Kay Gardner (composer)

Кіріспе

Американдық классикалық композитор Кей Гарднер (8 ақпан 1941 - 28 тамыз 2002), Космос ғажайып баласы деп те аталады, американдық музыкант, композитор, автор және Диани діни қызметкері. Ол қазіргі заманғы әйел музыканттардың жұмысын насихаттауда өте белсенді болды және әйелдер музыкасының ізашар тұлғасы болды.

Өмірбаян

Нью-Йорк штатының Фрипорт қаласында туған Гарднер төрт жасында өзінің алғашқы фортепиано композициясын жазды және орындады. Сегіз жасында флейта ойнауды үйренді. Кейін камералық, оркестрлік және вокалдық музыкада орындаушылық тәжірибе жинақтады. Гарднер флейта, фортепиано, камералық ансамбль, оркестр және хор үшін шығармалар жазды. Ол әйелдер музыкасының негізін қалаушы деп саналады. Ол Бангор симфониялық оркестрін жыныстық дискриминация үшін сотқа берді, өйткені жаңа музыкалық директорды іздеу кезінде оркестр мүшелерінен дирижер ретінде "әйелге төзімділік таныта аламын ба" деп сұрады. Ол өзінің жеке тәуелсіз лейблін, Even Keel Records-ты құрды және 17 альбом шығарды. 1974 жылы Гарднер мен Аликс Добкин лесбияндық феминисттік әндер жазылған және ұлттық деңгейде таратылған альбом шығарды (Lavender Jane Loves Women, Women's Wax Works). 1975 жылы шыққан Mooncircles (Мег Кристианмен бірге) атты алғашқы жазбасымен ол дыбыспен емдеу саласында ізашарлық қызмет атқарды. 1975 жылы З. Будапешт оны Дианика Виккасына енгізді. 1977 жылы Кей Гарднер оркестр үшін өзінің алғашқы шығармасын жазды ("Жаңбырлы орман") және келесі жылы Шампейн Урбанадағы Ұлттық әйелдер музыка фестивалінде премьераны (оның дирижерлік дебюті) жүргізді. 1976-1984 жылдар аралығында Гарднер "А Rainbow Path" атты үлкен музыкалық композиция жасады, ол адам ағзасының сегіз энергия орталығы немесе чакра туралы ой жүгіртуге арналған. Ол 1988 жылы Ұлттық әйелдер музыка фестивалінде әйелдер музыка оркестрінің қойылымын жүргізді. Гарднер сонымен қатар Жаңа Англия әйелдер симфониясының негізін қалады. 1980 жылы ол бірнеше әйелдердің жетекшілігімен әйел композиторлардың музыкасын орындаған Жаңа Англия әйелдер симфониясының орындауын жаздыруға көмектесті. Альбомды Galaxia Records шығарды және таратты. Ол "Ouroboros: Seasons of Life" атты Неопаган ораторий жазды. 1992 және 1994 жылдар аралығында жазылған ол Ladyslipper Records компаниясы шығарған және 1994 жылғы Ұлттық әйелдер музыка фестивалі үшін тек әйелдер тобы жазған. Ouroboros: Seasons of Life музыкалық тұрғыдан әйелдің өмірлік циклын туылғаннан өлгенге дейін неопагандық символдар мен бейнелерді пайдалана отырып бейнелейді. Қыз, Ана және Қарт әйелдің үш құдайлық аспектілері, төрт маусым және неопагандық мерекелер сияқты көрнекті. Гарднер хор директоры, радиодағы тұлға, әйелдердің рухани діни қызметкері және HOT WIRE: The Journal of Women's Music and Culture журналының қызметкері болды. Ол Мичиган әйелдерінің музыка фестивалінде акустикалық сахнаның орнын (шелист Рейчел Александрмен) ойлап тапқан, сондай-ақ Қанатты әйелдер қасиетті әншілер шеңберін құрып, басқарып отырған. 1995 жылы Мэйн университетінен Марьян Хартман сыйлығын және көркем өнердің құрметті докторы атанды. Ол 2002 жылдың 28 тамызында жүрек ауруынан қайтыс болды.

Born in Freeport, New York, Gardner wrote and performed her first piano composition at the age of four. When she was eight, she began learning how to play the flute. She subsequently went on to gain performance experience in chamber, orchestral, and vocal music. Gardner composed works for flute, piano, chamber ensemble, orchestra, and choir. She is considered a founding foremother of women's music. She sued the Bangor Symphony Orchestra for sex discrimination because during their search for a new music director, they asked orchestra members if they could "tolerate a woman" as a conductor. She started her own independent record label, Even Keel Records, and produced 17 albums – both of her own music and the work of others. In 1974, Gardner and Alix Dobkin recorded and produced a nationally distributed album with explicitly lesbian feminist lyrics (Lavender Jane Loves Women, Women's Wax Works). With her first recording, Mooncircles (featuring Meg Christian), released in 1975, she pioneered the field of sound healing; She was initiated into Dianic Wicca by Z. Budapest in 1975. In 1977, Kay Gardner wrote her first piece for orchestra ("Rain Forest"), and conducted the premiere (her conducting debut) the following year at the National Women's Music Festival in Champaign Urbana, Illinois, with Antonia Brico in attendance. Between 1976 and 1984, Gardner worked on A Rainbow Path, a large musical composition designed for meditation on the eight energy centers, or chakras, of the human organism. She conducted a women's music orchestra production of it in 1988 at the National Women's Music Festival. Gardner also co founded the New England Women's Symphony. In 1980 she helped produce a recording of a performance of the New England Women's Symphony performing music by women composers and conducted by several women. The album was produced and distributed by Galaxia Records. She wrote Ouroboros: Seasons of Life—Women's Passages, a Neopagan oratorio. Written between 1992 and 1994, it was produced by Ladyslipper Records and recorded by an all female group for the 1994 National Women's Music Festival. Ouroboros: Seasons of Life musically portrays a woman's life cycle from birth to death using Neopagan symbols and imagery. The Triple Goddess aspects of Maiden, Mother, and Crone are prominently featured, as are the four seasons and Neopagan holidays. Gardner was a choir director, radio personality, women's spirituality priestess, and a staff writer for HOT WIRE: The Journal of Women's Music and Culture. She is credited with envisioning the Acoustic Stage venue at the Michigan Womyn's Music Festival (with cellist Rachel Alexander), as well as founding and directing the Women With Wings sacred singing circle. She received the Maryanne Hartmann Award in 1995 and an honorary Doctor in fine Arts from the University of Maine. She died of a heart attack on August 28, 2002.