Кіріспе

Оулпен елордасы - Англияның Глостершир графтығындағы Строуд ауданындағы Оулпен ауылында орналасқан Мандер отбасының Тюдор I дәрежелі санамалық ескерткіші. Бұл аймақ Cotswold табиғи сұлулығы аймағының ішінде орналасқан. Елді мекен Улейдің шығысында және Дёрслидің шығысында орналасқан.

Тарих

Қожалық ортағасырлық шығу тегі, оның ішінде дендрохронология бойынша 1270 ж. Ол негізінен Тюдор дәуірінде Даунт отбасы 1464 және 1616 жылдар аралығында салып, қайтадан салды. Содан бері ол маңызды дамуды көрмеді, 18-ғасырдың басында кейбір жақсартуларды қоспағанда, үйдің шығыс қанаты, бау-бақшалармен бірге, шіркеу мен Грист Миллді Томас Даунт IV 1719 және 1726 жылдар аралығында қайта ұйымдастырды.

Орта ғасырлар

Оулпен (жергілікті тілмен "Оле пена" деп айтылады) өзінің атын Саксон тегнінен алады, Олла, ол өзінің қорасын немесе қоршауын алғаш рет 9 ғасырда сарайдың іргетастарынан көтерілген бұлақтармен орнатқан. Олппен отбасы туралы деректер бар (олар өздерін сол жердің атымен атаған болуы мүмкін) 1174 жылы Оулпенде қоныстанған. Олар жергілікті жер иелері, аббатханалар мен ауруханалардың игіліктері мен феодалдық иелерінің, Беркли қамалының Берклилерінің қолбасшылары болды, олардың өсиеттері мен жарғылары олардың адвокаттары мен куәгерлері ретінде тұрақты түрде куәландырылады. Олар Берклидің Оулпенді жарты рыцарь ақысы мен 5 шикілік жалға алу үшін қосалқы иелік ретінде ұстады. Wotton Manor-ға төленген.

Тюдор дәуірі

1464 жылы еркек желісі Олпенннің он екі ұрпағынан кейін құлдырап, иелік пен жерлер Марджер де Олепеннің Джон Доунтпен Уоттонмен Edge некелесуімен Даунт отбасына өтті. Даунттар - 14 ғасырдан бері Воттон-ан-Эджде тұратын киім жасаушылар. Кейін олар Ирландияның Мунстер қаласында плантаторлар ретінде жер сатып алды, онда 1595 жылы олар Карригалинге жақын Гортигренайн замогында және Кинсальге жақын Трактатон абатханасында, екеуі де Корк графтығында болды. Даунттар ортағасырлық әулет үйін өзгертіп, үлкен залдағы төбелерді (1523 жылы) және батыс қанаттағы салонды / күн блогын (1616 жылы) қайта салды.

XIX ғасыр

Он тоғызыншы ғасырда 1815 жылы некеге тұрып мұрагерлік алған Кэрри округіне жататын ағылшын-ирландтық жер иелері Стоутон отбасынан кейін елімнің жағдайы нашарлады. Олар 1848 жылы алғашқы қоныстан шығысқа қарай бір шақырым жерде Сэмюэл Сандерс Тьюлонның итальяндық жобаларына сәйкес Оулпен үйі деп аталатын жаңа үй салды. Ол 1955-6 жылы қиратылды, бірақ газ зауыты, ложалар мен тұрақ блогы бар қосымша ғимараттар сақталған. Ортағасырлық дәуірден басталған, елорданың артқы жағындағы Киелі Крест шіркеуі 1828 және 1874 жылдары екі кезеңде қайта салынған.

ХХ ғасыр

19 ғасырдың аяғында ескі сарай өнер және қолөнер қозғалысының нышаны болды. Оны Генри Эври Типпинг, Кристофер Хасси және ақын Алгернон Чарльз Суинберн сияқты замандас жазушылар "өте керемет жұмақ" деп сипаттады, ол өзінің шалғай аңғарында жүз жылға жуық уақыт бойы тұрмайтын ұйықтап жатқан сұлу ретінде, суретшіл қираған, көп шіріп, ивимен басып кеткен және орасан зор тис ағаштарымен кішкентай болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның сақталуы туралы алаңдаушылық болды және Ежелгі ғимараттарды қорғау қоғамы оны Ұлттық треске беруді ұсынды, бірақ оны жөндеуге қаражат жоқ еді. Ақыры, 1924-25 жылы Оулпен иелігі мың жылға жуық уақыттан бері алғаш рет сатылды. Елді мекеннің болашағы оны Саппертонда Эрнест Гимсонмен және ағайынды Сидни мен Эрнест Барнслимен (оның қайын атасы) жұмыс істеген Котсвольд өнер және қолөнер қозғалысының сәулетшісі Норман Джуусон сатып алып, жөндеуден өткізген кезде қамтамасыз етілді. 1930 жылы оның досы, суретші Ф. Л. Григгс өзінің "Оульпен" сарайын "бұл көне үйді қиратудан құтқарған" Джуссонға арнады. Жюсон өзінің жөндеу жұмыстарын "Бірақ мен жол жүрдім" (1951, екі рет басылып шыққан) атты классикалық мемуарларында жазған. Оулпен сарайды 23 маусым 1952 жылы Тарихи Англия I дәрежелі ғимарат ретінде белгіледі.

