Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оулпен елордасы - Англияның Глостершир графтығындағы Строуд ауданындағы Оулпен ауылында орналасқан Мандер отбасының Тюдор I дәрежелі санамалық ескерткіші. Бұл аймақ Cotswold табиғи сұлулығы аймағының ішінде орналасқан. Елді мекен Улейдің шығысында және Дёрслидің шығысында орналасқан.
Owlpen Manor is a Tudor Grade I listed manor house of the Mander family, situated in the village of Owlpen in the Stroud district in Gloucestershire, England. There is an associated estate set in a valley within the Cotswold Area of Outstanding Natural Beauty. The manor house is about east of Uley, and east of Dursley.
Тарих
Қожалық ортағасырлық шығу тегі, оның ішінде дендрохронология бойынша 1270 ж. Ол негізінен Тюдор дәуірінде Даунт отбасы 1464 және 1616 жылдар аралығында салып, қайтадан салды. Содан бері ол маңызды дамуды көрмеді, 18-ғасырдың басында кейбір жақсартуларды қоспағанда, үйдің шығыс қанаты, бау-бақшалармен бірге, шіркеу мен Грист Миллді Томас Даунт IV 1719 және 1726 жылдар аралығында қайта ұйымдастырды.
The manor house is of medieval origins, incorporating fabric dated by dendrochronology to c. 1270. It was largely built and rebuilt in the Tudor period by the Daunt family between 1464 and 1616. Since then it has not seen significant development, except for some improvements early in the 18th century, when the east wing of the house, together with the gardens, church and Grist Mill, were reordered by Thomas Daunt IV between 1719 and 1726.
Орта ғасырлар
Оулпен (жергілікті тілмен "Оле пена" деп айтылады) өзінің атын Саксон тегнінен алады, Олла, ол өзінің қорасын немесе қоршауын алғаш рет 9 ғасырда сарайдың іргетастарынан көтерілген бұлақтармен орнатқан. Олппен отбасы туралы деректер бар (олар өздерін сол жердің атымен атаған болуы мүмкін) 1174 жылы Оулпенде қоныстанған. Олар жергілікті жер иелері, аббатханалар мен ауруханалардың игіліктері мен феодалдық иелерінің, Беркли қамалының Берклилерінің қолбасшылары болды, олардың өсиеттері мен жарғылары олардың адвокаттары мен куәгерлері ретінде тұрақты түрде куәландырылады. Олар Берклидің Оулпенді жарты рыцарь ақысы мен 5 шикілік жалға алу үшін қосалқы иелік ретінде ұстады. Wotton Manor-ға төленген.
Owlpen (pronounced locally "Ole pen") derives its name, it is thought, from the Saxon thegn, Olla, who first set up his pen, or enclosure, by the springs that rise under the foundations of the manor, about the 9th century. There are records of the de Olepenne family (who may have named themselves after the place) settled at Owlpen by 1174. They were local landowners, benefactors to abbeys and hospitals, and henchmen to their feudal overlords, the Berkeleys of Berkeley Castle, whose wills and charters they regularly attest as their attorneys and witnesses. They held Owlpen of the Berkeleys as a sub manor at half a knight's fee and for a rent of 5s. paid to Wotton manor.
Тюдор дәуірі
1464 жылы еркек желісі Олпенннің он екі ұрпағынан кейін құлдырап, иелік пен жерлер Марджер де Олепеннің Джон Доунтпен Уоттонмен Edge некелесуімен Даунт отбасына өтті. Даунттар - 14 ғасырдан бері Воттон-ан-Эджде тұратын киім жасаушылар. Кейін олар Ирландияның Мунстер қаласында плантаторлар ретінде жер сатып алды, онда 1595 жылы олар Карригалинге жақын Гортигренайн замогында және Кинсальге жақын Трактатон абатханасында, екеуі де Корк графтығында болды. Даунттар ортағасырлық әулет үйін өзгертіп, үлкен залдағы төбелерді (1523 жылы) және батыс қанаттағы салонды / күн блогын (1616 жылы) қайта салды.
In 1464 the male line failed after twelve generations of Olpennes and the manor and lands passed to the Daunt family on the marriage of Margery de Olepenne to John Daunt of Wotton under Edge. The Daunts were clothiers who had been settled in Wotton under Edge since the 14th century. They later acquired land as planters in Munster, Ireland, where by 1595 they had their principal estates at Gortigrenane Castle, near Carrigaline, and at Tracton Abbey, near Kinsale, both in County Cork. The Daunts altered the medieval manor house, inserting the ceiling in the great hall (dated 1523) and rebuilding the parlour/ solar block in the west wing (1616).
