansemond are the Indigenous people of the Nansemond River, a 20 mile long tributary of the James River in Virginia. Nansemond people lived in settlements on both sides of the Nansemond River where they fished (with the name "Nansemond" meaning "fishing point" in Algonquian), harvested oysters, hunted, and farmed in fertile soil. Today, Nansemond people belong to the federally recognized Nansemond Indian Nation. Gradually pushed off their lands in the colonial and following periods, the Nansemond struggled to maintain their culture. They reorganized in the late 20th century and gained state recognition from Virginia in 1985. They gained federal recognition in 2018 after Congress passed a bill. Many members of the tribe still live on former ancestral lands in Suffolk, Chesapeake, and surrounding cities.
Тіл
Нансемонд тілі альгонкиан тіліне ұқсайды деп есептеледі, ол Атлантика жағалауындағы басқа да тайпаларға ұқсас. Бірақ тек алты сөз ғана сақталған, бұл оның кім екенін анықтауға жеткіліксіз. 1901 жылы жазылған алты сөздің есінде бүлінген болуы мүмкін: nĭkătwĭn (бір), näkătwĭn (екі), nikwásăti (үш), toisíaw (төрт), mishä́naw (бес) және marímo (ит).
Тарих
Нансемондтар 30 тайпадан тұратын Поухатанның басты қолбасшылығының мүшелері болды, олардың саны Вирджинияға айналған жағалау аймағында 20 000-нан астам адамнан тұратын деп есептейді. Олар Поухатан деп аталатын ең басты басшыға адалдық танытты. Олар Нансемонд өзенінің бойында, Чаккатук деп аталатын жерде өмір сүрген. 1607 жылы Джеймстаундағы қоныс аударушылар Нансемонд өзенінің балық балықтарымен бірге өзенді зерттеуді бастады. Түпкүллі индейлердің шабуылдарынан кейін шиеленіскен отаршылар мен Нансемондтар арасындағы қарым-қатынас 1609 жылы Джеймстаун отаршылдарының бір тобы тамақ үшін рачеттер мен мысты саудаға жіберу үшін үндістерге жіберілгенде бұдан әрі нашарлады. Колонисттер ешқашан қайтып келмеді. Іздеу тобы құрылды және кейбір үндістерді кездестіріп, оларға топ құрбандыққа шалынды, олардың миы кесіліп, бас сүйектері мүк қабықшаларымен сыпырылды. Жауыздыққа кек алу үшін отарластар бас әміршінің тұратын жері - Дамплинг аралына барып, тайпаның ғибадатханалары мен қасиетті заттары сақталған жерге көшіп барды. Шабуылдаушылар рубасылардың қабірлері мен ғибадатханаларын қиратты. Үйлер мен діни орындар қымбат заттарды, мысалы, әдет бойынша басшылардың мәйіттерімен бірге жерленген інжу-маржан және мыс әшекейлерді іздестірілді. Олардың сегіз баласы болды (Елизавета, Джон, Джордан, Кезия, Натаниел, Ричард, Самуил және Уильям). Христиандыққа айналғанмен, Елизавета балаларды Нансемонд мәдениетінде тәрбиелеген. Бұл тайпада аналық туыстық жүйе болған, онда балалар анасының кланы мен халқына туған деп саналған. Кейбір Нансемондтар осы некеден шыққан деп санайды. XVII ғасырда отарлаушы отаршылар әсерінен Нансемонд тайпасы ақырында бөлініп кетті. Мәсіхші болғандар еуропалық өмір салтын қабылдап, Нансемонд өзенінің бойында шаруа болып жүрді. Басқа Нансемонд, "Почик" деп аталатын, 1644 жылы Жаңа Англия отарлаушыларымен сәтсіз соғысқа түсті, ал қақтығыстан аман қалғандар оңтүстік-батысқа қарай Ноттавей өзеніне қашты, онда оларға Бурджестер палатасы резервация тағайындады. 1744 жылы олар резервацияны пайдалануды тоқтатып, жақын маңдағы басқа резервацияда Ноттавей үндістеріне [ескертпе: бұл ирокездік тілдің тайпасы] қоныстанды. Нансемонд 1792 жылы өздерінің резервациясын сатып, "азамат" үндістер ретінде танылды. 2010 жылдың қарашасында Саффолк қалалық кеңесі бұл жерді Нансемондқа қайтаруға келісті. 2011 жылдың маусым айында барлық нәрсе тоқтады, себебі тайпаның даму келісімінің ұсынысымен байланысты. 2013 жылдың тамызында Саффолк қаласы Нансемондтың ата-бабаларының жерлерін тайпаға қайтарып берді. Сол жылдың қараша айында Нансемонд тайпасының мүшелері Маттанок қаласындағы тарихи жерге жиналып, жерді жарылқады. Бұл жерді тайпа Маттанок елді мекенін қайта құру үшін пайдаланады, сонымен қатар қоғамдық орталық, мұражай, басқа да нысандар арасында "поу-воу" алаңы. Олар мұраларын көрсету арқылы туристерді тартуды жоспарлап отыр. "Азаматтар тайпасы" ретінде олар 1984 жылы мемлекеттік танылуды және 2018 жылы федералды танылуды алды. Қазіргі басшы - Кит Андерсон. Бұл жерсіз тайпалардың әрқайсысы 20 ғасырдың аяғынан бастап Ішкі істер департаментіне қарасты Үнді істер бюросының тұрақты процесі арқылы федералды тануға өтініш берген. Олар өз тайпаларының колония мен мемлекетпен қарым-қатынас жасаған кезеңнен бастап мәдени және саяси сабақтастықты көрсетуде қиындықтарға тап болды. Бұл, ішінара, Вирджинияның құл қоғамы болғандықтан, еуропалық американдықтардың нәсілдік кемсітуіне байланысты болды. Нансемондтар мен басқа да тайпалық халықтар ақсүйектермен немесе африкалық американдықтармен некелескенде, еуропалық американдықтар оларды енді "индіандықтар" емес деп санайды. Бірақ анасы Нансемонд болса, ол балаларды дәстүр бойынша тәрбиеледі. 