Питер Кушинг: Өмір және мансабы

Кіріспе

Ағылшын актері (1913–1994)

Питер Уилтон Кушинг (26 мамыр 1913 – 11 тамыз 1994) – ағылшын актері. Оның актерлік карьерасы алты онжылдыққа созылды және 100-ден астам фильмде, сондай-ақ көптеген теледидар, сахна және радио рольдерінде ойнады. Ол 1950-1970 жылдардағы Hammer Productions қорқыныш фильмдеріндегі рөлдерімен және «Жұлдызды соғыстар» (1977) фильміндегі Гранд Мофф Таркин рөлімен танылды. Кенлиде, Суррейде туған Кушинг 1935 жылы сахнада дебют жасады және Голливудқа кино карьерасын бастамас бұрын үш жыл репертуарлық театрда жұмыс істеді. «Темір маскадағы адам» (1939) фильмінде кинодағы алғашқы рөлін ойнағаннан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Кушинг Англияға оралды және американдық фильмдерде шағын жетістіктерге қол жеткізді. Лоренс Оливьедің «Гамлет» (1948) фильміндегі Острик рөлі сияқты бірнеше рөлдерді орындағанына қарамастан, ол осы кезеңде жұмыс табуда қиындықтарға тап болды. Тікелей эфирдегі телеспектакльдерде жұмыс істей бастағаннан кейін оның мансабы жанданды және ол британдық теледидардағы ең танымал актерлердің біріне айналды. Джордж Оруэллдің «1984» романының BBC адаптациясындағы Уинстон Смит рөлі үшін ол ерекше мақтауға ие болды. Кушинг Хэммер студиясының жиырма екі қорқыныш фильміндегі рөлдерімен бүкіл әлемге танылды, әсіресе олардың жеті Франкенштейн фильмінің алтысында Барон Франкенштейн және бес Дракула фильміндегі Доктор Ван Хельсинг рөлдері үшін. Кушинг актер Кристофер Лимен жиі бірге ойнады, ол оның ең жақын достарының бірі болды, және кейде американдық қорқыныш жұлдызы Винсент Прайспен де бірге түсті. Кушинг «Адамқай қарлы адам» (1957), «Мумия» және «Баскервильдің иті» (екеуі де 1959) сияқты бірнеше басқа Хэммер фильмдерінде де ойнады, соңғысы ол детектив Шерлок Холмс рөлін сомдаған көптеген оқиғалардың біріншісі болды. Кушинг түрлі рөлдерде ойнауын жалғастырды, бірақ көбінесе оны қорқыныш фильмдерінің актері ретінде таныды. Ол «Доктор Ху және Далектер» (1965) және «Далектердің Жерге 2150 жылы шабуылы» (1966) фильмдерінде Доктор Ху рөлін ойнады және «Жұлдызды соғыстар» фильміндегі рөлі арқылы одан да танымал болды. Кушинг 1990-шы жылдардың басында және ортасында актерлік өнерін жалғастырды және екі автобиография жазды.

Peter Wilton Cushing (26 May 1913 – 11 August 1994) was an English actor. His acting career spanned over six decades and included appearances in more than 100 films, as well as many television, stage and radio roles. He achieved recognition for his leading performances in the Hammer Productions horror films from the 1950s to 1970s, and as Grand Moff Tarkin in Star Wars (1977). Born in Kenley, Surrey, Cushing made his stage debut in 1935 and spent three years at a repertory theatre before moving to Hollywood to pursue a film career. After making his motion picture debut in the film The Man in the Iron Mask (1939), Cushing began to find modest success in American films before returning to England at the outbreak of the Second World War. Despite performing in a string of roles, including one as Osric in Laurence Olivier's film adaptation of Hamlet (1948), Cushing struggled to find work during this period. His career was revitalised once he started to work in live television plays and he soon became one of the most recognisable faces in British television. He earned particular acclaim for his lead performance as Winston Smith in a BBC adaptation of George Orwell's Nineteen Eighty Four (1954). Cushing gained worldwide fame for his appearances in twenty two horror films from the Hammer studio, particularly for his role as Baron Frankenstein in six of their seven Frankenstein films and Doctor Van Helsing in five Dracula films. Cushing often appeared alongside actor Christopher Lee, who became one of his closest friends, and occasionally with the American horror star Vincent Price. Cushing appeared in several other Hammer films, including The Abominable Snowman (1957), The Mummy and The Hound of the Baskervilles (both 1959), the last of which marked the first of the several occasions he portrayed the detective Sherlock Holmes. Cushing continued to perform in a variety of roles, although he was often typecast as a horror film actor. He played Dr. Who in Dr. Who and the Daleks (1965) and Daleks' Invasion Earth 2150 A. D. (1966) and became even better known through his part in the original Star Wars film. Cushing continued acting into the early to mid 1990s and wrote two autobiographies.

Ерте өмір

Питер Уилтон Кушинг 1913 жылғы 26 мамырда Англияның Суррей графтығындағы Кенлиде Джордж Эдвард Кушингтің (1881–1956) және Нелли Мари (құрметті аты – Кинг) Кушингтің (1882–1961) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, сандық жоспарлаушы, Питердің айтуынша, оны жақсы білмейтін, жайлы, үнсіз адам болған. Оның анасы кілем саудагерінің қызы болғандықтан, күйеуінен әлсіз саналған. Кушингтің отбасында бірнеше сахналық актерлер болды, оның ішінде оның әкесінің әкесі Генри Уильям Кушинг (Генри Ирвингпен гастрольде болған), оның әкесінің әпкесі Мод Кушинг (әкесінің сіңлісі) және оның әкесінің туысы Уилтон Эрриот, оның атымен Питер Кушинг өзінің орта атын алды. Жастығында бір Рождествода Кушинг «Питер Пэн» қойылымын көрді, ол актерлік өнерге шабыттандырып, қызығушылық тудырды. Кушинг ерте жасынан киініп, ойнауды ұнатқан, кейіннен ол әрқашан актер болғысы келгенін, «әлдеқим, алдымен білмей» деп айтқан. Комикстер мен ойыншықтарды жинаған Кушинг отбасы мүшелері үшін қолғап қуыршақтары мен ойыншықтарымен қуыршақ қойылымдарын ұйымдастырып ақша тапқан. Ол алғашқы білімін Оңтүстік Лондондағы Дуличте алды, содан кейін Брайтон мен Уортинг арасындағы Суссекс жағалауындағы Shoreham by Sea қаласындағы Shoreham Grammar School мектебінде оқыды. Интернатта бір семестр ғана оқып, үйіне оралды. Ол Пурли округінің грамматикалық мектебінде оқыды, онда жүзіп, крикет және регби ойнады. Пурли округінің грамматикалық мектебінің физика пәнінің мұғалімі Д.Дж.Дэвис, мектептің барлық пьесаларын қойған, оның актерлік әлеуетін танып, оны театрға қатысуға шақырды, тіпті Кушингке сахналық топтарды салуға мүмкіндік берді. Ол жасөспірім шағында мектептегі барлық қойылымдарда, соның ішінде 1929 жылы Ричард Бринсли Шериданның «Ривалдар» комедиясының сахналануында сэр Энтони Абсолют рөлін ойнады. Кушинг мектептен кейін актерлік кәсіпке түсуді қалаған, бірақ оның әкесі бірнеше отбасы мүшелерінің театрлық тәжірибесіне қарамастан, бұл идеяға қарсы болды. Оның орнына, Кушингтің өнерге және суретке қызығушылығын пайдаланып, ол 1933 жылдың жазында ұлына Коулсдон және Пурли қалалық округтік кеңесінің сурет бөлімінде суретшінің көмекшісі болып жұмыс тапты. Джордж Келлидің «Шамыл тасушылар» және Бренда Гирвин мен Моника Козенстің «Қызыл шамыл» пьесалары. Кушинг көбінесе жұмыста, үйдің шатырында, қару-жарақ карталарын реттеп отыр деген сылтаумен, өз рөлін жаттықты. Ол өнерге бағытталған «The Stage» газетінде тапқан рөлдерге үнемі сынақтарға және ашылуларға өтініш білдірді, бірақ театр тәжірибесінің болмауына байланысты бірнеше рет қабылданбады. Оның алғашқы сынағы актер Аллан Айнсворттың алдында болды, ол Кушингтің сөйлеу әдісінен соншалықты көңілі қалды, ол оны түбегейлі қабылдамады және ол сөздік қорын жақсартқанша қайтып келмеуін талап етті. Кушинг стипендия алуға тырысты, мектепке жиырма бір хат жазды. 1936 жылдың жазының соңында Кушинг Саутгемптон Реп репертуарлық театр компаниясында жұмыс істеді. Саутгемптонда ол 18 жасар актриса Дорин Лоуренспен танысты және олар үйленуге келісті. Лоуренс оның жиі жылауын және кездесулерге ата-анасын әкелуін айтып, келісімді бұзды. Көп ұзамай ол Америкада кинода жұмыс істеуді армандай бастады. 1939 жылы әкесі оған Голливудқа бір жолғы билет сатып алды, онда ол 50 фунт стерлингпен көшіп барды. Кушинг Луи Хейвард ойнаған екі кейіпкерді де бейнелейтін сахналарға жұмысқа алынды. Кушинг бір сахнада Хейвардқа қарсы бір рөлді ойнады, содан кейін екінші сахнада қарама-қарсы рөлді ойнады, ақыр соңында сахналар екі экранды процесте біріктірілді, Хейвард екі рөлде де көрінді, ал Кушингтің жұмысы фильмнен мүлдем алынып тасталды. Кішкентай рөлге семсермен күресу кірді және Кушингтің фехтованиемен тәжірибесі болмаса да, ол бұл рөлге ие болу үшін Уэйлге өзінің тамаша фехтованиеші екенін айтты. Кейін Кушинг Хейвардпен бірге түсірілген сахналардың нашар болғанын, бірақ фильмдегі тәжірибесі студиялық түсірілімнің қалай жұмыс істейтінін үйренуге және байқауға тамаша мүмкіндік бергенін айтты. Осы уақытта актер Роберт Кут, Кушингпен крикет ойынында кездескен, режиссер Джордж Стивенске Кушингтің «Түнде сергек болу» (1940) фильміндегі рөлге лайықты болуы мүмкін екенін ұсынды. Сол аты бар сериалдан алынған драмалық фильмде Кароль Ломбард нашар жабдықталған ауылдық ауруханада жұмыс істейтін медбике рөлін ойнады. Стивенс Кушингті Ломбард кейіпкерінің әпкесінің күйеуі Джо Шандтың екінші ер адам рөліне тағайындады. Түсірілім 1939 жылдың қыркүйегінен қарашаға дейін жүргізілді, ал фильм 1940 жылы шықты, Кушингке алғашқы назар аударды және сыншылардың мақтауына ие болды. Алайда, үміттерге қарамастан, Кушинг үйіне сағыныш сезінді және Англияға оралуды қалады. Ол үйіне оралуға дайындалып, Нью-Йорк қаласына көшті, онда ол бірнеше радио жарнамаларын дауыстады және Англияға қайту үшін ақша табу үшін жазғы театр компаниясына қосылды. Ол Роберт Е. Шервудтың «Тасқа айналған орманы», Арнольд Ридлидің «Үрейлі поезд», С.Н. Берманның «Биографиясы» және Уильям Шекспирдің «Макбет» пьесасының заманауи нұсқасы сияқты пьесаларда ойнады. Ақыры ол Бродвей театр талантын іздеушісінің назарына ілікті және 1941 жылы «Жетінші труба» діни соғыс драмасында Бродвейде дебют жасады. Алайда, ол жағымсыз пікірлер алды және он бір күн ғана сахнада тұрды. 1942 жылы Ноэль Кауардтың «Жеке өмір» пьесасы Британ аралдарындағы әскери гарнизондар мен ауруханаларға гастрольдік сапарға шықты, ал бас рөлдегі актер қызметке шақырылды. Кушинг оны дайындыққа уақыты болмай, оның орнына ойнауға келісті және жұмысы үшін аптасына он фунт стерлинг алды. Осы гастроль кезінде ол Виолет Хелен «Хелен» Бекпен танысты, ол бұрынғы балерина және Аманда Принн рөлін ойнады. Олар ғашық болды және 1943 жылдың 10 сәуірінде үйленді. Кушинг ақыры ENSA-дан өкпесінің қабынуына байланысты шығуға мәжбүр болды, одан әйелі сауығуға көмектесті. Алайда, соғыс жылдары оған қиындықтарды әкелді және бір кезде ол Macclesfield-тегі жібек фабрикасында әйелдердің бас киімдерін жасауға мәжбүр болды. Орта жасқа келгенде және актерлік өнерде көңіл көтеруге қинала бастағанда, Кушинг өзін сәтсіздікке ұшыраған деп ойлады. «Гамлет» фильмі «Үздік фильм» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды және Кушингтің актерлік өнеріне мақтау айтты. Кушинг «Гамлет» фильміне арнап қолмен жасалған бас киімдерді жасады, ал ол Англия бойынша көрсетілгенде, олардың бәрі Патшайым мен оның қызы, ханшайым Елизаветаға сыйлық ретінде табысталды.

