🇰🇿 Азияның төрт жолағы: Корея, Тайвань, Сингапур, Гонконг экономикасының дамуы, өсім қарқыны, қаржы орталықтары және электрондық өндіріс салалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Корея, Тайвань, Сингапур және Гонконг экономикасы
Economies of South Korea, Taiwan, Singapore and Hong Kong
Төрт Азия жолбарысы (қытай және корей тілдерінде Төрт Азиялық айдаһар немесе Төрт кішкентай айдаһар деп те аталады) – Гонконг, Сингапур, Оңтүстік Корея және Тайваньның дамыған Азия экономикалары. 1950 жылдардың басынан 1990 жылдарға дейін олар қарқынды индустрияландырудан өтті және жылына 7 проценттен астам өсу қарқынын сақтады. 21-ші ғасырдың басында бұл экономикалар бәсекеге қабілетті артықшылықтары бар салаларға маманданған жоғары кіріс экономикаларына айналды. Гонконг және Сингапур жетекші халықаралық қаржы орталықтарына айналды, ал Оңтүстік Корея және Тайвань электрондық компоненттер мен құрылғыларды өндіруде көшбасшы болып табылады. Ірі институттар оларды көптеген дамушы елдер үшін, әсіресе Оңтүстік-Шығыс Азияның «Жолбарыс балалары» экономикалары үшін үлгі ретінде пайдалануға ұсынып отыр. 1993 жылы Дүниежүзілік банктің «Шығыс Азияның кереметі» атты есебі экономикалық өрлеуді неолибералды саясатқа, экспортқа бағытталған саясатты ұстануға, төмен салықтарға және минималды әлеуметтік мемлекетке байланыстырды. Институционалдық талдаулар мемлекеттік араласудың белгілі бір деңгейде болғанын көрсетті. Кейбір сарапшылар өнеркәсіптік саясат пен мемлекеттік араласу Дүниежүзілік банк есебінде көрсетілгеннен гөрі әлдеқайда маңызды әсер еткенін айтты.
The Four Asian Tigers (also known as the Four Asian Dragons or Four Little Dragons in Chinese and Korean) are the developed Asian economies of Hong Kong, Singapore, South Korea, and Taiwan. Between the early 1950s and 1990s, they underwent rapid industrialization and maintained exceptionally high growth rates of more than 7 percent a year. By the early 21st century, these economies had developed into high income economies, specializing in areas of competitive advantage. Hong Kong and Singapore have become leading international financial centres, whereas South Korea and Taiwan are leaders in manufacturing electronic components and devices. Large institutions have pushed to have them serve as role models for many developing countries, especially the Tiger Cub Economies of Southeast Asia. In 1993, a World Bank report The East Asian Miracle credited neoliberal policies with the economic boom, including the maintenance of export oriented policies, low taxes and minimal welfare states. Institutional analyses found that some level of state intervention was involved. Some analysts argued that industrial policy and state intervention had a much greater influence than the World Bank report suggested.
Шолу
1997 жылғы Азия қаржы дағдарысына дейін "Төрт Азиялық жолбарыстың" экономикалық өсуі (көбінесе "Азия кереметі" деп аталады) экспортқа бағытталған саясат пен күшті даму саясатына байланысты болды. Бұл экономикалардың ерекшелігі – тұрақты, жылдам өсім және табыстың тең бөлінуінің жоғары деңгейі. Дүниежүзілік банк есебінде Азия кереметіне себеп болған факторлардың екісі аталады: капиталды жинақтау және макроэкономикалық басқару. Гонконг экономикасы 1950-ші жылдары тоқыма өнеркәсібінің дамуымен индустриялануға кіріскен төрт елдің біріншісі болды. 1960-шы жылдары британдық колониядағы өндіріс кеңейіп, түрленді, экспортқа бағытталған киім, электроника және пластик өнімдерін қамтыды. Сингапур Малайзиядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Экономикалық даму кеңесі елдің өндіріс секторын дамыту үшін ұлттық экономикалық стратегияларды жасап, іске асырды. Өнеркәсіптік аймақтар құрылды және салық жеңілдіктері арқылы шетелдік инвестициялар тартылды. Осы уақытта Тайвань мен Оңтүстік Корея 1960-шы жылдардың ортасында үкіметтің белсенді қатысуымен, бастамалар мен саясаттар арқылы индустриялануды бастады. Екі ел де Гонконг пен Сингапур сияқты экспортқа бағытталған индустрияландыруды ұстанды. Төрт елдің барлығы Жапонияның жетістігінен шабыттанды және инфрақұрылым мен білім саласына инвестиция жасау арқылы бірдей мақсатты ұжымдық түрде көздеді. Олар басқа елдерден ерекшеленетін сыртқы сауданың артықшылықтарынан да пайдаланды, ең бастысы – АҚШ-тың экономикалық қолдауы. Мұның бір көрінісі – төрт жолбарыстың үйлерінде американдық электроникалық өнімдердің кең таралуы. 