20-ғасырдың басында Вирджинияда "бір тамшы ережесінің" екілік жүйесін орнату туралы заң қабылданды, онда әр адам ақ немесе түсті болып жіктелуі керек (соңғысы басқа ата-бабаларына немесе мәдени контекстке қарамастан, белгілі африкалық ата-бабалары бар кез-келген адамды қамтыды). Әкімдер өздерін үндіс деп атаған отбасыларды танудан бас тартты және оларды қара нәсілділер деп жіктеді, бұл деректердің сабақтастығын бұзды. Ал католиктер діни қауымдарында суға шомылдыру рәсімінен, некеге тұру рәсімінен және жерлеу рәсімінен өту үшін индейлер ретінде тіркелуді жалғастырды. Бұл тайпалардың федералды тануға қол жеткізуінің қолдаушылары 2003 жылы "Федералды тану туралы заңның...
Affected by encroaching colonists throughout the 17th century, the Nansemond tribe eventually split apart. Those who had become Christians adopted European manners of living and stayed along the Nansemond River as farmers. The other Nansemond, known as the "Pochick," engaged in an unsuccessful war with New England colonists in 1644, and the survivors of the conflict fled southwest to the Nottoway River, where they were assigned a reservation by the House of Burgesses. By 1744 they had ceased using the reservation and gone to live with the Nottoway Indians [note: this was an Iroquoian language tribe] on another reservation nearby The Nansemond sold their reservation in 1792 and were known as "citizen" Indians. In November 2010, the Suffolk City Council agreed to transfer this land back to the Nansemond. In June 2011, everything stalled because of concerns that the tribe had with the proposed development agreement. In August 2013, the City of Suffolk transferred Nansemond ancestral lands back to the tribe. That November, members of the Nansemond Tribe gathered at the historic site of Mattanock Town and blessed the land. The tribe will use this site to reconstruct the settlement of Mattanock, as well as a community center, museum, pow wow ground, among other facilities. They plan to attract tourists by demonstrating their heritage. As a "citizen tribe", they gained state recognition in 1984 and federal recognition in 2018. The current chief is Keith Anderson. These landless tribes had each applied for federal recognition since the late 20th century through the regular process of the Bureau of Indian Affairs, in the Department of Interior. They had difficulty showing cultural and political continuity since the period of their tribes' dealings with the colony and state. In part this was due to racial discrimination by the European Americans, magnified by Virginia's having been a slave society. As the Nansemond and other tribal peoples intermarried with whites or African Americans, European Americans assumed they were no longer "Indian". But if the mother was Nansemond, she usually raised her children in their tradition. During the early 20th century, Virginia passed a law establishing a binary system of the "one drop rule", requiring each individual to be classified as white or colored (the latter covered anyone with any known African ancestry, regardless of other ancestry or cultural context). Administrators refused to acknowledge families who claimed to be Indian and generally classified them as black, destroying the continuity of records. By contrast, tribal members who were Catholic continued to be registered by churches as Indian for baptisms, marriages, and funerals. Supporters of these tribes gaining federal recognition proposed a bill in 2003, the "Thomasina E. Jordan Indian Tribes of Virginia Federal Recognition Act". In 2009 supporters again proposed this bill and by June 2009, the bill passed the House Committee on Natural Resources and the US House of Representatives. A companion bill was sent to the Senate the date after the bill was voted on in the House. That bill was sent to the Senate's Committee on Indian Affairs. On October 22, 2009, the Senate committee approved the bill, and on December 23 was placed on the Senate's Legislative calendar. The bill had a hold placed for "jurisdictional concerns" by Senator Tom Coburn (R OK), who urged they apply for recognition through the BIA. But as noted above, the Virginia tribes have lost valuable documentation because of the state's passage of the Racial Integrity Act of 1924, requiring classification of all residents as white or black (colored). As implemented by Walter Plecker, the first registrar (1912–1946) of the newly created Virginia Bureau of Vital Statistics, records of many Virginia born tribal members were changed from Indian to "colored" because he decided some families were mixed race and was imposing the one drop rule. After more delays, the bill was finally passed in January 2018, and six tribes in Virginia gained federal recognition.