Peter Wilton Cushing was born in Kenley, then a village in the English county of Surrey, on 26 May 1913 to George Edward Cushing (1881–1956) and Nellie Marie (née King) Cushing (1882–1961). His father, a quantity surveyor, was a reserved and uncommunicative man whom Peter said he never got to know very well. His mother was the daughter of a carpet merchant and considered of a lower class than her husband. Cushing's family consisted of several stage actors, including his paternal grandfather Henry William Cushing (who toured with Henry Irving), his paternal aunt Maude Cushing (his father's sister) and his step uncle Wilton Herriot, after whom Peter Cushing received his middle name. During one Christmas in his youth, Cushing saw a stage production of Peter Pan, which served as an early source of inspiration and interest in acting. Cushing loved dressing up and make believe from an early age, and later claimed he always wanted to be an actor, "perhaps without knowing at first." A fan of comics and toy collectibles in his youth, Cushing earned money by staging puppet shows for family members with his glove puppets and toys. He began his early education in Dulwich, South London, before attending the Shoreham Grammar School in Shoreham by Sea, on the Sussex coast between Brighton and Worthing. Prone to homesickness, he was miserable at the boarding school and spent only one term there before returning home. He attended the Purley County Grammar School, where he swam and played cricket and rugby. D. J. Davies, the Purley County Grammar School physics teacher who produced all the school's plays, recognised some acting potential in him and encouraged him to participate in the theatre, even allowing Cushing to skip class to paint sets. He played the lead in nearly every school production during his teenage years, including the role of Sir Anthony Absolute in a 1929 staging of Richard Brinsley Sheridan's comedy of manners play, The Rivals. Cushing wanted to enter the acting profession after school, but his father opposed the idea, despite the theatrical background of several of his family members. Instead, seizing upon Cushing's interest in art and drawing, he got his son a job as a surveyor's assistant in the drawing department of the Coulsdon and Purley Urban District Council's surveyor's office during the summer of 1933. George Kelly's The Torch Bearers, and The Red Umbrella, by Brenda Girvin and Monica Cosens. Cushing often learned and practised his lines in an attic at work, under the guise that he was putting ordnance survey maps into order. He regularly applied for auditions and openings for roles he found in the arts oriented newspaper The Stage, but was turned down repeatedly due to his lack of professional experience in the theatre. His first audition was before the actor Allan Aynesworth, who was so unimpressed with Cushing's manner of speech that he rejected him outright and insisted he not return until he improved his diction. Cushing continued to pursue a scholarship, writing twenty one letters to the school, By the end of the summer of 1936, Cushing accepted a job with the repertory theatre company Southampton Rep, working as assistant stage manager and performing in bit roles at the Grand Theatre in the Hampshire city. While he was in Southampton he met an 18 year old fellow actor Doreen Lawrence and they were engaged to be married. Lawrence broke off the engagement citing his frequent crying and bringing his parents on dates. Soon, he felt the urge to pursue a film career in the United States. In 1939, his father bought him a one way ticket to Hollywood, where he moved with only £50 to his name. Cushing was hired as a stand in for scenes that featured both characters played by Louis Hayward, who had the dual lead roles of King Louis XIV and Philippe of Gascony. Cushing played one part against Hayward in one scene, then the opposite part in another, and ultimately the scenes were spliced together in a split screen process that featured Hayward in both parts and left Cushing's work cut from the film altogether. The small role involved sword fighting and, although Cushing had no experience with fencing, he told Whale he was an excellent fencer to ensure he got the part. Cushing later said his unscreened scenes alongside Hayward were terrible performances, but that his experience on the film provided an excellent opportunity to learn and observe how filming on a studio set worked. Around this time actor Robert Coote, who met Cushing during a cricket game, recommended to director George Stevens that Cushing might be good for a part in Stevens' upcoming film Vigil in the Night (1940). Adapted from a serial novella of the same name, it was a drama film about a nurse played by Carole Lombard working in a poorly equipped country hospital. Stevens cast Cushing in the second male lead role of Joe Shand, the husband of the Lombard character's sister. Shooting ran from September to November 1939, and the film was released in 1940, drawing Cushing's first semblance of attention and critical praise. Despite the promise, however, Cushing grew homesick and decided he wished to return to England. He moved to New York City in anticipation of his eventual return home, during which time he voiced a few radio commercials and joined a summer stock theatre company to raise money for his voyage back to England. He performed in such plays as Robert E. Sherwood's The Petrified Forest, Arnold Ridley's The Ghost Train, S. N. Behrman's Biography and a modern dress version of William Shakespeare's Macbeth. He was eventually noticed by a Broadway theatre talent scout, and in 1941 he made his Broadway debut in the religious wartime drama The Seventh Trumpet. It received poor reviews, however, and ran for only eleven days. In 1942, the Noël Coward play Private Lives was touring the military stations and hospitals in the British Isles, and the actor playing the lead role of Elyot Chase was called to service. Cushing agreed to take his place with very little notice or time to prepare, and earned a salary of ten pounds a week for the job. During this tour he met Violet Hélène "Helen" Beck, a former dancer who was starring in the lead female role of Amanda Prynne. They fell in love and were married on 10 April 1943. Cushing eventually had to leave ENSA due to lung congestion, an ailment his wife helped him recover from. The war years continued to prove difficult for him, however, and at one point he was forced to work designing ladies head scarves at a Macclesfield based silk manufacturer to make ends meet. Nearing middle age and finding it increasingly harder to make a living in acting, Cushing began to consider himself a failure. Hamlet won the Academy Award for Best Picture, and earned Cushing praise for his performance. Cushing designed custom hand scarves in honour of the Hamlet film, and as it was being exhibited across England, the scarves were eventually accepted as gifts by the Queen and her daughter Princess Elizabeth.

Теледидардағы және ірі фильмдердегі табысы

Кейінгі бірнеше жылда Кушинг жұмыс табу үшін көп күресті және қатты стресске ұшырады, сондықтан ол ұзаққа созылған нервтік құлаудан зардап шегеді деп ойлады. Олардың ішінде Джон Хьюстонның "Мулен Руж" (1952) фильмі болды, онда ол Анри де Тулуз-Лотрек рөлін сомдаған Хосе Феррермен бірге Марсель де ла Войзиер атты жарыс көрерменінің рөлін ойнады. Осы кезеңде "Шпионға эпитап", "Асыл испан", "Бо Бруммелл" және "Анастасия" сияқты табысты телевизиялық жобалар да болды, соңғысы үшін Кушинг 1953–54 жылдардағы Daily Mail Ұлттық теледидар сыйлығын "Ең үздік актер" номинациясы бойынша жеңіп алды. 1984 жылдан кейінгі екі жылда Кушинг отыз бір телеспектакльде және екі сериалда ойнады, сондай-ақ Evening Chronicle журналының "Жылдың ең үздік телеактері" сыйлығына ие болды. Ол 1955 жылы Телевизия продюсерлері гильдиясынан, ал 1956 жылы Британдық кино және теледидар өнер академиясынан "Ең үздік актер" сыйлығын жеңіп алды. Осы уақыт аралығында ол қатысқан пьесалардың арасында Теренс Раттиганның "Браунинг нұсқасы", Гордон Дэвиоттың "Ричард Бордо" және Найджел Книлдің "Жаратылыс" (1955) қойылымы болды. Тірі теледидардағы табысқа қарамастан, Кушинг бұл ортаны тым стресстік деп тапты және киноға қайта оралуды қалады. Дегенмен, ол осы кезеңде бірнеше фильмдерде рөлдерде ойнады, соның ішінде Алан Лэддпен бірге "Қара атты" (1954) приключенческий фильмінде. Сондай-ақ, ол Грэм Гриннің "Махаббат аяқталысы" романының (1955) фильмдегі бейімделуінде Генри Майлз рөлін сомдады, ол маңызды мемлекеттік қызметкер және Сара Майлздың күйеуі, оны Дебора Керр ойнады.

