Кіріспе

Бұрынғы мажар теміржол көлігі өндірушісі MÁVAG (Magyar Királyi Állami Vas , Acél és Gépgyárak; Мажар Корольдік Мемлекеттік Темір, Болат және Машина Зауыттары) ең ірі мажар теміржол көлігі өндірушісі болды. MÁVAG компаниясы Австро-Венгрия монархиясының Венгрия жартысындағы Манфред Вайс болат және металл зауытынан кейін екінші ірі өнеркәсіптік кәсіпорын болды. MÁVAG Венгрия Корольдігінің меншігі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін MÁVAG компаниясы мемлекет меншігіне алынып, "Királyi" ("Сарайы") атауынан алынып тасталды. Компанияда мыңдаған жұмысшы жұмыс істеді. Ғимараттар VIII ғасырда салынған. Будапешт ауданы, келесі көшелермен шектеледі: Kőbányai көшесі, Hungária даңғылы, Vajda Péter көшесі және Orczy көшесі. Бұл ХІХ ғасырда Csepel Művek (Csepel Factories) фабрикасымен бірге ең маңызды венгр машина жасау фабрикасы болды. MÁVAG компаниясының ең беделді өнімдері бу локомотивтері болды. Бірінші локомотив 1873 жылы шығарылды, ал MÁVAG атақты No1 локомотивін шығарды. 424 - 1924 жылдан бастап. MÁVAG компаниясының көрші компаниясы Ganz motor és vagongyár (Ganz қозғалтқыш және вагон зауыты) болды, ол экспорт үшін дизельдік локомотивтер мен сәнді вагондар өндірді. 1959 жылы MÁVAG Ganz компаниясымен біріктіріліп, Ganz MÁVAG деп аталды.