1960-шы жылдардың соңында төрт экономикадағы физикалық және адам капиталының деңгейі даму деңгейі ұқсас басқа елдерден әлдеқайда жоғары болды. Бұл бір адамға шаққандағы табыстың жылдам өсуіне әкелді. Олардың экономикалық өсуі үшін жоғары инвестициялар маңызды болғанымен, адам капиталының да рөлі зор болды. Білім беру, әсіресе, Азия экономикалық кереметіне үлкен үлес қосты. Төрт Азиялық жолбарыста білім алу деңгейі олардың табысына қарай болжағаннан жоғары болды. 1965 жылға қарай төрт ел де бастауыш білім беруді барлық азаматтарға қолжетімді етті. Гарвард университетінің Джон Ф. Кеннеди атындағы мемлекеттік басқару мектебінің экономисі Дани Родрик көптеген зерттеулерінде Шығыс Азияның өсу кереметіне мемлекеттің араласуы маңызды болғанын айтты. 1997 жылдың басында Гонконг, Сингапур және Оңтүстік Кореядағы қор нарығы доллармен есептегенде кем дегенде 60 пайыздық шығынға ұшырады. Сингапур мен Тайвань салыстырмалы түрде аз зардап шекті. Төрт Азиялық жолбарыс 1997 жылғы дағдарыстан басқа елдерге қарағанда жылдам қалпына келді, себебі олардың экономикалық артықшылықтары, соның ішінде жоғары жинақтау деңгейі (Оңтүстік Кореядан басқа) және саудаға ашықтығы бар еді.
Prior to the 1997 Asian financial crisis, the growth of the Four Asian Tiger economies (commonly referred to as "the Asian Miracle") has been attributed to export oriented policies and strong development policies. Unique to these economies were the sustained rapid growth and high levels of equal income distribution. A World Bank report suggests two development policies among others as sources for the Asian miracle: factor accumulation and macroeconomic management. The Hong Kong economy was the first out of the four to undergo industrialization with the development of a textile industry in the 1950s. By the 1960s, manufacturing in the British colony had expanded and diversified to include clothing, electronics, and plastics for export orientation. Following Singapore's independence from Malaysia, the Economic Development Board formulated and implemented national economic strategies to promote the country's manufacturing sector. Industrial estates were set up and foreign investment was attracted to the country with tax incentives. Meanwhile, Taiwan and South Korea began to industrialize in the mid 1960s with heavy government involvement including initiatives and policies. Both countries pursued export oriented industrialization as in Hong Kong and Singapore. The four countries were inspired by Japan's evident success, and they collectively pursued the same goal by investing in the same categories: infrastructure and education. They also benefited from foreign trade advantages that set them apart from other countries, most significantly economic support from the United States; part of this is manifested in the proliferation of American electronic products in common households of the Four Tigers. By the end of the 1960s, levels in physical and human capital in the four economies far exceeded other countries at similar levels of development. This subsequently led to a rapid growth in per capita income levels. While high investments were essential to their economic growth, the role of human capital was also important. Education in particular is cited as playing a major role in the Asian economic miracle. The levels of education enrollment in the Four Asian Tigers were higher than predicted given their level of income. By 1965, all four nations had achieved universal primary education. Dani Rodrik, economist at the John F. Kennedy School of Government at Harvard University, has in a number of studies argued that state intervention was important in the East Asian growth miracle. By the beginning of 1997, the stock market in Hong Kong, Singapore, and South Korea also saw losses of at least 60% in dollar terms. Singapore and Taiwan were relatively unscathed. The Four Asian Tigers recovered from the 1997 crisis faster than other countries due to various economic advantages including their high savings rate (except South Korea) and their openness to trade.