"Хаммер Франкенштейн" фильмдері

Кушингтің теледидардағы жұмысынан кейінгі қысқа үзіліс кезеңінде ол сауда жарияланымдарында Мэри Шеллидің қорқыныш романы «Франкенштейннің» жаңа фильмге бейімделуін іздеп жүрген, төмен бюджетті «Hammer» атты туындыру компаниясы туралы оқыды. Кейін ол өзінің мансаптық шешімдерінің көрермендер қабылдайтын рөлдерді таңдаумен байланысты екенін айтты. «Кім мені Гамлет рөлінде көргісі келеді? Көп емес. Бірақ миллиондаған адам мені [барон] Франкенштейн рөлінде көргісі келеді, сондықтан мен соны таңдаймын». Киносыншы Роджер Эберт Кушингтің «Hammer» фильмдеріндегі жұмысын былай сипаттады: «[Кушинг] – Винсент Прайс пен Кристофер Лидің арасында тұратын барлық британдық қорқыныш фильмдеріндегі актер. Оның диалогы көбінесе былай болады: «Бір құдайға шүкір, мырза! Сіз көрген адам екі ғасырдан астам уақыттан бері қайтыс болған!». «Universal» компаниясының 1931 жылғы «Франкенштейн» фильмінен айырмашылығы, «Hammer» фильмдері оның монстрынан гөрі Виктор Франкенштейнге баса назар аударды. Сценарист Джимми Сангстер басты кейіпкерді замандастарын жек көретін, амбициялы, өзімшіл және салқынқанды зиялы ғалым ретінде жазды. Кушинг рөліне дайындыққа соншалықты мән берді, ол скальпельді шынайы түрде қолдануды үйрену үшін хирургтан оқытуды талап етті, бұл фильмге ерекшелік пен сенімділік қосатынын мәлімдеді. Көптеген адамдар Кушингтің ойнаған рөлі сумас ғалым кейіпкерінің архетипін қалыптастыруға көмектескенін айтады. «Франкенштейннің қарғысы» бірден табысқа жетіп, Кушинг пен Лиге бүкіл әлемге танымалдық әкелді. Екі актер «Hammer» компаниясы үшін көптеген фильмдерде бірге жұмыс істеді, ал олардың есімдері компаниямен біртегі болып кетті. Кушинг барон Виктор Франкенштейн рөлін бес жалғастыруда қайта ойнады, сондай-ақ «Франкенштейн әйел жаратты» (1967) фильмінде, онда Франкенштейннің монстры – «Playboy» журналының орталық бетіндегі модель Сузан Денберг ойнаған әйел. Кушинг басты рөлді тағы екі рет «Франкенштейннің жойылғаны жөн» (1969) және «Франкенштейн және тозақтан келген монстр» (1974) фильмдерінде ойнады. «Франкенштейн және тозақтан келген монстр» фильмінде Кушинг Франкенштейнді бұрынғы фильмдерге лайықты кодода толығымен ақылдан адасқан күйде бейнеледі.

During a brief quiet period following Cushing's television work, he read in trade publications about Hammer, a low budget production company seeking to adapt Mary Shelley's horror novel Frankenstein into a new film. He later said that his career decisions entailed selecting roles where he knew that he would be accepted by the audience. "Who wants to see me as Hamlet? Very few. But millions want to see me as [Baron] Frankenstein, so that's the one I do." The film critic Roger Ebert described Cushing's work in the Hammer films: "[Cushing is] the one in all those British horror films, standing between Vincent Price and Christopher Lee. His dialog usually runs along the lines of, 'But good heavens, man! The person you saw has been dead for more than two centuries! Unlike Frankenstein (1931) produced by Universal, the Hammer films revolved mainly around Victor Frankenstein, rather than his monster. Screenwriter Jimmy Sangster wrote the protagonist as an ambitious, egotistical and coldly intellectual scientist who despised his contemporaries. Cushing so valued preparation for his role that he insisted on being trained by a surgeon to learn how to wield a scalpel authentically. claiming it added a layer of distinction and credibility to the film. Many felt Cushing's performance helped create the archetypal mad scientist character. The Curse of Frankenstein was an overnight success, bringing both Cushing and Lee worldwide fame. The two men continued to work together in many films for Hammer, and their names became synonymous with the company. Cushing reprised the role of Baron Victor Frankenstein in five sequels. and Frankenstein Created Woman (1967), in which the Frankenstein's monster is a woman played by Playboy magazine centrefold model Susan Denberg. Cushing played the lead role twice more in Frankenstein Must Be Destroyed (1969) and Frankenstein and the Monster from Hell (1974). In Frankenstein and the Monster from Hell, Cushing portrayed Frankenstein as having gone completely mad, in a fitting coda to the earlier films.

"Шамақ Дракула" фильмдері

Hammer, Брэм Стокераның классикалық вампир романы «Дракула»ны бейімдеуге тырысқанда, Кушингті вампирдің қарсыласы доктор Ван Хельсингтің рөлін ойнауға шақырды. Кушинг кейіпкерді үлкен жақсылық үшін күрескен идеалист жауынгер ретінде көріп, түпнұсқа кітапты мұқият зерттеді және Ван Хельсингтің кітаптан алған бірнеше ерекшеліктерін өзінің ойынына енгізді, соның ішінде маңызды сәттерді баса көрсету үшін басын көтеріп, сөзді толықтыру үшін үлкен саусағын көтеру әдетін қабылдады. Кушингтің айтуынша, түсірілім кезіндегі ең үлкен қиындық – ол реквизит қазығын балғамен дәл тигізіп, оны вампирдің жүрегіне қадау болды. 1958 жылы «Дракула» шықты, Кушинг тағы да Лимен бірге ойнады, ол басты рөлді сомдады, бірақ Кушингке басты рөл берілді. Түсірілім кезінде Кушинг соңғы қақтығыс көрінісін сахналауды ұсынды, онда Ван Хельсинг үлкен кітапхана үстеліне секіріп, Дракуланы күн сәулесінен әлсірету үшін терезе перделерін ашады, содан кейін екі шамды импровизациялық крест ретінде пайдаланып, вампирді күнге қарай жетеледі. 1959 жылы Кушинг «Дракуланың қалыңдықтары» (1960) түсірілімінде Ван Хельсинг рөлін қайта ойнауға келісті. Алайда, түсірілім басталғанға дейін Кушинг Джимми Сангстер мен Питер Брайан жазған сценарийге көңілі толық болмағанын айтты. Соның салдарынан драматург Эдвард Перси сценарийге түзетулер енгізу үшін шақырылды, бірақ қайта жазулар түсірілімді 1960 жылдың басына дейін ықшамдады және өндіріске қосымша шығындар әкелді. «Дракула: Қараңғылық ханзадасы» (1966) түсірілімінде Ли 1958 жылдан бері алғаш рет басты рөлге оралды, Кушинг оның бейнесін алғашқы сахнада қолдануға рұқсат берді, бұл алғашқы «Дракула» фильмінің кульминациялық сәтін қайта жаңғырту болды. Ал, оның орнына, Hammer-дің Джеймс Каррерасы Кушингтің жаңадан сатып алған Уитстебл үйінің шатырын жөндеуге төленген шығындарды өтеу арқылы оған алғыс айтты. Кушинг «Дракула А.Д. 1972» (1972) фильмінде ойнады, бұл «Дракула» оқиғасының сол кездегі оқиғаларға бейімделген нұсқасы болды. Ли тағы да Дракула рөлінде ойнады. Бастапқы сахнада Кушинг бұрынғы фильмдердегідей он тоғызыншы ғасырдың Ван Хельсингін бейнелейді, ал кейіпкер Дракуламен шайқасқаннан кейін қаза табады. Содан кейін оқиға 1972 жылға көшеді, ал Кушинг фильмнің көп бөлігінде бастапқы кейіпкердің немересін ойнайды. Кушинг пен Ли екеуі де «Дракуланың шайтандық обрядтары» (1974) түсірілімінде өз рөлдерін қайта ойнады, ол АҚШ-та «Граф Дракула және оның вампирлік қалыңдықтары» деп белгілі болды.

When Hammer sought to adapt Bram Stoker's classic vampire novel Dracula, they cast Cushing to play the vampire's adversary Doctor Van Helsing. Cushing envisioned the character as an idealist warrior for the greater good, and studied the original book carefully and adapted several of Van Helsing's characteristics from the books into his performance, including the repeated gesture of raising his index finger to emphasise an important point. Cushing said one of the biggest challenges during filming was not missing whenever he struck a prop stake with a mallet and drove it into a vampire's heart. Dracula was released in 1958, with Cushing once again starring opposite Lee, who played the title character, although Cushing was given top billing. During filming, Cushing himself suggested the staging for the final confrontation scene, in which Van Helsing leaps onto a large library table, opens window curtains to weaken Dracula with sunlight, then uses two candlesticks as a makeshift crucifix to drive the vampire into the sunlight. In 1959, Cushing agreed to reprise the role of Van Helsing in the sequel, The Brides of Dracula (1960). Before filming began, however, Cushing said he had reservations about the screenplay written by Jimmy Sangster and Peter Bryan. As a result, playwright Edward Percy was brought in to make modifications to the script, though the rewrites pushed filming into early 1960 and brought additional costs to the production. For the sequel, Dracula: Prince of Darkness (1966), which marked Lee's return to the title role for the first time since 1958, Cushing granted permission for archival footage featuring him to be used in the opening scene, a reprisal of the climax from the first Dracula film. In exchange, Hammer's James Carreras thanked Cushing by paying for extensive roofing repair work that had recently been done on Cushing's recently purchased Whitstable home. Cushing appeared in Dracula A. D. 1972 (1972), a Hammer modernisation of the Dracula story set in the then present day. Lee once again starred as Dracula. In the opening scene, Cushing portrays the nineteenth century Van Helsing as he did in the previous films, and the character is killed after battling Dracula. Thereafter the action jumps ahead to 1972, and Cushing plays the original character's grandson for the bulk of the movie. Cushing and Lee both reprised their respective roles in the sequel The Satanic Rites of Dracula (1974), which was known in the United States as Count Dracula and his Vampire Bride.