Бастауы

Венгрияның алғашқы темір жолы 1844 жылдың екінші жартысында салынды. Бұл - Пест пен Ракоспалота арасындағы және кейін Пест пен Вац арасындағы аяқталған желіде алғашқы рет бу локомотивтері пайдаланылған. Ашылу рәсімі 1846 жылы 15 шілдеде өтті. Kőbányai út машина жасау зауытының екі алдыңғысы 1868 жылы құрылған Венгрияның Бельгия машиналар және қозғалтқыштар жасау компаниясы және Солтүстік көлік жөндеу зауытының орнында құрылған Венгрияның Швейцария темір жол вагондары зауыты болды. Соңғы компания Alföld Fiume темір жолы үшін көпшілік тарту машиналарын жасады. Алайда 1870 жылы екі компания да банкротқа ұшырап, таратылды. Екі зауытты Венгрия мемлекеті сатып алып, 1870 жылы 1 тамызда бірлескен бақылауға алды. Мемлекет Мажарстан Корольдік темір жолдарының машиналар мен вагон фабрикасын құрды және оны өзінің басқармасын құрудан бұрын, алдымен MÁV басқаруына тапсырды. Зауыттың алғашқы директоры Фригис Циммерман болды. 1867 жылғы австро-венгерлік келісімнен кейін ұлттық өнеркәсіптің дамуына заңдық кедергілер жойылып, локомотивтерді экспорттау қолжетімді болды. Корпоративтік (жеке) темір жолдар өсті, олар MÁV-пен бірге көптеген локомотивтер мен вагондарды талап етті. Зауыт 1872 жылы көлік құралдарын шығара бастады, оның алғашқысы - 50 кокс тасығыш машинаның алғашқы отандық өндірісі III және Венадағы Sigl зауытының жоспарлары бойынша. 1873 жылы Венада өткен дүниежүзілік көрмеде таныстырылған жүк пойызы. Әлемдік экономикалық дағдарысқа байланысты компания уақытша MÁV-ға ауыстырылды. 1873 жылы 28 шілдеде бұрынғы Мажар швейцар вагондар зауытының ғимараты өртеніп кетті. Ол қайта құрылып, MÁV-тің негізгі цехына айналды (→ Солтүстік негізгі цехы). Зауыттың бірінші локомотивінің дизайны, No7 локомотив 1878 жылы жасалып бітті. Компания Tiszavidék Vasút (кейіннен MÁV IIId) үшін C осьті универсалдық локомотивін "Szolnok" өндірді. Ол 314 сериялы белгіге ие болды және сол жылы Париждегі Дүниежүзілік көрмеде таныстырылды. 1877 жылы зауыт ауыл шаруашылығы техникасы мен астық бастыратын машиналар шығара бастады. 1880 жылы Венгрия үкіметі зауытты Диосгиор темір зауытымен біріктірді және "Венгрияның Корольдік мемлекеттік темір жол машиналар зауыты және Диосгиор Венгрияның Корольдік темір және болат зауыты дирекциясы, Будапешт" деген атпен бірлескен басқарушы компания құрды. 1881 жылы зауыт үлкен көпірлерді сала алды және MÁV және Kassa Oderberg темір жолдарына бірнеше көпір, сондай-ақ Келети темір жол вокзалының темір құрылымын салды. Зауытты 1881 жылы маусым айында Зигмонд Кордина өз қолына алды. Ең алғашқы отандық локомотив - 1883 жылы 10-шы MÁV Ia класы, кейіннен 220 сериялы локомотив болды. Сол жылы зауыттың алғашқы композиттік локомотивы, MÁV 56, 568 класы, кейіннен 20-сыныпта, зауыттың 75-ші аяқталған булы локомотивы жасалды. 1884 жылдан бастап компанияны тікелей сауда министрлігі басқарады. 1890 жылы, ол жылы астық бастыратын машинаны жасау аяқталды. Зауыттың 500-ші бу локомотивисі MÁV IIIe-де 28-ші нөмірлі. 2535 класындағы (кейін 326 сериялы) локомотивтер 1893 жылы 31 мамырда тапсырылды. Мыңшы локомотив, MÁV Int., No 31, 468 рельсті (222 сериялы) локомотив 1896 жылы аяқталып, Мыңжылдық көрмесінде ұсынылды. 1896 жылы зауыт Újpest теміржол көпірінің және Ferencz József көпірінің (бүгінгі: Бостандық көпірі) болат құрылымын жасады. 1896 жылы Венгрияның 1000 жылдығын атап өту кезінде 1000-шы локомотив көрмеге қойылды. Зауыттың 1500-ші локомотивы 1900 жылы салынған. 701 пз. класы (201/202 сериясы), яғни 46-құрылымның IVd-сы. 4405 класы (422 сериясы) және Трансильвания тау-кен жолы Говасдия тар тетік локомотивтерімен зауыттың егін жинау және бұршақ машиналары мен локомотивтері сияқты Париж әлем көрмесінің Гран-приін жеңіп алды. 1900 жылдан бастап темір зауытының директоры Кароль Важкай, ал 1903 жылдан бастап Пал Рот темір зауытының директоры болды.