XIX ғасыр
Он тоғызыншы ғасырда 1815 жылы некеге тұрып мұрагерлік алған Кэрри округіне жататын ағылшын-ирландтық жер иелері Стоутон отбасынан кейін елімнің жағдайы нашарлады. Олар 1848 жылы алғашқы қоныстан шығысқа қарай бір шақырым жерде Сэмюэл Сандерс Тьюлонның итальяндық жобаларына сәйкес Оулпен үйі деп аталатын жаңа үй салды. Ол 1955-6 жылы қиратылды, бірақ газ зауыты, ложалар мен тұрақ блогы бар қосымша ғимараттар сақталған. Ортағасырлық дәуірден басталған, елорданың артқы жағындағы Киелі Крест шіркеуі 1828 және 1874 жылдары екі кезеңде қайта салынған.
In the nineteenth century, the fortunes of the manor suffered after the Stoughton family, Anglo Irish landowners from County Kerry, inherited by marriage in 1815. They built a new mansion c. 1848, called Owlpen House, a mile to the east of the original settlement, to the Italianate designs of Samuel Sanders Teulon. It was demolished in 1955–6, although outbuildings including the gas works, lodges and stable block remain. The Church of the Holy Cross behind the manor house, of medieval origins, was rebuilt in two phases in 1828 and 1874.
ХХ ғасыр
19 ғасырдың аяғында ескі сарай өнер және қолөнер қозғалысының нышаны болды. Оны Генри Эври Типпинг, Кристофер Хасси және ақын Алгернон Чарльз Суинберн сияқты замандас жазушылар "өте керемет жұмақ" деп сипаттады, ол өзінің шалғай аңғарында жүз жылға жуық уақыт бойы тұрмайтын ұйықтап жатқан сұлу ретінде, суретшіл қираған, көп шіріп, ивимен басып кеткен және орасан зор тис ағаштарымен кішкентай болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның сақталуы туралы алаңдаушылық болды және Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамы оны Ұлттық треске беруді ұсынды, бірақ оны жөндеуге қаражат жоқ еді. Ақыры, 1924-25 жылы Оулпен иелігі мың жылға жуық уақыттан бері алғаш рет сатылды. Елді мекеннің болашағы оны Саппертонда Эрнест Гимсонмен және ағайынды Сидни мен Эрнест Барнслимен (оның қайын атасы) жұмыс істеген Котсвольд өнер және қолөнер қозғалысының сәулетшісі Норман Джуусон сатып алып, жөндеуден өткізген кезде қамтамасыз етілді. 1930 жылы оның досы, суретші Ф. Л. Григгс өзінің "Оульпен" сарайын "бұл көне үйді қиратудан құтқарған" Джуссонға арнады. Жюсон өзінің жөндеу жұмыстарын "Бірақ мен жол жүрдім" (1951, екі рет басылып шыққан) атты классикалық мемуарларында жазған. Оулпен сарайды 23 маусым 1952 жылы Тарихи Англия I дәрежелі ғимарат ретінде белгіледі.
Towards the end of the 19th century, the old manor became an icon of the Arts and Crafts movement. It was described by contemporary writers such as Henry Avray Tipping, Christopher Hussey and the poet Algernon Charles Swinburne as an 'incomparable paradise', set in its remote valley as a Sleeping Beauty uninhabited for nearly a hundred years, a picturesque ruin, much decayed and overrun with ivy, and dwarfed by enormous yew trees. After the First World War, there was concern for its survival and the Society for the Protection of Ancient Buildings recommended that it should be vested in the National Trust, which however had no funds available for its repair. Finally, in 1924–25, the Owlpen estate was sold for the first time in nearly one thousand years. The future of the manor house was assured when it was acquired and repaired by Norman Jewson, a Cotswold Arts and Crafts movement architect who had worked with Ernest Gimson and the brothers Sidney and Ernest Barnsley (who was his father in law) in Sapperton. In 1930, his friend, the artist F. L. Griggs dedicated his etching of Owlpen Manor to Jewson, who had 'saved this ancient house from ruin'. Jewson has documented his repair work in his classic memoir, By Chance I did Rove (1951, twice reprinted). Owlpen Manor was designated by Historic England as a grade I listed building on 23 June 1952.