Басқа да балға ролдері

Франкенштейн және Дракула фильмдеріндегі рөлдерімен танымал болғанымен, Кушинг осы уақыт ішінде көптеген басқа да Hammer фильмдерінде ойнады. Ол да, әйелі де Кушингтің қорқыныш рөлдеріне толыққанды түсіп қалуынан қаушады, бірақ ол оларды қабылдауын жалғастырды, себебі олар тұрақты жұмысқа кепілдік берді. Ол "Қауыз қарлы адам" (1957) атты қорқыныш фильмінде ойнады, бұл BBC Найджел Книлдің "The Creature" (1955) телеспектаклінің Hammer адаптациясы еді, онда Кушинг те қатысқан. Ол Хималайда аңызға айналған Йетиді іздеп жүрген ағылшын ботанигінің рөлін сомдады. Кушинг пен Ли "Мумия" (1959) Hammer фильмінде бірге ойнады, Кушинг археолог Джон Баннинг рөлінде, ал Ли Карис рөлінде. Сол кезде ол "Хаммер" компаниясының "Баскервиллдің иті" (1959) фильмінде детектив Шерлок Холмс рөлін ойнады, бұл сэр Артур Конан Дойлдың сол аттас романынан алынған. Ол ролге дайындалу үшін романды қайта оқыды. Hammer бастапқы романның қорқыныш элементтерін күшейтуге шешім қабылдады, бұл Конан Дойлдың мұрагерлерін ренжітті, бірақ Кушинг шығармашылық еркіндікке қарсылық білдірмеді, өйткені Холмс кейіпінің өзі өзгермегенін сезінді. Алайда, продюсер Энтони Хиндс кейіпкердің еліктеушісін алып тастауды ұсынғанда, Кушинг оның қалғанын талап етті, себебі көрермендер Холмсты бас киімдерімен және құбырларымен байланыстырады. Кушинг ролге жан-жақты дайындалды, романды оқып, сценарийге жазбалар жасады. Ол костюмдерді және сценарийші Питер Брайанның сценарийін мұқият қарап, сөздерді немесе тіркестерді жиі өзгертті. Кейін Ли Кушингтің Холмсты сомдайтын кезінде әртүрлі реквизиттер мен әрекеттерді бір мезгілде өнеріне енгізу қабілетіне таң қалғанын айтты, мысалы, оқу, құбыр тарту, виски ішу, қағаздарды қарау немесе басқа да нәрселерді істеу. Кейінгі жылдары Кушинг Холмс рөлін өзінің мансабының ең үлкен жетістіктерінің бірі деп санады. "Monthly Film Bulletin" оны "тынышсыз мінезді және тым жеңіл" деп сипаттады, ал BBC телеарнасының Барри Норман "ол ұлы детективтің белгісі болған біліммен мақтанатын мінезін толыққанды түсіре алмады" деді. "Баскервиллдің иті" бастапқыда Шерлок Холмс фильмдерінің сериясының бірінші фильмі ретінде жоспарланған, бірақ соңында жалғасы шықпады. Келесі жылы Кушинг "Төлем бойынша ақша" (1961) Hammer триллерінде Эбенезер Скрудж сияқты банкті тонауға ұшыраған банк менеджерінің рөлін ойнады. Кушинг бұл фильмін өзінің сүйікті фильмдерінің бірі деп есептейді. Кушинг пен режиссер Питер Грэм Скотт түсірілім кезінде жақсы қарым-қатынаста болған жоқ. Бір күні екеуі түсірілім алаңында дауласып тұрғанда, Кушинг оператор Лен Харриске бұрылып: "Лен, назар салмай тұр. Біз не істеп жатқанымызды білу үшін осылардың жеткіліктісін жасадық" деді. Оның соңғы Hammer рөлдерінің бірі "Түндегі қорқыныш" (1972) болды, онда ол Джуди Гизон сомдаған кейіпкерді қорқытып жатқан бір қолды мектеп директорының рөлін ойнады.

Although most well known for his roles in the Frankenstein and Dracula films, Cushing appeared in a wide variety of other Hammer productions during this time. Both he and his wife feared Cushing would become typecast into horror roles, but he continued to take them because they guaranteed regular work. He appeared in the horror film The Abominable Snowman (1957), a Hammer adaptation of a BBC Nigel Kneale television play The Creature (1955) which Cushing had also starred in. He portrayed an English botanist searching the Himalayas for the legendary Yeti. Cushing and Lee appeared together in the Hammer horror The Mummy (1959), with Cushing as the archaeologist John Banning and Lee as the antagonist Kharis. Around the same time, he portrayed the detective Sherlock Holmes in the Hammer production of The Hound of the Baskervilles (also 1959), an adaptation of Sir Arthur Conan Doyle's novel of the same name. and reread the novels in anticipation of the role. Hammer decided to heighten the source novel's horror elements, which upset the estate of Conan Doyle, but Cushing himself voiced no objection to the creative licence because he felt the character of Holmes himself remained intact. However, when producer Anthony Hinds proposed removing the character's deerstalker, Cushing insisted they remain because audiences associated Holmes with his headgear and pipes. Cushing prepared extensively for the role, studying the novel and taking notes in his script. He scrutinised the costumes and screenwriter Peter Bryan's script, often altering words or phrases. Lee later claimed to be awestruck by Cushing's ability to incorporate many different props and actions into his performance simultaneously, whether reading, smoking a pipe, drinking whiskey, filing through papers or other things while portraying Holmes. In later years, Cushing considered his Holmes performance one of the finest accomplishments of his career. while the Monthly Film Bulletin called him "tiresomely mannered and too lightweight" and BBC Television's Barry Norman said he "didn't quite capture the air of know all arrogance that was the great detective's hallmark". The Hound of the Baskervilles was originally conceived as the first in a series of Sherlock Holmes films, but eventually no sequels were made. The next year, Cushing starred as an Ebenezer Scrooge like manager of a bank being robbed in the Hammer thriller film Cash on Demand (1961). Cushing considered this among the favourites of his films, Cushing and director Peter Graham Scott did not get along well during filming and at one point, when the two were having a disagreement on set, Cushing turned to cameraman Len Harris and said, "Take no notice Len. We've done enough of these now to know what we're doing." Among his final Hammer roles was Fear in the Night (1972), where he played a one armed school headmaster apparently terrorising the protagonist, played by Judy Geeson.

Хаммерден басқа пленкалар

1950-1970 жылдардағы «Шекек» қойылымдарымен танымал болғанымен, Кушинг осы уақыт ішінде басқа да әртүрлі рөлдерде жұмыс істеді және өз жұмысын әртараптандыру үшін қорқыныш жанрынан тыс рөлдерді белсенді түрде іздеді. Сол кезде ол «Ұлы Александр» (1956) фильмінде Родостың афиналық генералы Мемнон рөлін ойнады. Ол тарихи эпикалық фильмде ойнады – «Джон Пол Джонс» (1959), онда Роберт Стак американдық революциялық соғыстағы американдық теңізшінің басты рөлін сомдады. Кушинг «Тіл және жын-шайтан» (1960) фильмінде Роберт Ноксты ойнады, бұл фильм сериялық кісі өлтірушілер дуэті Берк пен Хейрден зерттеу үшін адам денелерін сатып алған дәрігердің шын оқиғасына негізделген. Америкада фильм «Мания» деп аталды. Кушинг 1961 жылы шыққан бірнеше фильмдерде ойнады, соның ішінде «Контрабандистер шығанағындағы ашу» – ағылшын жағалауында кемелерді қарақшылықпен тонап алатын қарақшылар туралы оқиғалық фильм; «Ат клубы», онда ол жас жігітке культтің құпиясын ашуға көмектесетін заңгерді ойнады; және «Жылаңаш шекара» – күйеуінің өзге біреуді қылмысқа айыптағанын күдіктенген әйел туралы британдық-американдық триллер. Соңғы фильмде Кушингтің «Махаббат соңы» фильміндегі серіктесі Дебора Керр және Кушингтің сүйікті актерлерінің бірі Гэри Купер ойнады. Кушинг британдық «Доктор Ху» телесериалының желісі бойынша AARU Productions компаниясының екі ғылыми-фантастикалық фильмінде басты рөлді сомдады. Кушингтің кейіпкері Бірінші Доктор сериалдары үшін пайдаланылған телесценарийлерден алынған болса да, оның кейіпкерді бейнелеуі Кушингтің Доктор Ху-ы адам болғандығымен ерекшеленді, ал Уильям Хартнелл теледидарда сомдаған түпкілікті Доктор ғарыштан келген еді. Кушинг «Доктор Ху және Далектер» (1965) және «Далектердің Жерді басып алуы 2150 ж.» (1966) фильмдерінде ойнады, бірақ ол фильмнің түсірілім кестесіне байланысты бұл рөлден бас тартты. Бастапқыда әр эпизод үшін 14 күн репетиция жоспарланған, бірақ экономикалық себептермен ол 10 күнге дейін қысқартылды. Соның салдарынан көптеген актерлер рөлден бас тартты, бірақ Кушинг келісті, ал BBC оның «Hammer Studios» имиджі серияға «жасырын қорқыныш пен қатыгездік» сезімін әкеледі деп сенді. Кушинг қатаң жаттығу, дайындық және жаттығу режимін қабылдады. Ол өзінің рөлін «Баскервиллдің иті» фильміндегі Холмс рөліне ұқсатуға тырысты. Серия танымал болғанына қарамастан, Кушинг тығыз кестеде ең жақсы өнер көрсетуге шамасы жетпейтінін сезінді және соңғы нәтижеге риза болмады. Кушинг тәуелсіз Amicus Productions компаниясының бірнеше қорқынышты фильмдерінде ойнады, соның ішінде «Доктор Террордың қорқынышты үйі» (1965) – Таро карталарын қолдана отырып болашақты көре алатын адам рөлінде; «Бас сүйек» (1965) – бас сүйек ішінде рухани күшпен қамтылған профессор рөлінде; және «Азаптау бағы» (1967) – бәсекелесі тонаған және өлтірген Эдгар Аллан Поның жәдігерлерін жинаушы рөлінде. Кушинг сондай-ақ «Амикус» емес қорқынышты фильмдерде де ойнады, мысалы «Террор аралы» (1966) және «Қанды аң терроры» (1968), екеуінде де ол бірқатар құпия өлімдерді тергейді. Ол «Сыбайлас жемқорлық» (1968) фильмінде де ойнады, бұл фильм соншалықты қорқынышты екендігі туралы мәлімдеме жасалды, «әйелдерді жалғыз кинотеатрға кіргізбейді». Кушинг әйелінің (Сью Ллойд ойнады) сұлулығын қалпына келтіруге тырысатын хирург рөлін ойнады, оның беті апаттан қорқынышты зақымдалған. 1969 жылдың шілдесінде Кушинг британдық комедиялық шоу «The Morecambe & Wise Show» бағдарламасында гетеросексуал рөлінде ойнады. Скетчте Кушинг Артур патша рөлін сомдады, ал қалған екеуі Мерлин мен Дөңгелек үстелдің рыцарлары сияқты кейіпкерлерді комедиялық түрде бейнеледі. Кушинг келесі он жыл бойында бағдарламада эпизодтық рөлдерде пайда болды, ол бұрынғы актерлік рөлі үшін төлем алуға тырысқандай көрінді. Кушинг пен Ли Питер Лоуфорд пен Сэмми Дэвис кішігірім рөлдерде ойнаған «One More Time» (1970) комедиясында Франкенштейн мен Дракуланың ескі рөлдерін сомдады. Бір сахнаны түсіруге бір таңертең ғана кетті, Кушинг Дэвистің өтінішімен оған жақсылық жасау үшін келісті. 1971 жылы Кушинг Корольдік соқырлар институтына хабарласып, олардың аудиокітаптарының кейбіреулеріне дауыс беруді ұсынды. Олар бірден келісті, ал Кушинг жазған шығармалардың арасында «Шерлок Холмс қайтып оралды» жинағы бар, ол он үш бір сағаттық әңгімелерден тұрады. Ол Винсент Прайспен бірге «Доктор Фибс қайтадан көтеріледі!» (1972) фильмінде, «The Abominable Dr. Phibes» фильмінің жалғасында ойнады, содан кейін Прайспен бірге «Madhouse» (1974) фильмінде бірге ойнады. «Енді айқай басталды!» (1973) «Криптадан әңгімелер» үшін Кушингке қатыгез бизнесмен рөлі ұсынылды, бірақ ол рөлді ұнатпады және бас тартты. Оның орнына Кушинг Артур Гримсдайк рөлін ойнауды сұрады – жақсы, жұмысшы сыныбынан шыққан жесір, балалармен жақсы қарым-қатынаста болады, бірақ оның қатыгез көршілері тарапынан жала жабу науқанына ұшырайды. Ақырында кейіпкер өзіне-өзі қол жұмсауға мәжбүр болады, бірақ өзіне зұлымдық жасағандардан кек алу үшін қабірден қайта оралады. Кушинг рөлге бекітілгеннен кейін сценарийге бірнеше өзгерістер енгізілді. Бастапқыда кейіпкердің барлық сөздері өзіне-өзі айтылатын, бірақ Кушинг қайтыс болған әйелінің суретіне сөйлеуді ұсынды, ал режиссер Фредди Фрэнсис келісті. «Криптадан әңгімелер» фильміндегі оның рөлі үшін ол Франциядағы 1971 жылғы фантастикалық кино фестивалінде «Үздік ер адам актер» сыйлығын жеңіп алды. Тағы бір фильм – «The Ghoul», онда ол өз каннибал ұлын шатырға жасырған бұрынғы дін қызметкері рөлін ойнады. Бұл фильм Кушинг продюсер Кевин Фрэнсиспен жұмыс істеген алғашқы фильм болды, ол «Hammer» компаниясында ұсақ жұмыстар істеген және Кушингпен жұмыс істеуге ұзақ уақыт бойы армандаған, оған қатты құрметтенген адам еді. Олар актердің тағы екі фильмде сомдаған рөлдерімен бірге «Легенда туралы қасқыр» (1975) және «Өлім маскалары» (1984) фильмдерін түсірді, онда ол тағы да Шерлок Холмс рөлін ойнады. Кушинг «Ұлы Гудини» (1976) телефильмінде Шерлок Холмс авторы сэр Артур Конан Дойл рөлінде ойнады. Кушинг сондай-ақ «The Uncanny» (1977) қорқынышты фильмінде де ойнады.