Автомобиль өндіру, MÁVAG-Ford

1920-ші жылдардың соңында MÁVAG сонымен қатар автомобиль өндірісіне де қатысты. MÁVAG алғаш рет жолаушылар автомобильдерін 1928 жылы шығаруға тырысты. 1929 жылы олар Штутгарттағы Daimler Benz компаниясымен келісім бойынша MÁVAG Mercedes L1000 шассиін шығара бастады. Шассиге жолаушылар вагондары, жедел жәрдем және шағын автобустар үшін корпус орнатылған. 20 шассидің сериясы шығарылды. 1930 жылы MÁG жолаушылар автомобильдерін шығаруды тоқтатқаннан кейін, такси паркі қартаюы 1930 жылдары өсіп келе жатқан проблемаға айналды. Такси өндірісін бастауға 1937 жылы Кельн қаласындағы Ford Werke компаниясымен MÁVAG бас директоры Иштван Хорти бастамасымен қол қойылған лицензиялық келісім көмектесті. Осы келісім бойынша 1938 жылы Маваг Венгрияда такси ретінде пайдалануға арналған Eifel және V8 модельдерін құрастыруды бастады. Көліктерді әдетте "MÁVAG Ford" деп атайды. [3] Ford V8 моделінің құрастыруы көп ұзамай Steinbánya Road-тағы MÁVAG зауытында басталды. 1937 жылы олардың 120-сы Autótaxi Rt үшін салынған. Алайда, V8 қозғалтқышы бар Ford V8 моделі сәнді класқа көбірек жататын және таксилерге жарамсыз болған. Кейіннен төрт цилиндрлі Ford Eifel моделінің өндірісі мен отандық құрастыруы басталды. Кішкентай көліктің көлемі тым кішкентай болды және екі есікті дизайн артықшылық емес еді. Eifel модельдері Венгрияда жолаушылар жайлылығын жақсарту үшін модификацияланғанымен (түйін аралығын ұзарту), автомобиль құрылымдық жағынан жарамсыз болды [1] және венгр технологиясының кемшіліктері Ford Eifel түрлендіруінде ашылды: Eifel таксилері бірінші күні винт шахталарын сындырып, зауытқа қайтару керек болды. Шағын Эйфель моделі 40 стандартты және 120 такси, үлкен V8 әскери өндіріске ауысқанға дейін 30 стандартты және 110 такси өндірді. 1938 жылы 237 MÁVAG Ford өндірілді, оның 120-ы Ford Eifel және 117 Ford V8 болды. Бұл MÁVAG Ford оқиғасының соңы болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде MÁVAG компаниясы Weiss Manfréd Steel and Metal Works компаниясымен бірге елдегі ең маңызды әскери зауыт болды. MÁVAG 1938-1939 жылдары 82 жеңіл "Толди" танкісін, 1940-1941 жылдары 59 "Туран" орта танкісін және 135 "Нимрод" автоматты қаруын, ал 1944 жылы 6 "Зриньи" шабуылдық қаруын жеткізді. Компания сондай-ақ автомобиль өндірісіне де қатысты: 1944 жылға дейін 1337 Ботонды барлық жер-жер көліктері, әр түрлі LO типті 1853 жүк көлігі және автобус шассилері шығарылды. Гьер бағдарламасының аясында бу локомотивтерін өндіру де өсті: 1944 жылға қарай 218 бу локомотивтері, олардың көпшілігі 424 жасалды. Локомотивтік қазандықтар да неміс тапсырысына жасалды, бірақ сол кезде зауыт жеткілікті сапалы дәнекерленген қазандықтар шығара алмады, сондықтан тек 25 жеткізілді. Истван Хортидің басқаруымен құрылған ұшақ зауыты 1939 жылы өндірісті бастады, бастапқыда WM 21 Sólyom және M 25 Nebuló, содан кейін 1942 жылдан бастап MÁVAG Héja және 1943 жылдан бастап Arado Ar 96 ұшақтарын өндірді. Зауыт 1944 жылдың желтоқсан айының соңында Будапешт қоршауы кезінде өндірісін тоқтатты. Бұл уақытта көпір бөлімі жаңадан салынған Szeretfalva Déda темір жол желісінің көпірлеріне арналған темір құрылымдарды жасау үшін жауапты болды.

