Кіріспе

Американдық суретші Джесси Уиллкокс Смит (6 қыркүйек 1863 - 3 мамыр 1935) - американдық суреттеудің алтын дәуірі кезінде американдық суретші. Ол "әдемі суретшілердің бірі" деп саналды. 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында кітаптар мен журналдарға үлес қосқан Смит Century, Collier's, Leslie's Weekly, Harper's, McClure's, Scribners және Ladies' Home Journal сияқты клиенттерге әңгімелер мен мақалаларды суреттеді. Ол Good Housekeeping журналымен тұрақты қарым-қатынаста болды, оның ішінде ұзақ уақыт бойы Mother Goose сериясы бар және 1917 жылдың желтоқсанынан 1933 жылға дейін Good Housekeeping журналының барлық мұқабаларын жасады. Смит сурет салған 60-тан астам кітаптың ішінде Луиза Мей Алкоттың "Кішкентай әйелдер" және "Ескі қыз", Генри Уодсворт Лонгфеллоудың "Евангел" және Роберт Луис Стивенсонның "Балалар бақшасы" деген кітаптары бар.

Ерте өмір

Джесси Уиллкокс Смит 1863 жылы 6 қыркүйекте Филадельфияның Маунт-Эйри маңындағы Пенсильвания қаласында дүниеге келген. Ол инвестиция брокері Чарльз Генри Смит пен Кэтрин ДеУитт Уиллкокс Смиттің ең кіші қызы. Смит өзінің сурет салуға бейімділігін байқады.

Білім және ерте мансап

1884 жылы 1888 жылы мамыр айында Смит Пенсильвания академиясында оқып жүрген кезде, оның "Үш кішкентай қыз" атты суреті "Сент-Николас" журналында жарық көрді. Суреттеу сол кезде әйелдер өмір сүретін көркемдік жолдардың бірі болды. Ол оның бірінші сыныпта оқыды, оның 50%-ы әйелдер еді. Кейіннен бұл сөз 1923 жылы "Хаувард Пайлдың шығармаларының көрмесінің жеке көрінісі туралы есеп" еңбегінде жинақталды. Ол 1897 жылға дейін Пайлмен бірге оқыды.

Қызыл қыз қыздар

Дрекселде оқып жүргенде Смит ұқсас таланты бар және өзара қызығушылықтары бар Элизабет Шиппен Грин мен Вайолет Оклимен кездесті. Олар өмір бойы достық қарым-қатынас орнатып, Филадельфияның Каштановый көшесінде студияда бірге жұмыс істеді. Грин, Смит және Оукли "Қызыл Роза қыздары" ретінде танымал болды. Норман Роквелл мұражайындағы жұмыстарының көрмесі үшін. Музей директоры Лори Нортон Моффат былай деді: "Бұл әйелдер ХХ ғасырдың басында американдық тұрмыстық өмірдің ең ықпалды суретшілері болып саналды. Олардың поэтикалық, идеалдық бейнелері өз заманында аталып, бір ғасырдан кейін де ана мен балалық шақтың үлгілері ретінде басымдыққа ие". Грин мен Смит 1903 жылы "Бала" күнтізбесін суреттеп шығарды. 1904 жылы суретшілер Red Rose Inn-тің жалға алу келісімін жоғалтқаннан кейін, Франк Майлз Дей олар үшін Филадельфияның Батыс Маунт-Эйри қаласында ферма үйін қайта жаңартты. Олар жаңа ортақ үйін және жұмыс орнын "Cogslea" деп атады, бұл олардың тегі мен Смиттің үйдесі Генриетта Козенстің аты-жөнінің алғашқы әріптерінен алынған. Суретшілер "жаңа әйелді бейнелеуде маңызды рөл атқарды, олар иконаның суреттерін түсіріп, осы жаңа түрді өз өмірлерімен үлгі етті".