Although best known for his Hammer performances from the 1950s to the 1970s, Cushing worked in a variety of other roles during this time, and actively sought roles outside the horror genre to diversify his work. Around the same time, he appeared in the film Alexander the Great (1956) as the Athenian General Memnon of Rhodes. He appeared in the biographical epic film John Paul Jones (1959), in which Robert Stack played the title role of the American naval fighter in the American Revolutionary War. Cushing played Robert Knox in The Flesh and the Fiends (1960), based on the true story of the doctor who purchased human corpses for research from the serial killer duo Burke and Hare. The film was called Mania in its American release. Cushing appeared in several films released in 1961, including Fury at Smugglers' Bay, an adventure film about pirates scavenging ships off the English coastline; The Hellfire Club, where he played a lawyer helping a young man expose a cult; and The Naked Edge, a British American thriller about a woman who suspects her husband framed another man for murder. The latter film starred Deborah Kerr, Cushing's co star from The End of the Affair, and Gary Cooper, one of Cushing's favourite actors. Cushing took the lead role in two science fiction films by AARU Productions based on the British television series, Doctor Who. Although Cushing's protagonist was derived from television scripts used for First Doctor serials, his portrayal of the character differed in the fact that Cushing's Dr. Who was a human being, whereas the original Doctor as portrayed on TV by William Hartnell was extraterrestrial. Cushing played the role in Dr. Who and the Daleks (1965) and Daleks' Invasion Earth 2150 A. D. (1966). but he turned down the part in this series due to the extremely demanding filming schedule. Fourteen days of rehearsal was originally scheduled for each episode, but they were cut down to ten days for economic reasons. Many actors turned down the role as a result, but Cushing accepted, and the BBC believed his Hammer Studios persona would bring what they called a sense of "lurking horror and callous savagery" to the series. and Cushing adopted a strict regimen of training, preparation and exercise. He tried to keep his performance identical to his portrayal of Holmes from The Hound of the Baskervilles. Although the series proved popular, Cushing felt he could not give his best performance under the hectic schedule, and he was not pleased with the final result. Cushing appeared in a handful of horror films by the independent Amicus Productions, including Dr. Terror's House of Horrors (1965), as a man who could see into the future using Tarot cards; The Skull (1965), as a professor who became possessed by a spiritual force embodied within a skull; and Torture Garden (1967), as a collector of Edgar Allan Poe relics who is robbed and murdered by a rival. Cushing also appeared in non Amicus horror films like Island of Terror (1966) and The Blood Beast Terror (1968), in both of which he investigates a series of mysterious deaths. He appeared in Corruption (1968), a film that was billed as so horrific that "no woman will be admitted alone" into theatres to see it. Cushing played a surgeon who attempts to restore the beauty of his wife (played by Sue Lloyd), whose face is horribly scarred in an accident. In July 1969, Cushing appeared as the straight man in The Morecambe & Wise Show, the British comedy series. In the skit, Cushing portrayed King Arthur, while the other two gave comedic portrayals of characters like Merlin and the knights of the Round Table. Cushing continued to make occasional cameos in the series over the next decade, portraying himself desperately attempting to collect a payment for his previous acting appearance on the show. Cushing and Lee made cameos as their old roles of Frankenstein and Dracula in the comedy One More Time (1970), which starred Peter Lawford and Sammy Davis Jr. The single scene took only one morning of filming, which Cushing agreed to after Davis asked him to do it as a favour. In 1971, Cushing contacted the Royal National Institute for the Blind and offered to provide voice acting for some of their audiobooks. They immediately accepted, and among the works Cushing recorded was The Return of Sherlock Holmes, a collection of thirteen one hour stories. He appeared alongside Vincent Price in Dr. Phibes Rises Again! (1972), a sequel to The Abominable Dr. Phibes, and then co starred with Price again in the film Madhouse (1974). And Now the Screaming Starts! (1973),

For Tales from the Crypt, an anthology film made up of several horror segments, Cushing was offered the part of a ruthless businessman but did not like the part and turned down the role. Instead, Cushing asked to play Arthur Grymsdyke, a kind, working class widower who gets along well with the local children, but falls subject to a smear campaign by his snobbish neighbours. Eventually, the character is driven to commit suicide, but returns from the grave to seek revenge against his tormentors. After Cushing was cast in the role, several changes were made to the script at his suggestion. Originally, all of the character's lines were spoken aloud to himself, but Cushing suggested he speak to a framed photo of his deceased wife instead, and director Freddie Francis agreed. His performance in Tales from the Crypt won him the Best Male Actor award at the 1971 French Convention of Fantasy Cinema in France. Another was The Ghoul, where he played a former priest hiding his cannibalistic son in an attic. That film marked the first Cushing worked for producer Kevin Francis, who worked in minor jobs at Hammer and had long aspired to work with Cushing, whom he admired deeply. They went on to make two other films together, Legend of the Werewolf (1975) and The Masks of Death (1984) with the actor playing Sherlock Holmes once more. Cushing appeared in the television film The Great Houdini (1976) as Sir Arthur Conan Doyle, the creator of Sherlock Holmes. Cushing also appeared in the horror film The Uncanny (1977).

Жұлдыздар соғысы

Кинорежиссер Джордж Лукас Кушингке өзінің алдағы ғарыш фантастикасы – «Жұлдызды соғыстар» фильмінде актерді ойнату ниетімен жүгінді. Фильмнің басты қарсыласы Дарт Вейдер фильм бойына маска киіп, оның беті ешқашан көрінбегендіктен, Лукас күшті адам кейіпкерінің қажет екенін түсінді. Осыдан Лукас Үлкен Мофф Таркин кейіпкерін жасады: жоғары дәрежелі Империя губернаторы және планетаны жоятын «Өлім жұлдызы» шайқас станциясының қолбасшысы. Лукас бұл рөлге талантты актер қажет деп ойлады және Кушингті бірінші таңдауы деп санады. Алайда, Кушинг Лукастың бастапқыда оған Джедай шебері Оби-Ван Кеноби рөлін ұсынғанын, ал екеуі танысқаннан кейін ғана Таркин рөліне қарағанын айтты. Кушинг Кенобиді Таркиннің орнына ойнағанды артық көретінін жеткізді, бірақ «Жұлдызды соғыстар» түсірілімі кезінде басқа фильмдерде түсуге келісім бергендіктен, оны ойнай алмады. Таркиннің түсірілімдері Кеноби рөліне қарағанда аз уақыт алды. Ғылыми фантастиканы осылайша жақсы көре бермейтін Кушинг рөлге келісті, өйткені оның көрермендері «Жұлдызды соғыстарды» ұнататынына және оны фильмде көруге қуанатынына сенді. Соның нәтижесінде, Кушингке көптеген әріптестерінен гөрі жоғары күндық жалақы төленді – күніне 2000 фунт стерлинг, ал Марк Хэмиллдің апталық жалақысы 1000 доллар, Кэрри Фишердің 850 доллар және Харрисон Фордтың 750 доллары болды. Олар тиісінше Люк Скайуокер, Принцесса Лея Органа және Хан Соло рөлдерін сомдады. Кушинг барлық актерлермен жақсы қарым-қатынаста болды, әсіресе бұрынғы әріптесі Дэвид Проуз, ол Дарт Вейдерді ойнады, және Кэрри Фишер, ол Принцесса Лея Органа рөлінде алғашқы маңызды рөлін ойнады. Репетиция кезінде Лукас Таркин мен Вейдердің Скайуокер, Соло және Органаның қайда екенін бақылау үшін компьютерлік архитектуралық бейнеленген дәліздерге толы алып экранды пайдалануды жоспарлады. Бұл идея фильм түсірілімі басталар алдында қабылданбады, бірақ Кушинг пен Проуз компьютерлік анимация суретшісі Ларри Куба салған декорацияда осы көріністерді жаттықтырды. «Өлім жұлдызындағы» Кушингтің жақын кадрлары, соғыс станциясы жойылғанға дейін көрсетілді, шын мәнінде Кушингпен бұрын түсірілген, бірақ соңғы фильмге енбеген кадрлар болды. Өндіріс кезінде Лукас фильмнің ғарыш шайқасы сахналарына көбірек шиеленіс қосу үшін осы кадрларды, сондай-ақ «Өлім жұлдызының» атысқа дайындалып жатқан мергендерінің екінші бірлік кадрларын қосуға шешім қабылдады. 1977 жылы «Жұлдызды соғыстар» алғашқы көрсетілген кезде, көптеген алдын ала жарнамаларда Кушингтің Таркині Вейдер емес, фильмнің басты қарсыласы ретінде көрсетілді. Кушинг соңғы фильмге өте риза болды және оның жалғыз өкініші Таркиннің қаза тауып, кейінгі фильмдерде пайда бола алмағаны болды. Фильм Кушингке оның мансабындағы ең жоғары танымалдылықты сыйлады және жас көрермендерді оның ескі фильмдерін көруге шабысдандырды. «Rogue One» (2016) фильмінде CGI және цифрлық түрде өңделген мұрағат кадрлары актер Гай Генридің бетіне түпнұсқа фильмдегі Кушингтің бейнесін енгізу үшін қолданылды. Генри түсірілім алаңында және дауыстау жұмыстарында өзінің бейнесін пайдаланды, ал деректер оның өнерпаздығына бейімделді және картаға түсірілді. Кушингтің мүлігінің иелері Кушинг қайтыс болғаннан кейін жиырма жылдан астам уақыт өткен соң жасалған бұл жұмыстың жасалуына белсенді қатысты. Көптеген жылдар бұрын қайтыс болған актерді «тірілту» үшін CGI-ді кеңінен қолдану қайтыс болған актердің бейнесін пайдаланудың этикасы туралы үлкен пікірталас тудырды. Кушингтің бұрынғы хатшысы Джойс Брутон фильмде Кушингті қайта жасауға рұқсат берді. Лондон премьерасына қатысқаннан кейін ол экранда Кушингті қайта көру әсерінен «күркіреген» және «көзін ашқан» екенін айтты.

