Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1943 жылы режиссер Виктор Флеминг түсірген американдық фильм
1943 American film directed by Victor Fleming
Сюжет
Пит Сандидж - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Англиядан ұшып шыққан Солтүстік Американың B 25 Митчелл бомбалаушы ұшағының ойланбайтын ұшқышы. Ол АҚШ-тың барлық әуе кемелерін тасымалдаушы америкалық азаматтық ұшқыш Доринда Дёрстонға ғашық. Питтің командирі "Нейлс" Килпатрик алдымен Питті және оның командасын Шотландиядағы базаға көшіреді, содан кейін оған Құрама Штаттарға ұшу нұсқаушысы болуға ауыстыруды ұсынады. Доринда оны қабылдауға жалбарынады; Пит келіседі, бірақ өзінің ең жақсы досы Ал Якимен неміс ұшақ тасымалдағыш кемесін тексеру үшін соңғы тапсырмаға шығады. Жау ұшағының шабуылынан жараланған Пит өз командасына әуе кемесіне бомба құйып, теңізге құлаудан бұрын құтылуға кеңес береді. Пит бұлттарда жүріп, ескі досын, Дик Рамниді таниды. Пит Диктің ұшағымен бірге өртеніп құлағандығын еске түсіріп, кенеттен алаңдайды. Пит өзінің қайда екенін білгенде, Дик оны "Генералмен" кездесуге алып барады, ол оған тапсырма береді. Ол бір жыл өткеннен кейін Жерге жіберіледі, ол өзінің тәжірибесі мен білімін Тед Рэндаллға ұшу мектебінде, содан кейін Тед Локхид P 38 Lightning ұшағының ұшқышы болып табылатын Оңтүстік Тынық мұхитында береді. Тедтің командалық офицері Ал Яки екен. Тед әлі күнге дейін қайғырып жүрген Доринданы кездестіргенде, жағдай күрделенеді, ол қазір Жаңа Гвинеядағы әйелдер әуе күштері қызметіндегі ұшқыштардың паромдық ұшқышы. Ал Доринданы жас ұшқышқа мүмкіндік беруге шақырады. Доринда мен Тед бір-біріне ғашық болады; Тед оған ұсыныс жасайды, ол Питтің қызғанышпен күмәнін туғызады. Доринда Алдан Тедке Тынық мұхиттағы ең үлкен жапондық оқ-дәрі қоймасын жоюға аса қауіпті тапсырма берілгенін білгенде, оның ұшағын ұрлайды. Пит оған миссияны аяқтауға және Тедтің құшағына базаға оралуға көмектеседі. Пит өз міндетін орындап, кетіп қалады.
Pete Sandidge is the reckless pilot of a North American B 25 Mitchell bomber flying out of England during World War II. He is in love with Air Transport Auxiliary pilot Dorinda Durston, an American civilian pilot ferrying aircraft all over the United Kingdom. Pete's commanding officer, "Nails" Kilpatrick, first transfers Pete and his crew to a base in Scotland, then offers him a transfer back to the United States to be a flight instructor. Dorinda begs him to accept; Pete agrees, but goes out on one last mission with his best friend Al Yackey to check out a German aircraft carrier. Wounded after an attack by an enemy fighter, Pete has his crew bail out before going on to bomb the carrier and then crash into the sea. Pete then finds himself walking in clouds, where he first recognizes an old friend, Dick Rumney. Pete suddenly becomes uneasy, remembering that Dick went down with his aircraft in a fiery crash. As Pete processes where he is, Dick ushers him to a meeting with "The General", who gives him an assignment. He is to be sent back to Earth, where a year has elapsed, to pass on his experience and knowledge to Ted Randall at flight school, then in the South Pacific, where Ted is a Lockheed P 38 Lightning fighter pilot. Ted's commanding officer turns out to be Al Yackey. The situation becomes complicated when Ted meets the still grieving Dorinda, now a ferry pilot with the Womens Airforce Service Pilots in New Guinea. Al encourages Dorinda to give the young pilot a chance. Dorinda and Ted gradually fall in love; Ted proposes to her and she accepts, much to Pete's jealous dismay. When Dorinda finds out from Al that Ted has been given an extremely dangerous assignment to destroy the largest Japanese ammunition dump in the Pacific, she steals his aircraft. Pete guides her in completing the mission and returning to the base to Ted's embrace. Pete accepts what must be and walks away, his job done.
