Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1924 жылы 23 маусымда "Таң атқаннан кешке дейін" атты ұшақпен Құрама Штаттар арқылы өтетін ұшақ рейсі авиациялық рекорд болды. Бұл Солтүстік Америка құрлығын күндіз алғашқы рет кесіп өтуге мүмкіндік берді. Бұл рекордты 1-ші лейтенант Расселл Л. Моган, АҚШ армиясының әуе қызметінің сынақ ұшқышы, Дейтон, Огайо штатындағы МакКук алаңында, әуе қызметінің инженерлік бөлімшесі және оның негізгі ұшу сынақ орталығы орнатылған.
The "Dawn to dusk" transcontinental flight across the United States was a pioneering aviation record established June 23, 1924. It marked the first crossing of the North American continent within the hours of daylight. The record was set by 1st Lt. Russell L. Maughan, a U. S. Army Air Service test pilot at McCook Field, Dayton, Ohio, the site of the Air Service Engineering Division and its major flight test center.
Концепция және ұшу жоспары
Ұшу жоспарын Әуе қызметінің көмекшісі бригада бастығы Бриг. 1923 жылы генерал Билли Митчелл. 1919 жылдан бастап Әуе қызметі тұрақты түрде ұшақтардың төзімділігі, қашықтығы, биіктігі мен жылдамдығы туралы рекордтар орнатып, АҚШ Армиясының Соғыс департаментінің 4-ші ірі жобасының қаржыландырылуына қолдау көрсету үшін жағымды жарнама және қоғамдық қолдауды қамтамасыз ету үшін Әуе қызметінің кеңейтуі жөніндегі Ласситер жоспары. Бір жыл бұрын лейтенант Джеймс Х. Дулиттл Флоридадан Сан-Диегоға бір күн ішінде DH 4 ұшағын ұшып, тек Техаста жанармай құю үшін тоқтады. Митчелл уақыт пен қашықтықты жақсартуды ғана емес, сонымен қатар үлкен қалалық орталықтарда күндіз ұшып-қону және қону арқылы трюкты жоғары деңгейде жариялауды қалаған. Ұшудың әскери мақсаты - елдің бір жағынан екінші жағына әуе бөлімшелерін жылдам жылжытудың пайдалылығын көрсету, бұл Армия мен Әскери-теңіз флотының қолынан келмейтін мүмкіндік. Бастапқы есеп бойынша, жаздың басында, түске дейін, батысқа қарай ұшқан ұшақ үшін 20 сағат күн сәулесі болуы керек еді. Сағатына орташа есеппен 160 миль (257 шақырым) жүріп, Нью-Йорктен Сан-Францискоға дейінгі 4297 шақырымдық қашықтықты 16 сағат 40 минутта өтеуге болады. Митчелл Curtiss Aircraft компаниясымен R 6 Racer үлгісіндегі 25 жаңа PW 8 истребительін сатып алу туралы келісімге келді, егер Curtiss жобада пайдалану үшін прототиптердің біреуін өзгертуге көмектессе. PW 8 ұшағының D 12 қозғалтқышы мен Митчеллдің жоспарлаған өзгерістері оған толық қуаттылық режимімен ұшуға мүмкіндік беруі керек еді. Егер XPW 8-ден қару-жарақ пен қажетсіз жабдықтарды алып тастаса, оның қашықтығын кеңейту үшін қосымша отын сыйымдылығы орнатылуы мүмкін, ал қозғалтқышты салқындату үшін үлкен май резервуарлары орнатылуы мүмкін. Ұшу жоспарында әрқайсысы 30 минуттан тұратын төрт тоқталуды жанармай құю үшін есептеген. Маккук Филд, Огайо; Сент-Джозеф, Миссури; Шайен, Вайоминг; және шалғайдағы Салдуро Сайдинг, Юта, жақында құрылған пошта бағыты бойынша жанармай құю нүктелері ретінде таңдалды. Мауган ұшуға таңдалды, өйткені ол тәжірибелі сынақ ұшқышы және ұшақ апаттарымен күресуге дағдыланған соғыс ардагері болды, өйткені ол 1922 және 1923 жылдары R 6 жылдамдық рекордтарын орнатты.
