Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Ли Турбервилл Бил (Richard Lee Turberville Beale; 1819 жылы 22 мамыр - 1893 жылы 21 сәуір) - заңгер, Вирджиния штатынан үш мәрте АҚШ Конгрессмені және Америка Азамат соғысы кезінде Конфедеративтік Штаттар армиясының бригадир-генералы. Оның 3 дужаннан астам құлы болды және ол демократ еді.
American politician
Richard Lee Turberville Beale (May 22, 1819 – April 21, 1893) was a lawyer, three term United States Congressman from the Commonwealth of Virginia, and a brigadier general in the Confederate States Army during the American Civil War. He had more than 3 dozen slaves and was a Democrat.
Ерте өмір және мансап
Бил Вирджинияның Вестморленд округіне қарасты Хикори Хилл қаласында дүниеге келген. Ол Карлайл қаласындағы Дикинсон колледжінде оқығанға дейін екі жергілікті жеке мектепте, Нортумберленд академиясында және Раппаханнок академиясында оқыды. Ол заңгерлік білім алып, 1837 жылы Вирджиния университетінің түлегі болды. Екі жылдан кейін ол адвокаттық заңгерлікпен айналысып, Вирджиния штатының Хейг қаласында заңгерлік практикасын құрды. Биль Демократтар партиясынан отызыншы конгресске (4 наурыз 1847 - 3 наурыз 1849 жж.) сайланды. Алайда, ол 1848 жылы қайта тағайындалудан бас тартты. Ол Вирджинияның конституциялық реформасы конвенциясының мүшесі ретінде қызмет етті 1850-51 жылдары, онда ол конституциялық реформаға қарсылық білдірді, билік басындағы Ричмонд хунтасының мүшесі ретінде, және ол Вирджиния Сенатына сайланды, ол 1858 жылдан 1860 жылға дейін қызмет етті. Бильдің 38 құлы және едәуір егістік жері болды.
Beale was born at Hickory Hill, Westmoreland County, Virginia. He attended two local private schools, Northumberland Academy and Rappahannock Academy, before attending Dickinson College in Carlisle, Pennsylvania. He studied law and graduated from the University of Virginia in 1837. Two years later, he was admitted to the bar and established a law practice at Hague, Virginia. Beale was elected as a Democrat to the Thirtieth Congress (March 4, 1847 – March 3, 1849). However, he declined to be a candidate for renomination in 1848. He served as a member of the Virginia constitutional reform convention in 1850–51 where he opposed constitutional reform as a member of the ruling Richmond Junta, and he was elected to the Virginia Senate serving from 1858 to 1860. Beale owned thirty eight slaves along with significant farmland.
Азаматтық соғыс
1861 жылы Вирджиния бөлініп шыққаннан кейін, Бил 9 Вирджиния кавалериясының лейтенанты ретінде кавалериядағы комиссияны қабылдады. Көп ұзамай ол капитан, содан кейін майор болып тағайындалды және Потомак өзенінің төменгі жағында, туған қаласы Гаагаға жақын орналасқан Ли лагерінің қолбасшысы болды. Өзінің ақыл-парасаты мен тамаша шешімдері үшін мақталған ол кейіннен 9-шы Вирджиния кавалериясында Полковник В. Х. Ф. "Руни" Лидің қол астында қызмет етті, ол Солтүстік Вирджиния армиясы болды. Ли бригадир генерал болып тағайындалған кезде, Бил 1862 жылы 15 қыркүйекте полковник дәрежесіне көтерілді және полкке, оның ішінде оның ұлдарына басшылық берді. 1862 жылдың желтоқсанында ол Раппаханнок өзенінің маңындағы ауылды аралап, Лидстегі федералды гарнизонды бірде-бір адамын жоғалтпай басып алды. Биль 1863 жылы атқарған қызметі үшін бірнеше мақтау қағаздарын және мақтауларын алды. 16 сәуірде ол генерал-майор Дж.Э.Б. Стюарттың мақтауына ие болды. Ол генерал-майор Джордж Стоунменнің федералдық ат әскерлері дивизиясының шабуылдау қаупін жойып, бір апта бойы қатаң соғысып, бірнеше тұтқынға алды. Геттисбург кампаниясы кезінде Бил 9-шы Вирджинияны Флитвуд төбесіндегі Флитвуд төбесіндегі Брэнди станциясының шайқасында маусым айында басқарды. Ол Стюарттың Потомак армиясын айналасына саяхаттауға және Мэриленд пен Пенсильвания арқылы рейдке қатысты. Ол шілде айының басында Геттисбургтің шығыс кавалерия алаңында және әскердің Вирджинияға шегінуі кезінде қатал шайқастарға қатысты. Ол қысқа уақытқа Калпепер Корт-хауста болған ұрыстарда Руни Ли бригадасының командалығын қолға алды және Бристо және Майн-Ран кампанияларына қатысты. 1864 жылдың наурыз айында ол одақ полковнигі Ульрик Дальгренді және оның шабуылшыларын тосқауылдау үшін күштеп шеру жүргізді. Оның 9-шы Вирджиния кавалериясының жасағы федералдыларға қарсы тұзақ құрып, басқа бөлімшелермен бірге 175 адамды тұтқындап, Дальгренді өлтірді. Дальгреннің жанында табылған, Ричмондты өртеп, президент Джефферсон Дэвис пен оның кабинетін өлтіру туралы жоспарды ашатын қағаздар генерал-майор Фитцху Ли арқылы Конфедерация үкіметінің назарына жіберілді. Бұл даулы қағаздар Билдің жасақшылары ашқан, бұл Джон Уилкс Буттың Линкольнді өлтіру туралы шешім қабылдауына әсер еткен фактор болуы мүмкін. Бил өз полкін Оверленд кампаниясы кезінде басқарды және Петербургті қоршау кезінде Риам станциясының екінші шайқасында екі одақ туыны басып алды. Тамыз айында Джон Р. Чамблисс қайтыс болғаннан кейін, Билл полковник дәрежесіне ие болса да, Чамблисс бригадасының командалығына тағайындалды. 1865 жылы 6 ақпанда ғана ол бригадир генерал дәрежесіне көтерілді. Ол бригаданы соғыс аяқталғанға дейін басқарды. Ол 1865 жылы 9 сәуірде Аппоматтокс станциясында жараланып, тұтқындалды және 27 сәуірде Эшлендте шарт бойынша босатылды.
