Кіріспе

Құрып кеткен сүтқоректілер туысы Potamotherium ("өзен жыртқышы") - Франция мен Германияның миоцен дәуірінен шыққан құрып кеткен caniform жыртқыш туысы. Ол тарихи түрде Mustelidae туысына (оттерлер, құйрықтар және т.б.) жатқызылған. ), бірақ соңғы зерттеулер оның перзент-құйрықтылардың (тұмсық, теңіз арыстандары және т.б.)

Жіктеу

Бұл тұқым алғаш рет 1833 жылы сипатталған. Каролл (1988) оны Oligobuninae тұқымдасына мүше ретінде Mustelidae туысына жатқызған. Алайда, жақында Potamotherium мүлдем мустелид емес, керісінше өте базальды пиннипед болған деген болжам айтылды. Берта және басқалар. (2018) Potamotherium, Puijila және Semantor-мен бірге Semantoridae тұқымдасына жатқызды. Бұл тұқымның екі түрі анықталды: P. valletoni, типтік түрі және P. miocenicum.

Тарату

Табылған жерлер Еуропа мен Солтүстік Американың ортаңғы ендіктерінен басталады, олигоцен/миоцен шекарасынан бастап, миоценнің соңына дейін сақталған. Бірнеше зерттеушілер оны теңіз тұмсықтары мен теңіз арыстанының базальды, теңізге жатпайтын ата-бабасы деп түсіндірді, бұл құрғақ теңізден теңізге эволюциялық ауысудың тұщы су кезеңін көрсетеді. Егер Potamotherium шынымен де мустелид емес, пиннипед болса, оның туыстары ертедегі аюлар болуы мүмкін (ол кездегі ата-бабалары кішкентай және әдетте қарақұйрыққа ұқсас болған). Потамотерийдің қазбалары соншалықты толық, мидың пішінін бас сүйегінің цифрлық эндокасты арқылы анықтауға болады. Корональды гирус (мистің бүйір бетіндегі бүгілу) кең, артқа қарай көлбеу және ішінара кішкентай саңылаумен бөлінген. Миы Эналиарктос миына ұқсас, ол өліп кеткен сүтқоректілер, жалпыға бірдей, аяқ-қолтықтарға жақын деп танылған. Қазіргі кездегі сопақшалар мен жойылып кеткен Пиннарктидионның кеңейтілген корональді гирусы бар, оның ерекше тік бағыты бар. Ең үлкен корональды гируспен жүретін етқоректілер - сіркелі сиветтер (Cynogale bennetti) және кейбір сіркелілер түрлері (Lutra және Lontra тұқымдастарында) сияқты тұщы судағы азық-түлік жинаушылар. Олар аң аулау кезінде қолға емес, ең алдымен, сезімтал шашы (вибрисса) немесе еріндерге баса назар аударады. Потамотерий үшін де осылай болған шығар. Қазіргі кездегі сопақшалар теңіз сүтқоректілері арасында үлкен шашы үшін ерекше, олар, мүмкін, Potamotherium-ке ұқсас ата-бабадан мұрагерлік алған.