Еңбек жолы

Смит мұқабалар мен әңгімелер үшін иллюстрациялар жасауды жөн көрді, сонымен қатар өзінің қолтаңбасын түсірген жарнамаларды суреттеп көрсетті. Смит миллиондаған адамды қызықтырған балалар мен әйелдердің суреттері мен жарнамалық плакаттарымен танымал болды. Американың ұлттық иллюстрациялық мұражайының айтуынша, көптеген адамдар Смитті "балалардың кітаптарын суреттеудің ең үздік суретшісі" деп санайды және оның еңбегі Мэри Кассатпен балаларды суреттеу үшін салыстырылды. Смит Филадельфияның Пластик клубының (1897 жылы құрылған) мүшесі болды, ол "Өнер үшін өнерді" насихаттау және бір-бірін кәсіби түрде ынталандыру және өз туындыларын сату мүмкіндіктерін жасау үшін құрылды. Басқа мүшелерге Элеонора Эбботт, Вайолет Оукли және Элизабет Шиппен Грин кірді. Оны құрған әйелдердің барлығы Хауард Пайлдың оқушылары болған. 1903 жылы Иллюстраторлар қоғамы Флоренс Скоуэлл Шинн мен Элизабет Шиппен Гринді өзінің алғашқы әйел мүшелері ретінде сайлады. Смит, Оукли және Мей Уилсон Престон келесі жылы мүше болды. Олар 1920 жылға дейін қауымдастық мүшелері болды, содан кейін олар ұйымның толық мүшесі болды. 1910 жылы The New York Times газетінің мәліметінше, Смит жылына шамамен 12 000 АҚШ долларын (1910 жылы 12000.0 АҚШ доллары бүгінгі соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) табады және Норман Роквелл мен Дж. 1911 жылы оның ата-анасы да, бұрынғы мұғалімі және промоутері Говард Пайл қайтыс болды және Элизабет Шиппен Грин Хугер Эллиотқа үйленді. Оуклидің Пенсильвания штатының Харрисбургтегі штаттық штатында үлкен қабырғалық сурет жобасы болды, ол оны ұзақ уақыт бойы Когслиден алыстатты. Смиттің 16 бөлмелі үйі мен студиясы бар, ол оны Когшилл деп атады, ол Когслия маңындағы жерге салынған. Ол осы үйде өмір сүрді, оның соңғы үйі, Козенспен, оның әпкесімен және ағасымен бірге. efn राखे Violet Oakley 1960 жылға дейін Cogslea-да қалды. Келесі бірнеше жылда ол журналдарға суреттер жасауды жалғастырды, оның ішінде Good Housekeeping басылымында 1914 жылдың ортасына дейін қара және ақ түсті Mother Goose суреттері сериясы түсті болып басылды. Оның суреттері Додд, Мид және компанияның "Джесси Уиллкокс Смит аналық қаз" кітабында қайта шығарылды. Ана мен бала тақырыбын нақты суреттеген бұл кітап коммерциялық табысқа қол жеткізді. Биограф Эдвард Д. Нудельман: "Бұл кітаптың мұқабасында Әне қаздың қанатының астында ұялаған екі баланы көрсететін сурет Смиттің ең жағымды және жылы суреттерінің бірі. Балалардың дене тұрмысы мен мінез-құлқындағы тыныштық, "Ана қаздың" материалдық қамқорлығы Смиттің дарындылығын дәлелдейді". Смит балаларды суретке салуға бейім еді, сүт, печенье және ертегілерді балалардың бейбіт, шоғырланған үлгісіне қол жеткізу үшін қолданады. 1917 жылдың қазан айында "Жақсы үй шаруашылығы" мақаласында ол "бала әрқашан әңгіме айтып жатқан адамға тікелей қарайды; сондықтан мен сурет салған кезде керемет әңгімелерді айтамын" деп жазды. 1915 жылы Смит өзінің ең танымал жұмыстарының бірі - Чарльз Кингслидің "Су нәрестелері" үшін суреттер сериясын аяқтады. Ол сол кездегі ең жоғары жалақы алатын суретшілердің бірі болды, ол әр мұқаба үшін 1500 доллардан астам ақша табады. Ол Коллиердің журналдарына және Чарльз Диккенстің Tiny Tim, Dickens' Children Ten Children және David Copperfield сияқты шығармаларына суреттер жасаған. Смит өмір бойы суреттер жасауды жалғастырды, бірақ 1925 жылдан бастап суреттер санын көбейтті. Ол Экинстен кейінгі жылдары үйренген техниканы пайдаланды, ол портреттерді жасау кезінде фотосуреттерді құрал ретінде қолданды.

Көркемдік стилі

Смит стилі өмір бойы күрт өзгерді. Карьерасының басында ол қара түсті шекараларды "жапондық" деп сипатталған стильде жарқын түсті заттар мен адамдарды белгілеу үшін қолданды. Кейінгі шығармаларында ол сызықтар мен түстерді жоғалып кетуіне дейін жұмсартты. Смит аралас құрамалармен жұмыс істеді: май, акварель, пастель, гуаша, ағаш көмір, ол қалаған әсерді берді. Ол көбінесе көмірге май салып, оның түйіршігі немесе текстурасы жұмысқа маңызды элемент қосылған қағазға жапсыратын. Оның бояуларын қолдануы француз импрессионистерінің әсеріне ұшырады.

Өлім және мұра

Смит ешқашан саяхатқа құштар болмағанымен, 1933 жылы Генриетта Козенстің немересі және сонымен қатар медбике болған Изабель Краудермен Еуропаны аралауға келісті. Сапар барысында оның денсаулығы нашарлады. Смит 1935 жылы 71 жасында Когшиллдегі үйінде ұйқыда қайтыс болды. 1936 жылы Пенсильвания көркемсурет академиясы оның шығармаларының ретроспективті көрмесін өткізді. 1991 жылы Смит Иллюстраторлар қоғамының атақ-даңқ залына кірген үшінші әйел болды. Лорейн Фокс (1979) бірінші, ал Нейса Моран МакМайн (1984) екінші болды. Сол кезден бастап кішкентай әйелдер тобының үш мүшесі Қызыл Роза қыздары болды: Джесси Уиллкокс Смит, Элизабет Шиппен Грин (1994) және Вайолет Оукли (1996). Смит Конгресс кітапханасының "Америкалық иллюстрация кабинеті" жинағына иллюстрацияның алтын дәуірін (1880-1920 жылдар) құжаттауға 14 түпнұсқалық шығарма қалдырды. Смиттің қағаздары Смитсондар институтының Америка өнерінің мұрағаты жинағында сақталған.

Шығармалары

Смит 1888 жылдан 1932 жылға дейін 250-ден астам мерзімді басылымға, 200 журналдың мұқабасына, 60 кітапқа, баспаға, күнтізбеге және плакаттарға суреттер жасаған. Ол портреттер де жасаған. Оның кейбір еңбектері төменде келтірілген.