The plan for the flight was conceived by the Air Service's Assistant Chief, Brig. Gen. Billy Mitchell in 1923. The Air Service since 1919 had been regularly establishing endurance, distance, altitude and speed records in airplanes to promote favorable publicity and public support for the funding of the U. S. Army War Department's Major Project Number 4, the Lassiter plan for the expansion of the Air Service. The year before Lt. James H. Doolittle had flown a DH 4 from Florida to San Diego in a single calendar day, making just one stop in Texas for fuel. Mitchell wanted to not only improve on both the time and distance involved, but to have the stunt highly publicized by having it takeoff and land during daylight at major urban centers. The military purpose of the flight would be to demonstrate the utility of rapidly moving air units from one side of the nation to the other, a capability that the Army and Navy did not possess. The original calculations for the flight were that in early summer, including twilight, 20 hours of daylight were available for a westbound flight. By averaging 160 mile (257 km) an hour, the distance of 2670 mile (4297 km) from New York to San Francisco could be covered in 16 hours 40 minutes. Mitchell had struck a deal with Curtiss Aircraft to purchase 25 new PW 8 fighters, patterned after the R 6 Racer, if Curtiss would help modify one of the prototypes for use in the project. The D 12 engine on the PW 8 produced and Mitchell's intended modifications were to enable it to make the flight at full throttle power setting. If the armament and unnecessary equipment were also removed from the XPW 8, additional fuel capacity could be installed to extend its range, and larger oil tanks for engine cooling. The flight plan calculated four stops of 30 minutes each for refueling. McCook Field, Ohio; Saint Joseph, Missouri; Cheyenne, Wyoming; and remote Salduro Siding, Utah, were selected as refueling points, following a recently established mail route. Maughan was chosen to make the flight because he was an experienced test pilot and a combat veteran accustomed to dealing with in flight emergencies, and because he had already established speed records in 1922 and 1923 in the R 6.
Алғашқы екі рекорды
Алғашқы рет рекордты 1923 жылдың 10 шілдесінде орнатуға тырысты. Мауган Митчелл Филдтен (Лонг-Айленд) таңғы сағат 4:56-да ұшып кетті. Аллегени таулары қалың көлеңкемен көлеңкеленген еді және көрнекі жерлерге қарай бара алмады, Мауган өлі есеппен ұшып, МакКук Филдке жоспардан 90 минут кешігіп келді, онда құйрығының сырғақ жамбасы сынған, бұл қосымша кешіктіруді тудырады. PW 8 ұшағының қозғалтқышы Иллинойс штатының үстінен отын құбырының тығырықтауынан ұшып бара жатып тоқтады, ал Моган фермалық алаңда мәжбүрлі түрде қонуға мәжбүр болды, қону тіректеріне зақым келтіріп, әрекетті тоқтатты. Екінші рет рекордты 19 шілдеде орнатуға тырысты. 5:08 ұшып шыққаннан кейін Моган 8 сағат 35 минутта Маккук Майданға дейінгі 917 км бірінші аяғын аяқтады, 8:53 -те қайта ұшып кетті. Сент-Жозефке жеткеннен кейін, ол жерде 39 минут өткізді, Моган келесі аяғында мұнай түтіндерінен қатты ыстықтай болды. Алайда ол Шайеннеге жеткенде, онда сынған мұнай құбыры табылды және оны біріктірді. Шееннен шыққаннан кейін шамамен 90 минуттан кейін мұнай құбыры қайтадан жарылып, ішек айнуы оны Вайоминг штатындағы Рок-Спрингс әуе поштасына қондыруға мәжбүр етті. Алғашқы екі сынақ кезінде PW 8 ұшағының қозғалтқышы ең жоғары өнімділікке ие болды, сондықтан ұшу жоспарына қосымша уақыт енгізу қажет болды. Екінші рет жарық түсіру кезінде жарық жарты сағатқа қысқарып кеткендіктен, 1923 жылы тағы да сынақтар жүргізілмеді.
