Кіріспе
Синапсидтердің жойылған туысы Касея - төменгі перм (Кунгуриан) кезеңінің соңында қазіргі Техас штатында, АҚШ-та өмір сүрген өсімдіккөпті қоректі казеидтер туысы. Бұл тұқым тек оның типтік түрі Casea broilii арқылы танылады, оны 1910 жылы Сэмюэл Венделл Уиллистон атады. Бұл түрді қаңқамен байланысты бас сүйек (голотип FMNH UC 656), екінші бас сүйек (FMNH UC 698), алдыңғы бас сүйектерінен гөрі тістері жақсы сақталған жартылай бас сүйек (FMNH UC 1011) және бірнеше толық емес бас сүйектері білдіреді. Кейіннен тағы үш Casea түрі пайда болды, бірақ олар қазіргі уақытта жарамсыз деп саналады немесе басқа тұқымдарға жатады. Касея ұзындығы 1,20 м, салмағы 20 кг болатын кіші жануар.
Casea is a genus of herbivorous caseid synapsids that lived during the late Lower Permian (Kungurian) in what is now Texas, United States. The genus is only represented by its type species, Casea broilii, named by Samuel Wendell Williston in 1910. The species is represented by a skull associated with a skeleton (the holotype FMNH UC 656), a second skull (FMNH UC 698), a partial skull with a better preserved dentition than that of the preceding skulls (FMNH UC 1011), and several incomplete postcranial skeletons. Three other Casea species were later erected, but these are considered today to be invalid or belonging to different genera. Casea was a small animal with a length of about 1.20 m and a weight of around 20 kg.
Этимология
Тұқым атауы және ерекше атау палеонтологтар Ермин К. Кейс пен Фердинанд Бройлиге құрмет. Тамағы кең, табақ тәрізді. Тар интерптигоидты қуыс ауыздың артқы бөліктерін орта сызықта бөліп тұрады. Бұл қазбаның ұзындығы 3 м, ені 1,8 м, қалыңдығы 60 см-дей. Какопстың сүйек төсегінің орналасуы мен фауналық құрамы Солтүстік Американың классикалық төменгі перм жерлерінен белгілі фауна өмір сүрген жағалау аймақтарының су тасқыны мен дельталарынан алыс географиялық аймақта өмір сүрген ерекше фаунаның бар екендігін көрсетеді. Кейсея үлгілері брондалған және толығымен құрлықтық амфибиялық Какоптардың өте көп үлгілерімен (он бас сүйекті қоса алғанда, 50-ден астам адам тізімделген, сондықтан сүйек төсегінің атауы), Варанопид Варанопстың оншақты қаңқасы және Сеймурия мен Капторхиноның фрагменттері. Көптеген сүйектер өте жұқа қышпен қапталған, ал басқалары түйіршікті массаларға біріктірілген. Көптеген скелеттер құрсақта, ал кейбіреулері артқы жағынан табылған. Көптеген скелеттердің аяқтары тік. Басқаларында аяқ-қолдың тұмсықтары аз-кем шашырап, құйрығы немесе барлық аяқтары бұзылып қалған. 1974 жылы Дениз Сигоно Расселл мен Дональд Э. Расселл Оңтүстік Франциядан алынған үлгі үшін Casea rutena түрін анықтады. Бұл үш түр келесі материалдан белгілі: Casea nicholsi Нокс округінің Vale формациясының жоғарғы бөлігіндегі екі данамен ұсынылған. Голотип (FMNH UR 86) жартылай бациран мен төменгі жақ сүйегінен (негізінен табиғи құйма ретінде сақталған), омыртқа бағанасының үлкен бөлігінен (құйрықтан басқа), жамбас сүйегінің бір бөлігінен, алдыңғы аяқ-қолдың элементтерінен және аяқтың бір бөлігінен тұрады. Жалғыз аталған үлгі (FMNH UR 85) холотиппен тікелей байланысты табылды және ол, дәл солай, жартылай бас сүйегінен, құйрығы жоқ омыртқа бағанасының үлкен бөлігінен, иық сүйектерінің бір бөлігінен, жамбас сүйегінен, жамбас сүйегінен және фибула ұшынан тұрады.
Casea nicholsi is represented by two specimens from the upper part of the Vale Formation in Knox County. The holotype (FMNH UR 86) consists of a partial basicranium and lower jaw (mainly preserved as a natural cast), a large part of the vertebral column (except the tail), part of the pelvis, elements of the forelimbs, and part of the foot. The only referred specimen (FMNH UR 85) was found in direct association with the holotype and, like it, consists of a partial skull, a large part of the vertebral column without the tail, part of the shoulder bones, the pelvis, a femur, and a fibula end.
Филогения
Caseidae-дің 2008 жылы жарияланған алғашқы филогенетикалық талдауында Casea broilii caseidae-дің базалық позициясын алады, бірақ Oromycter-ге қарағанда одан көбірек алынған. Төменде 2012 жылы Бенсон жариялаған Казеасаурияның филогенетикалық талдауы. Омыртқалы жануарлар арасында бұл тамақтану стратегиясын көптеген санатқа бөлуге болады, оның ішінде жапырақ жейтін, жеміс жейтін және түйіршікті, бірақ ертедегі құрлықтық омыртқалы жануарлар арасында ол жапырақтармен, сабақтармен, тамырлармен және тамыр тамырлармен тамақтанады. Өсімдіктер тістерін қатты соққымен ұрып-соғып, тамақ пен жамбас тістерін қысады.
Жылжыну
Касеяның қозғалуы ертедегі синапсидтерде үш омыртқалы сакралды қамтиды және дене көлемімен ешқандай байланыс жоқ. ЛеБланк пен Рейс бұл сакральды анатомия салмақты көтеруден гөрі жер бетіндегі қозғалыс тиімділігімен байланысты деп санайды. Салмақты немесе тиімді қозғалыс стильдерін және жер бетіндегі өмір салтын таңдауға бағытталған қысым Synapsida-да үш сакральді омыртқаның қайта-қайта пайда болуына ықпал еткен болуы мүмкін. Синапсидтердегі белдеуге үшінші сакральді қабырғаның жалғасуының дамуы бұл гипотезаны қолдауы мүмкін.