Film director George Lucas approached Cushing with the hopes of casting the actor in his upcoming space fantasy film, Star Wars. Since the film's primary antagonist Darth Vader wore a mask throughout the entire film and his face was never visible, Lucas felt a strong human villain character was necessary. This led Lucas to write the character of Grand Moff Tarkin: a high ranking Imperial governor and commander of the planet destroying battlestation, the Death Star. Lucas felt a talented actor was needed to play the role and said Cushing was his first choice for the part. However, Cushing has claimed that Lucas originally approached him to play the Jedi Master Obi Wan Kenobi, and only decided to cast him as Tarkin instead after the two met each other. Cushing said he would have preferred to play Kenobi rather than Tarkin, but could not have done so because he was to be filming other movie roles when Star Wars was shooting, and Tarkin's scenes took less time to film than those of the larger Kenobi role. Although not a particular fan of science fiction, Cushing accepted the part because he believed his audience would love Star Wars and enjoy seeing him in the film. As a result, Cushing was paid a larger daily salary than most of his fellow cast, earning £2,000 per day compared to weekly salaries of $1,000 for Mark Hamill, $850 for Carrie Fisher and $750 for Harrison Ford, who played protagonists Luke Skywalker, Princess Leia Organa and Han Solo, respectively. Cushing got along well with the entire cast, especially his old co star David Prowse who played Darth Vader and Carrie Fisher, who was appearing in her first major role as Princess Leia Organa. During rehearsals, Lucas originally planned for Tarkin and Vader to use a giant screen filled with computerised architectural representations of hallways to monitor the whereabouts of Skywalker, Solo and Organa. Although the idea was ultimately abandoned before filming began, Cushing and Prowse rehearsed those scenes in a set built by computer animation artist Larry Cuba. The close up shots of Cushing aboard the Death Star, shown right before the battlestation is destroyed, were actually extra footage taken from previously shot scenes with Cushing that did not make the final film. During production, Lucas decided to add those shots, along with second unit footage of the Death Star gunners preparing to fire, to add more suspense to the film's space battle scenes. When Star Wars was first released in 1977, most preliminary advertisements touted Cushing's Tarkin as the primary antagonist of the film, not Vader; Cushing was extremely pleased with the final film, and he claimed his only disappointment was that Tarkin was killed and could not appear in the subsequent sequels. The film gave Cushing the highest amount of visibility of his entire career, and helped inspire younger audiences to watch his older films. For the film Rogue One (2016), CGI and digitally repurposed archive footage were used to insert Cushing's likeness from the original movie over the face of actor Guy Henry. Henry provided the on set capture and voice work with the reference material augmented and mapped over his performance like a digital body mask. Cushing's estate owners were heavily involved with the creation which took place more than twenty years after Cushing died. This extensive use of CGI to "resurrect" an actor who had died many years earlier created a great deal of controversy about the ethics of using a deceased actor's likeness. Joyce Broughton, Cushing's former secretary, had approved recreating Cushing in the film. After attending the London premiere, she was reportedly "taken aback" and "dazzled" with the effect of seeing Cushing on screen again.

Кейінгі мансап

Карьерасының соңында Кушинг фильмдерде және сыншылар оның талантынан төмен деп санайтын рөлдерде ойнады. Кушинг бұрынғы әріптестері Кристофер Ли және Винсент Прайспен бірге "Ұзақ көлеңкелер үйі" (1983) фильмінде, қорқынышқа толы пародиалық фильмде, Дези Арназ кішінің авторетіп, Уэльстің шөл даласында готикалық роман жазуға тырысатын рөлінде ойнады. Кушингтің мансабындағы соңғы маңызды рөлдері "Top Secret!" (1984) комедиясында, "Құрметтілердің семсері" (1984) және "Бигглс: Уақыттың оқиғалары" (1986) фантастикалық фильмдерінде болды. Сол жылы Кушинг салған Шерлок Холмс эскизі Солтүстік Мусгрейвтер Шерлок Холмс қоғамының ресми логотипі ретінде қабылданды. Кушинг екі автобиография жазды: "Питер Кушинг: Автобиография" (1986) және "Өткенді ұмыту: Хаммер жылдарының естеліктері" (1988). Кушинг сонымен қатар Англия тарихына негізделген "Боис Сага" атты балалар кітабын жазды. 1994 жылы жарық көрген бұл кітап бастапқыда Кушингтің ұзақ жылдар бойы хатшысы және досы болған Джойс Броутонның қызы үшін жазылған, оның дислексиясының салдарынан туған оқу қиындықтарын жеңуге көмектесу мақсатында жазылған. Кітапты жариялауға Броутон Кушингті ынталандырды. Оның соңғы актерлік жұмысы Кристофер Лимен бірге "Ет пен қан: Хаммердің қорқыныш мұрасы" (1994) Хаммер фильмдері туралы деректі фильмді дубляждау болды, бұл оның өлімінен бірнеше апта бұрын жазылды. Ол көптеген суреттерді қолмен салған және миниатюралық соғыс ойындары үшін Х.Г. Уэллстің "Шағын соғыстар" ережесін қолданған. Сондай-ақ ол ойын-сауық пен әзіл-қалжыңдарды жақсы көретін, орнитология және жануарлар дүниесіне қызығушылық танытқан. Кушинг әріптестері арасында мейірімді мінезімен, сондай-ақ актер ретіндегі кәсібилігімен және қатаң дайындығымен танымал болды. Оның актерлік әріптестері мен әріптестері оның сыпайылығы, сүйкімділігі, ескіше әдептілігі және юморы туралы жиі айтатын. 1971 жылы Кушингтің әйелі эмфиземадан қайтыс болды. Кушинг өзінің өмірбаянында әйелі қайтыс болған түнде жүрек соғысын тудыру үмітімен баспалдақпен жоғары-төмен жүгіріп, өзін-өзі өлтіруге тырысқанын айтады. Кейін ол бұл қайғыдан туған истерикалық жауап екенін және ол өз өмірін аяқтауды қасақана көздемегенін айтты; Хелен қалдырған өлеңде өмірін толыққанды өмір сүргенше өлмеуін өтінген. Әйелінің өлімі оның денесіне де, жанына да ауыр соққы болды. 1972 жылы "Дракула A.D. 1972" фильміндегі рөлі үшін Кушинг (58 жаста) бастапқыда Стефани Бичэм кейіпкерінің әкесі ретінде таңдалған, бірақ ол осы уақытқа дейін қартайып, салмағы айтарлықтай төмендегендіктен, сценарий оны оның әкесі ету үшін асығыс жаңартылды: бұл өзгеріс Хаммердің соңғы "Дракула" фильмінде де қайталанды. Хелене арналған үнсіз құрмет ретінде Ван Хельсингтің үстеліндегі суреттердің арасында оның суреті де бар. Ол басқа қорқыныш фильмдерінде де отбасынан айырылған адамның рөлін қайталады, соның ішінде "Asylum" (1972), "The Creeping Flesh" (1973) және "The Ghoul" (1975).

Toward the end of his career, Cushing performed in films and roles critics widely considered below his talent. Cushing appeared alongside his old co stars Christopher Lee and Vincent Price in House of the Long Shadows (1983), a horror parody film featuring Desi Arnaz, Jr. as an author trying to write a gothic novel in a deserted Welsh mansion. The final notable roles of Cushing's career were in the comedy Top Secret! (1984), the fantasy film Sword of the Valiant (also 1984) and the adventure film Biggles: Adventures in Time (1986). Also that year, a sketch Cushing drew of Sherlock Holmes was accepted as the official logo of the Northern Musgraves Sherlock Holmes Society. Cushing wrote two autobiographies, Peter Cushing: An Autobiography (1986) and Past Forgetting: Memoirs of the Hammer Years (1988). Cushing also wrote a children's book called The Bois Saga, a story based on the history of England. Published in 1994, it was originally written specifically for the daughter of Cushing's long time secretary and friend Joyce Broughton, to help her overcome reading problems resulting from her dyslexia. It was Broughton who encouraged Cushing to have the book published. His final acting job was narrating, along with Christopher Lee, the Hammer Films documentary Flesh and Blood: The Hammer Heritage of Horror (1994), which was recorded only a few weeks before his death. He hand painted many and used the Little Wars rule set by H. G. Wells for miniature wargaming. He also loved games and practical jokes, He also had a great interest in ornithology and wildlife in general. Cushing was known among his colleagues for his gentle and gentlemanly demeanour, as well as his professionalism and rigorous preparation as an actor. His co stars and colleagues often spoke of his politeness, charm, old fashioned manners and sense of humour. In 1971 Cushing's wife died of emphysema. Cushing often said he felt his life had ended when hers did,

In his autobiography, Cushing implies that he attempted suicide on the night of his wife's death by running up and down stairs in the vain hope that it would induce a heart attack. He later stated that this had simply been a hysterical response borne out of grief, and that he had not purposely attempted to end his life; a poem left by Helen had implored him not to die until he had lived his life to the full. The effects of his wife's death proved to be as much physical as mental. For his role in Dracula A. D. 1972, Cushing (who was 58) had originally been cast as the father of Stephanie Beacham's character, but had aged so visibly and lost so much weight that the script was hastily rewritten to make him her grandfather: it was done again in the last Dracula film from Hammer, The Satanic Rites of Dracula. In a silent tribute to Helen, a shot of Van Helsing's desk includes a photograph of her. He repeated the role of the man who lost family in other horror films, including Asylum (1972), The Creeping Flesh (1973), and The Ghoul (1975).