Өндіріс
Джо есімді жігіт Ван Джонсонды өзінің алғашқы үлкен рөлінде таныстырды. 1943 жылы түсірілім жартылай аяқталғанда Джонсон ауыр автомобиль апатына ұшырады. Апат оның маңдайына жара тигізіп, бас сүйегіне зақым келтірді, сондықтан дәрігерлер оның басына пластина орнатқан. MGM Джонсонның орнын алмастыруды қалады, бірақ Трейси Джонсон жұмысқа қайтып оралғанға дейін түсіруді тоқтатуға сендірді, ол төрт ай бойы сауығып шыққаннан кейін істеді. Содан кейін ол үлкен жұлдызға айналды. Фильм апаттан бұрын және кейін түсірілгендіктен, Джонсонды маңдайдағы шабытсыз және содан кейін болған шабытпен көруге болады. Джонсонның қалуына себеп болған тағы бір себеп - Трейси мен режиссер Виктор Флемингтің Дуннның өмірін түсіру орындарында бақытсыз етуді тоқтатуы керектігі туралы келісім жасалды. Трейсимен бірге жұмыс істеуге қызығушылық танытса да, актер оны бірден ұнатпай, ұдайы келекелеп, кейде жылап жіберді. Келісім жасалды, Дунн мен Трейси Джонсонның сауығып кетуіне байланысты қосымша уақыт бөліп, олардың жаушылығы байқалған кейбір көріністерді қайта түсірді. Бюджеттік шектеулер түсірілімді болдырмады, және барлық ұшу көріністері MGM студиясында қойылды. Аутентикалық ауа үшін АҚШ-тың әртүрлі әскери әуе базаларында түсірілген кадрлар сыртқы фон процесі арқылы енгізілген. Олар жерде тұрып жатқанмен, шынайы ұшақтар пайдаланылды. Айрин Данн Lockheed P 38 Lightning ұшағын ұшатын маңызды көрініс Флорида штатындағы Дрю Филдте, USAAF-дан сатып алынған P 38E-ді пайдаланып, оқу ұшағы ретінде пайдаланылды. Электр қозғалтқыштары винттерді қозғалтып, шынайы жүгіруді қамтамасыз етті. Трейси кейіпкері қайтыс болған сахнада ол неміс әуе кемесіне суицидтік бомба ұшыруды көрсетті, бұл Германияның екінші дүниежүзілік соғысқа дейін немесе оның кезінде ешқашан жұмыс істейтін әуе кемесі болмағандығына қарамастан. Фильмдегі бір үлкен қателік - Айрин Даннның кейіпкері P 38 Lockheed Lightning ұшағын соғыс аймағына алып бара жатқаны. Әйелдер әуе күштері қызметіндегі ұшқыштар ұшақтарды теңізден тыс жерге тасымалдамады; олардың міндеттері Құрама Штаттармен шектелген. Сурет аяқталғаннан кейін, Өндіріс Коды Әкімшілігі (PCA) оның аяқталуына қарсылық білдірді, ол бастапқыда Айрин Дунн кейіпкерінің жаудың оқ-дәрі қоймасын бомбалағаннан кейін құлап кетуін бейнеледі, осылайша оны Трейсидің Пит Сэндиджмен бірге қайта біріктірді. PCA бұл өз-өзіне қол жұмсаудың қасақана әрекеті деп есептеді, ол Кодекске сәйкес ешқашан "ақталуға, даңқталуға немесе әдiлiктiң мақсаттарын жеңу үшін арнайы қолданылуға болмайды". Дунн Мексика қаласынан Джонсонның кейiпкерiмен қайта қосылатын қайта қаралған аяқтауды түсіру үшін ұшып келді. The New York Times газетінің Bosley Crowther газетінде бұл "метафизикалық салаларға күрделі экскурсия" деп аталды. Бұл жағы да кетіп барады. Фильм АҚШ-та 1944 жылы 10 наурызда жарық көрді және сол жылдың ең көп табыс әкелген фильмдерінің бірі болды.
A Guy Named Joe introduced Van Johnson in his first major role. When the filming was partially completed in 1943, Johnson was in a serious automobile accident. The crash lacerated his forehead and damaged his skull so severely doctors inserted a plate in his head. MGM wanted to replace Johnson, but Tracy convinced the studio to suspend filming until Johnson could return to work, which he did after four months of recovery. He then went on to become a major star. Because the movie was filmed before and after the accident, Johnson can be seen without and with the forehead scars he bore from then on. One of the other reasons Johnson was allowed to stay was because a deal was made that Tracy and director Victor Fleming had to stop making Dunne's life miserable on set. Although she had been excited to work with Tracy, the actor took an instant dislike to her and endlessly teased her, sometimes driving her to tears. The deal was made, and Dunne and Tracy took the extra time caused by Johnson's recovery to re shoot some of the scenes where their hostility was noticeable. Budget restrictions precluded location shooting, and all the flying scenes were staged at the MGM Studios. For an air of authenticity, footage shot at various United States Army Air Forces (USAAF) bases throughout the United States was incorporated via an exterior backdrop process. Authentic aircraft were used, although they remained firmly on the ground. The pivotal scene with Irene Dunne flying a Lockheed P 38 Lightning was recreated at Drew Field, Florida, utilizing a surplus P 38E which had been acquired from the USAAF, where it had been used as an instructional aircraft. Electric motors drove the propellers and allowed for an authentic run up sequence. During the scene where Tracy's character dies, he was shown making a suicidal divebomb run on a German aircraft carrier, despite the fact that Germany never had an operational aircraft carrier in service before or during World War II. One major error in the movie was Irene Dunne's character being shown ferrying a P 38 Lockheed Lightning into the war zone. The Women Airforce Service Pilots did not ferry aircraft overseas; their duties were confined to the continental United States. After completion of the picture, the Production Code Administration (PCA) objected to its ending, which originally depicted Irene Dunne’s character crashing after bombing an enemy ammunition dump, thereby reuniting her with Tracy’s Pete Sandidge at the fade out. The PCA held that this represented a wilful act of suicide, which, under the Code, could never be “justified, or glorified, or used specifically to defeat the ends of justice.” Dunne was flown in from Mexico City to film a revised ending where she is reunited with Johnson's character. Bosley Crowther of The New York Times considered it "a tricky excursion into metaphysical realms." that almost comes off. The film was eventually released nationally in the United States on March 10, 1944 and became one of the top grossing movies of that year.
Кассалық жинақ
MGM деректеріне сәйкес, фильм АҚШ пен Канадада 3 970 000 доллар, ал шетелде 1 393 000 доллар жинап, 1 066 000 доллар пайда тапты.
According to MGM records, the film earned $3,970,000 in the US and Canada, and $1,393,000 overseas, resulting in a profit of $1,066,000.