The first attempt to establish the record was flown on July 10, 1923. Maughan took off from Mitchel Field, Long Island, at 4:56 a. m. The Allegheny Mountains were obscured by a thick undercast, and unable to navigate by landmarks, Maughan flew by dead reckoning, arriving at McCook Field 90 minutes behind schedule, where a broken tail fin rib caused an additional delay. The engine of the PW 8 quit in flight over Illinois because of a clogged fuel line, and Maughan made a forced landing in a farm field, damaging the landing gear and ending the attempt. The second attempt to set the record was made on July 19. After a 5:08 a. m. takeoff, Maughan completed the 570 mile (917 km) first leg to McCook Field at 8:35 a. m, taking off again at 8:53 a. m. After reaching Saint Joseph, where he spent 39 minutes on the ground, Maughan experienced severe nausea from oil fumes on the next leg. He reached Cheyenne, however, where a broken oil line was found and soldered together. Approximately 90 minutes after leaving Cheyenne the oil line ruptured again and the nausea forced him to land at the air mail field at Rock Springs, Wyoming. The first two attempts had indicated that maximum performance was stressing the engine of the PW 8, necessitating that additional time be factored into the flight plan. With available daylight already reduced by a half hour by the date of the second attempt, no further tries were made in 1923.
Рекорд орнату
Келесі әрекет 24 204 сериялы ұшақпен, төртінші PW 8 ұшағымен жасалды. Curtiss Long Island зауытында оны өзгертіп, оның қарулары мен мотоларын алып тастады және 77 галлондық отын сыйымдылығын қосымша 100 галлонға арттырды. Моган таң атпай тұрып, Митчелл далалық офицердің ашық асханасында таңертеңгі тамақты жеді: жұмыртқа, бекон және тост, сонымен қатар клубтың тоңазытқышында табылған канталупа кесіндісі. Сондай-ақ, ол 22 маусымдағы "Нью-Йорк таймс" газетінің бір данасын Сан-Франциско қаласының әкімі Джеймс Рольфке жеке тапсыру үшін алды. 1924 жылы 23 маусымда сағат 03: 58-де Мауган Митчелл алаңынан ұшып кетті. Ол жаңбыр мен тұманның ара-тұра соғатын жеріне ұшып барып, 8:10-да Огайо штатының Дейтон қаласындағы МакКук аланына жетті. Механиктер ұшақты жиырма минутта жөндеуден өткізгенмен, бір механик оны отын қабылдау корпусына бекітіп, толтырғыштың қақпағын бұрғылады және клапанды сындырады. Құралды алып тастап, дәнекерлеп, орнына басқасын қою керек болды, бұл бір сағатқа созылды. Моган Дейтон мен Сент-Джозеф арасында найзағайға ұшырады, бірақ Сент-Джозефке еш оқиғасыз жетті. Сол жердегі шөптік жер қатты жаңбырдан жұмсақ болғандықтан, оның ұшағының ұшу салмағы шектелген. Толық жанармай ала алмай, Моган Небраска штатының Норт-Плэтте қаласына ұшып барып, отын резервуарын толығымен толтырды, бірақ бұл тағы 20 минут кешіктірді. Солтүстік Платтеге айналып өту сонымен қатар Моганның қатты қарсы желге тап болуына әкелді, бұл оның орташа жер жылдамдығын бәсеңдетеді. Ол жергілікті уақыт бойынша кешкі сағат 6:30-да Боневилл тұздықтарына жақын орналасқан теміржол аялдамасы Салдуро Сайдингтегі әуе поштасына қонды және Сан-Францискоға кешке дейін жету әлі де мүмкін екенін есептеп шықты. Ұшудың соңғы бөлігі Невада мен Сьерра-Невада таулары үстінде бұлттар қабаттарымен сипатталды, бұл жарықсыз жағдайда навигацияны қиындатты. Алайда Юта штатының Логан қаласынан келген Моган жер бедерімен таныс болды және солтүстіктен Сан-Франциско шығанағына жақындау үшін жеткілікті көрнекі жерлерді таныды. Ол Алькатраз аралында айналып тұрған жарықты қолданып, Сан-Францискодағы Президиодағы әскери әуеайлаққа, Крисси Филдке, онымен бірге, Тынық мұхит уақыты бойынша сағат 9:46-да, қараңғыға дейін бір минут