Upon the secession of Virginia in 1861, Beale accepted a commission in the cavalry as a lieutenant in the 9th Virginia Cavalry. He was soon promoted to captain and then major, and placed in command of Camp Lee, near his hometown of Hague, on the lower Potomac River. Being commended for his intelligence and excellent judgment, he subsequently served under Col. W. H. F. "Rooney" Lee in the 9th Virginia Cavalry in what became the Army of Northern Virginia. When Lee was promoted to brigadier general, Beale was advanced to the rank of colonel on September 15, 1862 and given command of the regiment, which included his sons. In December 1862, he led a bold expedition throughout the countryside near the Rappahannock River, capturing the Federal garrison at Leeds without losing a man. Beale's service in 1863 earned him several written commendations and praises. On April 16, he won the praise of Maj. Gen. J. E. B. Stuart for repelling the threatened raid of Maj. Gen. George Stoneman's Federal cavalry division, capturing several prisoners during a week of nearly continual fighting. During the Gettysburg Campaign, Beale led the 9th Virginia in a charge on Fleetwood Hill at the Battle of Brandy Station in June. He participated in Stuart's subsequent ride around the Army of the Potomac and the raid through Maryland and Pennsylvania. He participated in hard fighting at Gettysburg's East Cavalry Field in early July and during the army's retreat to Virginia. He briefly assumed command of Rooney Lee's brigade during fighting at Culpeper Court House and participated in the Bristoe and Mine Run Campaigns. In March 1864, he made a forced march to intercept Union Col. Ulric Dahlgren and his raiders. A detachment of his 9th Virginia Cavalry successfully ambushed the Federals, and, with other units, captured about 175 men and killed Dahlgren. The papers found upon Dahlgren's person, revealing a design to burn Richmond and kill President Jefferson Davis and his Cabinet, were forwarded through Maj. Gen. Fitzhugh Lee to the Confederate government. These controversial papers discovered by Beale's troopers may have been a factor that influenced John Wilkes Booth in his decision to assassinate Abraham Lincoln. Beale led his regiment during the Overland Campaign, and captured two Union flags at the Second Battle of Ream's Station during the Siege of Petersburg. In August, upon the death of John R. Chambliss, Beale was assigned to command of Chambliss's brigade, although still with the rank of colonel. It was not until February 6, 1865, that he was finally promoted to brigadier general. He led the brigade through the end of the war. He was wounded and captured at Appomattox Station on April 9, 1865, and was paroled on April 27 at Ashland.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
Соғыстан кейін Бил өзінің саяси мансабын қайта құру кезінде жалғастырды. Ол Беверли Б. Дугластың өліміне байланысты бос орынды толтыру үшін қырық бесінші конгресске сайланды. Ол қайта сайланып, 1879 жылдың 23 қаңтарынан 1881 жылдың 3 наурызына дейін қырық алтыншы конгрессте қызмет етті. Ақырында мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шыққан Бил заңгерлік ісін қайта бастады. Ол сондай-ақ "Америка мен Америка арасындағы соғыста 9-шы Вирджиния кавалериясының тарихы" атты еңбегін жазды. Бил Вирджиния штатының Хейг қаласына жақын жерде қайтыс болды және Хиккори Хилл зиратында жерленді.
After the war, Beale resumed his political career during Reconstruction. He was elected to the Forty fifth Congress to fill the vacancy caused by the death of Beverly B. Douglas. He was reelected and served in the Forty sixth Congress from January 23, 1879 to March 3, 1881. Finally retiring from public service, Beale resumed the practice of law. He also wrote A History of the Ninth Virginia Cavalry in the War Between the States. Beale died near Hague, Virginia, and was buried there at Hickory Hill Cemetery.
Сайлаулар
1847 жылы Биль Вирджинияның 8-ші округінен АҚШ-тың өкілдер палатасына 51,86% дауыспен, Виг Виллоуби Ньютонды жеңіп сайланды. 1855 жылы Вирджинияның 1-ші округінен АҚШ-тың Өкілдер палатасына сайлауда жеңілген, демократиялық Томас Генри Бейли жеңген. 1878; Биль Вирджинияның 1-ші округінен АҚШ-тың өкілдер палатасына 48,32% дауыспен, республикашыл Джордж Ц. Раундты және тәуелсіз демократ Джон Критчерді жеңіп сайланды. 1879 жылы Бейл сайлауда 75 84% дауыспен жеңіске жетті, ол республикашыл У. В. Дугласты және тәуелсіздер Джордж С. Раунд пен Джон В. Паркерді жеңді.
1847; Beale was first elected to the U. S. House of Representatives from Virginia's 8th District with 51.86% of the vote, defeating Whig Willoughby Newton. 1855; Beale lost election to the U. S. House of Representatives from Virginia's 1st District, defeated by Democrat Thomas Henry Bayly. 1878; Beale was elected to the U. S. House of Representatives from Virginia's 1st District with 48.32% of the vote, defeating Republican George C. Round and Independent Democrat John Critcher. 1879; Beale won a special election with 75.84% of the vote, defeating Republican U. W. Douglas and Independents George C. Round and John W. Parker.