Өлім және мұра

1982 жылғы мамыр айында Кушингке простата қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Ол Кент пен Кентербери ауруханасына дереу жеткізілді, себебі оның сол көзі қатерлі ісіктің қосымша әсерінен қалыпты көлемінен үш есеге жуық ісіп кеткен. Дәрігерлер оның 12-18 ай өмір сүретінін және сол көзінен айырылуы мүмкін екенін анықтады. Бірақ, олардың таңғалуына орай, Кушинг ауруханадан шығуға жеткіліктідей жақсы жағдайға келді, және денсаулығы бірте-бірте нашарлағанмен, Кушинг ешқандай операция жасалмай немесе химиотерапия алмастан тағы он екі жыл өмір сүрді. Осы кезеңде ол Джойс Броутон мен оның отбасымен бірге Хартлидегі үйлерінде тұрды. 1994 жылдың тамызында Кушинг Кентерберидегі Хажилер хосписіне өздігінен жатты, онда 11 тамызда 81 жасында қайтыс болды. Өзінің тілегіне сәйкес, Кушингтің отбасы мен достарымен ғана қарапайым жерлеу рәсімі болды, бірақ жүздеген жанкүйерлер мен ізгі тілек білдірушілер Кентербериге оған құрмет көрсету үшін келді. 1995 жылдың қаңтар айында Ковент-Гардендегі Актерлер шіркеуінде еске алу шарасы өтті, онда Кристофер Ли, Кевин Фрэнсис, Рон Муди және Джеймс Бри сөз сөйледі. Барлығында, Кушинг өмірінде 100-ден астам фильмде ойнады. Бірнеше кинорежиссерлер мен актерлер Питер Кушингтің өзіне әсер еткенін айтты, соның ішінде Хеллрейзер қорқыныш фильміндегі Пинхед рөлін ойнаған актер Дуг Брэдли және Хэллоуин (1978), Нью-Йорктен қашу (1981) және Шындық (1982) сияқты фильмдерді түсірген Джон Карпентер. 2008 жылы, оның қайтыс болғаннан кейін он төрт жыл өткен соң, Кушингтің суреті "Дракула" фильмінің шығуына 50 жыл толуына арналған "Хаммер" студиясының фильмдерін құрметтеу үшін Royal Mail басып шығарған маркалар жинағында пайдаланылды.

Фильм

Атау Жыл Рөл Ескерту Темір маскадағы адам 1939 Екінші офицер Луи Хэйуордқа қарсы ойнап, қос экспозициялық көрінелерді жеңілдету үшін, өзінің шағын рөлімен Лэдди 1940 Роберт Прайор Оксфордтағы ақымақ Студент Түндегі күзетші Джо Шэнд Соғыстағы әйелдер Капитан Эванс Аталмаған Говардтар Вирджиниядан Лесли Степhens Аталмаған Олар махаббатқа батыл емес 1941 Кіші лейтенант Блэклер Аталмаған Гамлет 1948 Осрик Мулен Руж 1952 Марсель де ла Вуазье Қара рыцарь 1954 Сэр Паламидес Махаббат соңы 1955 Генри Майлс Сиқырлы от Отто Весендонк Александр Македонский 1956 Бас генерал Мемнон Кешірімсіз уақыт 1957 Джереми Клейтон Франкенштейн құрсауы Виктор Франкенштейн Алғашқы басты рөл Қорқынышты қар адам Доктор Ролласон Зорлық алаңы 1958 Пастор Дракула Доктор Ван Хельсинг Франкенштейннің кек алуы Доктор Виктор Штайн Баскервиллердің иті 1959 Шерлок Холмс Джон Пол Джонс Капитан Ричард Пирсон Мумия Джон Бэннинг Ет пен зұлымдықтар 1960 Доктор Роберт Нокс Үнсіздік конусы Капитан Клайв Джадд Дракуланың күйеулері Доктор Ван Хельсинг Күдікті профессор Сеуэлл Шервуд орманының қылышы Ноттингемнің шерифі Тозақ клубы 1961 Merryweather Құбылмалы шығанақтағы ашу Squire Trevenyan Жалаңаш шеті Мырза Эван Вракк Сұраныс бойынша ақша Гарри Фордис Капитан Клегг 1962 Пастор Блисс Балама атауы: Түндегі жаратылыстар Шайтанның адамы (көрінелер өшірілді) Соңғы өлген адам 1963 Доктор Петер фон Брехт Франкенштейннің зұлымдығы 1964 Виктор Франкенштейн Горгона Доктор Намарофф Террор үйінің қорқынышы 1965 'Доктор Террор' / Доктор В. Р. Шрек Ол Майор Холли Бас сүйек Кристофер Мейтленд Доктор Ким және Далектер Доктор Ким Террор аралы 1966 Доктор Брайан Стэнли Далектер Жерге шабуыл 2150 А. Д. Доктор Поуп Франкенштейн әйел құрды 1967 Барон Франкенштейн Үлкен ыстықтың түні Доктор Вернон Стоун Азаптау бағы Ланселот Кеннинг (4-бөлім: "Поэді жинаған адам") Кейбіреулер тірі қалады Джон Мередит Қанды аң террор 1968 Тергеу инспекторы Куэннелл Жырық Сэр Джон Роуэн Франкенштейн жойылды 1969 Барон Франкенштейн Дәмді құрбандықтар 1970 Доктор Уолтер Гудрич Балама атауы: Қансорушылар Қайта-қайта айқайла 1971 Бас майор Генрих Бенедек Бір рет тағы Барон Франкенштейн Аталмаған Вампирлердің жаугершілік үйі Филипп Грейсон (2-бөлім: "Балауыз жұмыстары") Жамандық егіздері Густав Вейл Мен, монстр Фредерик Аттерсон Қорқынышты әңгімелер 1972 Артур Эдвард Гримсдайк (3-бөлім: "Поэтикалық әділет") Дракула А. Д. 1972 Лоуренс Ван Хельсинг және Лорример Ван Хельсинг Доктор Фибс қайтадан тұрды Капитан Паналық Мырза Смит (2-бөлім: "Ереуіл тігісші") Түндегі қорқыныш Майкл Кармихаэл Қорқыныш экспресі Доктор Уэллс Тек түн 1973 Сэр Марк Эшли Жылжымалы ет Енді айқайлау басталады! Доктор Поуп Дракуланың шайтандық ырымдары Лорример Ван Хельсинг Бұзу 1974 Раттвуд Құбырдан тыс Франкенштейн және тозақтан келген монстр Барон Франкенштейн Өлуі керек аң Доктор Кристофер Лундгрен Жынды үй Герберт Флей 7 алтын вампир туралы аңыз Профессор Ван Хельсинг Тендер Дракула МакГрегор Қасқыр туралы аңыз 1975 Профессор Пол Гул Доктор Лоуренс Медалла Ситджес-ан-Плата-де-Лей Ең жақсы актер үшін сынақ 1976 Сэр Эдвард Гиффорд Басқа атау: Лас рыцарь Жердің ортасында жұмыс істеу Доктор Аберн Перри Бұл фильм 2017 жылдың 14 сәуірінде Mystery Science Theater 3000: The Return Netflix-тің бірінші маусымының (14 - эпизоды) бөлігі ретінде "қақтырылды". Минотавр елі Барон Корофакс Балама атауы: The Devil's Men Жұлдызды соғыстар 1977 Гранд Мофф Таркин Номинация: Сатурн сыйлығы үздік қосалқы актер үшін Шоқ толқындары СС командирі Балама атауы: Шамамен адам Қауіпсіз Уилбур Стандартты Барон фон Хаккенберг Гитлер ұлы 1978 Генрих Хауснер Араб оқиғасы 1979 Вазир Аль Вузара Күннің әсері Комиссар Потс Балама атауы: Құпиялар жоқ! Misterio en la isla de los monstruos 1981 Уильям Т. Колдеруп Балама атауы: Monster Island Black Jack Sir Thomas Bedford Балама атауы: Asalto al casino House of the Long Shadows 1983 Себастьян Грисбайн Caixa de Catalunya үздік актерлік жүлдесі ((Винсент Прайс, Кристофер Ли және Джон Каррадинмен бөлісті) Top Secret! 1984 Кітап дүкенінің иесі Швед кітап дүкенінің көрінісі, Вал Килмермен кері түсірілген Батыл сенашаның семсері Гаспар Бигглс: Уақыт оқиғалары 1986 Авиа коммодор Уильям Реймонд (соңғы фильмдегі рөл)

Title Year Role Note The Man in the Iron Mask 1939 Second Officer Playing opposite Louis Hayward to facilitate the double exposure scenes, with a small role of his own Laddie 1940 Robert Pryor A Chump at Oxford Student Vigil in the Night Joe Shand Women in War Captain Evans Uncredited The Howards of Virginia Leslie Stephens Uncredited They Dare Not Love 1941 Sub Lieutenant Blackler Uncredited Hamlet 1948 Osric Moulin Rouge 1952 Marcel de la Voisier The Black Knight 1954 Sir Palamides The End of the Affair 1955 Henry Miles Magic Fire Otto Wesendonk Alexander the Great 1956 General Memnon Time Without Pity 1957 Jeremy Clayton The Curse of Frankenstein Victor Frankenstein First lead role The Abominable Snowman Dr. Rollason Violent Playground 1958 Priest Dracula Doctor Van Helsing The Revenge of Frankenstein Doctor Victor Stein The Hound of the Baskervilles 1959 Sherlock Holmes John Paul Jones Captain Richard Pearson The Mummy John Banning The Flesh and the Fiends 1960 Dr. Robert Knox Cone of Silence Captain Clive Judd The Brides of Dracula Doctor Van Helsing Suspect Professor Sewell Sword of Sherwood Forest Sheriff of Nottingham The Hellfire Club 1961 Merryweather Fury at Smugglers' Bay Squire Trevenyan The Naked Edge Mr. Evan Wrack Cash on Demand Harry Fordyce Captain Clegg 1962 Parson Blyss Alternative title: Night Creatures The Devil's Agent (scenes deleted) The Man Who Finally Died 1963 Dr. Peter von Brecht The Evil of Frankenstein 1964 Victor Frankenstein The Gorgon Dr. Namaroff Dr. Terror's House of Horrors 1965 'Dr. Terror' / Dr. W. R. Schreck She Major Holly The Skull Christopher Maitland Dr. Who and the Daleks Dr. Who Island of Terror 1966 Dr. Brian Stanley Daleks' Invasion Earth 2150 A. D. Dr. Who Frankenstein Created Woman 1967 Baron Frankenstein Night of the Big Heat Dr. Vernon Stone Torture Garden Lancelot Canning (segment 4: "The Man Who Collected Poe") Some May Live John Meredith The Blood Beast Terror 1968 Detective Inspector Quennell Corruption Sir John Rowan Frankenstein Must Be Destroyed 1969 Baron Frankenstein Incense for the Damned 1970 Dr. Walter Goodrich Alternative title: Bloodsuckers Scream and Scream Again Major Heinrich Benedek One More Time Baron Frankenstein Uncredited The Vampire Lovers General von Spielsdorf The House That Dripped Blood 1971 Philip Grayson (segment 2: "Waxworks") Twins of Evil Gustav Weil I, Monster Frederick Utterson Tales from the Crypt 1972 Arthur Edward Grimsdyke (segment 3: "Poetic Justice") Dracula A. D. 1972 Lawrence Van Helsing and Lorrimer Van Helsing Dr. Phibes Rises Again Captain Asylum Mr. Smith (Segment 2: "The Weird Tailor") Fear in the Night Michael Carmichael Horror Express Dr. Wells Nothing But the Night 1973 Sir Mark Ashley The Creeping Flesh Emmanuel Hildern And Now the Screaming Starts! Dr. Pope The Satanic Rites of Dracula Lorrimer Van Helsing Shatter 1974 Rattwood From Beyond the Grave Antique Shop Proprietor Frankenstein and the Monster from HellBaron Frankenstein The Beast Must Die Dr. Christopher Lundgren Madhouse Herbert Flay The Legend of the 7 Golden Vampires Professor Van Helsing Tender Dracula MacGregor Legend of the Werewolf 1975 Professor Paul The Ghoul Dr. Lawrence Medalla Sitges en Plata de Ley Award for Best Actor Trial by Combat 1976 Sir Edward Gifford Alternative title: Dirty Knights Work At the Earth's Core Dr. Abner Perry This film was "riffed" on 14 April 2017 as part of the Season One (episode 14) release of Mystery Science Theater 3000: The Return on Netflix. Land of the Minotaur Baron Corofax Alternative title: The Devil's Men Star Wars 1977 Grand Moff Tarkin Nominated: Saturn Award for Best Supporting Actor Shock Waves SS Commander Alternative title: Almost Human The Uncanny Wilbur The Standard Baron von Hackenberg Son of Hitler 1978 Heinrich Haussner Arabian Adventure 1979 Wazir Al Wuzara A Touch of the Sun Commissioner Potts Alternative title: No Secrets! Misterio en la isla de los monstruos 1981 William T. Kolderup Alternative title: Mystery on Monster Island Black Jack Sir Thomas Bedford Alternative title: Asalto al casino House of the Long Shadows 1983 Sebastian Grisbane Caixa de Catalunya Award for Best Actor(shared with Vincent Price, Christopher Lee & John Carradine) Top Secret! 1984 Bookstore Proprietor Swedish Bookstore scene, filmed in reverse with Val Kilmer Sword of the Valiant Seneschal – Gaspar Biggles: Adventures in Time 1986 Air Commodore William Raymond (final film role)