қалғанда, шамамен 50,000 көрерменнің алдында жерге қонды. Моганның жалпы өту уақыты 20 сағат 48 минут болды. Оның нақты ұшу уақыты 18 сағат 20 минут болды, орташа жер жылдамдығы 45 км/сағ. Бұл ұшу күндізгі уақыттағы алғашқы трансконтиненттік өтудің жарнамалық құндылығына қоса, трансконтиненттік ұшуларда уақыт, қашықтық және орташа жылдамдық бойынша жаңа рекордтар орнатты. Моуганның рекорды 1928 жылы 20 тамызда Голливудтың каскадер-ұшағы Артур С. Гобель батыстан шығысқа қарай құрлықтағы тұңғыш тоқтамай ұшу кезінде Лос-Анджелестен Калифорниядан Нью-Йорктегі Куртисс Майлдке Локхид Вега Янки Дудлмен (NX4789) 18 сағат 58 минутта ұшып кеткен кезде ғана көмескіленді.
The next attempt was made using a different plane, serial number 24 204, the fourth PW 8 production aircraft. Curtiss modified it at its Long Island plant, removing its guns and mounts and increasing the 77 gallon fuel capacity by an additional 100 gallons. Maughan rose before dawn and ate breakfast at the Mitchel Field Officer's Open Mess: scrambled eggs, bacon, and toast, plus a slice of cantaloupe he found in the club's refrigerator. He also procured a copy of the June 22 New York Times to deliver personally to the mayor of San Francisco, James Rolph. Maughan took off from Mitchel Field at 3:58 a. m. Eastern Standard Time, June 23, 1924. He flew through intermittent rain and fog but still averaged and reached McCook Field in Dayton, Ohio at 8:10 a. m. EST. Although mechanics serviced the plane around in twenty minutes, one of the field's mechanics over torqued the filler cap while securing it to the fuel intake housing, and broke off the valve. The housing had to be removed, soldered, and replaced, costing an hour's delay. Maughan encountered thunderstorms between Dayton and St. Joseph, but reached Saint Joseph without incident. The grass field there was soft from heavy rain, limiting the takeoff weight of his plane. Unable to take on a full load of fuel, Maughan flew to North Platte, Nebraska, where he completely filled the fuel tank, but which caused a further 20 minute delay. The detour to North Platte also resulted in Maughan encountering a strong headwind, slowing his average groundspeed. He landed at the air mail field at Salduro Siding, a railroad stop adjacent to the Bonneville Salt Flats, at almost 6:30 p. m. local time and calculated that reaching San Francisco by dusk was still possible. The last leg of the flight, over Nevada and the Sierra Nevada range, was characterized by cloud strata, making navigation difficult in low light conditions. Maughan, from Logan, Utah, was familiar with the terrain however and recognized sufficient landmarks to approach San Francisco Bay from the north. He used a revolving light on Alcatraz Island to guide him to Crissy Field, the military airfield at the Presidio of San Francisco, where he landed in front of an estimated 50,000 spectators at 9:46 p. m. Pacific Standard Time, reportedly a minute before dusk. Maughan's total transit time was 20 hours and 48 minutes. His actual flight time was 18 hours and 20 minutes, at an average groundspeed of In addition to the publicity value of being the first transcontinental crossing within the hours of daylight, the flight established new records for time, distance, and average speed (128.37 mph) in transcontinental flights. Maughan's record was not eclipsed until August 20, 1928 when Hollywood stunt flier Arthur C. Goebel, in what was the first nonstop flight across the continent from west to east, flew from Los Angeles, California to Curtiss Field, New York in the Lockheed Vega Yankee Doodle (NX4789), in 18 hours and 58 minutes, averaging .