Жалпы ішкі өнім (ЖІӨ)
2018 жылы төрт Азия жолбарысының біріккен экономикасы әлемдік экономиканың 3,46%-ын құрады, ал жалпы ішкі өнім (ЖІӨ) 2,932 миллиард АҚШ долларына жетті. 2018 жылы Гонконг, Сингапур, Оңтүстік Корея және Тайваньның ЖІӨ-сі тиісінше 363,03 миллиард, 361,1 миллиард, 1 619,42 миллиард және 589,39 миллиард АҚШ долларын құрады, бұл әлемдік экономиканың 0,428%, 0,426%, 1,911% және 0,696%-ын білдіреді. Олардың біріккен экономикасы 2010 жылдардың ортасында әлемдік экономиканың 3,34%-ын құрайтын Ұлыбританияның ЖІӨ-сінен басып өтті. 2021 жылы Халықаралық валюта қорының (ХВҚ) бағалауынша, төрт Азия жолбарысының әрқайсысының жан басына шаққандағы ЖІӨ (номиналды) 30 000 АҚШ долларынан асты.
In 2018, the combined economy of the Four Asian Tigers constituted 3.46% of the world's economy with a total Gross domestic product (GDP) of 2,932 billion US dollars. The GDP in Hong Kong, Singapore, South Korea and Taiwan was worth 363.03 billion, 361.1 billion, 1,619.42 billion and 589.39 billion US dollars respectively in 2018, which represented 0.428%, 0.426%, 1.911% and 0.696% of the world economy. Together, their combined economy surpassed the United Kingdom's GDP of 3.34% of the world's economy some time in the mid 2010s. In 2021, each of the Four Asian Tigers' GDP Per capita (nominal) exceeds $30,000 according to IMF's estimate.
Білім беру және технология
Бұл төрт ел инфрақұрылымға және білім беруге көп инвестиция жасады, білікті жұмысшылар мен инженерлер, дәрігерлер сияқты жоғары деңгейдегі жұмыс орындарын құруға бағытталды. Бұл саясат көбінесе сәтті болды және елдердің дамыған, жоғары табысты индустрияландырылған елдерге айналуына көмектесті. Мысалы, Сингапур, Тайвань, Оңтүстік Корея және Гонконгтың орта мектеп оқушылары PISA сияқты математика мен ғылым пәндерінен жақсы нәтижелер көрсетіп, Тайваньдық студенттер Халықаралық олимпиадаларда бірнеше медаль жеңіп алды, осылайша төрт ел де жаһандық білім беру орталықтарына айналды. Жоғары білім беру саласында, көптеген беделді университеттер бар, бұл дамыған елдердегідей. 2023 жылғы QS университеттерінің рейтингісінде әлемнің үздік 100 университетіне Гонконгтан 5, Оңтүстік Кореядан 6, Сингапурдан 2 және Тайваньнан 1 университет кірді. Төрт елдің университеттерінің салыстырмалы түрде шағын саны мен қысқа тарихына қарамастан, олар АҚШ және Ұлыбританиядан тыс орналасқан үздік 100 университеттің төрттен бірін құрайды. Атақты университеттерге Ұлттық Тайвань университеті, Гонконгтың Қытай университеті, Гонконгтың ғылым және технология университеті, Сеул ұлттық университеті, Сингапур ұлттық университеті, Наньян технологиялық университеті және Гонконг университеті жатады. Гонконг, Сингапур және Сеул қалалары жоғары білім берудің маңызды орталықтары болып табылады.
These four countries focused on investing heavily in their infrastructure as well as education to benefit their country through skilled workers and higher level jobs such as engineers and doctors. The policy was generally successful and helped develop the countries into more advanced and high income industrialized developed countries. For example, all four countries have become global education centers with Singapore, Taiwan, South Korea and Hong Kong high school students scoring well on math and science exams such as the PISA exam and with Taiwanese students winning several medals in International Olympiads. In relation to higher level education, there are many prestigious colleges as in most developed countries. In the 2023 QS University Rankings, the top 100 universities in the world include 5 universities from Hong Kong, 6 universities from South Korea, 2 from Singapore and 1 from Taiwan. Despite the small populations and the relatively short history of universities in the four countries, they together account for a quarter of the top 100 universities located outside of the United States or the United Kingdom. Notable schools include the National Taiwan University, Chinese University of Hong Kong, The Hong Kong University of Science and Technology, Seoul National University, National University of Singapore, Nanyang Technological University and University of Hong Kong. The cities of Hong Kong, Singapore and Seoul are prominent hubs in higher education.
