Кіріспе
FS E.636 - итальяндық буыны бар электрлік локомотивтер класы. Олар 1940-1960 жылдары енгізілген және 2006 жылдан бері қызметтен шығарылды. Олар ең көп итальяндық локомотив топтарының бірі болды және ұзақ уақыт бойы барлық пойыз түрлерін, жүк тасымалынан бастап алыс жолаушылар тасымалына дейін, кеңінен қолданылды. Олардың таныстырылуы сондай-ақ кейбір революциялық (ол кездегі) дизайн тұжырымдамаларын, мысалы, буыны бар карбоди және үш bogies схемасын қолданды.
The FS E.636 is a class of Italian articulated electric locomotives. They were introduced in the course of the 1940s until the 1960s, and have been decommissioned since 2006. They have been one of the most numerous Italian locomotive groups, and have been widely employed during their long career, hauling every type of train, ranging from freight to long range passenger services. Their introduction also saw the employment of some revolutionary (for the time) design concepts, such as the articulated carbody and the three bogies scheme.
Техникалық мәліметтер
E.636 - өте қарапайым локомотивтер. Негізгі басқару схемасының көптеген функциялары әр түрлі релелер мен контакторлар арқылы жүзеге асырылады. Ақаулық туындаған жағдайда, поезд машинисі оларды кем дегенде рельсті босату үшін оңай жөндеуге болады; сонымен қатар, әсіресе олардың қызмет етуінің соңғы жылдарында, E.636 локомотивтері жаңа поезд машинистерінің оқу курстарында қарапайым жұмыс механикасына байланысты зерттеген алғашқы локомотивтер болды.
Механикалық өзгерістер
Локомотив орталық доңғалақтың үстінде айналмалы екі жартылай карбодиден тұрады. Олардың арасында бастапқыда резеңкеден жасалған, ал 1950 жылдары өткізбейтін мембранамен ауыстырылған балға бар. Соңғы жылдары бұл иілгіш пластикалық материалмен ауыстырылды. Соғыстан кейінгі бірліктерде шассиде және кабиналардың астында арматуралық фреймдер енгізілді, өйткені алғашқы 108 бірліктер осы тармақтарда механикалық әлсіздіктерді көрсетті; 1980 жылдардың ортасында соғыс алдындағы бірліктерде шассиді ғана нығайту туралы шешім қабылданды (оған қарамастан 026 және 065 бірліктер бұл өзгерістерді ешқашан алмады). Паразиттердің қозғалысын азайту үшін карбодилердің арасында демдірлер орнатылды: 1 276 бірліктен бастап глицерин түрі және 277 бірліктен бастап арнайы май түрі, бірақ олар кейін 1977 жылы пайдасыз деп табылғандықтан жойылды. Алғашқы 108 агрегаттың төбесінде реостатты желдетудің басқаша шахталары болды, бірақ олар кейіннен соңғы агрегаттарда қолданылатын тиімді шахталармен ауыстырылды. Сондай-ақ, олардың майлы тұтқалары бар, ал келесі бірліктердің дөңгелекті төсегі бар. 162 171 бірлік тестілеу мақсатында француздық Атермос бұғаттауыштарымен жабдықталған, олар кейіннен алынып тасталды. Құм лақтырушылар 001 108 бірліктерінің богиіне ішкі жағынан орнатылған; соғыс аяқталғаннан кейін олар сыртқылармен ауыстырылды, олар кейінірек бірліктерде де орнатылды.
Қауіпсіздік жүйелері
Алғашқы 108 локомотивтерде FS инженері Минуччани жасаған сақтандырғыш педаль орнатылған болатын, ол пойыз қозғалған кезде жүргізушіден мерзімді растауды талап етті (немесе авариялық тежеу бұйырылса), бірақ соғыстан кейін, еңбек одақтарының қысымына байланысты, ол тоқтатылды; дегенмен, 1970 жылдардан бастап көптеген (барлығы емес) бірліктер "Ripetizione Segnali a 4 codici" жүйесін, Hasler жылдамдық өлшегішін және RS-ден алынған кодтарды тіркейтін модификацияланған "жылдамдық графигін жазуды" (Zona tachigrafica) алды.