Қазіргі солулар
Оулпен Манор - сэр Николас пен леди Карин Мандердің Глостерширдегі үйі және олардың отбасы. 1974 жылдан бастап олар қора мен оның қосалқы ғимараттарын, коттедждер мен үйлерді жөндеп отыр. Олар Стюарт бақтарын қайта жасап, отбасылық және байланысты Котсвольд өнер және қолөнер коллекцияларын енгізді. Қорада 1700 жылы суреттелген кездемеден жасалған сирек кездесетін қабырғалар бар, олар Жүсіптің өмірін бейнелейді, сондай-ақ Тюдор қабырға суреттері, панельдер мен гипстерлер сияқты бірнеше ерекшеліктер бар. Николас Мандердің әкесі, Маунттың үшінші баронты 2006 жылы қайтыс болды. Мандерлер отбасы 1937 жылы Уайтвик уәлиесін Ұлттық қорға берді. Елді мекен мен бау-бақшалар 1966 жылдан бері көпшілікке ашық.
Owlpen Manor is the Gloucestershire home of Sir Nicholas and Lady Karin Mander, and their family. Since 1974 they have repaired the manor house and outbuildings, with the cottages and estate. They have re created the formal Stuart gardens and introduced family and associated Cotswold Arts and Crafts collections. The manor contains a series of rare painted cloth wall hangings dated about 1700, illustrating the life of Joseph, as well as several notable features, including Tudor wall paintings, panelling and plasterwork. Nicholas Mander's father, the third Mander baronet of The Mount, died in 2006. The Mander family gave Wightwick Manor to the National Trust in 1937. The manor house and gardens have been open to the public since 1966.
Бау-бақшалар
Тис топиариясы бар формальды террасалы бақтар Тарихи Англия ІІ дәрежелі тізімде бар. Ландшафт тарихшысы сэр Джеффри Джеллико олардың Англиядағы ең ертедегі үздіксіз өсірілетін үй бақтарының бірі екенін, ортағасырлық тас қабырғалардың ішінде орналасқанын айтты. Олар қазіргі пішінде ілінген террасалармен, 1620 ж. шамасында ерте Стюарт дәуірінде топиарий мен тис салонын айқындайтын ретімен қайта ұйымдастырылған. 1980 жылдан бері олар қалпына келтіріліп, кеңейтілді, олардың ішінде қораптық партерлер, кең көлемде ағаш отырғызу және грузиндік диірмен тоғаны мен груша көлі айналасында серуендеу бар.
The formal terraced gardens with yew topiary are listed by Historic England Grade II. Sir Geoffrey Jellicoe, the landscape historian, stated they represented one of the earliest continuously cultivated domestic gardens in England, laid out within late medieval stone walls. They were probably reordered in their present form with their hanging terraces, defining topiary and yew parlour in early Stuart times, about 1620. and Vita Sackville West. They have been restored and extended with box parterres, extensive tree planting and a walk around the Georgian mill pond and pear lake, since 1980.
Құс үйі
Көптеген жылдар бойы органикалық және тұрақты принциптер бойынша басқарылған Оулпен иелігінде түрлерге бай тұрақты жайылымдар мен Оулпен хандығын қоршап тұрған ежелгі орманды алқаптар мен дәстүрлі шаруашылық ғимараттар мен коттедждер бар. Елді мекендегі линчелеулер ортағасырлық дәуірден басталған. Елді мекендегі тоғыз тарихи коттедж, соның ішінде Грист Милл (1728), Сот үйі немесе Банкет үйі (1620-шы жылдар), Ондық сарай (1446), тоқымашылар коттедждері, 1970-ші жылдардан бастап демалыс үшін қол жетімді. 1446 жылы салынған ортағасырлық самырсын үйінде мейрамхана бар, ол 2020 жылы үйлену тойлары, концерттер мен іс-шаралардың өткізілетін орны ретінде мамық құрылысының кадрлық әдістерін қолдану арқылы кеңейтілген.