Мәдени негіз
Конфуцийшілдіктің рөлі Төрт Азия жолбарысының табысын түсіндіру үшін пайдаланылды. Бұл қорытынды неміс социологы Макс Вебердің "Протестанттық этика және капитализм рухы" кітабында жариялаған Батыстағы протестанттық еңбек этикасы теориясына ұқсас. Конфуцийшілдік мәдениеті тұрақтылық, қажырлы еңбек, тәртіп, адалдық және билік өкілдеріне құрмет көрсетуді бағалағандықтан индустрияландырумен үйлесімді болды деп есептеледі. Конфуцийшілдік Азия жолбарыстарының корпоративтік және саяси институттарына маңызды ықпал етті. Сингапур премьер-министрі Ли Куан Ю Азиядағы батыс мәдениетінің ықпалына қарсы балама ретінде азиялық құндылықтарды қолдады. Бұл теория сынға түсті. Осы кезеңде Қытайдың экономикалық жетістіктері Төрт жолбарысқа қарағанда төмен болды, бірақ Қытай Конфуцийшілдіктің отаны еді. 1919 жылғы 4 мамыр қозғалысы кезінде Конфуцийшілдік Қытайдың батыс елдерімен бәсекелесе алмауына кінәлі деп танылды.
The role of Confucianism has been used to explain the success of the Four Asian Tigers. This conclusion is similar to the Protestant work ethic theory in the West promoted by German sociologist Max Weber in his book The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism. The culture of Confucianism is said to have been compatible with industrialization because it valued stability, hard work, discipline, and loyalty and respect towards authority figures. There is a significant influence of Confucianism on the corporate and political institutions of the Asian Tigers. Prime Minister of Singapore Lee Kuan Yew advocated Asian values as an alternative to the influence of Western culture in Asia. This theory was not without its critics. There was a lack of mainland Chinese economic success during the same time frame as the Four Tigers, and yet China was the birthplace of Confucianism. During the May Fourth Movement of 1919, Confucianism was blamed for China's inability to compete with Western powers.
Демография
Ел немесе аумақ Ауданы (км²) Халық саны (2020) Халық тығыздығы (адам/км²) Туғандағы өмір сүру ұзақтығы (2020) Орташа жас (2020) Туу көрсеткіші (2015) Өлім көрсеткіші (2011) Ұрықтық көрсеткіші (2020) Таза көші-қон көрсеткіші (2015–2020) Халық санының өсу көрсеткіші (2015) Гонконг 1,106 7,496,981 7,140 85.29 45 0.8% 0.6% 0.87 0.40% 0.82 Сингапур 728 5,850,342 8,358 84.07 42 0.9% 0.45% 1.10 0.47% 0.79 Оңтүстік Корея 100,210 51,269,185 527 83.50 44 0.8% 0.51% 0.84 0.02% 0.09 Тайвань 36,197 23,816,775 673 81.04 42 0.8% 0.66% 0.99 0.13% 0.18
Country or territory Area(km2) Population(2020) Populationdensity(per km2) Lifeexpectancy at birth(2020) Medianage(2020) Birth rate(2015) Death rate(2011) Fertilityrate(2020) Netmigrationrate(2015–2020) Populationgrowth rate(2015) Hong Kong 1,106 7,496,981 7,140 85.29 45 0.8% 0.6% 0.87 0.40% 0.82 Singapore 728 5,850,342 8,358 84.07 42 0.9% 0.45% 1.10 0.47% 0.79 South Korea 100,210 51,269,185 527 83.50 44 0.8% 0.51% 0.84 0.02% 0.09 Taiwan 36,197 23,816,775 673 81.04 42 0.8% 0.66% 0.99 0.13% 0.18
Экономика
Ел немесе аумақЖІӨ (миллион АҚШ доллары, 2021 жылғы бағалау бойынша)ЖІӨ жан басына шаққанда (АҚШ доллары, 2022 жылғы бағалау бойынша) Сауда (миллиард АҚШ доллары, 2016) (миллиард АҚШ доллары, 2017) Өнеркәсіптік өсімнің қарқыны (%) (2017) Номиналды ТҰЖ Номиналды ТҰЖ Экспорт Импорт Гонконг 369,722 488,654 49,850 65,403 1,236 496,9 558,6 1.2 Сингапур 378,645 615,293 79,576 107,677 917 372,9 327,4 3.5 Оңтүстік Корея 1,823,852 2,503,395 34,944 48,309 1,103 577.4 457.5 1.5 Тайвань 785,589 1,443,411 36,051 61,371 604 344.6 272.6 1.2