Теледидар

Атау Жылы Роль Ескертпе Мақтаныш пен Әділдік 1952 Мистер Дарси Телесериал (барлығы 6 серия) Шпионның Ескерткіші 1953 Йозеф Вадасси Телесериал (барлығы 6 серия) Сен Барсың Рудольф Гесс 1-маусым, 20-шы бөлім: "Рудольф Гесс қашуы" BBC Sunday Night Theatre 1951–1957 Чарльз ЭпплбиСирил БеверлиСимпсонАнтоин ВаниерПьотр ПетровскийСеппи ФредериксПринц Михаил Александрович ОуратифБэу БраммелУинстон СмитДр. Джон Ролласон Премьер-министр мырза Мэннингхэм 2-маусым, 48-ші бөлім: "Eden End (I)" 3-маусым, 15-ші бөлім: "Bird in Hand" 4-маусым, 5-ші бөлім: "Number Three" 4-маусым, 25-ші бөлім: "The Road" 4-маусым, 28-ші бөлім: "Anastasia" 4-маусым, 34-ші бөлім: "Portrait by Peko" 5-маусым, 4-ші бөлім: "Tovarich" 5-маусым, 11-ші бөлім: "Beau Brummell" 5-маусым, 50-ші бөлім: "Nineteen Eighty Four" 6-маусым, 5-ші бөлім: "The Creature" 6-маусым, 10-шы бөлім: "The Moment of Truth" 8-маусым, 2-ші бөлім: "Gaslight" Drama 61 67 1962 Фредерик Джеймс Парсонс 2-маусым, 7-ші бөлім: "Drama '62: Peace with Terror" ITV Television Playhouse Фред Парсонс 8-маусым, 3-ші бөлім: "Peace with Terror" Арыстанның Таралуы 1963 Кассий Телесериал Комедия Playhouse Альберт Фокс 3-маусым, 6-шы бөлім "The Plan" Story Parade 1964 Илайджа Бейли Бөлім: "The Caves of Steel" (белгісіз маусым) Thirty Minute Theatre 1965 Леонард 1-маусым, 5-ші бөлім: "Monica" The Avengers 1967 Пол Бересфорд Бөлім: "Return of the Cybernauts" (5-маусым, 17-ші бөлім немесе 6-маусым, 1-ші бөлім) Шерлок Холмс 1968 Шерлок Холмс 2-маусымның барлық 16 бөлімі:"The Second Stain""The Dancing Men""A Study in Scarlet""The Hound of the Baskervilles (Part 1)""The Hound of the Baskervilles (Part 2)""The Boscombe Valley Mystery""The Greek Interpreter""The Naval Treaty""Thor Bridge""The Musgrave Ritual""Black Peter""Wisteria Lodge""Shoscombe Old Place""The Solitary Cyclist""The Sign of Four""The Blue Carbuncle" Orson Welles Great Mysteries 1973 Граф Жерар Де Меррет 1-маусым, 4-ші бөлім: "La Grande Breteche" The Zoo Gang 1974 Жүйеші Гаутье 1-маусым, 5-ші бөлім: "The Counterfeit Trap" Space: 1999 1976 Раан 1-маусым, 7-ші бөлім: "Missing Link" Looks Familiar 1 бөлім – 2 ақпан 1976 күні The New Avengers Фон Клаус 1-маусым, 1-ші бөлім: "The Eagle's Nest" Hammer House of Horror 1980 Мартин Блюк 1-маусым, 7-ші бөлім: "The Silent Scream" Tales of the Unexpected 1983 Фон Баден 6-маусым, 8-ші бөлім: "The Vorpal Blade"

Title Year Role Note Pride and Prejudice 1952 Mr. Darcy TV mini series (all 6 episodes) Epitaph for a Spy 1953 Josef Vadassey TV mini series (all 6 episodes) You are There Rudolf Hess Season 1, episode 20: "The Escape of Rudolf Hess" BBC Sunday Night Theatre 1951–1957 Charles ApplebyCyril BeverlySimpsonAntoine VanierPiotr PetrovskySeppi FredericksPrince Mikhail Alexandrovitch OuratieffBeau BrummellWinston SmithDr. John RollasonPrime MinisterMr. Manningham Season 2, episode 48: "Eden End (I)"Season 3, episode 15: "Bird in Hand"Season 4, episode 5: "Number Three"Season 4, episode 25: "The Road"Season 4, episode 28: "Anastasia"Season 4, episode 34: "Portrait by Peko"Season 5, episode 4: "Tovarich"Season 5, episode 11: "Beau Brummell"Season 5, episode 50: "Nineteen Eighty Four"Season 6, episode 5: "The Creature"Season 6, episode 10: "The Moment of Truth"Season 8, episode 2: "Gaslight" Drama 61 67 1962 Frederick James Parsons Season 2, episode 7: "Drama '62: Peace with Terror" ITV Television Playhouse Fred Parsons Season 8, episode 3: "Peace with Terror" The Spread of the Eagle 1963 Cassius TV mini series Comedy Playhouse Albert Fawkes Season 3, episode 6 "The Plan" Story Parade 1964 Elijah Baley Episode: "The Caves of Steel" (unknown season) Thirty Minute Theatre 1965 Leonard Season 1, episode 5: "Monica" The Avengers 1967 Paul Beresford Episode: "Return of the Cybernauts" (season 5, episode 17 or season 6, episode 1) Sherlock Holmes 1968 Sherlock Holmes All 16 episodes from season 2:"The Second Stain""The Dancing Men""A Study in Scarlet""The Hound of the Baskervilles (Part 1)""The Hound of the Baskervilles (Part 2)""The Boscombe Valley Mystery""The Greek Interpreter""The Naval Treaty""Thor Bridge""The Musgrave Ritual""Black Peter""Wisteria Lodge""Shoscombe Old Place""The Solitary Cyclist""The Sign of Four""The Blue Carbuncle" Orson Welles Great Mysteries 1973 Count Gerard De Merret Season 1, episode 4: "La Grande Breteche" The Zoo Gang 1974 Judge Gautier Season 1, episode 5: "The Counterfeit Trap" Space: 1999 1976 Raan Season 1, episode 7: "Missing Link" Looks Familiar 1 episode – dated 2 February 1976 The New Avengers Von Claus Season 1, episode 1: "The Eagle's Nest" Hammer House of Horror 1980 Martin Blueck Season 1, episode 7: "The Silent Scream" Tales of the Unexpected 1983 Von Baden Season 6, episode 8: "The Vorpal Blade"

Теледидар фильмдері

Атауы Жыл Роль Біз тұрмысқа шыққанда 1951 Джеральд Форбс Егер бұл қателік болса 1952 Ник Грант Асмоде Блез Лебель Күміс аққу Генрикес Рукери Нук 1953 Клайв Попкисс Асыл испандық герцог Германостың әлеуметтік табысы Генри Роббинс Махаббат беті 1954 Мардиан Терситс Ричард Бордо 1955 Ричард II Браунингтің нұсқасы Эндрю Крокер Харрис Жетіде үй 1957 Дэвид Престон Винслоу баласы 1958 Сэр Роберт Мортон Гарри ағасы Гарри ағасы Ұлы Гудини 1976 Сэр Артур Конан Дойл Екі қаланың тарихы 1980 Доктор Александр Манетт Хелен Келлер: Муғжұза жалғасады 1984 Профессор Чарльз Копленд Шерлок Холмс: Өлімнің жұмбақтары

Басқа кредиттер

Атауы Жыл Роль Ескертпе Кешкі эфирде 1965 Өзі Төрт жеке жазылған сұхбат, (Майкл Динмен (хабар таратушы), Рудольф Картье және Ивон Митчеллмен) 1954 жылғы "1984" телеспектаклі туралы. The Morecambe & Wise Show 1969–1980 Өзі Ұзаққа созылған әзіл, төлем алуға тиіс болған жағдай BBC Wildlife Spectacular 1971 Өзі – Жетекші Дитер және Андреас 1986 Алғыс айту Wogan 1986–1988 Өзі Тұрақты қонақ Ұзақ көлеңкелер үйі қайта қарастырылды 2012 "Rogue One" фильміне арналған 2016 Гранд Мофф Таркин Арнайы алғыс; Өлімнен кейін жарық көрді; Бейнесін жасыру үшін компьютерлік графика қолданылды. Жаман топ 2021 Гранд Мофф Таркин Анимациялық қайта жаңарту