Арнайы және тәжірибелік бірліктер
E.636.385 "PV Train" жобасының бөлігі болды және 24 В батареяларды зарядтауға арналған фотоэлектрлі элементтерді қабылдады. Осыған байланысты ол Италияның тарихи бірліктерінің активтеріне енгізілген; E.636.082 1965 жылы реостаздық тежеуді сынау үшін қолданылды (содан кейін сол жүйе FS класы E.444 бойынша қабылданды); екінші, кіші рычаг сүйреу рычагтың үстіне орнатылды және тежеу реостатын басқару үшін пайдаланылды. Бұл құрылғылардың бүйірлеріне де көбірек және үлкен желдеткіштер орнатылған. Бұл уақытта оның көптеген ішкі компоненттері жойылып, жұмыс істей алмайды. E.636.284 - бұл топтың ең танымал бірлігі. Бірлік апатқа ұшырап, жүргізуші кабинасы зақымдалды. FS құрылғыны қалпына келтіруге шешім қабылдады, сонымен қатар E.656 класындағы FS-ге ұқсас жаңа типті жүргізуші кабинасын сынап көруге шешім қабылдады. Бірлік "Камилла" деген лақап атпен аталады, бұл қайта құру жұмыстарында жұмыс істейтін жұмысшының қыз досының аты болуы керек, ол оны локомотивтің біріне жақын жерде қаламмен жазған. Бұл да тарихи нысан. 1951 жылы 044 және 089 агрегаттары 92 250 типті қозғалтқыштармен жабдықталды, олар FS E.424 класында пайдаланылды, ал беріліс арақатынасы 20/65-ке өзгертілді, рұқсат етілген ең жоғары жылдамдық (максималды қуат орнына). Бұл эксперименттің нәтижелері сәтті болып шықты, өйткені бұл локомотивтер FS Class E.428 (гипер қатынасы 31/101) сияқты өнімділікке ие болды, бірақ салмағы мен қуаты аз болды; алайда олар кейіннен бастапқы күйіне қайтарылды. 271 - 275 бірліктер стандарттыдан басқа богиемен (FS Class E.646 прототиптерінде қолданылғанға ұқсас), 32RT 200 моторларымен, 5 шант деңгейімен және 24/74 беріліс қатынасымен (максималды жылдамдықпен) жасалды. Кейіннен бұл бірліктер стандартты бірліктерге ұқсас болды. 1960-1970 жылдары Ансальдо Бреда Югославияда пайдалану үшін E.636-дан алынған локомотив жасады, JŽ 362 деп жіктелді.
E.636.082 has been used for testing in 1965 of rheostatic braking (the same system was later adopted on FS Class E.444); a second, smaller lever was mounted on the top of the traction lever, and was used to control the braking rheostat. This units also mounted more and bigger vents on its sides. At this time, it has been stripped of many internal components, and is not able to run. E.636.284 is maybe the most famous unit of the group. The unit was involved in an accident, where the driving cabin was damaged. FS decided to recover the unit, and also decided to experiment a new type of driving cabin, similar to the ones used on FS Class E.656. The unit is nicknamed "Camilla", originating from which is supposed to be the girlfriend's name of a worker employed in the rebuilding works, who wrote it with chalk near one of the couplers of the locomotive. This unit is also historical. In 1951 units 044 and 089 received the 92 250 type motors, used on FS Class E.424, and the gear ratio was also changed to 20/65, for a maximum speed allowed of (max power instead of ). The results of this experiment had proven successful, as these locomotives had the same performances as FS Class E.428 (gear ratio 31/101), but with less weight and power; however they were later brought back to their original status. Units from 271 to 275 were built with different bogies than the standard ones (similar to the ones used on the FS Class E.646 prototypes), 32RT 200 motors, 5 shunt levels and a gear ratio of 24/74 (max speed ). These units were later made identical to standard units. During the 1960s 1970s Ansaldo Breda built a locomotive derived from E.636 for use in Yugoslavia, classified JŽ 362.