The Owlpen estate, for many years managed on organic and sustainable principles, consists of species rich permanent pasture and meadowland fringed by ancient woodland surrounding Owlpen Manor, and traditional farm buildings and cottages. Strip lynchets on the estate date to medieval times. Nine historic cottages on the estate, including a Grist Mill (1728), Court House or Banqueting House (1620s), Tithe Barn (1446), and weavers' cottages, have been available for holiday accommodation since the 1970s. There is a restaurant in the late medieval cyder house, dated 1446, which was extended using pole building framing techniques as a venue for weddings, concerts and events in 2020.
Медиа
Оулпен сарай 20-ғасырдағы көптеген өлеңдердің, соның ішінде У. А. Фанхорп және Джон Бернсайд пен Реджинальд Аркелдің өлеңдері. Бұл үй Джон Бьюхан мен Вольфганг Хилдесхаймердің романдарындағы көріністерге, ал жақында Кейт Риорданның романтикалық көркем шығармаларына, "Фотографиядағы қыз" (Penguin Books, 2015), Дина Джеффрис, "Сәй өсірушінің әйелі" (Penguin Books, 2015) және Кэти Ффорд. Соңғы жылдары Оулпен сарайсы бірқатар телефильмдер, ойын-сауық шоулары мен деректі фильмдер үшін орын ретінде пайдаланылды. Олардың қатарына кіреді Ең көп қорқынышты (4-серия, 2004), Ұш және бүркіт (Бристольдік ақын Роберт Саути мен Каролина Энн Боулздың романсы туралы BBC драмасы); Үй мәселесі (HTV West үшін жасалған Оулпендегі Мандерлер туралы деректі фильм); Тюдорлар біз үшін не істеді; Countryfile; Басқа Болейн қызы; Акварельдік сын; сондай-ақ антиквариат, ас үй, бау-бақша, саяхат және өнер бағдарламалары. Демалыс коттедждері мен мейрамхана BBC1 бағдарламасының басты бағдарламасында көрінді. Джон Коул ұсынған және Джилл Дандо таныстырған. Оулпен Мэнор Джемма Артертон мен Эдди Редмейннің қатысуымен 2008 жылы Би-Би-Сидің "Тесс д'Урбервилл" драмалық адаптациясында Брамскотт Корт ретінде және (қысқа уақытқа) романист Джейн Остиннің өмірі туралы "Джейнге айналу" романында пайда болды. 2017 жылы елорда мен үйі Дэниел Дей Льюис ойнаған және Пол Томас Андерсон режиссерлік еткен "Фантомдық жіп" драмалық фильмінің басты орындарының бірі ретінде пайдаланылды. 2005 жылдың қыркүйегінде баспасөз сұхбатына Оулпендегі коттедж таңдалды, кейіннен Netflix-те көрсетілді, Саманта Левуте, "Ақ жесір" деп аталатын британдық джихадист.
Owlpen Manor has been the inspiration and title of a number of 20th century poems, including 'Owlpen Manor' by U. A. Fanthorpe and verses by John Burnside and Reginald Arkell. The house is reputed to have inspired scenes in novels by John Buchan and Wolfgang Hildesheimer, and more recently in the romantic fictions of Kate Riordan, The Girl in Photograph, (Penguin Books, 2015), Dinah Jefferies, The Tea Planter's Wife (Penguin Books, 2015), and Katie Fforde. In recent years, Owlpen Manor has been used as the location for a number of TV feature films, game shows and documentaries. They include Most Haunted (Series 4, 2004); The Fly and the Eagle (a BBC drama about the romance of Bristol poet laureate Robert Southey and Caroline Anne Bowles); The Trouble with Home (a documentary about the Manders at Owlpen made for HTV West); What the Tudors did for us; Countryfile; The Other Boleyn Girl; Watercolour Challenge; as well as antiques, cookery, gardening, travel, and art programmes. The holiday cottages and restaurant featured on BBC1's flagship Holiday programme, presented by John Cole and introduced by Jill Dando. Owlpen Manor appeared as Bramscote Court in the BBC's period drama adaptation of Tess of the d'Urbervilles (2008), starring Gemma Arterton and Eddie Redmayne and (briefly) in Becoming Jane, on the life of novelist Jane Austen. In 2017, the manor house and estate were used as one of the principal locations for the period drama film Phantom Thread starring Daniel Day Lewis and directed by Paul Thomas Anderson. A cottage at Owlpen was chosen for the press interview in September 2005, subsequently shown on Netflix, with Samantha Lewthwaite, a British jihadist known as "the White Widow".