Коммунистік кезең

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Венгрия Кеңес Одағына, Чехословакияға және Югославияға өтемақы төлеуге мәжбүр болды. Оның маңызды бөлігі теміржол жылжымалы құрамдарын жеткізу болды, оның аясында MÁVAG бес жыл ішінде 525 локомотивтер мен локомотив бөлшектерін жеткізді. Бұл негізінен стандартты кеңістікті локомотивтерді өндіруге қатысты No. 122 (424-сериямен бірдей) (немесе Кең Кеңес Одағы үшін), стандартты кеңістікті локомотивтер No. 110 (375 сериясымен бірдей) және тар жолды локомотивтер No. 70 (бұл 490 сериясы сияқты), бірақ көп ұзамай ЭР сериясы No. 135 совет жобалары негізінде басталды. Бұл зауыт құрастырған ең ірі модель болды: "үлкен аға" типіндегі бес модельді қоспағанда, осы типтің 1 350 данасы жасалды. Өтемақыны жеткізу аяқталғаннан кейін, осы уақытқа дейін шығарылған типтердің өндірісі қайта басталды, қазір коммерциялық келісімшарттар бойынша. КВ4 сериялы тар рельсті локомотивтер де кеңестік жобаларға салынған. Зауыттың көпір бөлімінің басты міндеті соғыста қираған көпірлерді қайта құру болды. Зауыт 1940-шы жылдардың екінші жартысында автомобильдерді де едәуір жеткізді: 350 Tr5 (солай аталған "трамбус") моторлы шасси, 95 N5 шасси және 162 B5 жүк көлігі. Ауыл шаруашылығы техникасы бөлімшесі жүздеген T20 және T35 тракторларын ұсынды. Бұл өнімдер кейіннен басқа зауыттарға (Csepel Autó және бұрынғы Hofherr) орталықтандырылған түрде берілді. Сонымен қатар, жүздеген локомотивтер де өндірілді. Осы кезеңде MÁV қажеттіліктері өте артта қалды. Жұмыс соғыс кезінде басталды, бірақ 1951 жылы ғана зауыттың өз жобасының соңғы локомотивы, ауыр жылдамдықты No. 130-ға сәйкес, оған MÁV 303 реттік нөмірін берді. Локомотив No. 303,001 - MÁVAG-тің 6000-шы зауыттық локомотиві. Бұл типтің тек 2-і ғана жасалды, ал 424 сериялы қазандыққа негізделген 1 "E" осьтік жүк локомотивтері мен 2 "D2" осьтік жергілікті жолаушылар локомотивтері, сондай-ақ E осьтік контурлы бу локомотивтері дизельдік локомотивтерге ауыстырылуы керек болғандықтан, мүлдем жасалмады. Бұл шешімді қазіргі уақытта ерте деп санауға болады, өйткені дизельді және электрлік локомотивтердің дамуы өте баяу болды, бұл 1960 жылдары MÁV-да тарту көліктерінің өте аз болуына әкелді. MÁV жаңа бу локомотивтерін тек 1955 жылдан бастап жеткілікті мөлшерде ала алды, бұл 424 және 375 сериялы бу локомотивтері болды. Алғашқы үлгісінің өндірісі 1958 жылы аяқталды, ал Венгрияда шығарылған соңғы булы локомотив No. 7578-ші, Жоқ. 375 1032, 1959 жылдың наурыз айында жаңа атаумен және ұйыммен (төменде қараңыз) зауытты тастады. Зауыттың соғыстан кейінгі алғашқы электрлік локомотивы - бес осьті фазалық және жиілік конвертерлік локомотив, фабрикалық типтегі ВМ10, оның 12-сі 1950 және 1957 жылдар аралығында салынған. Негізінен, артқа инженерлік индустрияның артта қалуынан, олар тұрақты кешіктіріліп жасалды және төмен сенімділікпен жұмыс істеді. Дизельдік локомотивтерді жобалау үшін типтік бағдарлама жасалды. DVM2 зауыттық типтегі 600 л.с., ауыр маневрлік және жеңіл желілік дизельдік электрлік локомотивтердің біріншісі 1954 жылдың аяғында Ганц зауытымен бірлесіп аяқталды және MÁV-те M424 5001 жол нөмірі берілді. Бұл модель 195 жылдан бастап M44 сериялық нөмірімен шығарылды және үлкен жетістікке жетті. 450 ат күші бар дизельді гидравликалық маневрлік локомотивтердің біріншісі, DHM1 деп аталды, 1957 жылы Египет темір жолдары үшін аяқталды. Бұл типтегі дизельдік қозғалтқыштардың ақаулығынан бастауыш кезде көптеген бас ауыртпалықтарын туғызды, тіпті екі зауыттың беделін жоғалтты. Оның үстіне, 1957 жылы салынған жалғыз ауыр магистральдық локомотив, М601 сериясы, дизельді қозғалтқыштың арқасында сериялы өндіріске енгізілген жоқ. Осы уақытқа дейінгі өнеркәсіптік саясат бу локомотивтерін өндіруді тоқтатуды және дизельдік локомотивтерді өндіруді белсенді түрде дамытуды шешкендіктен, көлік құралын өндіретін MÁVAG зауытын және механикалық жабдықтар үшін жауапты болған Ganz зауытын жеке субъектілер ретінде пайдалануды және осылайша бір-біріне жақын орналасқан екі зауытты біріктіруді жөн көрмейді: сондықтан 1959 жылдың 1 қаңтарынан бастап екі зауыт Ganz MÁVAG Locomotive, Wagon and Machine Works атауымен бір компания ретінде жұмыс істей берді.