Қазіргі солулар

Оулпен Манор - сэр Николас пен леди Карин Мандердің Глостерширдегі үйі және олардың отбасы. 1974 жылдан бастап олар қора мен оның қосалқы ғимараттарын, коттедждер мен үйлерді жөндеп отыр. Олар Стюарт бақтарын қайта жасап, отбасылық және байланысты Котсвольд өнер және қолөнер коллекцияларын енгізді. Қорада 1700 жылы суреттелген кездемеден жасалған сирек кездесетін қабырғалар бар, олар Жүсіптің өмірін бейнелейді, сондай-ақ Тюдор қабырға суреттері, панельдер мен гипстерлер сияқты бірнеше ерекшеліктер бар. Николас Мандердің әкесі, Маунттың үшінші баронты 2006 жылы қайтыс болды. Мандерлер отбасы 1937 жылы Уайтвик уәлиесін Ұлттық қорға берді. Елді мекен мен бау-бақшалар 1966 жылдан бері көпшілікке ашық.

Бау-бақшалар

Тис топиариясы бар формальды террасалы бақтар Тарихи Англия ІІ дәрежелі тізімде бар. Ландшафт тарихшысы сэр Джеффри Джеллико олардың Англиядағы ең ертедегі үздіксіз өсірілетін үй бақтарының бірі екенін, ортағасырлық тас қабырғалардың ішінде орналасқанын айтты. Олар қазіргі пішінде ілінген террасалармен, 1620 ж. шамасында ерте Стюарт дәуірінде топиарий мен тис салонын айқындайтын ретімен қайта ұйымдастырылған. 1980 жылдан бері олар қалпына келтіріліп, кеңейтілді, олардың ішінде қораптық партерлер, кең көлемде ағаш отырғызу және грузиндік диірмен тоғаны мен груша көлі айналасында серуендеу бар.

Құс үйі

Көптеген жылдар бойы органикалық және тұрақты принциптер бойынша басқарылған Оулпен иелігінде түрлерге бай тұрақты жайылымдар мен Оулпен хандығын қоршап тұрған ежелгі орманды алқаптар мен дәстүрлі шаруашылық ғимараттар мен коттедждер бар. Елді мекендегі линчелеулер ортағасырлық дәуірден басталған. Елді мекендегі тоғыз тарихи коттедж, соның ішінде Грист Милл (1728), Сот үйі немесе Банкет үйі (1620-шы жылдар), Ондық сарай (1446), тоқымашылар коттедждері, 1970-ші жылдардан бастап демалыс үшін қол жетімді. 1446 жылы салынған ортағасырлық самырсын үйінде мейрамхана бар, ол 2020 жылы үйлену тойлары, концерттер мен іс-шаралардың өткізілетін орны ретінде мамық құрылысының кадрлық әдістерін қолдану арқылы кеңейтілген.

Медиа

Оулпен сарай 20-ғасырдағы көптеген өлеңдердің, соның ішінде У. А. Фанхорп және Джон Бернсайд пен Реджинальд Аркелдің өлеңдері. Бұл үй Джон Бьюхан мен Вольфганг Хилдесхаймердің романдарындағы көріністерге, ал жақында Кейт Риорданның романтикалық көркем шығармаларына, "Фотографиядағы қыз" (Penguin Books, 2015), Дина Джеффрис, "Сәй өсірушінің әйелі" (Penguin Books, 2015) және Кэти Ффорд. Соңғы жылдары Оулпен сарайсы бірқатар телефильмдер, ойын-сауық шоулары мен деректі фильмдер үшін орын ретінде пайдаланылды. Олардың қатарына кіреді Ең көп қорқынышты (4-серия, 2004), Ұш және бүркіт (Бристольдік ақын Роберт Саути мен Каролина Энн Боулздың романсы туралы BBC драмасы); Үй мәселесі (HTV West үшін жасалған Оулпендегі Мандерлер туралы деректі фильм); Тюдорлар біз үшін не істеді; Countryfile; Басқа Болейн қызы; Акварельдік сын; сондай-ақ антиквариат, ас үй, бау-бақша, саяхат және өнер бағдарламалары. Демалыс коттедждері мен мейрамхана BBC1 бағдарламасының басты бағдарламасында көрінді. Джон Коул ұсынған және Джилл Дандо таныстырған. Оулпен Мэнор Джемма Артертон мен Эдди Редмейннің қатысуымен 2008 жылы Би-Би-Сидің "Тесс д'Урбервилл" драмалық адаптациясында Брамскотт Корт ретінде және (қысқа уақытқа) романист Джейн Остиннің өмірі туралы "Джейнге айналу" романында пайда болды. 2017 жылы елорда мен үйі Дэниел Дей Льюис ойнаған және Пол Томас Андерсон режиссерлік еткен "Фантомдық жіп" драмалық фильмінің басты орындарының бірі ретінде пайдаланылды. 2005 жылдың қыркүйегінде баспасөз сұхбатына Оулпендегі коттедж таңдалды, кейіннен Netflix-те көрсетілді, Саманта Левуте, "Ақ жесір" деп аталатын британдық джихадист.