Country or territoryGDP (millions of USD, 2021 estimates)GDP per capita (USD, 2022 estimated) Trade(billions ofUSD, 2016)(billions of USD, 2017)Industrialgrowthrate (%) (2017) Nominal PPP Nominal PPP Exports Imports Hong Kong 369,722 488,654 49,850 65,403 1,236 496.9 558.6 1.2 Singapore 378,645 615,293 79,576 107,677 917 372.9 327.4 3.5 South Korea 1,823,852 2,503,395 34,944 48,309 1,103 577.4 457.5 1.5 Taiwan 785,589 1,443,411 36,051 61,371 604 344.6 272.6 1.2
Өмір сапасы
Ел немесе аумақ Адам дамуының индексі (2021 жылғы деректер) Джини коэффициенті бойынша табыс теңсіздігі Үй шаруашылығының орташа табысы (2013), АҚШ доллары ППС Бір адамға шаққандағы орташа табыс (2013), АҚШ доллары ППС Гонконг 0,952 (4-орын) 53,9 (2016) 35 443 9 705 19% Сингапур 0,939 (12-орын) 46,4 (2014) 32 360 7 345 19% Оңтүстік Корея 0,925 (19-орын) 34,1 (2015) 40 861 11 350 28% Тайвань 0,926 (–) 33,6 (2014) 32 762 6 882 22%
Country or territory Human Development Index (2021 data) Income inequality by Gini coefficient Median household income(2013), USD PPP Median per capita income(2013), USD PPP Hong Kong 0.952 (4th) 53.9 (2016) 35,443 9,705 19% Singapore 0.939 (12th) 46.4 (2014) 32,360 7,345 19% South Korea 0.925 (19th) 34.1 (2015) 40,861 11,350 28% Taiwan 0.926 (–) 33.6 (2014) 32,762 6,882 22%
Технология
Ел немесе аумақ Интернетке орташа қосылу жылдамдығы (2020) Смартфон қолдану (2016) Жаңаруға жарамды электр энергиясын қолдану Гонконг 21,8 Мбит/с 87% 0,3% Сингапур 47,5 Мбит/с 100% 3,3% Оңтүстік Корея 59,6 Мбит/с 89% 2,1% Тайвань 28,9 Мбит/с 78% 4,4%
Country or territory Average Internet connection speed (2020) Smartphone usage (2016) Use of renewable electricity Hong Kong 21.8 Mbit/s 87% 0.3% Singapore 47.5 Mbit/s 100% 3.3% South Korea 59.6 Mbit/s 89% 2.1% Taiwan 28.9 Mbit/s 78% 4.4%
Саясат
Ел немесе аумақ Демократия индексі (2022) Баспасөз бостандығы индексі (2023) Сыбайлас жемқорлықты қабылдау индексі (2022) Жаһандық бәсекеге қабілеттілік индексі (2019) Бизнесті жүргізу оңайлығы индексі (2020) Меншік құқығы индексі (2015) Пара берушілер индексі (2011) Қазіргі саяси жағдай Гонконг 5.28 44.86 76 83.1 Өте оңай (3-орын) 7.6 7.6 Атқарушы билік басшылығымен Қытай Халық Республикасының арнайы әкімшілік аймағы Сингапур 6.22 47.88 85 84.8 Өте оңай (2-орын) 8.1 8.3 Парламенттік республика Оңтүстік Корея 8.03 70.83 59 79.6 Өте оңай (5-орын) 5.9 7.9 Президенттік республика Тайвань 8.99 75.54 68 80.2 Өте оңай (15-орын) 6.9 7.5 Жартылай президенттік республика
Country or territory Democracy Index(2022) PressFreedomIndex(2023) CorruptionPerceptionsIndex(2022) GlobalCompetitivenessIndex(2019) Ease ofdoingbusiness index(2020) Property rights index(2015) Bribe Payers Index(2011)Current political status Hong Kong 5.28 44.86 76 83.1 Very Easy (3rd) 7.6 7.6 Executive led Special AdministrativeRegion of the People's Republic of China Singapore 6.22 47.88 85 84.8 Very Easy (2nd) 8.1 8.3 Parliamentary Republic South Korea 8.03 70.83 59 79.6 Very Easy (5th) 5.9 7.9 Presidential Republic Taiwan 8.99 75.54 68 80.2 Very Easy (15th) 6.9 7.5 Semi Presidential Republic